May Sarton werd geboren als Eleanore Marie Sarton in Wondelgem op 3 mei 1912 en overleed in York op 16 juli 1995. Zij was een dichteres, romanschrijfster en memoireschrijfster met Amerikaanse nationaliteit en Belgische en Amerikaanse roots. Ze geldt als een belangrijke hedendaagse figuur in de Amerikaanse literatuur en werd ook omschreven als een “poet of poets”. Literaire critici en feministen waarderen haar werk om de thema’s gender, seksualiteit en universaliteit.
Sarton werd in Wondelgem geboren als enig kind van de Engelse kunstenares Mabel Eleanor Elwes en historicus George Sarton. Na de Duitse invasie van België in 1914 vluchtte het gezin naar Ipswich in Engeland en verhuisde later naar Boston toen haar vader aan Harvard University ging werken. In haar late adolescentie begon ze theaterlessen te volgen en poëzie te schrijven. Ze studeerde af aan Cambridge High and Latin School in 1929. Hoewel ze een beurs voor Vassar College kreeg, sloot ze zich aan bij het Civic Repertory Theatre in New York, waar ze een jaar als leerling werkte. In 1930 publiceerde ze op zeventienjarige leeftijd een reeks sonnetten; haar eerste roman, The Second Hound, verscheen in 1938.
- Waarom wordt May Sarton gezien als een belangrijke figuur in de Amerikaanse literatuur?
- Hoe verliep de vroege opleiding en literaire start van May Sarton?
- Hoe verliepen de laatste jaren van May Sarton en welke werken verschenen toen nog?
- Welke thema's en reacties riep het werk van May Sarton op?
Identiteit en literaire betekenis
May Sarton werd geboren als Eleanore Marie Sarton in Wondelgem op 3 mei 1912 en stierf in York op 16 juli 1995. Zij was een Amerikaans dichter, romanschrijver en memoireschrijver met Belgische en Amerikaanse wortels. In de Amerikaanse literatuur geldt zij als een belangrijke hedendaagse figuur. Ook werd zij bekend als een 'poet of poets'. Literaire critici en feministen waarderen haar werk omdat het thema's als gender, seksualiteit en universaliteit behandelt.
Vroege opleiding en eerste publicaties
May Sarton werd geboren in Wondelgem, België, als enig kind van de Engelse kunstenares Mabel Eleanor Elwes en de historicus George Sarton. Nadat Duitse troepen België waren binnengedrongen na de moord op aartshertog Francisco Fernando in 1914, vluchtte haar familie naar Ipswich in Engeland. Later verhuisde het gezin naar Boston, toen haar vader aan de Harvard University begon te werken.
In haar late adolescentie kreeg Sarton toneellessen en begon zij poëzie te schrijven. In 1929 studeerde zij af aan Cambridge High and Latin School. Zij won een beurs voor Vassar College, maar koos na het zien van Eva Le Gallienne in The Cradle Song voor een loopbaan bij Civic Repertory Theatre in New York. Daar werkte zij een jaar als leerling.
In december 1930 publiceerde zij, op zeventienjarige leeftijd, een reeks sonnetten. In 1931 reisde zij naar Europa en woonde zij een jaar in Parijs. Daar ontmoette zij bekende literaire en culturele figuren zoals Virginia Woolf, Elizabeth Bowen, Julian en Juliette Huxley, Lugné-Pöe, Basil de Sélincourt en SS Koteliansky. Ook had zij relaties met de familie Huxley.
Enkele van haar sonnetten verschenen later in haar eerste bundel Encounter, in april 1937. Haar eerste roman, The Second Hound, werd gepubliceerd in 1938.
Laatste jaren, erkenning en overlijden
In 1990 kreeg May Sarton een beroerte, waardoor haar schrijfvermogen tijdelijk verzwakte. Daarna begon ze een recorder te gebruiken om te schrijven. Dat leidde in 1992 tot haar dagboek Endgame: A Journal of the Seventy-Ninth Year, dat werd opgenomen en van een cassetteband werd uitgeschreven. In 1993 volgde Encore: A Journal of the Eightieth Year. Datzelfde jaar won ze de Levinson Poetry Prize. Haar laatste boek, Coming Into Eighty, verscheen postuum in 1995 en bestrijkt de periode van juli 1993 tot augustus 1994. Op 16 juli 1995 stierf ze aan borstkanker. Ze werd begraven op Nelson Cemetery in New Hampshire.
Werk en thematiek
Op het moment van haar dood had May Sarton 53 boeken geschreven, waaronder 19 romans, 17 dichtbundels en 15 non-fictieboeken. Haar oeuvre omvatte ook 2 kinderboeken, een toneelstuk en verschillende scripts. Volgens The Poetry Foundation werd haar stijl omschreven als "quiet, cultured, and urban". Obras y temas stelde dat Sarton met haar werk universele menselijke ervaringen van liefde in al haar vormen wilde aanspreken, en dat haar boeken diep menselijke kwesties verkennen zoals liefde, eenzaamheid, ouder worden, de natuur en twijfels.
Een belangrijk keerpunt was de roman Mrs. Stevens hears the Mermaids Singing, gepubliceerd in 1965. Sarton vreesde dat openlijk schrijven over lesbisch-zijn de eerdere waarde van haar werk zou verminderen, maar schreef in Journal of a Solitude over de moed om die roman te schrijven. Obras y temas benadrukte dat ze een homoseksuele vrouw afbeeldde zonder negatieve stereotypen of sentimentaliteit. Na publicatie werden veel van haar werken bestudeerd in lessen women’s studies, en zowel feministen als lesbiennes omarmden haar werk. Tegelijk werd gesteld dat haar oeuvre niet uitsluitend als "lesbian literature" geclassificeerd mag worden. Later werd ook opgemerkt dat de controversiële biografie van Margot Peters uit 1998 Sarton toonde als een complexe persoon die vaak leed in relaties. In 1997 verzorgde Susan Sharman een geselecteerde editie van Sartons brieven.