Selim Amallah

Selim Amallah speelt voor Marokko in 2023
Selim Amallah speelt voor Marokko in 2023

Selim Amallah werd geboren in Hautrage, een Franstalige Belgische gemeente nabij de Frans-Belgische grens. Hij is de zoon van Houcine Amallah en Antoinette Caufriez. Zijn vader is van Marokkaanse afkomst en werkte als amateurvoetbalcoach, terwijl zijn moeder van Belgische en Italiaanse afkomst is. Amallah heeft zowel de Marokkaanse als de Belgische nationaliteit.

Hij werd opgeleid bij RAEC Mons en RSC Anderlecht en speelde later voor Royal Mouscron-Péruwelz en AFC Tubize. Na zijn terugkeer naar Mouscron werd hij meer opgemerkt en in 2019 overgenomen door Standard de Liège. Met die club won hij in 2020 de individuele Belgische Lion-award en bereikte hij in 2021 de finale van de Belgische Beker.

Op internationaal vlak koos Amallah in 2019 voor Marokko. Hij was voordien nooit opgeroepen voor een nationale jeugdploeg. In datzelfde jaar werd hij opgemerkt door bondscoaches Roberto Martinez en Vahid Halilhodzic. Nadien nam hij deel aan de Afrika Cup van 2021, het WK van 2022 en de Afrika Cup van 2023.

Doorbraak bij Mouscron en Standard

Selim Amallah werd geboren in Hautrage, België, en groeide uit tot een Marokkaanse international die uitkomt als aanvallende middenvelder. Hij kreeg zijn opleiding bij RAEC Mons en RSC Anderlecht, en speelde daarna voor Royal Mouscron-Péruwelz en AFC Tubize. Na zijn terugkeer naar Mouscron werd hij breder opgemerkt, wat zijn doorbraak betekende. In 2019 maakte hij de transfer naar Standard de Liège, waar hij in 2020 werd bekroond met de Belgian Lion individuele prijs. Een jaar later bereikte hij met Standard de finale van de Beker van België. Amallah beschikt ook over de Belgische nationaliteit. In 2019 werd hij opgemerkt door de Belgische coach Roberto Martinez en de Marokkaanse coach Vahid Halilhodzic. Ondanks dat hij voordien nooit voor een nationale jeugdploeg had gespeeld, koos hij in 2019 voor een interlandcarrière met Marokko. Daarna nam hij deel aan de Afrika Cup van 2021, het WK van 2022 en de Afrika Cup van 2023.

Jeugd en familieachtergrond

Selim Amallah werd geboren in Hautrage, een Franstalige Belgische gemeente dicht bij de Belgisch-Franse grens. Hij is de zoon van Houcine Amallah en Antoinette Caufriez. Zijn vader, Houcine, is van Marokkaanse afkomst en werd geboren in Nador voordat hij naar België emigreerde. De grootvader van Selim Amallah kwam al in de jaren 1960 naar België om in de mijnen te werken. Zijn moeder, Antoinette Caufriez, was huisvrouw en had Belgische en Italiaanse roots.

Amallah groeide op in Hautrage, nabij Mons in de provincie Henegouwen. Hij groeide op in een Marokkaanse cultuur en reisde elk jaar minstens een maand naar Nador. Daarnaast had hij een zus en een broer, Mohamed, die actief was in het amateurvoetbal. Ook was hij via een huwelijk verwant met Maximiliano Caufriez en Rayane Bounida.

Hij begon met voetbal op vierjarige leeftijd en werd door zijn vader ingeschreven bij RAEC Mons, waar Houcine Amallah de jeugdploegen coachte. Tot en met de U11-reeks werd Selim ook door zijn vader begeleid. Op dat niveau scoorde hij vijf doelpunten in een wedstrijd in het trainingscentrum van RSC Anderlecht in Neerpede, tegen Anderlecht U11. Dankzij die prestatie sloot hij zich aan bij de jeugdwerking van Anderlecht.

In september 2011 maakte hij de dood van zijn moeder mee, die overleed aan een gesprongen hersenaneurysma na een val. Later werd hij bij Anderlecht U16 om disciplinaire problemen weggestuurd. Zijn vader moedigde hem toen aan om zich op school te concentreren. Na de dood van zijn moeder bleef Amallah meerdere schooljaren zitten, maar in 2012 keerde hij terug naar RAEC Mons. Daar droeg hij nummer 21 als eerbetoon aan de geboortedatum van zijn moeder.

Van debuut tot doorbraak bij Mouscron

Selim Amallah maakte op 3 april 2016 zijn debuut in Eerste Klasse voor Mouscron, in de wedstrijd tegen RSC Charleroi. Hij kwam in de 87e minuut in de ploeg voor Julian Michel. In het seizoen 2015-2016 speelde hij in totaal drie wedstrijden, maar hij wist toen het vertrouwen van coach Cedomir Janevski niet echt te winnen.

Voor het seizoen 2016-2017 tekende hij bij AFC Tubize, in tweede klasse. Dat werd zijn eerste volledige seizoen, al kwam hij daarin niet tot scoren. Tubize eindigde op de vijfde plaats in het kampioenschap, maar de clubleiders waren teleurgesteld over zijn prestaties.

Daarna keerde Amallah vrij terug naar RE Mouscron. Tijdens zijn eerste passage bij de club waren de beleidsmakers nog niet bereid om hem een professioneel contract aan te bieden. Toch sloot hij zich later aan bij de professionele groep en groeide hij uit tot een basisspeler als offensieve middenvelder. Op een onbekende datum scoorde hij zijn eerste doelpunt voor RE Mouscron, in een uitwedstrijd tegen KV Kortrijk die eindigde op 1-1.

In het seizoen 2017-2018 speelde hij 21 competitiewedstrijden, waarin hij vier doelpunten maakte en drie assists gaf. In de Beker van België kwam hij toen tien keer in actie, met vier doelpunten en een assist. In zijn tweede seizoen bij RE Mouscron speelde hij 19 competitiewedstrijden in de competitie, goed voor drie doelpunten en twee assists, en daarnaast vijf bekerwedstrijden met twee doelpunten en twee assists. Zijn laatste wedstrijd voor de club speelde hij op verplaatsing tegen Cercle Brugge. RE Mouscron eindigde in het seizoen 2018-2019 op de laatste plaats in de Belgische competitie.

Seizoen bij Standard en erkenning

Het seizoen 2019-2020 eindigde voor Standard de Liège op de vijfde plaats, nadat de competitie midden maart werd onderbroken door de Covid-19-pandemie. Aan het begin van het seizoen 2020-2021 stond Standard onder leiding van de Franse coach Philippe Montanier. In 2020 won Selim Amallah de Lion belge. In januari 2021 werd Mbaye Leye de nieuwe coach van Standard de Liège. Hij hielp de ploeg om de resultaten te verbeteren en beschouwde Amallah als een essentiële speler.

Sterk seizoen bij Standard

Selim Amallah speelde een opvallend seizoen bij Standard de Liège. In de competitie kwam hij uit in 27 competitiewedstrijden, naast 3 wedstrijden in de Belgische Beker en 6 in de Europa League. Zijn impact was duidelijk in belangrijke momenten. Zo scoorde hij de enige treffer in de halve finale tegen KAS Eupen, waarmee hij zijn ploeg naar de finale van de Beker van België hielp. Met een langeafstandsschot kwalificeerde hij zijn team bovendien voor die finale van 2020-2021. In de competitie viel hij ook op met een dubbele treffer in de uitwedstrijd tegen KAS Eupen, een wedstrijd waarin hij ook tot man van de match werd uitgeroepen. Later maakte hij zijn tiende competitiegoal van het seizoen tegen KAA La Gantoise in een 2-1-zege. Standard verloor uiteindelijk de bekerfinale met 1-2 tegen KRC Genk in het Stade Roi Baudouin. Amallah sloot het seizoen af met 15 doelpunten en 4 assists. Na een thuisnederlaag tegen KV Ostende werd hij bovendien uitgescholden door supporters. Hij gaf aan dat hij graag een buitenlandse competitie wilde proberen, met de Spaanse Liga als prioriteit.

Seizoen 2021-2022 en de start van 2022-2023

In de zomer van 2021-2022 werkte Selim Amallah zijn voorbereiding niet af in oefenwedstrijden, omdat hij met een kleine blessure kampte. Toch begon hij het competitieseizoen al vroeg: tegen Royal Antwerp FC viel hij in voor João Klauss en leverde hij in de 68e minuut een assist aan Jackson Muleka in een wedstrijd die uiteindelijk met 2-5 verloren ging. Daarna liet hij ook zelf snel van zich horen. Op 59 minuten maakte hij, na een assist van Denis Drăguș, het eerste competitiedoelpunt van het seizoen tegen KV Oostende en bezorgde hij Standard een 1-0-zege. Op 12 september 2021 volgde een strafschopdoelpunt in de uitwedstrijd tegen RFC Seraing, goed voor opnieuw een 0-1-overwinning. Enkele weken later gaf hij ook een assist aan Nicolas Gavory tegen K Saint-Trond VV.

Op 16 oktober 2021 liep Amallah in de competitie tegen Oud-Heverlee Leuven een adductorenblessure op, waardoor hij vier weken buiten strijd was. Zijn terugkeer kwam er op 12 december 2021 tegen KV Oostende, een wedstrijd die Standard met 3-2 won. Die partij kreeg nadien ook extra aandacht doordat Abdoulaye Seck hem van racisme beschuldigde. Amallah ontkende via sociale media racistisch taalgebruik en verwees daarbij naar zijn Afrikaanse afkomst. De disciplinaire commissie van het professioneel voetbal van de URBSFA sanctieerde Seck later met twee speeldagen schorsing en een boete wegens gewelddadig gedrag tegen Amallah. Tijdens de wintertransferperiode wees Amallah bovendien een aanbod van een Turkse club af.

In maart 2022 besliste hij opnieuw een wedstrijd. Tegen KV Courtrai viel hij in voor Renaud Emond en maakte hij in de 85e minuut, na een assist van Mathieu Cafaro, met een lob over doelman Marko Ilić de enige treffer van de wedstrijd. De clubsupporters verkozen hem daarna tot man van de match. In een Belgische podcast met Marvin Ogunjimi sprak hij eind april 2022 ook over het seizoen 2021-2022. Standard eindigde toen op de veertiende plaats in de competitie, met Amallah op negentien wedstrijden, drie doelpunten en twee assists.

Aan het begin van het seizoen 2022-2023 stond hij opnieuw in de basis in de eerste competitiewedstrijd op 22 juli 2022. Onder nieuwe trainer Ronny Deila scoorde hij op strafschop tegen KAA La Gantoise in een 2-2-gelijkspel. Op 7 augustus volgde een dubbele treffer tegen Cercle Bruges KSV in een 2-0-overwinning, en op 28 augustus maakte hij het enige doelpunt tegen KV Courtrai op assist van Gojko Cimirot. Op 9 oktober 2022 verscheen hij niet op het wedstrijdblad voor de derby tegen Sporting Charleroi. Diezelfde dag weigerde hij zijn contract bij de club te verlengen. Coach Ronny Deila verklaarde dat hij om redenen die niets met die contractkwestie te maken hadden uit de ploeg werd gehouden. Amallah bracht later op dezelfde avond via sociale media een verklaring naar buiten. Daarna kreeg hij ook contact met bondscoach Walid Regragui, die hem verzekerde van een plaats op het WK van 2022. Na een gesprek met sportief directeur Fergal Harkin en CEO Pierre Locht verscheen hij nog bij de U23, maar zonder conclusie. Na zijn terugkeer van het WK 2022 had hij voldoende speelminuten, maar hij werd samen met Nicolas Raskin naar de reservemacht doorgeschoven.

Real Valladolid, blessures en terugkeer

Na 3 januari 2023 nam Selim Amallah nog een extra week rust, terwijl Nottingham Forest FC en Valencia CF interesse toonden. Op 31 januari 2023 tekende hij uiteindelijk een contract van vierenhalf jaar bij Real Valladolid, tot midden 2027. Bij zijn aankomst trof hij ploegmaat Jawad El Yamiq en coach Pacheta aan. Zijn eerste competitiewedstrijd voor de club volgde op 12 februari 2023 tegen CA Osasuna, toen hij Óscar Plano verving.

Op 26 februari 2023 kwam Amallah opnieuw als invaller in actie, tegen Celta de Vigo, maar daar kreeg hij ook zijn eerste rode kaart voor de club. Kort daarna zorgde een blessure ervoor dat hij niet kon deelnemen aan de interlandperiode in maart tegen Brazilië. In april keerde hij terug van zijn blessure en op 9 april 2023 scoorde hij zijn eerste doelpunt in de Liga tegen RCD Mallorca. Een week later, op 15 april tegen Villarreal CF, maakte hij opnieuw een doelpunt en gaf hij ook een assist, goed voor de titel van man van de match.

Op 29 april 2023 meldde de club echter dat zijn seizoen voorbij was door een scheur in de ligamenten van zijn rechterschouder, opgelopen in een eerdere wedstrijd. Voor die kwetsuur was een operatie nodig aan de acromioclaviculaire en coracoclaviculaire ligamenten, opgelopen tegen Valencia CF. Op 4 juni 2023 werd hij met Real Valladolid officieel gedegradeerd naar de tweede Spaanse afdeling, nadat de club na de wedstrijd tegen Getafe CF op de achttiende plaats in de stand stond.

Op 29 augustus 2023 werd Amallah voor een seizoen uitgeleend aan Valencia CF, met een aankoopoptie. Op 2 september 2023 viel hij in tegen Deportivo Alavés, als vervanger van Diego López. Nadien keerde hij terug naar Real Valladolid, omdat de aankoopoptie niet werd gelicht. In het seizoen 2024-2025 stond hij regelmatig in de basis, maar hij kon niet vermijden dat Real Valladolid laatste eindigde in de eerste divisie. Aan het begin van het volgende seizoen in de Spaanse tweede klasse kwam hij niet in actie. Op 2 oktober 2025 volgde zijn transfer naar de Emiratische club Khor Fakkan Club.

Keuze voor Marokko

Selim Amallah had door zijn dubbele nationaliteit de mogelijkheid om voor België of Marokko uit te komen, maar hij koos definitief voor Marokko. Hij noemde dat een hartverwarmende beslissing voor zijn familie en zei dat de keuze om voor Marokko te spelen al van kinds af aan duidelijk was. Volgens hem keek zijn familie vroeger samen naar het Marokkaanse elftal, met onder meer Marouane Chamakh en Mbark Boussoufa.

Amallah benadrukte dat hij contact had met Roberto Martínez, maar dat hij nooit twijfelde over zijn internationale keuze. Hij vond dat ook België een mooie ervaring had kunnen bieden, maar voelde dat de keuze voor Marokko de juiste was. Hij ging ook op bezoek bij assistent-trainer Mustapha Hadji om kennis te maken met de Marokkaanse staf.

Zijn voormalige coach Hervé Renard was een maand voor de komst van Vahid Halilhodžić vertrokken. Onder Halilhodžić werd Amallah opgeroepen voor twee oefenwedstrijden tegen Niger in Oujda en Gabon in Tanger. Tegen Niger zat hij op de bank, maar voor de tweede oefenwedstrijd moest hij door een blessure terugkeren naar België. Nadien selecteerde Halilhodžić hem ook voor twee officiële wedstrijden tegen Mauritanië en Burundi. Aan het einde van een onbepaalde periode prees Roberto Martínez hem nog voor zijn technische sterkte en zijn scorend vermogen.

Van kwalificatie naar wereldbeker

Selim Amallah maakte zijn eerste wedstrijd met Marokko als basisspeler tegen Mauritanië in de kwalificatie voor CAN 2021. Hij droeg daarbij nummer 15 en speelde in een 0-0-gelijkspel. Daarna trok hij met de ploeg naar Bujumbura in Burundi voor de tweede kwalificatiewedstrijd, die Marokko met 3-0 won. In die partij kwam hij in het veld als vervanger van Hakim Ziyech. In zijn derde interland voor Marokko scoorde hij het eerste doelpunt tegen Senegal in een vriendschappelijke wedstrijd, na een assist van Achraf Hakimi. Marokko won die match met 3-1.

Tijdens de kwalificatiecampagne voor CAN 2022 speelde Amallah ook mee in de wedstrijd waarin Marokko zich plaatste na een 0-0 tegen Mauritanië. Marokko sloot die groep af op de eerste plaats, samen met Mauritanië, Burundi en de Centraal-Afrikaanse Republiek. In totaal speelde Amallah vier wedstrijden in die kwalificatiecampagne en hij begon drie keer in de basis.

Op 12 oktober 2021 bezorgde hij Marokko opnieuw een belangrijke zege door tegen Guinee de eerste dubbele treffer te scoren in de kwalificatie voor het WK 2022. Marokko won met 4-1 en plaatste zich daardoor voor de play-offs van de WK-kwalificatie. Daarna werd Amallah op 23 december 2021 officieel opgenomen in de lijst van 28 spelers van Vahid Halilhodzic voor de Afrika Cup 2022 in Kameroen.

Op CAN 2022 stond hij in de eerste wedstrijd tegen Ghana meteen in de basis en speelde hij 90 minuten in de 1-0-overwinning op 10 januari 2022. Tegen de Comoren op 14 januari 2022 startte hij opnieuw. In die wedstrijd scoorde hij al in de 11e minuut het eerste doelpunt en gaf hij in de 20e minuut een assist aan Zakaria Aboukhlal. Met die 2-0-zege plaatste Marokko zich voor de achtste finales. Tegen Gabon op 18 januari 2022 begon hij op de bank, maar hij viel in de 71e minuut in voor Ilias Chair. Na drie groepswedstrijden eindigde Marokko opnieuw op de eerste plaats in Groep C.

In de achtste finale tegen Malawi startte Amallah opnieuw en gaf hij een assist aan Youssef En-Nesyri in de 2-1-zege van 25 januari 2022. In de kwartfinale tegen Egypte op 30 januari 2022 stond hij ook aan de aftrap. Marokko leidde bij rust met 1-0 na een strafschop van Sofiane Boufal, maar Amallah kreeg een gele kaart en werd vervangen door Imrân Louza. In de verlengingen incasseerde Marokko nog een tegendoelpunt en werd het met 2-1 uitgeschakeld.

Wereldbeker 2022

Selim Amallah en zijn ploeg begonnen sterk op het WK 2022 en eindigden als eerste in groep F met twee overwinningen en een gelijkspel. In de achtste finale wonnen ze na strafschoppen met 3-0 van Spanje. Daarna volgde een 1-0-zege tegen Portugal in de kwartfinales. In de halve finales liep het mis met een 2-0-nederlaag tegen Frankrijk. Op 17 december 2022 kwam Amallah in actie in de wedstrijd tegen Kroatië voor de strijd om de derde plaats. Zijn ploeg sloot het toernooi af op de vierde plaats, achter Argentinië, Frankrijk en Kroatië.

Terugkeer bij Marokko en Afrika Cup 2023

Op 20 december 2022 werd Selim Amallah uitgenodigd in het Koninklijk Paleis in Rabat voor een officiële onderscheiding. Hij kreeg er de Orde van de Troon in de graad van officier, uit handen van koning Mohammed VI, prins Hassan III en Moulay Rachid. Daarna miste hij de eerste wedstrijd na het WK wegens een blessure die hij opliep bij Real Valladolid CF. Door die blessure was hij ook afwezig tijdens de interlands in juni tegen Zuid-Afrika en Kaapverdië.

In september 2023 werd Amallah opnieuw geselecteerd voor de nationale ploeg, al ging de wedstrijd tegen Liberia niet door door de aardbeving in Marokko. Hij stond wel aan de aftrap in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Burkina Faso in het Stade Bollaert-Delelis in Lens. In die partij werd hij vervangen door Ismael Saibari; Marokko won met 1-0.

Op 28 december 2023 stond Amallah op de lijst van 27 Marokkaanse spelers voor de Afrika Cup van 2023. Op 17 januari 2024 speelde hij de eerste groepswedstrijd mee, waarin Marokko met 3-0 won van Tanzania in het Stade Laurent Pokou in San-Pedro. Hij kwam ook in actie in het duel dat 1-1 eindigde tegen de Democratische Republiek Congo. Uiteindelijk maakte hij deel uit van de ploeg die in de achtste finale met 2-0 werd uitgeschakeld door Zuid-Afrika.

Speelstijl en kenmerken

Selim Amallah is van opleiding een rechtvoetige centrale middenvelder. Bij zijn komst naar de eerste ploeg van AFC Tubize werd hij omgevormd tot aanvallende middenvelder, maar door zijn veelzijdigheid kan hij ook op de flanken spelen. Hij staat bekend om zijn techniek, zijn goed spelinzicht en zijn schotkwaliteit van buiten het strafschopgebied. Op het veld gaat hij ook vaak in sliding tackles en fysieke duels aan, wat hem geregeld gele kaarten oplevert door zijn agressieve spelgedrag.

Tegelijk heeft hij ook zwakkere punten, zoals zijn loopsnelheid, zijn technische vaardigheden in kleine ruimtes en zijn transversale passes. Tijdens CAN 2021 met Marokko viel zijn fysieke impact op, en voormalig bondscoach Vahid Halilhodžić zag dat als een meerwaarde voor het team. Amallah is de zoon van Houcine Amallah en laat zich inspireren door de Spaanse competitie. Hij droomt ervan om in La Liga te spelen.

Opbouw en bekroningen

Selim Amallah werd in België geboren en kreeg zijn opleiding bij Royal Excel Mouscron. In 2018 ontving hij van asbl Voltaire de Belgische Leeuw-prijs in de categorie hoop. Een jaar later werd hij bij Royal Excel Mouscron uitgeroepen tot beste speler van het seizoen. Daarna sloot hij zich aan bij Standard de Liège. In 2020 kreeg hij de grote Belgische Leeuw-prijs. Met Standard bereikte hij in 2021 de finale van de Beker van België.

Persoonlijke betrokkenheid bij hulp na de aardbeving

Op 9 september 2023 was Selim Amallah samen met ploeggenoten van de Marokkaanse nationale ploeg aanwezig in het ziekenhuis van Agadir voor een bloedinzameling. Hij nam deel aan deze actie om bloed te doneren voor de gewonden van de aardbeving in Marokko. De activiteit vond uitsluitend plaats in het ziekenhuis van Agadir.

Scroll naar boven