Olivier Gendebien werd geboren in Brussel op 12 januari 1924 en stierf op 2 oktober 1998 in Tarascon, Frankrijk. Hij was een Belgisch autocoureur en wordt beschouwd als een van de beste sportwagenrijders van zijn tijd. In de late jaren 1950 en vroege jaren 1960 won hij vier keer de 24 Uur van Le Mans.
Gendebien kwam uit een gegoede familie en was tijdens de Tweede Wereldoorlog parachutist bij de Résistance. Na de oorlog diende hij vier jaar als soldaat in Belgisch Congo. Daar, nabij Stanleyville, ontmoette hij rallyrijder Charles Fraikin, die hem aan de autosport voorstelde en onder de indruk was van zijn oriëntatievermogen en voertuigbeheersing. Gendebien reed met een Veritas op de Grand Prix des Frontières in Chimay en eindigde als zesde. Daarna nam hij af en toe deel aan rally’s met Fraikin in een Jaguar. Samen bleven zij actief tot 1955; in dat jaar wonnen zij de Rally van Luik-Rome-Luik met een Mercedes-Benz 300 SL. Tegen 1955 had Gendebien zich ontwikkeld tot een onafhankelijke en competitieve rijder.
- Waarom wordt Olivier Gendebien beschouwd als een van de beste sportwagenracers van zijn tijd?
- Welke rol speelde Olivier Gendebien tijdens en na de Tweede Wereldoorlog?
- Hoe begon Olivier Gendebien met de autosport en wat waren zijn eerste successen?
- Hoe verliep Olivier Gendebiens doorbraak in de autosport en welke resultaten volgden daarop?
- Hoe presteerde Olivier Gendebien in Formule 1 en in de grote uithoudingsraces?
- Waarom stopte Olivier Gendebien met de autosport en wat deed hij daarna?
Overlijden en blijvende faam
Olivier Gendebien werd geboren op 12 januari 1924 in Brussel en was een Belgische autoracecoureur. Hij overleed op 2 oktober 1998 in Tarascon, Frankrijk. In de late jaren 1950 en vroege jaren 1960 won hij vier keer de 24 Uur van Le Mans. Door die prestaties wordt hij beschouwd als een van de beste sportwagenracers van die periode.
Oorlogsjaren en militaire dienst
Olivier Gendebien kwam uit een welgestelde familie en was tijdens de Tweede Wereldoorlog parachutist bij het verzet. Na de oorlog diende hij vier jaar als soldaat in Belgisch-Congo. Deze periodes vormden een belangrijk deel van zijn leven voordat hij later verder bekend werd.
Van Stanleyville tot rallyoverwinningen
Tijdens zijn periode nabij Stanleyville ontmoette Gendebien rallyrijder Charles Fraikin. Fraikin stelde hem voor aan de autosport en was onder de indruk van Gendebiens oriëntatievermogen en controle over het voertuig. Gendebien reed vervolgens met een Veritas in de Grand Prix des Frontières in Chimay en eindigde als zesde. Daarna nam hij samen met Fraikin af en toe deel aan rallys met een Jaguar. Hun samenwerking duurde tot 1955, en tegen dan was Gendebien uitgegroeid tot een zelfstandige en competitieve rijder.
Gendebien en Fraikin kregen de bijnaam 'Die ewigen Brautjungfern' omdat ze vaak als tweede eindigden zonder te winnen. Zo werden ze twee keer tweede in de Liège-Rome-Liège Rally. In 1955 boekten ze daar uiteindelijk hun grootste succes door de rally te winnen met een Mercedes-Benz 300 SL.
Doorbraak in rally en sportwagenracen
In 1954 behaalde Olivier Gendebien al enkele opvallende overwinningen. Hij won de Italy Rally in zijn klasse met een Plymouth en zegevierde ook in de Dutch Tulip Rally en de Northern Roads Rally met een Porsche. Na dat jaar vertraagde zijn carrière even, maar daarna kreeg hij een belangrijke kans in de sportwagenracerij. Enzo Ferrari leek hem een werkcontract aan te bieden voor sportwagenraces en enkele Formule 1-optredens. Zijn eerste start voor Ferrari liep echter uit op een zware crash tijdens de training voor de RAC Tourist Trophy in Dundrod, waarbij hij een hersenschudding opliep.
In 1956 volgde zijn echte doorbraak in de autosport. Hij werd zonder ervaring in een eenzitter ingeschreven voor de Grand Prix van Argentinië en eindigde daar als vijfde, goed voor zijn eerste wereldkampioenschapspunten. In datzelfde jaar werd hij zesde in de Grand Prix van Mendoza. Daarnaast behaalde hij sterke resultaten in sportwagenraces: tweede plaatsen in Buenos Aires, in Monza's Supercortemaggiore en in de 1000-km van de Nürburgring samen met Alfonso de Portago. Ook werd hij derde in Le Mans met Maurice Trintignant en derde in de Targa Florio.
Met Equipe Nationale Belge reed hij samen met Jacques Swaters in een Ferrari 250 GT en eindigde hij twee grote toertochten op de derde plaats. Zijn doorbraak in 1956 werd gevolgd door zes verdere succesvolle jaren.
In 1957 won hij de Tour di Sicilia met zijn neef Jacques Washer als copiloot in een Ferrari 250 GT. Dat jaar werd hij ook derde in de laatste Mille Miglia met dezelfde wagen, won hij de 12 Hours of Reims met Paul Frère en pakte hij de Tour de France-race met Lucien Bianchi. Door deze reeks overwinningen werd hij in België beschouwd als een ster in het sportwagenracen. In 1958 won hij opnieuw in Reims, en later behaalde hij meerdere zeges in de Targa Florio, onder meer in 1958 met Luigi Musso, in 1961 met Wolfgang Graf Berghe von Trips en in 1962 met Willy Mairesse en Ricardo Rodríguez.
Formule 1 en uithoudingsraces
Tussen 1956 en 1961 nam Olivier Gendebien deel aan 14 Formule 1-races. Hij scoorde punten in de helft van die wedstrijden en reed daarbij meestal als gastpiloot voor Ferrari. In 1960 behaalde hij met een Cooper T51 derde plaats in Spa-Francorchamps en tweede plaats in Reims. Hoewel hij in dat jaar vier Formule 1-races miste, eindigde hij toch als zesde in het wereldkampioenschap. In 1961 verscheen hij op zijn thuis-GP in Spa met een Ferrari 156 in het geel, maar zonder de nieuwste motorspecificatie. Hij vertrok daar vanaf poleposition, leidde de race in de eerste ronden en werd uiteindelijk vierde.
Naast de Formule 1 bouwde Gendebien ook een sterk palmares op in de uithoudingsraces. Hij won de 12 Hours of Sebring in 1960 met Hans Herrmann in een Porsche en opnieuw in 1961 met Phil Hill voor Ferrari. In 1962 won hij de 1000-km Nürburgring. Op Le Mans was hij bijzonder succesvol met vier zeges in 1958, 1960, 1961 en 1962. Drie van die overwinningen behaalde hij samen met Phil Hill, en in 1960 vierde hij ook een Le Mans-zege met Paul Frère. Samen met Phil Hill en Peter Collins droeg hij in de late jaren 1950 en vroege jaren 1960 bij aan de talrijke Sports Car World Championships van Ferrari.
Leven na de autosport
Op 38-jarige leeftijd trok Olivier Gendebien zich terug uit de autosport. Hij deed dat omdat hij te vaak de dood van ploegmaats had meegemaakt en zich zorgen maakte over de veiligheid van zijn vrouw. Kort na zijn afscheid overleed zijn vrouw aan kanker. Daarna emigreerde Gendebien naar de Verenigde Staten, waar hij succes boekte in de veeteelt. Later vestigde hij zich in het zuiden van Frankrijk, waar hij in 1998 overleed.