Elise Mertens

Elise Mertens, Belgische tennisster geboren in 1995
Elise Mertens, Belgische tennisster geboren in 1995

Elise Mertens bouwde tussen 2015 en 2017 gestaag aan haar internationale doorbraak in het tennis. In november 2015 bereikte ze samen met Marina Melnikova de finale van het dubbeltoernooi in Taiwan in de WTA 125-categorie. Begin 2016 won ze in Auckland haar eerste WTA-dubbeltitel met An-Sophie Mestach. Later dat jaar behaalde ze ook andere sterke resultaten, waaronder de kwartfinales in Bois-le-Duc na het doorlopen van de kwalificaties en zeges op Eugenie Bouchard en Aleksandra Krunić. Op Mallorca plaatste ze zich via drie kwalificatiewedstrijden, versloeg onder meer Shelby Rogers en bereikte de tweede ronde. In 2016 speelde ze haar eerste Wimbledon-dubbeltoernooi en haalde ze via drie kwalificatierondes haar eerste hoofdtabel in het enkelspel op de US Open. In Limoges won ze met Mandy Minella haar eerste WTA 125-titel. Begin 2017 won ze in Hobart haar eerste WTA-enkelspeltitel zonder een set te verliezen en bereikte ze voor het eerst de top 100 van de wereldranglijst. In april nam ze deel aan de Fed Cup-play-off tegen Rusland en versloeg ze Anastasia Pavlyuchenkova.

Doorbraak in dubbels en eerste WTA-titels

In november 2015 haalde Elise Mertens samen met Marina Melnikova de finale van het toernooi in Taiwan in de WTA 125-categorie. Aan het begin van het seizoen 2016 won ze in Auckland haar eerste WTA-dubbeltitel, samen met An-Sophie Mestach. Later dat jaar liet ze ook in het enkelspel van zich spreken. In Bois-le-Duc plaatste ze zich via de kwalificaties en bereikte ze de kwartfinales door Eugenie Bouchard en Aleksandra Krunić te verslaan. Op Mallorca won ze drie kwalificatiewedstrijden, waaronder een zege tegen reekshoofd Shelby Rogers, en bereikte ze de tweede ronde na winst tegen Francesca Schiavone. Daar verloor ze van Jelena Janković.

In 2016 kwalificeerde Mertens zich ook voor haar eerste Wimbledon in het dubbelspel, opnieuw met An-Sophie Mestach. Ze geraakten tot in de tweede ronde, waar Serena Williams en Venus Williams te sterk waren. Op de US Open doorliep ze drie kwalificatieronden en haalde ze voor het eerst het hoofdschema in het enkelspel. In de eerste ronde verloor ze van Garbiñe Muguruza met 6-2, 0-6, 3-6. Nog later dat jaar won ze samen met Mandy Minella het Open de Limoges, haar eerste WTA 125-titel.

Begin 2017 zette Mertens haar opmars voort in Hobart. Ze overleefde drie kwalificatieronden, met onder meer winst tegen Nao Hibino, en schakelde daarna Kristina Mladenovic, Sachia Vickery, Kiki Bertens in de kwartfinale, Jana Fett in de halve finale en Monica Niculescu in de finale uit. Zo behaalde ze haar eerste WTA-titel in het enkelspel zonder een set te verliezen. Door haar resultaten moest ze uiteindelijk ook afzien van deelname aan de kwalificaties van de Australian Open. In januari 2017 bereikte ze bovendien voor het eerst de top 100 van de wereldranglijst.

Sterke reeks in 2018

In januari 2018 won Elise Mertens het Hobart-toernooi in het enkelspel na een finalezege op Mihaela Buzărnescu met 6-1, 4-6, 6-3. Het was haar tweede Hobart-titel in haar loopbaan in het enkelspel. Samen met Demi Schuurs pakte ze er ook de dubbeltitel door Lyudmyla Kichenok en Makoto Ninomiya met 6-2, 6-2 te verslaan.

Daarna volgde een sterk optreden op de Australian Open. Mertens versloeg achtereenvolgens Viktória Kužmová, Daria Gavrilova met 7-5, 6-3, Alizé Cornet met 7-5, 6-4, en Petra Martić met 7-6, 7-5. Met een zege op Elina Svitolina met 6-4, 6-0 bereikte ze de halve finales zonder een set te verliezen. In de halve finale moest ze haar meerdere erkennen in Caroline Wozniacki, die met 3-6, 6-7 won in 1 uur en 37 minuten. Na dit toernooi kwam Mertens de top 20 van de ranglijst binnen.

Ook later in het seizoen bleef ze successen boeken. In Lugano won ze de enkelspeltitel door Aryna Sabalenka met 7-5, 6-2 te kloppen, en samen met Kirsten Flipkens pakte ze ook de dubbeltitel. In de Fed Cup won Mertens drie enkelspelen en ook een dubbelpartij tegen Italië, waardoor België in de Wereldgroep bleef.

Daarnaast behaalde ze in Istanbul sterke resultaten in zowel enkelspel als dubbelspel. Ze versloeg Anastasia Pavlyuchenkova met 6-4, 6-0 en Elena Vesnina met 6-4, 1-6, 6-2 in een enkelwedstrijd. Samen met An-Sophie Mestach won ze voor België tegen Daria Kasatkina en Elena Vesnina met 6-1, 7-6. Mertens haalde er de finale in beide disciplines, in het enkelspel met Nicole Melichar in het dubbel. Ze verloor de enkelspelfinale van Elina Svitolina met 2-6, 4-6 en de dubbelfinale tegen Dalila Jakupović en Nadiia Kichenok met 6-7, 2-6.

Begin mei won Mertens ook het toernooi in Marokko in het enkelspel door Ajla Tomljanović in de finale met 6-2, 7-6 te verslaan.

Sterke resultaten op gravel en hardcourt

Voor het toernooi van Madrid stond Elise Mertens op twaalf opeenvolgende zeges op gravel. In Madrid won ze van Alison Van Uytvanck, maar na dertien opeenvolgende overwinningen verloor ze van wereldnummer 1 Simona Halep. Op Roland Garros haalde ze de achtste finales, haar beste resultaat op het Parijse gravel, maar ook daar werd ze uitgeschakeld door Halep. Op Wimbledon, op Londense grasbanen, verloor ze in twee sets van de Slowaakse Dominika Cibulková.

Begin augustus startte Mertens de Amerikaanse tour in San Jose in Californië. Ze won er haar eerste twee wedstrijden en bereikte de halve finales, waarin ze verloor van Mihaela Buzărnescu met 6-4, 3-6, 1-6. In Montreal won ze drie partijen en strandde ze in de kwartfinales tegen de als wereldsterkte ingeschatte Elina Svitolina met 5-7, 3-6. Na dat Canadese toernooi stond ze vierde op de WTA-ranking. Daarna volgde Cincinnati, waar ze in de derde ronde wereldnummer Sloane Stephens versloeg met 7-6, 6-2, maar in de kwartfinales verloor van Petra Kvitova met 5-7, 7-5, 3-6.

Op de US Open haalde Mertens de vierde ronde na overwinningen op Kurumi Nara en nog twee tegenstandsters in twee sets. Daar verloor ze van titelverdedigster Sloane Stephens met 3-6, 3-6. Tijdens de Aziatische tour werd ze in Wuhan en Beijing al in de eerste ronde uitgeschakeld in het enkelspel. Wel won ze in Wuhan samen met Demi Schuurs haar eerste Premier 5-titel, waarmee het duo zich kwalificeerde voor de Masters. In Tianjin bereikte Mertens de kwartfinales, maar ze gaf op tegen de Taiwanese Hsieh Su-wei bij 6-2, 4-0. In Moskou volgde een nederlaag in de eerste ronde. Ondanks die resultaten stond ze achtste op de WTA-ranking en sloot ze 2018 ook af op die plaats. In Singapore verloren Mertens en Schuurs in de eerste ronde van Ashleigh Barty en Coco Vandeweghe met 6-1, 6-4.

Triomf op de Gippsland Trophy

Elise Mertens keerde terug op het WTA-circuit tijdens de Gippsland Trophy in Australië. Daar won ze haar eerste twee wedstrijden in twee sets. In de kwartfinales versloeg ze Elina Svitolina met 6-3, 5-7 en 10-6. Daarna bereikte Mertens de finale zonder te spelen, nadat Naomi Osaka zich had teruggetrokken. In de eindstrijd won ze van Kaia Kanepi met 6-4 en 6-1. Met die zege pakte Mertens haar negende carrièretitel.

Grand Slamresultaten en dubbelsuccessen

Op de Australian Open bereikte Elise Mertens de vierde ronde zonder een set te verliezen. Ze deed dat na overwinningen tegen Leylah Fernandez, Zhu Lin en Belinda Bencic. In de achtste finales moest ze vervolgens haar meerdere erkennen in Karolína Muchová, die won met 6-7 en 5-7 na 1 uur en 56 minuten. In het dubbelspel kende Mertens daar wel groot succes: samen met Aryna Sabalenka pakte ze haar tweede Grand Slam-dubbelspeltitel door Barbora Krejčíková en Kateřina Siniaková met 6-2 en 6-3 te verslaan. Door die titel klom ze naar de tweede plaats op de WTA-dubbelranglijst.

Later op het seizoen bereikte Mertens in Dubai de halve finales, waar ze na meer dan twee uur verloor van Garbiñe Muguruza met 4-6 en 6-7. In Miami strandde ze in de achtste finales tegen Naomi Osaka, die met 3-6 en 3-6 won. Op het gravel van Charleston volgde een uitschakeling in de eerste ronde tegen Alizé Cornet.

Bij het WTA 250-toernooi in Istanbul, waar ze als eerste reekshoofd startte, haalde Mertens de enkelvoudige finale. Daar verloor ze van Sorana Cîrstea met 1-6 en 6-7. In het dubbelspel won ze in Istanbul wel de titel aan de zijde van Veronika Kudermetova. Het duo versloeg Nao Hibino en Makoto Ninomiya met 6-1 en 6-1.

Op het WTA 1000-toernooi in Madrid behaalde Mertens enkele sterke zeges. Ze klopte Zhang Shuai en Elena Rybakina en won in de achtste finales van Simona Halep met 4-6, 7-5 en 7-5. In de kwartfinales moest ze echter opgeven tegen Aryna Sabalenka wegens een blessure aan de linker dij, bij 1-6 en 0-4.

Op 3 april werd Mertens nummer een van de wereld in de WTA-dubbelranglijst. Ze werd daarmee de tweede Belgische speelster die die positie bereikte, na Kim Clijsters in 2003. Op Roland-Garros haalde ze de derde ronde, waar ze verloor van María Sákkari. Later bereikte ze op Wimbledon de derde ronde in het enkelspel na zeges tegen Camila Osorio, Panna Udvardy en Angelique Kerber, maar daar verloor ze van Ons Jabeur met 6-7 en 4-6. In het dubbelspel speelde ze nog de finale van Wimbledon met Hsieh Su-wei, maar die ging verloren tegen Barbora Krejčíková en Kateřina Siniaková met 2-6 en 4-6.

In de tweede seizoenshelft bereikte Mertens ook de kwartfinales van het dubbelspel op de US Open met Hsieh Su-wei. In het enkelspel kwam ze daar tot de achtste finales na overwinningen tegen Rebecca Peterson en Ons Jabeur, maar verloor ze van Aryna Sabalenka met 4-6 en 1-6 in 1 uur en 11 minuten.

Sterke resultaten in Hobart, Monastir en op de US Open

Elise Mertens begon het jaar als eerste reekshoofd in Hobart en haalde daar opnieuw de finale. Ze klopte Danielle Collins met 6-2, 6-3, Anna Karolína Schmiedlová met 6-2, 6-3 en Arantxa Rus met 7-5, 6-0. In de halve finale moest ze een set afstaan aan Daria Saville, maar won ze toch met 6-4, 4-6, 7-5. In de finale verloor ze in drie sets van Emma Navarro: 1-6, 6-4, 5-7. Later in het seizoen haalde ze opnieuw de Hobart-finale als nummer twee reekshoofd. Ze won achtereenvolgens van Nuria Párrizas Díaz met 6-3, 6-1, Renata Zarazúa met 6-4, 6-3, Maya Joint met 6-2, 6-3 en Veronika Kudermetova in de kwartfinale met 6-1, 0-6, 6-2. Daarmee werd ze de speelster met de meeste finaletickets in de geschiedenis van Hobart, en ze evenaarde echter niet het aantal titels, want ze bleef op twee titels steken na een nederlaag in de finale tegen McCartney Kessler: 4-6, 6-3, 0-6. Op de US Open bereikte Mertens voor het eerst in drie jaar de tweede week. Ze versloeg Veronika Kudermetova met 3-6, 6-4, 6-3, Ajla Tomljanović met 6-3, 6-2 en Madison Keys met 6-7, 7-5, 6-4, voor ze in de achtste finales verloor van Aryna Sabalenka met 2-6, 4-6. In oktober verdedigde ze haar titel in Monastir en won ze het Tunesische toernooi voor de tweede keer. Daar versloeg ze achtereenvolgens Iryna Shymanovich met 6-3, 6-2, Mai Hontama met 6-3, 6-2, Clara Burel met 6-2, 6-1 en Alexandra Eala met 7-5, 6-0, waarna ze in de finale nummer een reekshoofd Jasmine Paolini klopte met 6-3, 6-0. In het dubbelspel kwalificeerde ze zich met Storm Hunter voor de Masters en haalden ze de halve finales. Samen wonnen Mertens en Hunter ook de prijs voor team van het jaar.

Zegereeks in Singapore

Na de Australian Open reisde Elise Mertens naar Singapore voor een toernooi dat na bijna dertig jaar terugkeerde. Ze begon sterk met een duidelijke zege tegen Taylor Townsend: 6-1, 6-0. Daarna volgden overwinningen tegen Tatjana Maria, 6-7, 6-3, 6-1, Camila Osorio, 6-4, 6-2, Wang Xinyu, 6-3, 6-4, en Ann Li, 6-1, 6-4. In het hele toernooi verloor Mertens slechts één set. Die reeks leverde haar haar negende titel uit haar carrière op, en meteen ook haar eerste titel op indoorbanen.

Doorbraak op gras en sterke Wimbledon-reeks

In S'Hertogenbosch behaalde Elise Mertens haar eerste titel op gras en meteen ook haar tiende eindzege in haar carrière. Ze begon sterk met een zege tegen Yuan Yue in twee sets, 6-0 en 6-4, en volgde met winst tegen María Sákkari, 6-3 en 6-0. In de kwartfinale klopte ze Viktoriya Tomova met 6-4 en 6-0. Haar zwaarste duel kwam in de halve finale, waarin ze elf matchpunten wegwerkte en Ekaterina Alexandrova versloeg met 2-6, 7-6 en 6-4. In de finale verloor Mertens wel van Elena-Gabriela Ruse met 3-6 en 6-7.

Ook op Wimbledon liet Mertens zich zien met drie zeges op rij. Ze versloeg Linda Fruhvirtová met 6-4 en 6-2, Ann Li met 6-7, 6-1 en 6-2, en Elina Svitolina met 6-1 en 7-6. In de achtste finales eindigde haar toernooi na een nederlaag tegen Aryna Sabalenka, 4-6 en 6-7.

United Cup 2026

Elise Mertens vertegenwoordigde België samen met Zizou Bergs op de United Cup van 2026. In de groepsfase won ze van Zhu Lin met 6-2, 6-2 en van Victoria Mboko met 6-3, 3-6, 6-3. Daarmee stelde ze de Belgische kwalificatie voor de eindfase veilig. In de kwartfinale versloeg Mertens Barbora Krejčíková met 5-7, 6-1, 7-5, waardoor België voor het eerst de halve finales van de United Cup bereikte. In die halve finale tegen Zwitserland verloor ze echter van Belinda Bencic met 3-6, 6-4, 6-7, waarna België werd uitgeschakeld. Mertens en Bergs speelden ook het gemengd dubbel tegen China, Canada en Zwitserland. Ze wonnen hun wedstrijden tegen China en Canada, maar verloren tegen Zwitserland in een super tie-break.

Dubbelzege in Melbourne

Op de Australian Open bereikte Elise Mertens de achtste finales in het enkelspel door Lanlana Tararudee, Moyuka Uchijima en Nikola Bartůňková te verslaan. Daarna verloor ze van Elena Rybakina met 1-6 en 3-6. In het dubbelspel vormde Mertens een duo met Zhang Shuai. Zij overleefden in de tweede ronde tegen Victoria Mboko en Iva Jovic drie matchpoints. Vervolgens wonnen Mertens en Zhang de dubbeltitel door Anna Danilina en Aleksandra Krunić met 7-6 en 6-4 te kloppen. Het was Mertens haar derde dubbeltitel in Melbourne, en na deze zege nam ze opnieuw de eerste plaats in de WTA-ranglijst voor het vrouwendubbelspel in.

Scroll naar boven