Bilal El Khannouss

Bilal El Khannouss, jonge Belgische voetballer
Bilal El Khannouss, jonge Belgische voetballer

Bilal El Khannouss werd geboren in Strombeek-Bever, in de Vlaamse regio van België, en groeide op in de Brusselse regio. Zijn grootouders migreerden vanuit Noord-Marokko, meer bepaald vanuit Tanger, naar België om er te werken. Hij heeft een oudere broer, Azzeddine. El Khannouss werd vooral opgeleid bij RSC Anderlecht en maakte zijn opleiding af bij KRC Genk, waar hij in 2022 op 18-jarige leeftijd profvoetballer werd. Bij Genk groeide hij uit tot een sleutelspeler en kreeg hij erkenning als een van de beste talenten in de Belgische competitie. Hij staat bekend om zijn visie, balcontrole en lange passes. Tussen 2019 en 2022 kwam hij uit voor zowel België als Marokko op internationaal niveau, waarna hij koos voor het Marokkaanse seniorenteam. Met Marokko nam hij deel aan het WK 2022 en de Afrika Cup van 2023. Hij is de jongste Marokkaanse speler die aan een Wereldkampioenschap deelnam.

Van jeugdopleiding tot internationaal doorbraakmoment

Bilal El Khannouss werd geboren in Strombeek-Bever, België. Hij werd voornamelijk opgeleid bij RSC Anderlecht en maakte zijn opleiding af bij KRC Genk, waar hij in 2022 op achttienjarige leeftijd prof werd. Bij Genk groeide hij al snel uit tot een sleutelspeler en werd hij beschouwd als een van de beste talenten in de Belgische competitie. Hij staat bekend om zijn spelinzicht, balcontrole en lange passing.

Tussen 2019 en 2022 kwam El Khannouss internationaal uit voor zowel België als Marokko. Voor zijn verdere loopbaan op seniorniveau koos hij uiteindelijk voor Marokko. Met de Marokkaanse nationale ploeg nam hij deel aan het WK van 2022 en aan de Afrika Cup van 2023. Daarmee werd hij de jongste Marokkaanse speler ooit die op een wereldkampioenschap speelde.

Als aanvallende middenvelder of centrale middenvelder speelde hij later voor VfB Stuttgart, op huurbasis van Leicester City.

Jeugd en familieachtergrond

Bilal El Khannouss werd geboren in Strombeek-Bever, in de Vlaamse regio van België, en groeide op in de Brusselse regio. Zijn grootouders emigreerden vanuit Noord-Marokko naar België om er te werken. Zij vertrokken uit Tangier om zich in Brussel te vestigen en daar te werken. El Khannouss groeide op in een omgeving waar zowel Nederlands als Frans werd gesproken.

Zijn maternele grootvader sprak Arabisch en was in Marokko voetballer. Die grootvader moedigde Bilal El Khannouss aan om voor Marokko te spelen. Binnen zijn familie heeft hij ook een oudere broer, Azzeddine, en hij is een neef van politicus Ahmed El Khannouss.

Van Schaerbeek naar Genk

Bilal El Khannouss speelde eerst zes maanden bij de club van Schaerbeek. Daarna sloot hij zich aan bij de jeugdopleiding van RSC Anderlecht in Neerpede. Bij de jeugdploegen van Anderlecht speelde hij regelmatig als aanvallende middenvelder. Onder coach Sergio Figueira droeg hij in de jeugdreeksen van Anderlecht meermaals de kapiteinsband. Samen met ploegmaats Zeno Debast en Romeo Lavia won hij tussen de U8- en U15-categorieen ongeveer tien toernooien.

Op 1 juli 2021 maakte El Khannouss de overstap van RSC Anderlecht naar de academie van KRC Genk. Op vijftienjarige leeftijd verliet hij het ouderlijk huis om in Genk te gaan wonen. Toen hij zestien was, sloot hij aan bij de U18-categorie van KRC Genk en trainde hij regelmatig mee met de reserven, de U21. In het seizoen 2021-2022 speelde hij met Genk ook in de UEFA Youth League. Daar kwam hij uit tegen FC Cologne U19 en Chelsea FC U19, waarna Genk in de achtste finales na strafschoppen werd uitgeschakeld door Liverpool FC U19.

Zijn prestaties leverden hem ook een oproep op van coach Bernd Storck om mee te trainen met de profkern van KRC Genk. Op 22 mei 2022 maakte El Khannouss zijn profdebuut voor KRC Genk.

Doorbraak bij Genk en eerbetoon aan Nouri

Tijdens de zomertransferperiode besliste Bilal El Khannouss om permanent een bepaald rugnummer te dragen als eerbetoon aan Abdelhak Nouri. Nouri droeg hetzelfde nummer bij Ajax Amsterdam voordat hij tijdens een wedstrijd een hartstilstand kreeg. El Khannouss bracht ook een bezoek aan de familie van Nouri, wat onderstreepte hoe persoonlijk dat eerbetoon voor hem was.

Sportief begon de jaargang 2022 voor El Khannouss als invaller in de eerste wedstrijd tegen Brugge. In de volgende competitiewedstrijden kreeg hij van de nieuwe Genk-trainer Wouter Vrancken een basisplaats. Later verklaarde Vrancken tegenover de Belgische pers dat El Khannouss nog aan zijn prestaties moest werken, nadat hij in 15 wedstrijden één assist had gegeven.

Zijn seizoen kreeg daarna een duidelijke opsteker in zijn laatste match met KRC Genk voor de internationale onderbreking van het WK 2022, tegen RSC Anderlecht. In die wedstrijd won Genk met 2-0 en droeg El Khannouss bij aan beide doelpunten, goed voor de trofee van man van de match. Hij kreeg daarvoor ook lof van de Belgische consultant en analist Alex Teklak. Op een later moment werd hij bovendien opgenomen in de Pro League mid-season best elf.

Na zijn terugkeer uit het WK 2022 volgde nog meer erkenning. Enkele weken later was hij aanwezig op de uitreiking van de Gouden Schoen, waar hij van Het Laatste Nieuws de prijs voor beste belofte won. Tegen die periode was Ajax Amsterdam hem ook al beginnen contacteren voor transfergesprekken voorafgaand aan de wintertransferperiode.

In de verdere competitie maakte El Khannouss ook zijn eerste competitiegoal, opnieuw tegen RSC Anderlecht, in een wedstrijd die met 5-2 werd gewonnen. Nadien volgde nog een verklaring na die partij. In de play-offs werd hij even Belgisch kampioen gedurende vijftien minuten, en hij leverde ook een assist op voor Tolu Arokodare in de 2-2 tegen Antwerp. KRC Genk sloot de play-offs af op de tweede plaats, met één punt verschil.

Eerste stappen bij Leicester en uitleenbeurt aan Stuttgart

Bilal El Khannouss droeg bij Leicester City rugnummer 45 en maakte zijn eerste competitiewedstrijd voor de club als invaller voor Oliver Skipp tegen Aston Villa FC, op het uur, in een 1-2 nederlaag. Nadien scoorde hij zijn eerste doelpunt voor Leicester City tegen Manchester United FC op Old Trafford, in een wedstrijd die eindigde op 5-2. Op de veertiende speeldag gaf hij ook een assist voor het doelpunt van Jamie Vardy en maakte hij zijn tweede Premier League-doelpunt in de 3-1 overwinning tegen West Ham United FC.

Aan het einde van het seizoen 2024-2025 degradeerde Leicester City naar de Championship, met een afkoopclausule van 22,5 miljoen pond. El Khannouss gaf aan gefrustreerd te zijn omdat geen enkele club hem wilde kopen en omdat Leicester City een transfer niet had vergemakkelijkt. Daarna verhuisde hij op huurbasis naar VfB Stuttgart tot het einde van het seizoen, met behoud van zijn rugnummer. Bij Stuttgart, dat zich versterkte met onder meer Tiago Tomás, Badredine Bouanani en Lorenz Assignon, scoorde hij zijn eerste Bundesliga-doelpunt in de 67e minuut van een 2-0 zege tegen FC St. Pauli.

Keuze tussen België en Marokko

Bilal El Khannouss werd in België geboren uit ouders van Marokkaanse afkomst. In eerste instantie werd hij opgeroepen voor de jeugdteams van België, maar uiteindelijk koos hij ervoor om uit te komen voor het land van zijn voorouders. Zijn jeugdcarriere bij de Belgische nationale ploegen begon bij de U16, waar hij op 22 februari 2020 voor het eerst werd opgeroepen onder coach Jean-Philippe Toussaint. Enkele dagen later volgde zijn eerste selectie tegen Oekraine. Daarna speelde hij ook tegen Frankrijk U16, waar hij in de plaats kwam van Sami Sakkali. Op 4 maart 2020 maakte hij zijn eerste twee doelpunten voor België U16, allebei vanop de stip in een oefenwedstrijd tegen Italie. In maart 2020 kwam hij ook in actie tegen Brazilie, Peru, Colombia en Bolivia. Tegen Bolivia scoorde hij nadat hij als invaller in de 38e minuut was binnengekomen. Zijn vierde doelpunt voor België U16 maakte hij op 12 maart 2020 in een oefenwedstrijd tegen Hongarije.

Later kreeg hij op 1 maart 2021 onder Arno Van den Abbeel zijn eerste oproep voor België U18. Hij zat op de bank in vriendschappelijke wedstrijden tegen Engeland en Nederland. Op 25 maart 2021 maakte hij zijn basisdebuut voor België U18 tegen Nederland, waarna hij in de 68e minuut werd vervangen door Pierre Dwomoh. Op 7 juni 2021 stond hij opnieuw in de basis tegen Wales. Zijn derde en laatste wedstrijd voor België U18 speelde hij op 11 juni 2021 tegen Zwitserland.

In april 2021 liet hij via de Marokkaanse pers weten dat hij voor Marokko wilde spelen in plaats van voor België. Toch kwam hij in september 2021 nog uit voor België U19. Onder Thierry Siquet werd hij opgeroepen en in de wedstrijd tegen Kroatie maakte hij in de 88e minuut zijn eerste doelpunt voor die selectie. Op 3 september 2021 werd hij in de 90+4e minuut vervangen. Daarna speelde hij op 6 september 2021 tegen de Tsjechische Republiek en op 11 november 2021 volgde zijn derde wedstrijd voor België U19 tegen Denemarken.

Keuze voor Marokko en doorbraak op internationaal niveau

Bilal El Khannouss kreeg in 2021 zijn Marokkaanse paspoort. Nadien maakte hij duidelijk dat hij van nationale ploeg wilde wisselen, en hij bracht die beslissing persoonlijk over aan Jacky Mathijssen, de coach van België U19. Die keuze kreeg veel aandacht in de Belgische pers, zeker omdat ook andere Belgisch-Marokkaanse spelers voor Marokko kozen.

In 2022 werd zijn naam eerst genoemd in een voorselectie van Marokko voor het WK 2022. Dat jaar kreeg hij ook meer bekendheid nadat de voorzitter van KRC Genk zijn talent had geprezen. Roberto Martínez nodigde hem uit voor een gesprek in Tubize om hem te overtuigen van een internationale loopbaan met België. Daarna volgden meerdere verklaringen rond zijn keuze: hij reageerde na een wedstrijd tegen RSC Anderlecht, zijn vader verscheen op de Marokkaanse zender Arryadia om de keuze van zijn zoon toe te lichten, en ook de Vlaamse pers vroeg hem om een standpunt na zijn selectie voor het WK. Uiteindelijk werd hij officieel opgenomen in de selectie van 26 spelers van Walid Regragui voor het WK 2022 in Qatar. Hij reisde samen met Hakim Ziyech en Noussair Mazraoui van Brussel naar Qatar en kreeg rugnummer 23.

Ook buiten het WK bleef hij betrokken bij de Marokkaanse selectie. Vahid Halilhodžić riep hem op voor de nationale ploeg voor de Afrika Cup van januari 2022, maar de Marokkaanse voetbalbond annuleerde het toernooi nog voor de start wegens de Covid-19-pandemie. Daarna stond hij op de lijst van spelers voor de Arab U20 Cup in Egypte, opgesteld door Abdellah El Idrissi. In die competitie scoorde hij zijn eerste doelpunt voor Marokko U20 tegen Djibouti in een 4-0 zege. Hij speelde ook mee in de kwartfinale tegen Algerije, waar Marokko na 1-1 met 4-3 verloor na strafschoppen, en hij gaf twee assists tegen Roemenië U20 in een 2-2 gelijkspel onder coach Mohamed Ouahbi.

Later werd hij ook opgeroepen voor de seniorenploeg van Walid Regragui voor een oefenwedstrijd tegen Madagaskar, die Marokko met 1-0 won op het Complexe sportif Mohammed VI. Vervolgens maakte hij deel uit van de definitieve selectie van Issame Charaï voor de U23 Africa Cup of Nations in Marokko. Daar was hij basisspeler in de 2-1-zege tegen Guinea Olympic en in de 5-1-overwinning tegen Ghana Olympic, waarmee Marokko zich plaatste voor de halve finales. In de finale tegen Egypte Olympic gaf hij de assist voor het eerste doelpunt van Yanis Begraoui en droeg hij bij aan de 2-1 overwinning na verlengingen. In 2024 werd hij ook geselecteerd door Tarik Sektioui voor de 22-koppige Marokkaanse olympische selectie. Op de Olympische Spelen verloor Marokko in de halve finales van Spanje, maar haalde het brons met een 6-0-zege tegen Egypte.

Toernooien en doorbraak bij de nationale ploeg

Bilal El Khannouss maakte vroeg deel uit van de selectie van Marokko, ook al begon hij zijn eerste grote toernooi niet meteen in de basis. Tijdens het WK stond hij op de bank in de eerste wedstrijd tegen Kroatie, die eindigde op 0-0, en ook in de tweede wedstrijd tegen BelgIe, die Marokko met 0-2 won, zat hij op de bank. Hij speelde niet tegen BelgIe en Canada, al waren dat allebei zeges voor Marokko. In de achtste finale tegen Spanje kwam hij niet in actie, net zomin als in de kwartfinale tegen Portugal, die Marokko met 0-1 won, en in de halve finale tegen Frankrijk, die met 2-0 verloren ging. Zijn eerste officiele basisplaats volgde in de wedstrijd om de derde plaats tegen Kroatie, waarin hij 59 minuten speelde voor hij werd vervangen door Azzedine Ounahi.

Na terugkeer uit Qatar werd El Khannouss in het Koninklijk Paleis van Rabat officieel onderscheiden met de Orde van de Troon, officiergraad. Ook buiten de grote toernooien kwam hij geregeld in actie met de nationale ploeg. In een vriendschappelijke wedstrijd tegen Brazilie in Stade Ibn-Batouta in Tanger stond hij in de basis en gaf hij de assist voor het eerste doelpunt van Sofiane Boufal. Hij startte ook tegen Peru in Stade Metropolitano in Madrid en speelde daar 61 minuten, tot hij werd vervangen door Abdelhamid Sabiri. Verder speelde hij een vriendschappelijke wedstrijd tegen Burkina Faso in Stade Bollaert-Delelis de Lens, waarin hij als invaller voor Yahya Attiatallah in het veld kwam, en hij kwam ook uit in een oefenwedstrijd tegen Cote d'Ivoire in Stade Felix-Houphouet-Boigny d'Abidjan.

In de kwalificatiecampagne voor CAN 2023 was El Khannouss ook betrokken. Hij werd geselecteerd voor de wedstrijd tegen Liberia, maar die werd afgelast door de aardbeving in Marokko. Later startte hij tegen Liberia in Agadir en gaf hij een assist voor het derde doelpunt van Amine Adli. Op de Afrika Cup 2023 zat hij in de groep van 27 spelers die Walid Regragui selecteerde. Hij speelde zijn eerste wedstrijd op dat toernooi als vervanger van Selim Amallah in de 3-0 zege tegen Tanzania in Stade Laurent Pokou de San-Pedro. Daarna nam hij ook deel aan het 1-1-gelijkspel tegen de Democratische Republiek Congo en aan de 1-0-zege tegen Zambia, waarin Marokko de nul hield. In de achtste finale tegen Zuid-Afrika, die met 2-0 verloren ging, kwam zijn toernooi ten einde.

Later bleef hij ook belangrijk in de kwalificatie en opvolgende selecties. In een kwalificatiewedstrijd voor het WK 2026 scoorde hij zijn eerste interlanddoelpunt tegen Niger in Stade d'honneur d'Oujda. Hij speelde ook mee in de 5-0-zege tegen Niger in Stade Prince Moulay Abdellah de Rabat. Marokko plaatste zich daarbij als eerste onder de Afrikaanse landen voor het WK 2026. Daarna werd El Khannouss door Walid Regragui opgenomen in de definitieve Marokkaanse selectie voor de Afrika Cup die in eigen land werd georganiseerd. Hij maakte deel uit van de selectie die de finale bereikte, speelde mee in de knock-outfase, en zag Marokko in de kwartfinale met 2-0 winnen van Kameroen en in de halve finale na strafschoppen met 4-2 winnen van Nigeria. In de finale in Rabat verloor Marokko na verlengingen met 1-0 van Senegal, waardoor El Khannouss het toernooi afsloot als finalist. Hij werd daarnaast opgenomen in de Marokkaanse olympische ploeg om de selectie te versterken voor het CAN olympisch toernooi en maakte deel uit van de groep die zich voorbereidt op kwalificatie voor de Olympische Spelen van 2024.

Speelstijl en persoonlijkheid

Bilal El Khannouss geldt als een erg intelligente speler op het veld. Hij kan het spel goed lezen en snel beslissingen nemen om zijn ploeg voordeel te bezorgen. Zijn stijl werd regelmatig vergeleken met die van Kevin De Bruyne, en hij werd voor het seizoen 2022-2023 gezien als het grootste talent van het Belgisch kampioenschap. Bij KRC Genk stond hij als belofte naast Charles De Ketelaere onder coach Wouter Vrancken.

El Khannouss staat ook bekend om zijn veelzijdigheid. Hij past zich aan verschillende tactische systemen aan naargelang de noden van zijn ploeg en speelt meestal als centrale middenvelder. Indien nodig kan hij ook als verdedigende middenvelder of als back uit de voeten. Hoewel hij vooral voor zijn offensieve spel wordt gewaardeerd, levert hij ook defensief veel werk: hij jaagt ballen terug, helpt tegenaanvallen voorkomen en draagt zo bij aan zowel aanval als verdediging.

Off the field heeft hij een eerder verlegen persoonlijkheid, maar op het veld toont hij karakter. Hij moedigt ploegmaats aan in moeilijke momenten en geeft ook na de match toe waar het beter kan. Na een mindere eerste helft kan hij zich bovendien in de tweede helft verbeteren. Bij KRC Genk draagt hij een rugnummer als eerbetoon aan Abdelhak Nouri. Tijdens een vriendschappelijke wedstrijd tegen Brazilië kreeg hij van de pers het etiket arrogant, nadat hij Éder Militão met een nutmeg vernederde terwijl de scheidsrechter al een fout had gefloten.

Persoonlijk leven en engagement

Bilal El Khannouss liet zich in 2023 ook buiten het veld opmerken. Op 13 maart 2023 kondigde hij via sociale media aan dat hij een contract met Adidas had getekend. Eind juni trok hij samen met nationale ploeggenoot Zakaria Aboukhlal naar Mekka voor de kleine bedevaart, de Umrah. Na de aardbeving in Marokko stelde hij zich op 11 september 2023 samen met andere Marokkaanse internationals exclusief in het ziekenhuis van Agadir voor bloeddonatie. Zijn vader gaf daarna ook een verklaring aan de Vlaamse pers. In zijn privéleven is El Khannouss single en woont hij met zijn ouders in Brussel. Hij noemt zich een praktiserende moslim en vast tijdens de ramadan, ook op wedstrijddagen.

Succes bij KRC Genk

Bij KRC Genk boekte Bilal El Khannouss opmerkelijke successen. Hij droeg bij aan het opbouwen van een sterk resultaat en speelde een sleutelrol in de competitieve prestaties van de club in Belgie tijdens het seizoen 2022-2023. In dat seizoen eindigde KRC Genk als tweede in Belgie.

Scroll naar boven