Daniel Ducarme werd op 8 maart 1954 geboren in Luik en overleed op 28 augustus 2010. Hij was een Belgisch politicus voor de Mouvement Réformateur (MR) en speelde gedurende lange tijd een rol in de nationale en Europese politiek. Ducarme was lid van het Europees Parlement en van de Kamer van Volksvertegenwoordigers, en hij werd in 2003 minister-president van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, een functie die hij tot 2004 bekleedde. In 2002 was hij als partijvoorzitter medeoprichter van de MR en datzelfde jaar kreeg hij de eretitel van minister van Staat. Op lokaal vlak was hij burgemeester van Thuin en gemeenteraadslid in Schaarbeek. Hij behaalde een diploma als sociaal assistent aan het Institut Supérieur d’Études Sociales de l’État (IESE) in Brussel. In 2004 nam hij ontslag uit het merendeel van zijn functies nadat bekend werd dat hij jarenlang geen belastingen had betaald.
- Welke functies bekleedde Daniël Ducarme in de Belgische politiek?
- Hoe ontwikkelde Daniël Ducarmes politieke loopbaan zich in de jaren zeventig tot negentig?
- Hoe ontwikkelde Daniel Ducarme zich binnen de PRL en de latere Mouvement Réformateur?
- Hoe ontwikkelde Daniel Ducarme zijn politieke loopbaan na zijn verhuis naar Brussel?
- Wanneer overleed Daniel Ducarme en wie liet hij achter?
- Welke eerbewijzen en erefuncties ontving Daniel Ducarme?
Politieke loopbaan
Daniël Ducarme werd geboren op 8 maart 1954 in Luik en overleed op 28 augustus 2010. Hij was een Belgische politicus voor de partij Hervormingsbeweging (MR) en jarenlang parlementslid in het Europees Parlement en in de Kamer van volksvertegenwoordigers. In 2002 was hij als partijvoorzitter de stichter van de MR en kreeg hij ook de eretitel minister van Staat. Van 2003 tot 2004 was hij minister-president van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Op lokaal niveau was hij burgemeester van Thuin en gemeenteraadslid in Schaarbeek. In 2004 nam hij ontslag uit de meeste functies nadat bekend was geworden dat hij jarenlang geen belastingen had betaald.
Politieke loopbaan
Daniël Ducarme, afkomstig uit Clavier bij Hoei, behaalde een diploma als maatschappelijk assistent aan het Institut Supérieur d’Études Sociales de l’État (IESE) in Brussel. In 1974 werd hij verkozen tot nationaal voorzitter van de liberale studenten en organiseerde hij het eerste congres van de Europese liberale studenten. Twee jaar later, in 1976, werd hij medewerker van Europees parlementslid André Damseaux. Binnen de Parti Réformateur Libéral Wallon (PRLW) vervulde hij ook verschillende interne functies, onder meer in het interne arbitragecomité.
Bij de Europese Parlementsverkiezingen van 1979 was hij plaatsvervangend kandidaat. Hij werkte mee aan het manifest *Le Défi Vert* samen met Louis Michel. In 1981 werd hij lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers en fractieleider in de Raad van de Franse Gemeenschap. Een jaar later werd hij verkozen in de gemeenteraad van Doornik. Van 1984 tot 1985 zetelde hij kort in het Europees Parlement.
In de Waalse regering was Ducarme van 1985 tot 1988 minister van Leefmilieu en Landbouw. Toen de PRL op Waals niveau naar de oppositie verhuisde, werd hij fractieleider. In 1988 werd hij burgemeester van Doornik. Van 1992 tot 1995 was hij vicevoorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Vanaf 1995 was hij fractieleider van de oppositie van PRL-FDF in het Parlement van de Franse Gemeenschap. In 1999 keerde hij terug naar het Europees Parlement en werd hij verkozen tot quaestor van het Europees Parlement.
Van partijvoorzitter tot oprichting van de Mouvement Réformateur
In 1989 stelde Daniel Ducarme zich intern kandidaat voor het voorzitterschap van de partij, maar hij verloor de verkiezing van Antoine Duquesne, die de voorkeur genoot van Jean Gol en de partijleiding. Daarna werd Ducarme benoemd tot vicevoorzitter van de Partij voor Hervorming en Vrijheid (PRL), een functie die hij drie jaar bekleedde. Na het ontslag van Louis Michel in 1999 werd hij interim-partijvoorzitter en in datzelfde jaar werd hij verkozen tot voorzitter van de PRL en van de federatie PRL-FDF-MCC.
Als partijvoorzitter wilde Ducarme de drie componenten van de federatie onder één naam samenbrengen. Zijn eerste voorstel om, naar Amerikaans model, de Parti Démocratique (PD) op te richten, slaagde niet. Uiteindelijk slaagde hij erin op 24 maart 2002 de Mouvement Réformateur (MR) te stichten. Op 1 september 2002 keurde de partij in Rochefort ook het partijmanifest goed dat hij had opgesteld. In 2003 legde Ducarme het voorzitterschap van de MR neer om minister-president van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en minister van Cultuur van de Franse Gemeenschap te worden.
Politieke loopbaan in Brussel
In 2000 verhuisde Daniel Ducarme naar Brussel en sindsdien zetelde hij in de gemeenteraad van Schaarbeek. Op 12 februari 2004 nam hij ontslag uit de meeste politieke mandaten wegens een fiscaal geschil over een eis van 265.000 euro. Hij verklaarde de vertraging in zijn belastingaangifte door een langdurige echtscheidingsprocedure. In de federale verkiezingen van 2007 behield hij een zetel in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Datzelfde jaar zei hij te twijfelen aan de toekomst van de Belgische staat in haar huidige vorm en sprak hij zich uit voor samenwerking met Frankrijk onder de naam Belgique française. Door gezondheidsredenen nam hij in 2010 niet deel aan de federale verkiezingen.
Overlijden en gezin
Daniel Ducarme overleed op 28 augustus 2010, op 56-jarige leeftijd, na een lange strijd tegen kanker. Hij liet een echtgenote en vier kinderen achter. Onder zijn kinderen waren Denis Ducarme en Lucas Ducarme, die politiek actief zijn binnen de MR.
Erefuncties en onderscheidingen
Daniel Ducarme werd onderscheiden als Grootofficier in de Leopoldsorde. Daarnaast was hij ereondervoorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers en ereburgemeester van Thuin. Op 28 januari 2002 kreeg hij ook de eretitel van staatsminister.