Thomas Vermaelen is een Belgisch voetballer die als verdediger speelde. Hij werd geboren op 14 november 1985 in Kapellen en vertegenwoordigde België meerdere keren als international. Hij kwam onder meer in actie op het WK van 2014 en 2018, en op het EK van 2016 en 2020. In zijn clubcarrière speelde hij voor Ajax Amsterdam, Arsenal en FC Barcelona, waarmee hij meerdere nationale en internationale prijzen won.
Van zijn beginjaren bij de Antwerpse jeugdclub Germinal Ekeren tot zijn afsluiting bij Vissel Kobe in Japan in 2022: de carrière van Vermaelen beslaat bijna twee decennia profvoetbal op het hoogste niveau. Hieronder lees je een volledig overzicht.
- Waar begon de carrière van Thomas Vermaelen en welke prijzen won hij bij Ajax?
- Welke rol speelde Vermaelen als aanvoerder en verdediger bij Ajax?
- Hoe verliep de transfer van Vermaelen naar Arsenal?
- Wat waren de hoogtepunten en dieptepunten van Vermaelen bij Arsenal?
- Hoe verliep Vermaelens periode bij FC Barcelona en AS Roma?
- Hoe eindigde de loopbaan van Vermaelen bij Vissel Kobe?
- Wanneer debuteerde Vermaelen voor de Belgische nationale ploeg?
- Welke prestaties behaalde Vermaelen op het WK 2018 en UEFA Euro 2020?
Van Germinal Ekeren tot prijzen met Ajax
Thomas Vermaelen begon zijn voetbalopleiding bij Germinal Ekeren in Antwerpen, een club die later werd omgedoopt tot Germinal Beerschot Antwerpen. Nadien sloot hij zich aan bij de jeugdopleiding van Ajax Amsterdam. Op 15 februari 2004 maakte hij zijn officiële debuut in een uitwedstrijd tegen FC Volendam. In het seizoen 2003/2004 speelde hij slechts één wedstrijd in de Eredivisie.
In het seizoen 2004/2005 werd Vermaelen uitgeleend aan RKC Waalwijk. Daar speelde hij 13 wedstrijden en scoorde hij 2 doelpunten. RKC Waalwijk eindigde dat seizoen op de negende plaats in de Eredivisie. Ondertussen boekte hij ook sportief succes met Ajax: hij won de Nederlandse beker, hielp de club vervolgens aan de Johan Cruijff Schaal en veroverde nog een extra Nederlandse beker in het seizoen daarna. In 2007 pakte hij voor de tweede keer de Johan Cruijff Schaal.
| Prijs | Club | Jaar |
|---|---|---|
| Nederlandse beker | Ajax | 2006 |
| Johan Cruijff Schaal | Ajax | 2006 |
| Nederlandse beker | Ajax | 2007 |
| Johan Cruijff Schaal | Ajax | 2007 |
Nieuwe rol en aanvoerderschap bij Ajax
In de beginperiode van zijn eerste elftal-carrière bij Ajax vormde Thomas Vermaelen centraal achterin een verdedigend duo met John Heitinga. Toen Heitinga in 2008 naar Atlético Madrid vertrok, nam Jan Vertonghen zijn plek naast Vermaelen in de verdediging over — een samenwerking die beide spelers later ook bij de Belgische nationale ploeg zouden voortzetten.
In het seizoen 2008/2009 werd Vermaelen ook benoemd tot aanvoerder van Ajax, nadat Klaas-Jan Huntelaar de club verliet. Voor het resterende deel van dat seizoen speelde hij hoofdzakelijk als linkerverdediger, wat zijn veelzijdigheid als back en centrale verdediger benadrukte.
Als verdediger die zowel centraal als als linksback kon spelen en bovendien regelmatig scoorde, gold Vermaelen bij Ajax al vroeg als een compleet profiel — een eigenschap die later ook Arsenal en Barcelona aantrok.
Transfer naar Arsenal: contract en rugnummer
Thomas Vermaelen maakte de overstap naar Arsenal voor een initiële transfersom van 10 miljoen euro, die later opliep tot 12 miljoen euro. Op 19 juni 2009 tekende hij een contract voor vier jaar bij de Londense club. Na het vertrek van Kolo Touré nam hij diens rugnummer 5 over. Bij Arsenal vormde Vermaelen aanvankelijk een verdedigend duo met William Gallas, totdat hij geleidelijk uitgroeide tot een van de meest betrouwbare verdedigers van de ploeg.
Doorbraak, doelpunten en blessures bij Arsenal
Thomas Vermaelen debuteerde in de Premier League op 15 augustus 2009 in een 6-1 overwinning op verplaatsing tegen Everton. Hij scoorde meteen bij zijn debuut, in de 37e minuut, en werd daarmee de 84e Arsenal-speler die scoorde bij zijn eerste optreden voor de club. Kort daarna bevestigde hij zijn aanvallend vermogen door ook tweemaal te scoren in een 4-0 zege tegen Wigan Athletic.
In de eerste helft van het seizoen 2009/2010 werd hij breed geprezen om het grote aantal doelpunten dat hij als verdediger maakte. Zijn prestaties leverden hem bovendien twee opeenvolgende uitverkiezingen tot Arsenal Player of the Month op — een keuze van de fans. In diezelfde periode werd hij genomineerd voor de Belgische Sportman van het Jaar.
Niet alles verliep echter vlekkeloos. In een thuiswedstrijd tegen Chelsea maakte hij een eigen doelpunt, wat bijdroeg aan een 0-3 nederlaag in het Emirates Stadium. Op 27 januari 2010 moest hij in de 35e minuut van de match tegen Aston Villa het veld verlaten met een blessure en werd vervangen door Sol Campbell. Arsène Wenger bevestigde dat een achillespeesklacht hem voor onbepaalde tijd aan de kant zou houden. Ondanks die tegenslag sloot Vermaelen het seizoen 2009/2010 af met 45 wedstrijden en 8 doelpunten in alle competities.
In de voorbereiding op het seizoen 2010/2011 was hij aanvoerder van Arsenal tijdens de match tegen AC Milan in de Emirates Cup. Hij speelde de eerste drie competitiewedstrijden, maar liep opnieuw een achillespeesblessure op tijdens een training met de Belgische nationale ploeg. Wenger bevestigde op 17 maart 2011 dat hij de rest van het seizoen zou missen. Na een afwezigheid van acht maanden speelde hij op 28 april 2011 opnieuw 90 minuten, tegen Manchester United op Old Trafford.
In augustus 2011 werd Vermaelen benoemd tot vice-kapitein van Arsenal, nadat Cesc Fàbregas naar Barcelona was vertrokken. Op 6 september 2011 onderging hij opnieuw behandeling aan de achillespees, waardoor hij zes weken uitviel. Op 18 oktober 2011 tekende hij een contractverlenging van vier jaar. Daarna keerde hij terug in de League Cup tegen Bolton Wanderers en leidde hij Arsenal naar een 2-1 zege. Op 1 november 2011 stond hij opnieuw aan de aftrap in de Champions League tegen Marseille en speelde een belangrijke rol in het 0-0 gelijkspel.
In de tweede helft van het seizoen 2011/2012 bleef Vermaelen ook offensief van waarde. Tegen West Bromwich Albion scoorde hij het tweede doelpunt in een 3-0 overwinning. Op 26 november speelde hij in een 1-1 gelijkspel tegen Fulham, waarbij hij eerst een eigen doelpunt maakte maar vervolgens in de 82e minuut de gelijkmaker scoorde. Op 12 maart 2012 bezorgde hij Arsenal de zege tegen Newcastle United met een goal in de 95e minuut, na een voorzet van Theo Walcott. Hij scoorde ook het enige doelpunt in de 1-0 zege op Everton op Goodison Park, na een vrije trap van Robin van Persie.
Bij FC Barcelona en AS Roma
Op 9 augustus 2014 maakte Thomas Vermaelen de transfer van Arsenal naar FC Barcelona voor 15 miljoen pond. Een dag later tekende hij een contract voor vijf jaar. Zijn beginperiode bij de Catalaanse club werd sterk beïnvloed door blessures: hij werd wel klaargeacht voor de Champions League-wedstrijd tegen APOEL FC, maar werd alsnog uit de selectie gehaald. Op 2 december 2014 onderging hij een operatie wegens een terugkerende hamstringblessure, waarna hij vier tot zes maanden buiten strijd was.
Zijn debuut voor FC Barcelona volgde pas op 23 mei 2015, tegen Deportivo La Coruña. Hij speelde 63 minuten in het 2-2 gelijkspel in Camp Nou en werd vervangen door Douglas. Op 29 augustus 2015 scoorde hij zijn eerste doelpunt voor Barcelona in de wedstrijd tegen Málaga, waarna trainer Luis Enrique hem publiekelijk prees. In de finale van het WK voor clubs op 20 december 2015 viel hij in de 81e minuut in voor Javier Mascherano.
Op 8 augustus 2016 werd Vermaelen voor één jaar uitgeleend aan AS Roma, met een aankoopoptie. Hij debuteerde op 18 augustus 2016 in de Champions League-voorronde tegen FC Porto, maar kreeg na 41 minuten twee gele kaarten en werd uitgesloten. Door aanhoudende blessures speelde hij bij Roma slechts 607 speelminuten in totaal, waarna hij aan het einde van het seizoen terugkeerde naar FC Barcelona.
Op 26 november 2017 stond hij opnieuw in de basis voor Barcelona in het 1-1 gelijkspel tegen Valencia op het Estadio Mestalla, als vervanger van de geschorste Gerard Piqué. Daarna speelde hij in zeven van de volgende acht wedstrijden centraal achterin, tot hij opnieuw geblesseerd raakte in de 3-0 zege tegen Real Madrid op het Estadio Santiago Bernabéu.
| Club | Periode | Wedstrijden / Minuten | Bijzonderheden |
|---|---|---|---|
| FC Barcelona | 2014–2019 | Beperkt door blessures | Debuut mei 2015; eerste goal aug. 2015 |
| AS Roma (huur) | 2016–2017 | 607 speelminuten | Rood kaart bij debuut vs. Porto |
Vissel Kobe en het einde van zijn loopbaan
Toen zijn contract bij FC Barcelona op 1 juli 2019 afliep, werd Thomas Vermaelen een vrije speler. Op 27 juli 2019 tekende hij een contract voor tweeënhalf jaar bij de Japanse club Vissel Kobe. Daar trof hij oud-ploeggenoten en bekende namen aan: Andrés Iniesta, Sergi Samper en Lukas Podolski. Met Vissel Kobe won hij op 1 januari 2020 de Emperor’s Cup na een overwinning op Kashima Antlers — de belangrijkste bekerprijs in het Japanse voetbal.
Enkele weken later, op 8 februari 2020, miste hij in de strafschoppenreeks van de Japanse Supercup een beslissende penalty. Zijn actieve voetbalcarrière eindigde uiteindelijk op 21 januari 2022, na bijna achttien jaar profvoetbal op het hoogste niveau in Nederland, Engeland, Spanje en Japan.
Interlandcarrière: van debuut tot aanvoerderschap
Thomas Vermaelen maakte zijn debuut voor de Belgische nationale ploeg op 1 maart 2006 in een wedstrijd tegen Luxemburg, die België met 2-0 won. Daarna nam hij deel aan het Europees kampioenschap onder 21 van 2007 en speelde hij mee in de kwalificatiewedstrijden voor UEFA Euro 2008 — waaronder de 0-1 nederlaag tegen Polen. België plaatste zich niet voor dat toernooi. In 2008 was hij ook actief op de Olympische Spelen.
Op 8 oktober 2009 werd Vermaelen benoemd tot aanvoerder van België, voorafgaand aan wedstrijden tegen Turkije en Estland. Op 14 november 2009 maakte hij in een oefenwedstrijd tegen Hongarije het eerste Belgische doelpunt, met een assist van de jonge Eden Hazard. België miste ook het WK van 2010.
Voor het WK van 2014 werd Vermaelen op 13 mei 2014 opgenomen in de Belgische selectie. In de groepsfase zat hij op de bank tegen Algerije, maar tegen Rusland stond hij in de basis als vervanger van Jan Vertonghen. Na 31 minuten moest hij geblesseerd het veld verlaten en kwam hij niet meer in actie op het toernooi.
Ook voor UEFA Euro 2016 werd hij geselecteerd. Hij speelde in alle groepswedstrijden, maar kreeg in de achtste finale tegen Hongarije zijn tweede gele kaart van het toernooi. Daardoor was hij geschorst voor de kwartfinale tegen Wales, die België met 1-3 verloor, waarna het Belgische avontuur op dat EK eindigde.
Bronzen WK-medaille en UEFA Euro 2020
Op 21 mei 2018 riep bondscoach Roberto Martínez Vermaelen op voor de Belgische selectie voor het WK van 2018 in Rusland. In de derde groepswedstrijd stond hij in de basis tegen Engeland — een wedstrijd die België met 1-0 won. Hij werd in de 74e minuut vervangen door Vincent Kompany. In de kwartfinale tegen Brazilië viel hij in de 84e minuut in voor Nacer Chadli. In de wedstrijd om de derde plaats tegen Engeland verving hij de geblesseerde Chadli al na 39 minuten. België won die wedstrijd met 2-0 en pakte zo de bronzen medaille — het beste WK-resultaat in de Belgische voetbalgeschiedenis.
Op 9 september 2019 scoorde Vermaelen de tweede treffer in een 4-0 overwinning tegen Schotland, in de 24e minuut. Op 20 mei 2021 werd hij opgeroepen voor UEFA Euro 2020 (uitgesteld naar 2021 door de coronapandemie). In de groepsfase kwam hij als invaller in actie in de zeges tegen Rusland en Denemarken. Tegen Finland op 21 juni 2021 stond hij in de basis: zijn kopbal belandde op de paal, waarna doelman Lukas Hradecky het leer in eigen doel werkte. België won die wedstrijd met 2-0. Ook in de 1-0 groepszege tegen Portugal startte hij. In de kwartfinale tegen Italië speelde hij de volledige 90 minuten, maar België verloor met 1-2 en werd uitgeschakeld.
Met deelnames aan het WK van 2014 en 2018 en het EK van 2016 en 2020, gecombineerd met meer dan honderd interlands, geldt Thomas Vermaelen als een van de meest ervaren verdedigers in de geschiedenis van de Rode Duivels.