Thierry Boutsen begon zijn sportcarrière in 1975 in de Formule VW op het circuit van Zolder. In datzelfde jaar won hij de beurs van de rijschool van André Pilette en behaalde hij zijn eerste zeges. In 1976 volgden drie overwinningen en maakte hij de overstap naar de Formule Ford. Daar liet hij zich opnieuw opmerken met 15 zeges in 1978.
In 1979 reed Boutsen in de Formule 3 en behaalde hij in Zolder zijn eerste podiumplaats. Een jaar later werd hij vice-kampioen van Europa en won hij races op de Nürburgring, in Zolder en op Magny-Cours. In 1981 kwam hij uit in de Formule 2, waar hij twee races won en tweede werd in het Europees kampioenschap. In 1982 verliet hij de Formule 2 na drie overwinningen, onder meer op de Nürburgring, in Francorchamps en in Enna. In 1983 debuteerde hij in de Formule 1 bij Arrows. Zijn eerste punten volgden in 1984, en in 1985 behaalde hij zijn eerste podium in de Formule 1. In 1986 kende hij een moeilijk seizoen met het Arrows A9-chassis.
- Hoe groeide Thierry Boutsen van zijn eerste koersen uit tot zijn debuut in de Formule 1?
- Hoe verliep Thierry Boutsens Formule 1-carrière tussen 1986 en 1991?
- Waarom had Thierry Boutsen het bij Ligier lastig in 1991 en 1992?
- Hoe verliep Thierry Boutsens periode bij Ligier en Jordan in 1992 en 1993?
- Hoe verliep Thierry Boutsens loopbaan in de uithoudingsracerij begin jaren 80?
- Wat gebeurde er met Stefan Bellof tijdens de 1000 km van Spa in 1985?
- Welke belangrijke endurance- en GT-resultaten behaalde Thierry Boutsen in de latere fase van zijn carrière?
- Hoe verliepen de rallydeelnames van Thierry Boutsen in 1982 en 1983?
- In welke raceklassen komt Boutsen Ginion Racing uit?
Op weg naar de Formule 1
Thierry Boutsen begon zijn sportieve loopbaan in 1975 in de Formule VW op het circuit van Zolder. In datzelfde jaar won hij de rijschoolbeurs van André Pilette en behaalde hij meteen zijn eerste overwinningen. Een jaar later volgden drie zeges en stapte hij over naar de Formule Ford. Daar liet hij zich in 1978 nadrukkelijk opmerken met 15 overwinningen.
In 1979 reed Boutsen in de Formule 3 en behaalde hij op Zolder zijn eerste podiumplaats in die categorie. Het jaar daarop werd hij vice-kampioen van Europa, met zeges op de Nürburgring, in Zolder en in Magny-Cours. In 1981 kwam hij uit in de Formule 2, waar hij twee wedstrijden won en tweede eindigde in het Europees kampioenschap.
Ook in 1982 bleef hij succesvol in de Formule 2. Hij won drie races en nam afscheid van die klasse met zeges op de Nürburgring, Francorchamps en Enna. In 1983 maakte Boutsen vervolgens zijn debuut in de Formule 1 bij het Arrows-team en reed hij zijn eerste wedstrijden in die hoogste klasse. Zijn eerste punten in de Formule 1 volgden in 1984, en in 1985 behaalde hij er zijn eerste podiumplaats.
Van Arrows naar Williams
In 1986 begon Thierry Boutsen het seizoen met het Arrows A8-chassis, maar hij kende een moeilijk jaar. De Arrows A9 leverde slechte prestaties op en ook de oude BMW-turbounits zorgden voor betrouwbaarheidsproblemen. In 1987 maakte hij de overstap naar Benetton, waar hij officiële steun van Ford kreeg. Met de Benetton B187 en zijn V6-turbo kon hij een degelijk seizoen neerzetten.
Een jaar later reed Boutsen met de Benetton B188, uitgerust met een atmosferische V8-motor. In 1988 werd hij door velen gezien als de belangrijkste uitdager achter Ayrton Senna en Alain Prost. Dat seizoen won hij ook de Colin Chapman-trofee voor beste niet-turbocoureur. In 1989 namen sommige Belgische fans hem zelfs als een nieuwe Jacky Ickx waar. Na het vertrek van Nigel Mansell naar Ferrari verhuisde Boutsen naar Williams-Renault met de FW 12. Daar begon hij sterk: hij won zijn eerste twee Formule 1-races in Canada en Australië en deed het beter dan teamgenoot Riccardo Patrese. Toch kreeg hij ook kritiek van Patrick Head, die hem als te zacht omschreef.
Het seizoen 1990 werd zwaar beïnvloed door een ernstige crash bij de start van het jaar. Boutsen had daar het hele seizoen last van, al wist hij in Hongarije nog een race te winnen en poleposition te behalen. Aan het einde van 1990 werd hij bij Williams vervangen door Nigel Mansell. In 1991 zette hij zijn loopbaan voort bij Ligier, met het vertrouwen van Renault.
Moeilijke seizoenen bij Ligier
In 1991 kon Renault Ligier niet uitrusten met motoren door een exclusiviteitscontract met Williams. Daardoor moest Ligier rijden met Lamborghini-motoren, die minder performant waren. Boutsen viel in dat seizoen ook achterop in de kwalificatiesessies. In 1992 bleef de situatie moeilijk. Het Ligier-chassis van dat jaar was erg onvolmaakt, terwijl het team wel Renault RS2-motoren kreeg van Williams. Renault richtte zijn volledige aandacht op Williams, en binnen de Ligier-top werd zelfs overwogen om Alain Prost aan te trekken.
Laatste Formule 1-jaren
In 1992 kreeg Thierry Boutsen bij Ligier een rol als prestigieuze vervanger. Hij werkte er een moeilijke tweede seizoen af, wat deze periode zwaar maakte. In 1993 probeerde hij vervolgens een seizoen bij Jordan Grand Prix, maar dat liep niet tot het einde. Na zijn nationale Grand Prix stopte hij halverwege het seizoen met racen.
Uithoudingsraces en grote successen
Thierry Boutsen maakte zijn debuut in de uithoudingsracerij tijdens de 24 Uur van Le Mans in 1981, op een WM-Peugeot P81 met nummer 82. Hij reed daar samen met Michel Pignard en Saulnier. De wagen startte in de race om 15 uur, maar op 16:06 crashte Boutsen op het rechte stuk van de Hunaudières aan 350 km/u. Bij dat ongeval werden drie marshals op het circuit geraakt; een van hen kwam om het leven. De race werd meteen geneutraliseerd, terwijl Boutsen zelf ongedeerd bleef.
In 1982 nam hij deel aan de 1000 km van Spa met een fabrieks-Rondeau M382 samen met Henri Pescarolo. Ook daar kende hij een crash. Later dat jaar reed hij ook de 6 Uur van Mount Fuji.
In 1983 boekte Boutsen een belangrijk succes door de 1000 km van Monza te winnen. Hij deed dat samen met Bob Wollek in een Porsche 956 voor Joest Racing. In de jaren 1983, 1984 en 1985 reed hij verder met Porsche 956-wagens in wedstrijden. In 1985 won hij de 24 Uur van Daytona in een Porsche 962. Na die zege kwam hij uit in het World Sportscar Championship voor Brun Motorsport.
Het drama van Spa in 1985
Tijdens de 1000 km van Spa in 1985 reed Stefan Bellof als teamgenoot van Thierry Boutsen mee en lag hij op ronde 135 aan de leiding. In de race kwam Bellof bij Eau Rouge in botsing met Jacky Ickx. De crash had zware gevolgen: Bellof overleed later aan de verwondingen die hij daarbij opliep. De teamgenoot van Boutsen zag het fatale ongeval live gebeuren.
Overwinningen en latere uithoudingsraces
In 1984 won Thierry Boutsen een DRM-race op de Norisring met een Porsche 956 voor John Fitzpatrick Racing. Twee jaar later volgde een zege in 1986, toen hij samen met Frank Jelinski een Porsche 962C voor Brun Motorsport bestuurde. In de jaren nadien bleef hij actief in endurancewedstrijden en reed hij voor Peugeot in de 24 Uur van Le Mans in 1993. Daarna kwam hij opnieuw in actie voor Porsche op Le Mans in 1994 en 1996, en ook voor Toyota.
In 1996 won Boutsen de 4 Uur van Brands Hatch en Spa in het BPR Championship met een Porsche 911 GT1. In 1998 behaalde hij met Bob Wollek een derde plaats in de 12 Uur van Sebring met dezelfde wagen, en werd hij ook derde in de Petit Le Mans samen met Bob Wollek en Helmut Kelleners. Dat jaar won hij bovendien de 24 Uur van Zolder GT met Patrick Huisman en Marc Goossens in een Porsche 993, en pakte hij de titel in het USRRC GT1-kampioenschap. Zijn carrière eindigde na een zwaar ongeval tijdens de 24 Uur van Le Mans in 1999, toen hij bijna 300 km/u reed met een Toyota GT-One.
Rally-ervaring in 1982 en 1983
In 1982 trad Thierry Boutsen op als starter in een nationale rally. Een jaar later nam hij deel aan de Rallye du Condroz met een Porsche 911 SC, genavigeerd door Willy Lux. In die wedstrijd stond hij aanvankelijk derde, achter Patrick Snijers en Robert Droogmans. Na een off-road incident in de eerste proef zakte hij terug naar de negende plaats. Uiteindelijk wist Boutsen de Rallye du Condroz af te sluiten als vijfde in het algemene klassement.
Boutsen Ginion Racing in de racerij
Boutsen Ginion Racing is actief in meerdere racecategorieën. Het team zet wagens in in de Clio Cup racing series en in de Mégane trophy racing series. Daarnaast komt het ook uit met een LMP2-wagen in de European Le Mans Series. Daarmee is het team aanwezig in verschillende disciplines binnen de autosport.