Armand De Decker

Portret van Armand De Decker in 2001
Portret van Armand De Decker in 2001

Armand De Decker werd op 8 oktober 1948 geboren in Brussel en overleed op 12 juni 2019. Hij was een Belgische politicus voor de Mouvement Réformateur (MR) en bouwde een lange parlementaire loopbaan uit. De Decker studeerde rechten aan de Université libre de Bruxelles (ULB) en werd in 1973 als advocaat toegelaten. In 1979 verwierf hij een leiderschapspositie binnen de Parti Réformateur Libéral (PRL). Een jaar later werkte hij als adviseur in het kabinet van minister van Defensie Charles Poswick. In 1981 werd hij verkozen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, waar hij zetelde tot 1995 en zich toelegde op internationale en defensiepolitiek. Hij maakte ook deel uit van de parlementaire assemblées van de Raad van Europa en de West-Europese Unie (WEU). Daarna was hij onder meer voorzitter van de Senaat van 1999 tot 2004 en opnieuw van 2007 tot 2010, en minister van Ontwikkelingssamenwerking van 2004 tot 2007. Sinds 2009 droeg hij de eretitel van minister van Staat. Hij was ook burgemeester van Ukkel tot zijn ontslag op 17 juni 2017 in het kader van de Kazachgate-affaire. Zijn laatste mandaat was dat van lid van het Parlement van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Politieke functies en mandaten

Armand De Decker was een Belgisch politicus van de Mouvement Réformateur (MR) en een langjarige volksvertegenwoordiger. Hij was achtereenvolgens voorzitter van de Senaat van 1999 tot 2004 en opnieuw van 2007 tot 2010. Van 2004 tot 2007 was hij minister voor Ontwikkelingssamenwerking. Sinds 2009 droeg hij de eretitel van minister van Staat. Hij was ook burgemeester van de Brusselse gemeente Ukkel, tot hij op 17 juni 2017 ontslag nam wegens de Kazakhgate-affaire. Als parlementslid sloot hij zijn loopbaan af als lid van het Parlement van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Opleiding en vroege loopbaan

Armand De Decker was een zoon van Luc De Decker, een Vlaamse schilder, en van een moeder die lerares was. Hij studeerde rechten aan de Vrije Universiteit van Brussel (VUB) en werd in 1973 toegelaten als advocaat. Hij had een broer, Jacques, die schrijver was en permanent secretaris van de Koninklijke Academie voor Franse Taal en Letterkunde van België. Zijn echtgenote, Jacqueline Rousseaux, was eveneens advocaat en lid van het Brussels Parlement. In 1979 verwierf De Decker een leidinggevende functie binnen de Liberale Hervormingspartij (LHR). Een jaar later werkte hij als adviseur in het kabinet van defensieminister Charles Poswick.

Parlementaire loopbaan en mandaten

Armand De Decker werd in 1981 verkozen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en bleef daar zetelen tot 1995. In die periode specialiseerde hij zich in het Belgische buitenlandse en defensiebeleid. Hij was ook lid van de parlementaire assemblees van de Raad van Europa en van de West-Europese Unie. Vanaf 1995 werd hij gemeenschapssenator. Van 1995 tot 1999 was hij voorzitter van het Parlement van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, en van 1999 tot 2004 voorzitter van de Senaat. In 2004 werd hij minister van Ontwikkelingssamenwerking in de regering-Verhofstadt II. Na de federale verkiezingen van 2007 verliet hij de regering, maar na die verkiezingen werd hij opnieuw verkozen tot voorzitter van de Senaat. Op 20 juli 2010 nam hij ontslag als voorzitter, na de verkiezingsnederlaag van de MR, en werd hij opgevolgd door Danny Pieters. Tot 2014 bleef hij vervolgens gewoon senator. Bij de federale en gewestelijke verkiezingen van 2014 werd hij verkozen in het Parlement van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Daarnaast werd hij in 2006 burgemeester van de Brusselse gemeente Ukkel. Bij de lokale verkiezingen van 2006 en 2012 behaalde hij daar een absolute meerderheid en bestuurde hij Ukkel in een brede coalitie met het Centre Démocrate Humaniste en het Démocrate Fédéraliste Indépendant.

Kazachgate-schandaal

Het Kazachgate-schandaal beschuldigde De Decker ervan zijn juridische praktijk te hebben gecombineerd met zijn politieke functie en 700.000 euro te hebben ontvangen in ruil voor politieke invloed. Het schandaal draaide rond een militair akkoord tussen Frankrijk en Kazachstan. Volgens de beschuldigingen vroeg Nicolas Sarkozy De Decker om te helpen Patokh Chodiev en twee zakenpartners vrij te krijgen van beschuldigingen van witwaspraktijken, wat een voorwaarde zou zijn geweest van de Kazachse dictator Noersoeltan Nazarbajev. Ook werd gesteld dat De Decker de Belgische minister van Justitie Stefaan De Clerck beïnvloedde om een transactievoorstel in het parlement in te dienen. Die transactie werd omschreven als een strafrechtelijke afkoopwet tegen betaling van geld. De wet werd aangenomen op 14 april 2011. Chodiev werd op 17 juni 2011 vrijgesproken nadat hij 23 miljoen euro had betaald. Tien dagen later ondertekende de Franse eerste minister François Fillon het contract voor de levering van militaire helikopters aan Kazachstan. Er werd in het Belgische parlement een onderzoekscommissie opgericht om de vermenging van juridische werkzaamheden en politieke invloed te onderzoeken. Het onderzoek leidde uiteindelijk tot het ontslag van De Decker als burgemeester van Ukkel op 17 juni 2017.

Eerbewijzen en onderscheidingen

Armand De Decker droeg sinds 24 november 2009 de eretitel van staatsminister. Daarnaast was hij sinds 1999 grootofficier in de Orde van Leopold en sinds 2003 drager van het Grootkruis in de Orde van Leopold II. Hij was ook ridder in het Franse Legioen van Eer, bezat het Grootkruis in de Italiaanse Orde van Verdienste en het Grootkruis in de Nederlandse Orde van Oranje-Nassau.

Scroll naar boven