Diane von Fürstenberg, geboren als Diane Simone Michele Halfin op 31 december 1946 in Brussel, is een Belgische modeontwerpster. Ze is vooral bekend om haar wikkeljurk. Zij werd geboren uit Joodse ouders; haar vader, Leon Halfin, verhuisde in 1929 vanuit Chişinău naar België en zocht later toevlucht in Zwitserland om aan de nazi’s te ontsnappen. Diane von Fürstenberg volgde onderwijs aan een internaat in Oxfordshire, studeerde aan de Complutense Universiteit van Madrid en stapte daarna over naar de Universiteit van Genève om economie te studeren. Vervolgens werkte zij in Parijs als assistente van een agent van modefotografen. In 1969 trouwde zij met prins Egon von Fürstenberg, met wie zij in 1972 uit elkaar ging en van wie zij in 1983 scheidde. Daarna bleef zij de familienaam Fürstenberg gebruiken. Haar bedrijf, Diane von Furstenberg (DvF), is verkrijgbaar in meer dan 70 landen en heeft 45 winkels wereldwijd. De hoofdzetel en flagship boutique bevinden zich in Manhattan’s Meatpacking District.
- Hoe ontwikkelde Diane von Fürstenberg zich tot een invloedrijke modeontwerpster en welke erkenning kreeg zij?
- Hoe verliepen de jeugd, studies en eerste professionele stappen van Diane von Fürstenberg?
- Hoe groeide Diane von Fürstenberg uit tot een invloedrijke naam in de modewereld?
- Hoe werd het merk van Diane von Fürstenberg beïnvloed door dalende verkoopcijfers en herstructureringen?
- Hoe zette Diane von Fürstenberg zich in voor mode, vrouwenleiderschap en maatschappelijke doelen?
- Hoe verscheen Diane von Fürstenberg later op televisie en in een documentaire?
- Met wie trouwde Diane von Fürstenberg, welke titel kreeg ze daarbij en welke erkenning ontving ze later?
Modecarrière en erkenning
Diane von Fürstenberg, geboren als Diane Simone Michele Halfin op 31 december 1946, is een Belgische modeontwerpster die vooral bekend is om haar wrap dress. In 1969 trouwde zij met prins Egon von Fürstenberg. Het koppel ging in 1972 uit elkaar en scheidde uiteindelijk in 1983. Na de echtscheiding bleef zij de familienaam Fürstenberg gebruiken.
Haar modebedrijf, Diane von Furstenberg (DvF), is verkrijgbaar in meer dan 70 landen en heeft 45 zelfstandige winkels wereldwijd. Het hoofdkantoor en de flagship boutique bevinden zich in Manhattan's Meatpacking District. Van 2006 tot 2019 was zij voorzitter van de Council of Fashion Designers of America. Later kreeg zij meerdere onderscheidingen: in 2015 nam Time magazine haar op in de Time 100 als icoon, in 2016 ontving zij een eredoctoraat van The New School, en in 2019 werd zij opgenomen in de National Women's Hall of Fame.
Van Brussel tot haar eerste jurken
Diane von Fürstenberg werd geboren in Brussel, België, in een Joods gezin. Haar vader, Leon Halfin, was in 1929 vanuit Chişinău in het Koninkrijk Roemenië naar België gemigreerd en zocht later toevlucht voor de nazi's in Zwitserland. Voor haar opleiding ging Diane naar een internaat in Oxfordshire. Daarna studeerde ze aan de Complutense Universiteit van Madrid en stapte vervolgens over naar de Universiteit van Genève, waar ze economie studeerde.
Na haar studies begon ze in Parijs te werken als assistente van Albert Koski, de agent van een modefotograaf. Daarna liep ze stage bij textielfabrikant Angelo Ferretti in zijn fabriek in Italië. In Italië ontwierp en produceerde ze ook haar eerste zijden jerseyjurken.
Doorbraak en uitbreiding van het merk
Een jaar nadat ze trouwde, begon Diane von Fürstenberg vrouwenkleding te ontwerpen. Na haar verhuis naar New York ontmoette ze Vogue-redactrice Diana Vreeland, en haar naam belandde op de modekalender van New York Fashion Week. In 1974 introduceerde ze de gebreide jersey wrapdress, een ontwerp dat snel haar handelsmerk werd. Ze adverteerde de jurk datzelfde jaar in Women’s Wear Daily met de slogan: 'Feel like a woman, wear a dress!'. Kort na de lancering verkocht ze 25.000 wrapdresses per week, en volgens Forbes waren dat er tegen 1976 al een miljoen. De wrapdress is opgenomen in de collectie van het Costume Institute van het Metropolitan Museum of Art.
Naast kleding breidde ze haar merk verder uit. Ze lanceerde een cosmeticalijn en haar eerste parfum, Tatiana, genoemd naar haar dochter. In 2011 volgden een homecollectie en het signature fragrance Diane. Een jaar later bracht ze haar eerste kinderlijn uit met GapKids en werkte ze samen met Current/Elliott aan een denimcollectie. Haar kleding werd gedragen door onder anderen Catherine, Duchess of Cambridge, Gwyneth Paltrow, Kate Beckinsale, Madonna, Tina Brown, Jessica Alba, Susan Sarandon, Priyanka Chopra, Jennifer Lopez en Whitney Houston.
Haar werk kreeg ook aandacht in tentoonstellingen en op events. In 1976 opende in het Manezh in Moskou de grootschalige retrospectieve Journey of a Dress, gecureerd door Andre Leon Talley en met veel media-aandacht. De tentoonstelling reisde later naar São Paulo in 2010 en naar Pace Gallery in Beijing in 2011. In 2010 kreeg ze een gouden medaille op de Queen Sofía Spanish Institute Gold Medal Gala. Tijdens haar Spring 2013 show maakte Google Glass zijn debuut op New York Fashion Week. In 2014 sloot ze zich als woordvoerder aan bij de Ban Bossy-campagne en bracht ze haar tweede memoires uit, The Women I Wanted to Be.
Moeilijke jaren en herstructurering
De financiële prestaties van het merk van Diane von Fürstenberg kwamen onder druk te staan. Tussen 2017 en 2019 verloor het merk bijna 80 miljoen dollar. De verkoop daalde van 300 miljoen dollar voor 2008 tot 150 miljoen dollar in 2018. In 2018 verbood het merk mohair na een onthulling van PETA, en het schrapte ook alle bont, angora en exotische huiden uit toekomstige collecties.
In 2020 volgden verdere ingrepen. In mei maakte het merk 75 procent van het Amerikaanse personeelsbestand overbodig. Daarnaast sloot Diane von Fürstenberg 18 van de 19 Amerikaanse winkels. De Britse divisie van het bedrijf ging datzelfde jaar in administratie door de beperkingen van de COVID-19-pandemie. In 2024 bracht ze de documentaire Diane von Furstenberg: Woman in Charge uit.
Leiderschap en maatschappelijke betrokkenheid
Diane von Fürstenberg vervulde verschillende leiderschapsrollen binnen de mode- en non-profitwereld. In 2005 won ze de Andre Leon Talley Lifetime Achievement Award. Een jaar later, in 2006, werd ze verkozen tot president van de Council of Fashion Designers of America. Ze zat ook in de raad van Vital Voices, een organisatie voor vrouwenleiderschap, en was een van de projectvoorzitters voor de review van de toekomst van de mode-industrie in New York City onder burgemeester Michael Bloomberg.
Naast haar werk in de modesector was ze betrokken bij de Diller – von Furstenberg Family Foundation, waarvan ze directeur is. Deze stichting ondersteunt non-profitorganisaties die actief zijn in gemeenschapsopbouw, onderwijs, mensenrechten, kunst, gezondheid en het milieu. In 2010 richtte de stichting The DVF Awards op, die jaarlijks aan vier vrouwen worden uitgereikt die leiderschap, kracht en moed tonen in hun inzet voor vrouwenkwesties. In 2011 deed de stichting ook een engagement van 20 miljoen dollar voor de High Line.
Von Fürstenberg bleef haar publieke aanwezigheid verder uitbouwen. In 2016 ontwierp ze shirts voor de presidentscampagne van Hillary Clinton. In 2019 lanceerde ze op Spotify de podcast #InCharge, met gasten zoals Kris Jenner, Elaine Welteroth, Karlie Kloss, Priyanka Chopra, Martine Rothblatt en Teo Wan Lin.
Televisie en documentaire
In 2014 was Diane von Fürstenberg samen met Anna Wintour te zien in The Fashion Fund op Ovation TV. In november 2014 begon E! met het uitzenden van het eerste seizoen van House of DVF, waarin kandidaten opdrachten uitvoerden om global brand ambassador te worden voor Diane von Fürstenberg. De reeks keerde in september 2015 terug voor een tweede en laatste seizoen. Later verscheen in 2024 de biografische documentaire Diane von Fürstenberg: Woman in Charge op Disney+, met interviews met onder anderen Oprah, Hillary Clinton en Marc Jacobs. De documentaire kreeg positieve recensies.
Huwelijken, titel en erkenning
Diane von Fürstenberg ontmoette prins Egon von Fürstenberg aan de universiteit toen ze 18 was. Ze trouwde met hem in 1969 en kreeg door dat huwelijk de titel van Her Serene Highness Princess Diane of Fürstenberg. Na hun scheiding in 1972 en hun echtscheiding in 1983 verloor ze elke aanspraak op die titel. Later trouwde ze in 2001 met de Amerikaanse mediamagnaat Barry Diller.
Op 28 februari 2020 werd ze benoemd tot Chevalier de la Légion d'honneur voor haar bijdragen aan mode, vrouwenleiderschap en filantropie. Ze ontving deze onderscheiding van Christine Lagarde in het hoofdkantoor van het Ministerie van Europa en Buitenlandse Zaken aan de Quai d'Orsay. In 2020 werden ook details over haar afkomst opgenomen in de PBS-serie Finding Your Roots, in de aflevering Fashion's Roots van seizoen 6.
Von Fürstenberg is bovendien grootmoeder van vijf kleinkinderen, onder wie Talita von Fürstenberg. Samen met haar man bezit ze ook de superjacht Eos, waarvan de boegspriet werd gebeeldhouwd door kunstenaar Anh Duong.