Dominique Pire, geboren als Georges Charles Clement Ghislain Pire op 10 februari 1910 in Dinant, was een Belgisch dominicaan en priester. Hij was het oudste kind in een gezin van vier en de zoon van Georges Pire sr. en Berthe Ravet Pire. In 1914 vluchtte het gezin per boot van België naar Frankrijk om het oprukkende Duitse leger te ontkomen; na de wapenstilstand van 1918 keerden zij terug naar Dinant.
Pire studeerde klassieke letteren en filosofie aan het Collège de Bellevue en trad op achttienjarige leeftijd in bij de dominicanen in de priorij van La Sarte in Hoei. Op 23 september 1932 legde hij zijn eeuwige geloften af en koos hij de naam Dominique. Daarna studeerde hij theologie en sociale wetenschappen aan het Pontifical International Institute Angelicum in Rome, waar hij in 1936 promoveerde in de theologie. Na zijn studies keerde hij terug naar La Sarte, waar hij sociologie doceerde en zich inzette voor arme gezinnen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij aalmoezenier bij het Belgische verzet en hielp hij onder meer geallieerde piloten uit België smokkelen. Na de oorlog werkte hij voor vluchtelingen in Europa. In 1958 ontving hij de Nobelprijs voor de Vrede en hield hij in december van dat jaar zijn Nobelrede, getiteld Brotherly Love: Foundation of Peace. Hij overleed op 30 januari 1969.
- Wie was Dominique Pire en waarvoor kreeg hij de Nobelprijs voor de Vrede?
- Hoe verliepen de vroege jaren van Dominique Pire?
- Hoe verliep de opleiding van Dominique Pire en zijn beginjaren als dominicaan?
- Hoe zette Dominique Pire zijn inzet voor kwetsbare mensen voort na zijn studies en na de oorlog?
- Hoe eindigde het leven van Dominique Pire en wat was de blijvende betekenis van zijn werk?
Leven en erkenning
Dominique Pire werd geboren als Georges Charles Clement Ghislain Pire op 10 februari 1910 en overleed op 30 januari 1969. Hij was een Belgische dominicaan en zette zich na de Tweede Wereldoorlog in voor vluchtelingen in Europa. Voor dit werk ontving hij in 1958 de Nobelprijs voor de Vrede. In december 1958 hield hij zijn Nobelrede, met als titel Brotherly Love: Foundation of Peace.
Jeugd en oorlogsjaren
Dominique Pire werd geboren in Dinant, in België, als het oudste kind van vier van Georges Pire Sr. en Berthe (Ravet) Pire. In 1914 vluchtte het gezin per boot van België naar Frankrijk om de oprukkende Duitse troepen te ontkomen. Na de wapenstilstand van 1918 keerde het gezin terug naar Dinant.
Opleiding en vroege loopbaan
Dominique Pire studeerde klassieke talen en filosofie aan het Collège de Bellevue. Op achttienjarige leeftijd trad hij in bij de dominicanenpriorij van La Sarte in Huy. Hij legde er zijn plechtige geloften af op 23 september 1932 en nam daarbij de naam Dominique aan. Daarna studeerde hij theologie en sociale wetenschappen aan het Pontificaal Internationaal Instituut Angelicum in Rome. In 1936 behaalde hij een doctoraat in de theologie met een thesis getiteld L'Apatheia ou insensibilité irréalisable et destructrice. Vervolgens gaf hij sociologie aan het Studium van La Sarte.
Van La Sarte tot vredeswerk
Na zijn studies keerde Dominique Pire terug naar de priorij van La Sarte in Hoei, in België. Daar wijdde hij zich aan het helpen van arme gezinnen, zodat zij konden leven in overeenstemming met hun waardigheid. Hij was een dominicaan die zijn persoonlijk geloof niet wilde vermengen met zijn inzet voor kansarmen.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog trad hij op als aalmoezenier van het Belgische verzet. In die rol nam hij deel aan activiteiten zoals het helpen smokkelen van geallieerde piloten uit België. Na de oorlog ontving hij voor deze dienst meerdere medailles.
In de naoorlogse periode begon hij zich te verdiepen in vluchtelingen. Hij schreef in 1949 het boek Du Rhin au Danube avec 60,000 D. P. en richtte een organisatie op om vluchtelingen te helpen. Die organisatie zette sponsorrelaties op voor vluchtelingengezinnen en bouwde in de jaren 1950 dorpen in Oostenrijk en Duitsland om vluchtelingen onder te brengen.
Later hielp hij mee aan de oprichting van een Peace University na het winnen van de Vredesprijs. Ook stichtte hij Islands of Peace, een ngo die zich richt op langetermijnontwikkeling van plattelandsbevolkingen in ontwikkelingslanden. Via die organisatie startte hij projecten in Bangladesh en India.
Laatste jaren en nalatenschap
Dominique Pire overleed op 30 januari 1969 in het Louvain Roman Catholic Hospital in Herent aan complicaties na een prostaatoperatie. Hij werd 58 jaar oud. Zijn vier opgerichte organisaties bleven meer dan 30 jaar na zijn dood actief. In 2008 werd aan het Las Casas Institute van Blackfriars Hall, Universiteit van Oxford, een programma opgericht ter ere van zijn werk.