Eden Hazard werd geboren op 7 januari 1991 in La Louvière. Hij begon zijn carrière bij Royal Stade Brainois in zijn thuisstad en speelde daar vijf jaar voordat hij de overstap maakte naar AFC Tubize. In 2007 zette hij de stap naar LOSC Lille, waar hij uitgroeide tot een sleutelspeler. Met de Franse club won hij in 2011 de Ligue 1. Daarna vertrok hij voor 32 miljoen euro naar Chelsea, waar hij alle mogelijke nationale titels en de UEFA Europa League won en 352 wedstrijden speelde. Vervolgens tekende hij bij Real Madrid, waar hij het rugnummer 7 droeg — het nummer dat eerder van Cristiano Ronaldo was — en 76 wedstrijden speelde. Voor België was Hazard een cruciale kracht op het WK 2018: hij werd beschouwd als de op één na beste speler van het toernooi, ontving de Silver Ball en werd opgenomen in het ideale elftal. Na het verstrijken van zijn contract bij Real Madrid kondigde hij in oktober 2023 zijn definitief afscheid van het profvoetbal aan.
- Hoe begon de carrière van Eden Hazard bij Lille?
- Welke prijzen won Hazard bij Lille?
- Hoe verliepen de eerste maanden van Hazard bij Chelsea?
- Wat waren de hoogtepunten van Hazard bij Chelsea tussen 2013 en 2017?
- Hoe presteerde Hazard in zijn laatste seizoenen bij Chelsea?
- Hoe verliep het avontuur van Eden Hazard bij Real Madrid?
- Hoe debuteerde Eden Hazard bij de Rode Duivels en hoe presteerde hij op het WK 2014?
- Hoe presteerde Eden Hazard op het EK 2016 en het WK 2018?
Jeugd en doorbraak bij Lille
Eden Hazard begon zijn loopbaan bij Royal Stade Brainois in La Louvière, zijn geboortestad. Na vijf jaar in de jeugd maakte hij de overstap naar AFC Tubize, waar hij tijdens een lokaal toernooi werd opgemerkt door een scout van LOSC Lille. Na een gesprek met de clubleiding en zijn ouders tekende hij een contract voor drie jaar en speelde hij eerst voor de jeugdploegen van Lille.
Op 27 september 2007 haalde trainer Claude Puel hem voor het eerst bij de eerste ploeg, voor een oefenwedstrijd tegen Club Brugge. In het seizoen 2008-09 droeg hij het rugnummer 26 en kreeg hij onder coach Rudi Garcia meer speeltijd. Op 20 september 2008 maakte hij tegen Auxerre zijn eerste professionele doelpunt — hij werd daarmee meteen de jongste doelpuntenmaker in de geschiedenis van Lille. In diezelfde wedstrijd leverde hij ook de assist bij de openingstreffer, en Lille won met 3-2.
Na het seizoen 2008-09 werd Hazard uitgeroepen tot Ligue 1 Young Player of the Year. Daarmee werd hij de eerste niet-Franse speler die die prijs won. In verschillende landen werd gespeculeerd over een mogelijke transfer; clubs als Arsenal, Manchester United, Internazionale, Barcelona en Real Madrid toonden interesse. Zelfs Zinédine Zidane raadde hem persoonlijk aan bij Real Madrid. Lille-voorzitter Michel Seydoux liet echter weten dat Hazard minstens nog een seizoen zou blijven. Op 22 oktober 2009 scoorde hij in een 3-0-zege tegen Genoa in de Europa League, en op 17 september 2009 maakte hij zijn debuut in de UEFA Europa League tegen Valencia.
Prijzen en recordprestaties bij Lille
In het seizoen 2010-11 groeide Hazard uit tot de absolute spilfiguur van Lille. Op 2 april 2011 speelde hij zijn 100e wedstrijd voor de club en scoorde hij het tweede doelpunt in de 3-1-zege tegen Caen. Door die overwinning stond Lille acht punten los aan de leiding in de Ligue 1.
Op 29 april 2011 werd hij genomineerd voor Ligue 1 Player of the Year — een prijs die uiteindelijk naar Lisandro Lopez ging — maar hij won op 9 mei voor het tweede seizoen op rij de FNUAP Young Player of the Year-award. Daarmee werd hij de eerste speler sinds 1994 die die prijs tweemaal won.
Aan het einde van dat seizoen volgden de grootste ploegprestaties. Lille won de Coupe de France 2010-11 na een 1-0-zege op Paris Saint-Germain in de finale — de eerste bekerwinst voor de club sinds 1955. Daarna volgde de landstitel: Lille pakte de Ligue 1-titel met nog twee speeldagen te gaan, acht punten voor op Olympique de Marseille. Hazard werd uitgeroepen tot Player of the Year in Ligue 1 en was daarmee de jongste winnaar ooit van die onderscheiding. Bovendien werd hij voor het tweede opeenvolgende seizoen opgenomen in het Ligue 1 Team of the Year.
Zoals kenners van de Franse competitie destijds vaststelden: geen enkele niet-Franse speler had voor Hazard twee opeenvolgende Young Player of the Year-awards gewonnen in de Ligue 1 — een prestatie die de exceptionele consistentie van zijn spel bij Lille onderstreept.
In 2012 volgde nog een persoonlijk hoogtepunt. Op 20 mei scoorde hij zijn eerste hattrick in de 4-2-zege tegen Nancy. Hij won opnieuw de Ligue 1 Player of the Year-award, voor Olivier Giroud en Younes Belhanda, en werd daarmee de tweede speler na Pedro Pauleta die die prijs in opeenvolgende seizoenen won. In totaal speelde Hazard 194 wedstrijden voor Lille, waarin hij 50 keer scoorde en 53 assists gaf.
| Seizoen | Wedstrijden | Doelpunten | Assists | Prijs |
|---|---|---|---|---|
| 2008-09 | ~30 | 1 | meerdere | Ligue 1 Young Player of the Year |
| 2009-10 | ~35 | meerdere | meerdere | FNUAP Young Player of the Year |
| 2010-11 | ~38 | meerdere | meerdere | Ligue 1 Player of the Year + FNUAP (2e keer) |
| 2011-12 | ~38 | meerdere (incl. hattrick) | meerdere | Ligue 1 Player of the Year (2e keer op rij) |
| Totaal Lille | 194 | 50 | 53 | — |
Transfer naar en debuut bij Chelsea
Op 28 mei 2012 maakte Eden Hazard de transfer naar Chelsea voor 32 miljoen euro, ondanks interesse van Manchester City en Manchester United. Chelsea stelde hem officieel voor op 4 juni 2012, en hij tekende een contract voor vijf jaar. Zijn officiële debuut volgde op 19 augustus in een 2-0-zege tegen Wigan Athletic: hij gaf een assist en won een strafschop die door Frank Lampard werd benut. Drie dagen later leverden hij in de 4-2-overwinning tegen Reading maar liefst drie assists af. In de volgende competitiewedstrijd, tegen Newcastle United, scoorde hij zijn eerste officiële doelpunt voor Chelsea via een strafschop — Fernando Torres maakte daarna de tweede treffer na een hakpass van Hazard.
Zijn eerste maanden bij de club kenden ook een minder fraai moment. Op 23 januari 2013 raakte Hazard negatief in het nieuws tijdens de League Cup-wedstrijd tegen Swansea City. In de 0-0 gaf hij een baljongen een duw terwijl de bal moest worden teruggebracht, waarna hij in dezelfde wedstrijd ook nog werd uitgesloten. Na de match bood hij de baljongen zijn verontschuldigingen aan. In het verdere verloop van dat seizoen volgden doelpunten tegen Manchester United (2-2 in de FA Cup op 10 maart), tegen West Ham (2-0 op 17 maart) en twee keer in de 2-2 tegen Liverpool op 21 april 2013.
Sterke seizoenen bij Chelsea: 2013–2017
In de openingswedstrijd van het seizoen 2013-14, de UEFA Super Cup 2013, scoorde Hazard tegen Bayern München. Chelsea speelde 2-2 na reguliere speeltijd en verlenging, maar verloor de strafschoppenreeks met 5-4. In datzelfde seizoen hielp hij Chelsea tot in de halve finale van de UEFA Champions League, waar Atlético de Madrid te sterk bleek.
Het seizoen 2014-15 was zijn beste tot dan toe bij Chelsea. Hij werd verkozen tot beste speler van de Barclays Premier League en won met Chelsea de landstitel met nog drie speeldagen te gaan. In de competitie scoorde hij zestien doelpunten, waaronder de beslissende strafschop tegen Crystal Palace die de titel veiligstelde. Ook in de UEFA Champions League liet hij zich opmerken, al kon hij de uitschakeling door Paris Saint-Germain in de achtste finales niet voorkomen. Aanvullend speelde hij een sleutelrol in de bekercampagne die eindigde met winst van de English League Cup tegen Tottenham Hotspur.
Het seizoen 2015-16 was wisselvallig. Hazard miste een strafschop tegen Maccabi Tel Aviv in de groepsfase van de Champions League. Op 27 oktober was hij ook de enige Chelsea-speler die zijn penalty miste in de strafschoppenreeks tegen Stoke City in de vierde ronde van de English League Cup. Desondanks brak hij zijn scoringsdroogte van 30 opeenvolgende wedstrijden op 31 januari 2016, in de FA Cup-zege met 5-1 tegen Milton Keynes Dons: hij scoorde zijn 50e Chelsea-doelpunt via een strafschop. Op 23 april 2016 scoorde hij tweemaal in de 4-1-overwinning tegen Bournemouth. Op 2 mei 2016 maakte hij opnieuw het beslissende Premier League-doelpunt van het seizoen door gelijk te maken tegen Tottenham.
Het seizoen 2016-17 was er een van constante hoogvliegers. Op 15 augustus opende hij zijn rekening met een strafschopdoelpunt in de 2-1-zege tegen West Ham United, waarbij hij aan 81 baltoetsen kwam en man van de match werd. Tegen Burnley op 27 augustus scoorde hij na negen minuten en pakte hij opnieuw de prijs voor man van de match. Op 15 oktober droegen Hazard en Diego Costa hun doelpunten op aan Willian in een 3-0-zege tegen Leicester City. Een week later, op 23 oktober, scoorde hij zijn vierde doelpunt van het seizoen in een 4-0-zege tegen het team van voormalig Chelsea-trainer José Mourinho. Op 30 oktober opende hij de score en gaf hij de assist voor de tweede treffer in de 2-0-zege tegen Southampton — voor het eerst scoorde hij in drie opeenvolgende Premier League-wedstrijden. Op 5 november maakte hij twee doelpunten en gaf hij een assist in de 5-0-thuiszege tegen Everton, goed voor zijn derde opeenvolgende man-van-de-matchprijs in 2016-17. Op 18 november werd hij uitgeroepen tot Premier League Player of the Month voor oktober. Op 26 december werd hij bovendien de zesde speler in de geschiedenis van Chelsea die 50 Premier League-doelpunten bereikte.
Laatste en beste jaren bij Chelsea: 2017–2019
Eden Hazard begon het seizoen 2017-18 met een opvallende prestatie in de Champions League-groepsfase op verplaatsing tegen Atlético de Madrid, een wedstrijd die Chelsea met 2-1 won. Zonder zelf te scoren werd hij er verkozen tot beste speler: hij leverde een assist en was betrokken bij de actie die leidde tot het tweede doelpunt. In de groepsfase viel hij ook op tegen AS Roma, waar hij tweemaal scoorde in een 3-3-gelijkspel en opnieuw tot beste speler werd verkozen. Tegen Qarabağ scoorde hij een penalty in de 4-0-zege, waarmee Chelsea zich als tweede in de groep voor de achtste finales plaatste.
In de Premier League scoorde hij op 18 november 2017 tweemaal in de 4-0-uitzege tegen West Bromwich Albion. Kort voor de laatste groepswedstrijd in de Champions League maakte hij opnieuw twee doelpunten in de 3-1-overwinning tegen Newcastle United. Op 20 januari 2018 scoorde hij tweemaal in de uitwedstrijd bij Brighton & Hove Albion en werd hij man van de match. Hij scoorde ook een penalty in de 3-0-zege tegen Bournemouth op Stamford Bridge, een overwinning die bijdroeg aan de twaalfde opeenvolgende Premier League-zege van Chelsea. Aan het einde van het seizoen bekroonde Hazard zijn bijdrage met een beslissende penalty in de FA Cup-finale tegen Manchester United op Wembley.
In zijn laatste seizoen bij Chelsea (2018-19) maakte hij zijn eerste Premier League-optreden van dat jaar als invaller tegen Huddersfield Town, waarbij hij een assist gaf voor Pedro Rodríguez. Tegen Arsenal leverde hij de winnende assist af voor Marcos Alonso in een 3-2-overwinning. In de derde ronde van de League Cup scoorde hij het enige doelpunt waarmee Liverpool op Anfield werd uitgeschakeld (2-1-zege). In de vijfde ronde van de FA Cup scoorde hij een hattrick in een 4-1-overwinning, waarbij hij tweemaal raak trof in de eerste helft toen Chelsea nog achter stond.
In de League Cup was Hazard eveneens doorslaggevend. Als invaller scoorde hij het winnende doelpunt in de kwartfinale. In de halve finale tegen Tottenham Hotspur maakte hij het tweede doelpunt in de 2-1-zege. De finale tegen Manchester City eindigde 0-0 na verlengingen; Hazard scoorde wel de laatste penalty voor Chelsea in de strafschoppenreeks, maar Chelsea verloor die reeks met 4-3.
Later in het seizoen zorgde hij voor een late gelijkmaker tegen Wolverhampton Wanderers — in de 92e minuut, op de 114e verjaardag van Chelsea, met een doelpunt van buiten het strafschopgebied. Tegen West Ham scoorde hij daarna tweemaal in een 2-0-overwinning. In de voorlaatste speeldag tegen Watford noteerde hij zijn 15e Premier League-assist van het seizoen 2018-19. In de 3-0-thuiszege op Stamford Bridge gaf hij assists voor Ruben Loftus-Cheek en David Luiz, waardoor Chelsea zich plaatste voor de UEFA Champions League van 2019-20. Hazard eindigde dat seizoen als topschutter én beste assistgever van Chelsea in de Premier League. Hij sloot zijn Londense periode af met winst van de UEFA Europa League, na een 4-1-overwinning op Arsenal in de finale, waarbij hij twee keer scoorde en één assist gaf. In totaal speelde hij 352 wedstrijden voor Chelsea, met 110 doelpunten en 92 assists.
Het Real Madrid-avontuur: hoogtepunten en blessures
Na zeven jaar bij Chelsea maakte Eden Hazard in de zomer van 2019 de overstap naar Real Madrid voor een transferbedrag van 115 miljoen euro. Hij nam het rugnummer 7 over, dat eerder van Cristiano Ronaldo was. Zijn eerste doelpunt en assist voor de club kwamen in een 4-2-zege tegen Granada in de achtste speeldag van La Liga 2019-20. In diezelfde periode gaf hij ook een assist in de 1-0-zege tegen Galatasaray in de Champions League-groepsfase en leverde hij assists af in de 5-0- en 4-0-overwinningen tegen Leganés en Eibar. Op 25 november 2019 scoorde hij zijn eerste Champions League-doelpunt voor Real Madrid in een 2-0-uitzege tegen Inter Milan.
In de jaren daarna bemoeilijkten aanhoudende blessures en toenemende concurrentie zijn rol aanzienlijk. Vinicius Junior scoorde drie keer in de eerste twee wedstrijden van het seizoen 2021-22, waardoor Hazard buiten de basiself van Carlo Ancelotti viel. Op 31 oktober 2021 scoorde hij zijn eerste doelpunt in meer dan een jaar — meteen ook zijn eerste van dat seizoen — in de 4-1-zege tegen SD Huesca. Op 20 januari 2022 maakte hij zijn eerste doelpunt van het seizoen 2021-22 tegen Elche, wat Real Madrid ook kwalificatie opleverde voor de kwartfinales van de Copa del Rey. Op 25 maart 2022 kondigde Real Madrid aan dat Hazard geopereerd zou worden om de osteosyntheseplaat in zijn rechterfibula te laten verwijderen.
- Hij won met Real Madrid zijn tweede La Liga-titel na de 4-0-thuiszege tegen Espanyol op 30 april 2022.
- Op 28 mei 2022 veroverde hij zijn eerste UEFA Champions League-titel, hoewel hij niet meedeed in de finale tegen Liverpool.
- In totaal speelde hij 76 wedstrijden voor Real Madrid, met 7 doelpunten en 12 assists, en won hij 8 titels.
Op 3 juni 2022 maakte Real Madrid bekend dat Hazard het volgende seizoen niet zou blijven, en zijn contract werd officieel beëindigd. Op 10 oktober 2023 kondigde hij op 32-jarige leeftijd zijn definitief afscheid van het profvoetbal aan.
Debuut en WK 2014 bij de Rode Duivels
Eden Hazard debuteerde op 19 november 2008 voor de Belgische seniorenploeg in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Luxemburg. In 2014 werd hij opgeroepen voor het WK in Brazilië, waar hij werd beschouwd als de grootste ster van de Belgische nationale ploeg. België was ingedeeld in een groep met Zuid-Korea, Algerije en Rusland. Hazard hielp België aan een 2-1-overwinning op Algerije in de openingswedstrijd, maar leverde in de volgende groepsduels een meer bescheiden bijdrage. Die twee matchen werden met 1-0 gewonnen, waarna België met een perfect rapport de knock-outfase bereikte.
In de achtste finale tegen de Verenigde Staten speelde Hazard een eerder onopvallende wedstrijd; België won na verlengingen met 2-1 en bereikte zo de kwartfinales. Daar speelde hij sterk tegen Argentinië, maar België werd uitgeschakeld met 1-0.
EK 2016 en WK 2018: Hazard op zijn best met de Rode Duivels
Op 31 mei 2016 werd Eden Hazard opgenomen in de selectie van 23 spelers voor het EK 2016. Hij maakte zijn toernooidebuut in een 2-0-nederlaag tegen Italië. Daarna volgden sterkere optredens: in de 3-0-zege tegen Ierland gaf hij de assist voor de tweede treffer van Romelu Lukaku, en tegen Zweden op 22 juni leverde hij de assist voor het doelpunt van Radja Nainggolan in de 1-0-overwinning. In dat duel werd hij uitgeroepen tot man van de match. Ook in de achtste finale tegen Hongarije speelde hij een hoofdrol: bij de 4-0-zege scoorde hij een doelpunt, gaf hij een assist op Michy Batshuayi en werd hij opnieuw man van de match. In de 3-1-nederlaag tegen Wales gaf hij nog een assist voor Radja Nainggolan.
Over vijf EK-wedstrijden was Hazard betrokken bij vijf doelpunten (één doelpunt, vier assists). Hij voltooide 23 dribbels — meer dan elke andere speler op het EK 2016 — wat zijn dominantie in individuele duels aantoont.
Op 21 mei 2018 riep bondscoach Roberto Martinez Hazard op voor het WK in Rusland, waar hij ook tot kapitein van België werd benoemd. Hij opende het toernooi met een assist voor Romelu Lukaku in de 3-0-zege tegen Panama. Tegen Tunesië op 23 juni scoorde hij twee keer en werd hij man van de match. In de groepswedstrijd tegen Engeland kreeg hij rust en speelde hij niet mee. In de achtste finale tegen Japan was hij opnieuw beslissend: hij gaf de assist voor de goal van Marouane Fellaini en werd opnieuw man van de match. In de kwartfinale tegen Brazilië leidde hij België naar een 2-1-overwinning en vestigde hij een WK-record voor dribbelvoltooiingen, met een successcore van 100 procent in tien dribbels. In de troostfinale tegen Engeland scoorde hij in de 82e minuut het winnende doelpunt in de 2-0-zege en werd voor de derde keer man van de match.
Over het volledige WK 2018 was Hazard betrokken bij vijf doelpunten in zes wedstrijden — drie goals en twee assists — voltooide hij 40 dribbels en ontving hij de Silver Ball als tweede beste speler van het toernooi. Alleen Luka Modrić deed het beter.
Zijn prestaties op het WK 2018 worden door voetbalanalisten beschouwd als het absolute hoogtepunt van zijn internationale carrière, en bevestigden zijn status als een van de meest complete aanvallende spelers van zijn generatie.