Edward Still werd in België geboren uit Engelse ouders, Jane (née Bagley) en Julian Richard Still. Hij groeide op met Engels als voertaal en volgde een Franstalige school in Waals-Brabant. Zijn broer Will Still is eveneens voetbaltrainer, terwijl zijn broer Nicolas Still videoanalist is.
Still begon zijn voetbalcarrière als jeugdtrainer bij Racing Jet Wavre en Royale Union Rixensartoise. In september 2015 werd hij bij Sint-Truiden assistent van de Kroatische trainer Ivan Leko, aanvankelijk als videoanalist. Daarna volgde hij Leko als assistent bij Club Brugge. Tijdens Leko’s periode bij Al Ain werkte Still als projectmanager aan de Vlerick Business School en was hij ook analist in het voetbalpraatprogramma La Tribune op RTBF. Later sloot hij zich opnieuw aan bij Leko’s staf, bij Antwerp in mei 2020 en begin 2021 bij Shanghai Port.
In mei 2021 werd Still op 30-jarige leeftijd hoofdtrainer van Charleroi, als opvolger van Karim Belhocine. Na een 3–0-zege op Oostende bij zijn debuut werd hij in oktober 2022 ontslagen. In november 2022 werd hij trainer van Eupen, maar ook daar volgde in april het ontslag. Begin het seizoen 2023–24 startte hij als trainer van Kortrijk.
Van jeugdtrainer tot hoofdcoach
Edward Still werd in België geboren uit Engelse ouders, Jane Bagley en Julian Richard Still. Hij groeide op in een Engelstalige omgeving en volgde onderwijs aan een Franstalige school in Waals-Brabant. Ook binnen zijn gezin speelde voetbal een duidelijke rol: zijn broer Will Still is eveneens voetbaltrainer, terwijl zijn broer Nicolas Still videoanalist is.
Still begon zijn loopbaan in het voetbal als jeugdtrainer bij Racing Jet Wavre en Royale Union Rixensartoise. In september 2015 maakte hij een belangrijke stap in zijn carrière toen hij bij Sint-Truiden assistent werd van de Kroatische trainer Ivan Leko, aanvankelijk als videoanalist. Daarna volgde hij Leko ook als assistent naar Club Brugge. Tijdens de periode waarin Leko coach was bij Al Ain werkte Still als projectmanager aan de Vlerick Business School. Daarnaast was hij analist bij het RTBF-voetbalpraatprogramma La Tribune.
In mei 2020 vervoegde hij opnieuw de staf van Ivan Leko, ditmaal bij Antwerp, en begin 2021 volgde hij Leko opnieuw, nu naar Shanghai Port. In mei 2021 werd Still op 30-jarige leeftijd zelf hoofdtrainer bij Charleroi, als opvolger van Karim Belhocine. Zijn eerste wedstrijd daar leverde meteen succes op: op 24 juli won Charleroi met 3-0 op het veld van Oostende. Toch eindigde zijn periode in Charleroi minder positief. Op 22 oktober 2022 werd hij ontslagen nadat hij 16 punten had gehaald uit 42 mogelijke, en zijn laatste wedstrijd was een 4-1 nederlaag op het veld van Cercle Brugge.
Kort daarna, in november 2022, werd Still coach van Eupen. Zijn debuut volgde op 23 december 2022 met een late 1-0-uitzege tegen Seraing. Ook daar bleef hij niet lang: op 25 april werd hij ontslagen na 12 punten uit 51 mogelijke. Zijn laatste twee wedstrijden eindigden in zware nederlagen, thuis tegen Zulte Waregem met 5-1 en op het veld van Club Brugge met 7-0.
Voor het seizoen 2023-24 begon Still als trainer van Kortrijk, maar op 25 september werd hij ontslagen na acht wedstrijden zonder overwinning, met twee gelijke spelen. In juni 2024 werd hij assistent-coach bij Lens, waar hij samenwerkte met zijn broers Will en Nicolas. In juni 2025 werd hij opnieuw assistent, ditmaal van Besnik Hasi bij Anderlecht. Toen Hasi op 1 februari 2026 werd ontslagen, nam Still tijdelijk over als hoofdcoach. Zijn eerste match als interim-trainer eindigde in een 1-0 thuisnederlaag tegen Royal Antwerp in de heenwedstrijd van de halve finales van de Beker van België. Daarna volgde een 2-0-uitnederlaag tegen Genk op 8 februari 2026. Op 9 februari 2026 werd Still aangesteld als hoofdcoach van het Engelse Watford in de EFL Championship, met een contract voor tweeënhalf jaar. Zijn debuut voor Watford eindigde vijf dagen later op 2-2 tegen Preston North End.