Erwin Vandenbergh

Vandenbergh tijdens training van het Belgisch nationaal elftal in 1980
Vandenbergh tijdens training van het Belgisch nationaal elftal in 1980

Erwin Vandenbergh is een Belgische voormalig profvoetballer die als aanvaller speelde. Hij maakte zijn clubdebuut op 16-jarige leeftijd bij Ramsel en scoorde in zijn eerste seizoen 18 doelpunten in 28 wedstrijden. Daarmee trok hij de aandacht van verschillende Belgische topclubs. Uiteindelijk koos hij voor Lierse SK, waar hij zes maanden bij de reserven speelde en vervolgens mee aan de basis stond van de opmars van de club naar de Belgische subtop.

Met Lierse kwalificeerde hij zich in het seizoen 1977–78 voor Europees voetbal na een vierde plaats. In 1979–80 werd hij nationaal en Europees topschutter met 39 doelpunten, terwijl Lierse zesde eindigde. Hij werd in 1980 ook Europees topschutter met 39 goals in 34 wedstrijden. Interesse van onder meer Juventus, Napoli, Hamburg en Bayern München leverde geen transfer op. Vandenbergh werd later nog topschutter in 1980–81 met 24 doelpunten, won de Gouden Schoen in 1981 en scoorde in 1981–82 25 keer voor België. Daarna verhuisde hij voor 60 miljoen Belgische frank naar Anderlecht. Hij werd zes keer topschutter in de Belgische Eerste Klasse, tussen 1979 en 1991, bij Lierse, Anderlecht en Gent. In de openingswedstrijd van het WK 1982 in Spanje scoorde hij het winnende doelpunt tegen Argentinië.

Topscorer en internationaal succes

Erwin Vandenbergh was een Belgische profvoetballer die als aanvaller speelde. Tussen 1979 en 1991 werd hij zes keer topscorer van de Belgische Eerste Klasse. Hij behaalde dat record met drie clubs: Lierse, Anderlecht en Gent. In 1980 werd hij ook Europees topscorer met 39 doelpunten in 34 wedstrijden. Daarnaast maakte hij het winnende doelpunt tegen Argentinië in de openingswedstrijd van het WK 1982 in Spanje. Later speelde hij bij de Franse club Lille, samen met zijn Belgische ploegmaat Filip Desmet, onder trainer Georges Heylens.

Doorbraak bij Ramsel en de stap naar Lierse

Erwin Vandenbergh maakte op 16-jarige leeftijd zijn debuut bij Ramsel. In zijn eerste seizoen scoorde hij 18 doelpunten in 28 wedstrijden, waardoor hij al snel werd opgemerkt door Belgische topclubs. Uiteindelijk koos hij voor Lierse SK, hoewel ook Beveren, Diest en Lokeren interesse toonden. Bij Lierse speelde hij eerst zes maanden bij de reserven. Daarna groeide hij uit tot een van de grondleggers van de opmars van Lierse naar de Belgische subtop.

Doelpunten en erkenning

In het seizoen 1977-78 plaatste zijn club zich voor Europees voetbal na een vierde plaats. Daarna volgden meerdere sterke doelpuntenjaren. In 1979-80 werd Vandenbergh nationaal en Europees topschutter met 39 doelpunten, terwijl zijn ploeg dat seizoen zesde eindigde. Ook grote clubs probeerden hem toen binnen te halen: Juventus, Napoli, Hamburg en Bayern München deden een poging, maar zonder succes. In 1980-81 was hij opnieuw topschutter, dit keer met 24 doelpunten. Een jaar later won hij de Gouden Schoen in 1981. In het seizoen 1981-82 werd hij nog Belgisch topschutter met 25 doelpunten.

Transfer naar Anderlecht

Erwin Vandenbergh verhuisde voor 60 miljoen Belgische frank naar Anderlecht. In hetzelfde seizoen haalde de club ook spits Alex Czerniatynski binnen, maar de samenwerking tussen beide aanvallers verliep aanvankelijk moeizaam. Vandenbergh voelde zich niet echt op zijn gemak in het veeleisende Ivic-systeem van Anderlecht. De Kroatische trainer Ivic werd drie maanden later ontslagen. Onder Paul Van Himst herpakte Vandenbergh zich meteen en presteerde hij goed vanaf zijn eerste wedstrijden.

Succes bij Anderlecht, Lille en Gent

Bij Anderlecht kende Erwin Vandenbergh meteen succes. In zijn eerste seizoen won hij de UEFA Cup, al miste hij de topschutterstitel in die competitie op één doelpunt, dat werd gemaakt door Zoran Filipovic. Daarna volgde in het seizoen 1984-85 zijn eerste nationale titel met Anderlecht. In de UEFA Cup bereikte hij met de club ook de finale, maar daar verloor Anderlecht na strafschoppen van Tottenham. In het seizoen 1985-86 scoorde Vandenbergh 27 doelpunten onder trainer Arie Haan en verlengde hij de titel van Anderlecht. Hij werd bovendien voor de vierde keer op rij topschutter in de nationale competitie, met 20 goals. Toch verliet hij Anderlecht, ondanks nog een contract voor een extra seizoen, nadat hij uit de Europese bekerwedstrijden was gelaten.

Na het WK van 1986 trok hij naar Lille, waar Georges Heylens trainer was. Hij wees een aanbod van Barcelona af om dicht bij de Belgische grens te blijven. Bij Lille speelde hij vier seizoenen. De ploeg was een laag scorend elftal zonder prijzen en eindigde hoogstens in de middenmoot, maar Vandenbergh kwam er wel aan 38 doelpunten in Division 1 en 44 goals in totaal. Aan het einde van het seizoen 1989-90 vertrok Heylens bij de club.

In 1990 verhuisde Vandenbergh naar AA Gent, waar René Vandereycken trainer was. Gent stond na 24 wedstrijden in het seizoen 1990-91 nog aan de leiding, maar zag de titel alsnog naar Anderlecht gaan. Vandenbergh werd dat seizoen voor de zesde en laatste keer topschutter, met 23 goals. In het seizoen 1991-92 hielp hij Gent ook tot in de kwartfinales van de UEFA Cup. Daarna volgde een transfer naar RWDM, waar hij opnieuw onder Vandereycken speelde nadat die van Standard Luik was overgekomen. Zijn seizoen 1994-95 bij RWDM werd zijn laatste profseizoen.

Doorbraak bij de Rode Duivels

In 1979 bereikte de internationale carrière van Erwin Vandenbergh een sportieve piek. Dat jaar was hij in Europa de meest productieve aanvaller en werd hij door bondscoach Guy Thys geselecteerd voor de Rode Duivels. Op 19 december 1979 speelde hij zijn eerste interland, tegen Schotland. België won met 1-3 en Vandenbergh scoorde meteen een keer. Na dat debuut groeide hij uit tot een vaste waarde in de nationale ploeg.

In 1980 maakte hij deel uit van de Belgische selectie voor het Europees kampioenschap in Italië. Daar kwam hij drie keer in actie, maar hij kon niet scoren. In de aanloop naar het WK van 1982 speelde Vandenbergh vervolgens zeven WK-kwalificatiewedstrijden. In die campagne was hij goed voor vijf doelpunten. Zijn doeltreffendheid in de nationale ploeg kreeg nog een vervolg op het WK van 1982, waar hij in de openingswedstrijd tegen Argentinië in Camp Nou het enige doelpunt van de match maakte.

Beroemd doelpunt bij de Rode Duivels

Een van de bekendste momenten uit de internationale carriere van Erwin Vandenbergh was zijn doelpunt tegen Argentinie. Dat doelpunt geldt als een van de meest bekende treffers van de Rode Duivels. Ook zijn viering na dat internationale doelpunt kreeg bijzondere aandacht. Die doelpuntviering inspireerde zelfs de titel van zijn biografie.

Interlandcarrière bij de Rode Duivels

Erwin Vandenbergh maakte deel uit van de Belgische selectie op het WK van 1982. België won toen de groep, maar werd in de volgende ronde uitgeschakeld. In 1984 was hij opnieuw present, dit keer op het Europees kampioenschap. Daar scoorde hij in de eerste wedstrijd tegen Joegoslavië en hielp hij België aan een 2-0-overwinning. België eindigde uiteindelijk als derde in de groepsfase van Euro 1984.

Op het WK van 1986 in Mexico was Vandenbergh 27 jaar oud. Hij kwam slechts in actie in de wedstrijd tegen Mexico, waarin hij België's enige doelpunt maakte in de 1-2-nederlaag. Kort daarna verliet hij de WK-selectie door een blessure. België haalde op dat toernooi de halve finales en werd vierde.

Voor het WK van 1990 werd hij niet meer opgeroepen. Na een sterk seizoen bij KAA Gent speelde hij wel nog mee in de kwalificatiewedstrijden voor Euro 1992. Op 27 februari 1991 scoorde hij zijn laatste doelpunt voor de Rode Duivels tegen Luxemburg, in een 3-0-zege.

Scroll naar boven