Frank Ignace Georgette Vandenbroucke werd geboren in Leuven op 21 oktober 1955. Hij is een Belgische-Vlaamse academicus en politicus voor Vooruit. Sinds 2020 vervult hij de functies van vicepremier en minister van Volksgezondheid en Sociale Zaken, zowel in de regering-De Croo als in de regering-De Wever.
Vandenbroucke groeide op in Leuven als zoon van Jozue Vandenbroucke, die vicerector was aan de Katholieke Universiteit Leuven voor geneeskunde. Voor zijn secundair onderwijs volgde hij les aan het Sint-Pieterscollege in Leuven. Daarna begon hij aan de Katholieke Universiteit Leuven zijn academische studies en behaalde er een bachelordiploma in economie. In 1978 behaalde hij er ook een masterdiploma in economie. Tussen 1981 en 1982 volgde hij een MPhil in economie aan de Universiteit van Cambridge.
In zijn academische loopbaan was hij van 1978 tot 1980 onderzoeksassistent aan het Centrum voor Economische Studiën aan de KUL en van 1982 tot 1985 staflid van SEVI, de studiedienst van de SP. In 1999 behaalde hij een D.Phil. aan de Faculteit Sociale Wetenschappen van de Universiteit van Oxford. Zijn proefschrift, Social Justice and Individual Ethics in an Open Society, werd in maart 2001 uitgegeven door Springer.
- Welke functies bekleedt Frank Vandenbroucke sinds 2020?
- Waar groeide Frank Vandenbroucke op en welke opleidingen volgde hij?
- Welke academische functies en onderzoeksactiviteiten had Frank Vandenbroucke?
- Wanneer werd Frank Vandenbroucke verkozen en herverkozen in de Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers?
- Welke politieke functies bekleedde Frank Vandenbroucke in de jaren negentig, en hoe liep zijn loopbaan af na de Agusta-affaire?
- Welke politieke functies bekleedde Frank Vandenbroucke na 1999?
Politieke loopbaan
Frank Ignace Georgette Vandenbroucke, geboren op 21 oktober 1955, is een Belgisch-Vlaamse academicus en politicus van Vooruit. Sinds 2020 vervult hij in de regering-De Croo en in de regering-De Wever de functie van vice-eerste minister en van minister van Volksgezondheid en Sociale Zaken. In die hoedanigheid combineert hij zijn politieke mandaten met zijn academische achtergrond.
Jeugd en opleiding
Frank Vandenbroucke werd geboren in Leuven. Zijn vader, Jozue Vandenbroucke, was vicerector geneeskunde aan de Katholieke Universiteit Leuven. Voor zijn middelbare studies volgde hij onderwijs aan het Sint-Pieterscollege in Leuven. Daarna begon hij aan de Katholieke Universiteit Leuven met academische studies, waar hij een diploma in de economie behaalde en in 1978 ook een master in de economie afrondde. Van 1981 tot 1982 behaalde hij vervolgens een MPhil in de economie aan de Universiteit van Cambridge.
Academische loopbaan en onderzoek
Frank Vandenbroucke werkte van 1978 tot 1980 als onderzoeksassistent aan het Centrum voor Economische Studiën van de Katholieke Universiteit Leuven. Van 1982 tot 1985 was hij staflid van SEVI, de studiedienst van de SP. In 1999 behaalde hij aan de Faculteit der Sociale Wetenschappen van de Universiteit van Oxford de graad van D.Phil. Zijn proefschrift, "Social Justice and Individual Ethics in an Open Society", verscheen in maart 2001 bij Springer. Sinds 2009 bekleedt hij academische functies aan de Universiteit Antwerpen, de Katholieke Universiteit Leuven en de Universiteit van Amsterdam. Daarnaast is hij gastprofessor aan het Europacollege in Brugge. Zijn academische belangstelling gaat vooral uit naar sociale systemen en welvaartsbeleid. Hij was ook actief in de uitwerking van de open coördinatiemethode tussen de lidstaten van de Europese Unie ter ondersteuning van de Lissabonstrategie van 2000, en werkte mee aan de invoering van een horizontale sociale clausule in het Verdrag van Lissabon, vandaag artikel 9 VWEU.
Politieke loopbaan in de Kamer
Frank Vandenbroucke werd in 1985 verkozen in de Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers. Vervolgens werd hij herverkozen in 1987, 1991 en 1995. Deze opeenvolgende verkiezingen tonen aan dat hij gedurende meerdere legislaturen zijn parlementaire mandaat behield.
Voorzitter van de SP en de Agusta-affaire
Frank Vandenbroucke werd in 1989 voorzitter van de SP en bleef dat tot 1994. Aansluitend werd hij van 1994 tot 1995 vice-eerste minister en minister van Buitenlandse Zaken. Van 1995 tot 1996 was hij fractieleider van de SP in de Kamer. In 1995 nam hij ontslag als minister van Buitenlandse Zaken wegens zijn betrokkenheid bij de Agusta-affaire, en in 1996 legde hij ook zijn parlementair mandaat neer om dezelfde reden. Hij erkende dat hij twee miljoen frank van Agusta had ontvangen als omkoopgeld en had geadviseerd dat geld te verbranden. Voor de Agusta-affaire werd hij nooit vervolgd. Van 1996 tot 1999 nam hij vervolgens vrijwillig een sabbatjaar in Oxford.
Ministeriële functies en terugkeer naar de politiek
Na de Belgische federale verkiezingen van 1999 werd Frank Vandenbroucke minister van Sociale Zaken en Pensioenen, een ambt dat hij uitoefende tot 2003. Na de verkiezingen van 2003 werd hij minister van Werk en Pensioenen, tot 2004. Na de regionale verkiezingen van 2004 werd hij viceminister-president van de Vlaamse Regering en Vlaams minister van Werk, Onderwijs en Vorming. In 2009 werd hij in deze Vlaamse functie opgevolgd door Philippe Muyters voor Werk en door Pascal Smet voor Onderwijs. Datzelfde jaar bleef hij lid van het Vlaams Parlement en nam hij een onderwijsopdracht aan de Universiteit Antwerpen op. Ook kreeg hij in 2009 van koning Albert II van België de titel van minister van Staat. Bij de federale verkiezingen van 2010 stelde hij zich kandidaat voor de Senaat. Tijdens de kiescampagne uitte hij bezorgdheid over de sociaal-institutionele hervormingen van de Nieuw-Vlaamse Alliantie en behaalde hij een relatief groot aantal voorkeurstemmen. In oktober 2011 verliet hij al zijn politieke mandaten om zich te richten op academisch onderzoek.