Hermann Huppen is een Belgische striptekenaar en schrijver, geboren in Bévercé en gestorven in Brussel. Hij groeide op in de Belgische Ardennen en maakte de Duitse tegenoffensief mee. Na een opleiding tot meubelmaker werkte hij korte tijd in een meubelmakerij en daarna voor een architect. Vervolgens volgde hij ’s avonds tekenlessen in architectuur en decoratie aan de Academie voor Schone Kunsten van Sint-Gillis. Op achttienjarige leeftijd emigreerde hij met zijn familie naar Canada, maar vier jaar later keerde hij terug naar Brussel.
In de jaren 1960 begon hij zijn carrière bij de Greg-studio voor het tijdschrift Tintin. Later creëerde hij reeksen als Bernard Prince, Comanche, Jugurtha, Jeremiah en Les Tours de Bois-Maury. Daarnaast maakte hij politiek geëngageerde one-shots, waaronder de western On a tué Wild Bill en Lune de guerre. Hij schreef ook talrijke albums op scenario van zijn zoon Yves H. Zijn werk omvat bijna 120 albums, gepubliceerd over een periode van zestig jaar. In 2016 ontving hij de grand prix van de stad Angoulême voor zijn volledige oeuvre.
- Welke reeksen en belangrijke werken maakte Hermann Huppen in zijn loopbaan?
- Hoe verliepen de vroege jaren en opleidingen van Hermann Huppen?
- Hoe ontwikkelde Hermann Huppen zich van studiowerk en reeksen voor anderen naar zijn eerste eigen serie?
- Hoe ontwikkelde Hermann Huppen zijn werk vanaf de jaren tachtig tot 2000?
- Welke belangrijke onderscheidingen kreeg Hermann Huppen, en welke werken publiceerde hij in zijn laatste jaren?
Carrière en reeks en een omvangrijk oeuvre
Hermann Huppen werd geboren in Bévercé en overleed in Bruxelles. Hij was een Belgische striptekenaar en schrijver die zijn loopbaan in de jaren 1960 begon bij de Greg-studio voor het tijdschrift Tintin. In de daaropvolgende jaren bouwde hij een zeer uitgebreid oeuvre uit, met bijna 120 albums die over zestig jaar verschenen. Tot zijn bekendste creaties behoren de reeksen Bernard Prince, Comanche, Jugurtha, Jeremiah en Les Tours de Bois-Maury. Daarnaast maakte hij ook politiek geëngageerde one-shotstrips, waaronder de western On a tué Wild Bill en Lune de guerre. Hij schreef bovendien talrijke albums op scenario van zijn zoon Yves H. Voor zijn volledige werk ontving hij in 2016 de grote prijs van de stad Angoulême.
Van Ardennen tot Brussel
Hermann Huppen bracht zijn jeugd door in de Belgische Ardennen en maakte er de Duitse tegenoffensief mee. Nadien voltooide hij een leertijd als meubelmaker en werkte hij vijftien dagen in een meubelmakerij. Daarna ging hij aan de slag bij een architect. In die periode volgde hij ook avondlessen tekenen in architectuur en decoratie aan de Academie voor Schone Kunsten van Sint-Gillis. Op achttienjarige leeftijd emigreerde hij met zijn familie naar Canada, maar vier jaar later keerde hij terug naar Brussel.
Van Greg tot Jeremiah
Hermann Huppen werkte in de studio van Greg en maakte daar enkele afleveringen van Histoires de l’oncle Paul, met als eerste titel Livreuse d'avions. Hij creëerde ook verschillende Histoires vraies en tekende de eerste twee albums van Jugurtha. Samen met Greg begon hij in het weekblad Tintin aan de publicatie van Comanche. Vanaf 1966 schreef Greg voor hem de reeks Bernard Prince. Hermann liet Bernard Prince later vallen, waarna Dany de reeks overnam. In 1977 startte hij zijn eerste soloreeks, Jeremiah, die aanvankelijk verscheen bij Koralle en Novedi en later werd voortgezet door Dupuis. Tussen 1980 en 1983 illustreerde hij in Spirou ook de reeks Nic, op scenario van Morphée, het pseudoniem van Philippe Vandooren. Hermann was bovendien de zwager van Philippe Vandooren, die later redactiedirecteur bij Dupuis zou worden. Daarnaast leidde hij het scoutingtijdschrift Plein Feu en leverde hij er zijn eerste verhaal Histoire en …able voor aan.
Van western tot historische reeksen
In 1982 creëerde Hermann Huppen La Cage en liet hij tegelijk de reeks Comanche achter zich, die later door Michel Rouge werd voortgezet. Twee jaar later volgde de middeleeuwse reeks Les Tours de Bois-Maury. Daarna werkte hij aan verschillende eenmalige albums: Missié Vandisandi in 1991, over koloniaal Afrika, Sarajevo-Tango in 1995, over het beleg van Sarajevo, en Caatinga in 1997, dat zich afspeelt in het noordoosten van Brazilië in de jaren 1930. In 1997 publiceerde Editions Mosquito ook een monografie over hem. In 1999 keerde hij terug naar het westerngenre met On a tué Wild Bill. In 2000 werkte hij samen met Jean Van Hamme aan Lune de guerre en tekende hij Liens de sang op scenario van zijn zoon Yves H., waarmee hij begon aan de trilogie USA.
Latere erkenning en laatste werken
In 2009 werd Hermann Huppen benoemd tot Chevalier des Arts et des Lettres. Daarna haalde hij in 2015 de finale van de Grand Prix van het festival van Angoulême, om in 2016 zelf de Grand Prix van Angoulême te winnen als oudste laureaat. In zijn latere werk bleef hij zeer productief. Tussen 2017 en 2023 maakte hij samen met zijn zoon de westernreeks Duke, waarvan zeven delen verschenen bij Le Lombard. In 2021 publiceerde hij het zestiende en laatste deel van Les Tours de Bois-Maury, getiteld L'Homme a la hache. In 2023 bracht hij nog een episode van Jeremiah uit en leverde hij een bijdrage aan het speciale nummer van Tintin ter gelegenheid van 77 jaar. In 2024 verscheen het eerste deel van de historische reeks Brigantus, met scenario van zijn zoon, eveneens bij Le Lombard, gevolgd door het tweede deel, Le Picte, in 2025. Over zijn hele loopbaan publiceerde hij bijna albums over een periode van jaren, en hij overleed nadat hij zijn laatste album Cartagena had voltooid, na twee jaar strijd tegen kanker.