Iliona werd geboren in Brussel en groeide op en studeerde in de Brusselse regio aan École Decroly. Ze is een Belgische singer-songwriter, muzikante en producer. Op jonge leeftijd raakte ze geïnteresseerd in muziek en begon ze op de familiepiano te spelen. Vanaf haar vijftiende schreef ze haar eerste teksten, aanvankelijk nog niet als liedjes. Schrijven zag ze toen als een manier om emoties te uiten. Op haar zestiende maakte ze een YouTube-kanaal aan en deelde ze er composities. Ze verzorgde daarbij zelf alle aspecten van de videoproductie, van schrijven en muziekproductie tot videobewerking. Iliona werd bij het publiek bekend met het nummer Moins Joli in 2020. Ze tekende bij Artside Music en bracht op 13 mei 2022 haar eerste EP Tristesse uit, met acht nummers. Op 21 april 2023 volgde de tweede EP Tête brulée, met negen tracks. Haar eerste album, What If I Break Up With U?, verscheen op 19 januari 2024 en bevat onder meer de singles Le Lapin, Stp, Rater une rupture pour les nuls, Lâche-moi la main en Ça n'existe pas.
- Hoe bouwde Iliona haar muzikale carrière op met haar eerste releases?
- Hoe ontwikkelde Iliona haar interesse in muziek en schrijven in haar jeugd?
- Hoe werd Iliona ontdekt en hoe ontwikkelde haar muziekcarrière zich?
- Welke releases, aankondigingen en optredens markeerden de opbouw van Carriere's solocarriere?
- Hoe omschrijft Iliona haar muziek en haar manier van werken?
- Welke artiesten en emoties beïnvloedden Iliona bij het schrijven van haar muziek?
Eerste releases en doorbraak
Iliona is een Belgische singer-songwriter, muzikante en producer, geboren in Brussel. Ze werd bij het grote publiek bekend met het nummer Moins Joli in 2020. Nadien tekende ze bij het label Artside Music.
Op 13 mei 2022 bracht ze haar eerste EP Tristesse uit. Die EP telt acht nummers. Daarna volgde op 21 april 2023 haar tweede EP, Tête brulée, met negen tracks. Op 19 januari 2024 verscheen haar eerste album, What If I Break Up With U?. Op dat album staan onder meer de singles Le Lapin, Stp, Rater une rupture pour les nuls, Lâche-moi la main en Ça n'existe pas.
Vroege jaren en eerste stappen in muziek
Iliona werd geboren in Brussel, België, als dochter van een psycholoog en een architect. Ze groeide op en studeerde in de Brusselse regio aan École Decroly. Op jonge leeftijd raakte ze geïnteresseerd in muziek en begon ze op de familiepiano te spelen. Op haar 15de begon ze haar eerste teksten te schrijven, aanvankelijk nog niet als liedjes. Voor haar was geschreven expressie een manier om emoties te uiten en los te laten.
Toen ze 16 was, maakte ze een YouTube-kanaal aan waarop ze video's van eigen composities plaatste. Ze deed daarbij alles zelf, van het schrijven en de muziekproductie tot de videobewerking, en werkte daarvoor in haar slaapkamer.
Doorbraak via YouTube
Op 16-jarige leeftijd maakte Carrière een YouTube-kanaal aan en begon ze muzikale werken te posten. In mei zette ze de nummers J’ai du mal en Rattrape-moi online, gevolgd door Moins Joli in juli. Na het posten van deze drie liedjes werd ze opgemerkt door Pierre Bertrand, die werkt voor Œil Écoute Laboratoire in Brussel. Daarna tekende Carrière in september bij het label Artside Music. Ze is autodidact en maakt al haar muziek- en videomateriaal volledig zelfstandig, met behulp van YouTube-tutorials. Hoewel ze deel uitmaakt van de Artside-familie, blijft ze ook haar eigen persoonlijke projecten beheren.
Van EP naar eerste album
Carriere bleef haar soloproject stap voor stap uitbouwen met nieuwe muziek en aankondigingen. Ze bracht eerst de single Reste uit voor promotionele doeleinden en meldde in een uitzending dat er gewerkt werd aan een tweede EP. Die EP kreeg later de naam Tete brulee, een titel die ze ook op Instagram bekendmaakte. Van dat project verscheen de eerste single Si tu m'aimes demain. Tijdens de periode van de pandemie was Carriere aanwezig op Concerts Fnac Live Paris in de salons van het Hotel de Ville.
Daarna volgden nieuwe stappen richting een eerste album. Op Instagram kondigde Carriere het album What If I Break Up With U? aan. Ze bracht daaruit de singles Lache-moi la main en Ca n'existe pas uit. Ook verscheen de single Le Lapin, haar eerste in twee jaar, met de dag nadien een videoclip. In 2024 bracht ze bovendien de singles Stp en Rater une rupture pour les nuls uit.
Naast de releases bleef ze live aanwezig. Tijdens Hyper Weekend Festival kondigde ze haar eerste concertdata aan in La Rotonde Botanique in Brussel en Studio 104 van Radio France. Ze trad ook op in Nuits Botaniques in Brussel, op het Montreux Jazz Festival en op de Francofolies de la Rochelle. Voor haar album deed ze promotie via verschillende media, onder meer met optredens op Quotidien en France Inter. Ze organiseerde ook twee release parties: een in Parijs in La Rotonde Stalingrad en een in Brussel in The Hoxton hotel.
Muzikale stijl en videowerk
Iliona beschouwt haar nummers niet als een vast omlijnde muzikale stijl, maar gewoon als songs. Ze kiest voor eenvoudige akkoorden en gebruikt liever niet te veel instrumenten. Daarbij legt ze de nadruk op leesbare liedjes, waarbij de tekst even belangrijk is of zelfs belangrijker dan de melodie. Ze speelt piano en begint het creatieproces vaak met melodieën op de piano. De teksten schrijft ze zonder strikte regels.
Haar songs hebben een melancholische toets en roepen emoties en romantische ontgoochelingen op. Ook haar muziekvideo's maakt ze zelf. Voor Une autre vie uit 2021 koos ze voor opnames in het Van Buuren Museum, met de bedoeling er een sprookjesachtige sfeer in op te roepen.
Invloeden en creatieve drijfveren
Iliona liet zich al van jongs af aan inspireren door Engelstalige nummers van Lily Allen en Alicia Keys. Daarnaast luisterde ze naar albums van Françoise Hardy, France Gall, Michel Legrand en Claude François. Ze gaf ook de voorkeur aan internationale artiesten zoals de Beatles, Amy Winehouse en Lily Allen. In haar rapinvloeden noemde ze Frank Ocean, Drake en Hamza.
Naast artiesten haalden ook emoties haar creativiteit aan. Ze zei dat ze inspiratie putte uit haar gevoelens en dat ze haar liedjes beter schreef wanneer ze verdrietig was. Tijdens periodes van moeilijkheden, twijfel en zelfonderzoek schreef, componeerde en zong ze. Haar eerste EP kreeg dan ook de titel Tristesse.