Jasper Philipsen werd geboren in Mol en is een Belgische wielrenner. Hij rijdt voor Alpecin-Premier Tech en bouwde een palmares uit met zeges in eendagskoersen en ritten in grote rondes. In 2024 won hij Milano-San Remo, nadat hij eerder al Eschborn-Francfort in 2021 en Classic Brugge-De Panne in 2023 had gewonnen.
In zijn loopbaan behaalde Philipsen zestien etappezeges in de grote rondes, waaronder tien in de Tour de France en zes in de Ronde van Spanje. In de Tour de France 2023 veroverde hij bovendien de groene trui. Als belofte won hij in 2015 het Belgisch kampioenschap tijdrijden bij de junioren en eindigde hij vierde in Parijs-Roubaix voor junioren. Hij nam deel aan Europese en wereldkampioenschappen als lid van de nationale ploeg en behaalde onder meer een achtste plaats in de wegwedstrijd van het Europees kampioenschap. Zijn eerste WorldTour-ritzege boekte hij in de Tour Down Under, na een sprintetappe die aanvankelijk als tweede was toegekend.
- Hoe zag de jeugd en vroege carrière van Jasper Philipsen eruit?
- Wat waren de hoogtepunten van Philipsen in 2020 en zijn overstap naar Alpecin-Fenix?
- Welke grote zeges behaalde Philipsen in 2021?
- Hoe presteerde Philipsen in het seizoen 2022?
- Waarom wordt 2023 beschouwd als het doorbraakjaar van Philipsen?
- Wat waren de belangrijkste resultaten van Philipsen in 2024?
- Wat zijn de opvallendste klassiekerresultaten van Philipsen?
Jeugd, beloftencarrière en eerste WorldTour-zege
Jasper Philipsen groeide op in Mol en toonde al vroeg zijn aanleg voor de sprint en het klassieke werk. In 2015 werd hij Belgisch juniorenkampioen tijdrijden — een prestatie die zijn veelzijdigheid als renner onderstreamde. Datzelfde jaar eindigde hij vierde in Parijs-Roubaix bij de junioren, een klassieke wedstrijd die ook als volwassene een belangrijke rol in zijn carrière zou spelen.
Op het Europees kampioenschap vertegenwoordigde hij de nationale ploeg en behaalde hij een achtste plaats in de wegwedstrijd. Ook op het WK stond hij aan de start namens België. Zijn overgang naar het profpeloton verliep voortvarend: in de Tour Down Under sprintte hij naar wat aanvankelijk een tweede plaats leek, maar na de diskwalificatie van Caleb Ewan werd hij tot winnaar uitgeroepen — zijn eerste WorldTour-ritzege.
In zijn eerste profseizoenen verzamelde Philipsen al snel ereplaatsen in meerdere Belgische en internationale wedstrijden. Hij werd derde in Nokere Koerse, haalde top 10-plaatsen in de Tour of California — met een tweede plaats in de vierde rit achter Fabio Jakobsen — en scoorde ereplaatsen in WorldTour-klassiekers als Circuit Het Nieuwsblad en Milaan-San Remo. In Belgische koersen als de Ronde van België (tiende algemeen, achtste in het puntenklassement), À travers le Hageland (derde) en Flèche de Heist (zesde) bewees hij zijn continuïteit.
Als jeugdrenner die al vierde eindigde in Parijs-Roubaix bij de junioren en zijn eerste WorldTour-rit won na een diskwalificatie van de tegenstander, legde Philipsen een fundamenten die kenmerkend zouden zijn voor zijn latere loopbaan: dicht bij de overwinning rijden en er dan ook effectief van profiteren.
Seizoen 2020 en overstap naar Alpecin-Fenix
In 2020 bevestigde Jasper Philipsen zijn sprinterscapaciteiten in meerdere rittenkoersen. Hij werd elfde in de Brittany Classic en eindigde vijfde in de sprint van de Brussels Cycling Classic. In de Tour du Limousin-Nouvelle-Aquitaine won hij een rit, en in de BinckBank Tour pakte hij de overwinning in de openingsetappe. Op de Vuelta a España reed hij naar een podiumplaats achter Sam Bennett en won hij er voor het eerst een etappe in een grote ronde — een cruciale stap in zijn ontwikkeling als sprinter op het hoogste niveau.
Op het Europees kampioenschap wegwielrennen fungeerde hij als joker voor de nationale ploeg, maar een zware valpartij dwong hem tot opgave. Na zijn tweede en laatste seizoen bij UAE Team Emirates werd in september 2020 zijn transfer naar Alpecin-Fenix officieel bekendgemaakt. Die overstap naar de Belgische tweedeklasser bleek een sleutelbeslissing: de ploeg bood hem de vrijheid en het vertrouwen om uit te groeien tot kopman en topper in de sprint.
Begin 2021 sloot Philipsen zich aan bij zijn nieuwe ploeg voor de UAE Tour, maar de formatie trok zich terug voor de tweede etappe na een positieve coronatest binnen de ploeg. Dat was slechts een kleine onderbreking voor wat zou uitgroeien tot een van de sterkste perioden uit zijn carrière.
Doorbraak en grote zeges in 2021
Het seizoen 2021 was voor Jasper Philipsen een jaar van uitzonderlijke progressie. Hij begon met Circuit Het Nieuwsblad (53ste) en de Samyn, maar steeg snel in de rangschikking. In Parijs-Nice leidde hij even het algemeen klassement en eindigde hij zevende in de derde etappe, al moest hij de koers verlaten voor de zesde rit.
In het voorjaar werd hij tweede in Classic Brugge-De Panne achter Sam Bennett, maar won hij in april de Grand Prix De l’Escaut in een sprint. In de Ronde van Turkije domineerde hij het peloton met zes podiumplaatsen, twee etappezeges en de verovering van de puntenklassementstrui. Voor de Baloise Belgium Tour werd hij geselecteerd, maar een diepe snijwonde aan de knie verhinderde zijn start in de vierde etappe.
Zijn eerste Tour de France-deelname was bijzonder sterk: zes podiumplaatsen, drie tweede plaatsen en een tiende plek in het puntenklassement — alles wijzend op wat er in 2022 en 2023 zou volgen. In de Vuelta a España won hij zowel de derde als de zevende etappe; zijn deelname eindigde voortijdig door koorts op de slotdag.
Buiten de grote rondes schreef Philipsen in 2021 ook de volgende wedstrijden op zijn naam:
- Eschborn-Frankfurt — WorldTour-klassieker
- Kampioenschap van Vlaanderen
- Grand Prix de Denain
- Paris-Chauny Classic
In de grote klassiekers werd hij zevende in Parijs-Roubaix en derde in Parijs-Tours, wat zijn breedte als renner verder aantoonde.
Etappezeges in 2022
In 2022 bevestigde Jasper Philipsen zijn status als een van de snelste sprinters in het peloton door opnieuw meerdere etappezeges te verzamelen in uiteenlopende rittenkoersen. Zijn palmares voor dat seizoen omvatte:
| Wedstrijd | Etappe(s) |
|---|---|
| Tour de France | 7e etappe (Carcassonne) + slotetappe (Champs-Élysées, Parijs) |
| Ronde van de Verenigde Arabische Emiraten | 2 etappezeges |
| Tour of Turkey | 1 etappezege |
| Ronde van België | 1 etappezege |
| Tour of Denmark | 1 etappezege |
Zijn zege op de Champs-Élysées — traditioneel de meest prestigieuze afsluitende rit van de Tour — was een signaal aan het peloton: Philipsen was klaar voor nog grotere dingen. Na zijn derde plaats op het Belgisch kampioenschap op de weg, achter Tim Merlier en Jordi Meeus, sloot hij het seizoen af met een solide basis voor het jaar dat zou volgen.
Doorbraakjaar 2023: groene trui en negentien zeges
Het seizoen 2023 was zonder twijfel het meest complete jaar uit de carrière van Jasper Philipsen tot dan toe. Hij opende het voorjaar met een sprintzege in Tirreno-Adriatico op 11 maart, voor ploegmaat Tim Merlier. Een week later — op 18 maart — won hij Milaan-San Remo, voor Michael Matthews en Tadej Pogačar. Dat was zijn eerste overwinning in een monument, een mijlpaal in zijn loopbaan. Op 22 maart volgde Classic Brugge-De Panne, gewonnen in een sprint met vier renners voor Olav Kooij.
In het verdere voorjaar won hij een tweede Grand Prix de l’Escaut en eindigde hij tweede in Parijs-Roubaix, 46 seconden achter Mathieu van der Poel — een resultaat waarbij hij de achtervolgende groep controleerde. In juni pakte hij de tweede rit van de Ronde van België in Montaigu-Zichem, voor Fabio Jakobsen, en veroverde hij de rode puntentrui. Hij eindigde vierde in het eindklassement.
In de Tour de France 2023 domineerde Philipsen de sprints als nooit tevoren. Hij won de tweede, vierde, elfde en vijftiende rit en veroverde de groene trui met een voorsprong van 119 punten op Mads Pedersen en 174 punten op Bryan Coquard. Op 25-jarige leeftijd stond hij daarmee al op zes etappezeges in de Tour de France. Enkel op de slotrit op de Champs-Élysées moest hij zijn meerdere erkennen in Jordi Meeus.
Na de Tour won hij de rit in Ardoye in de Renewi Tour, in een sprint voor Tim Merlier, Olav Kooij, Arnaud De Lie en Dylan Groenewegen. Later in het najaar pakte hij het puntenklassement en vier ritten in de Ronde van Turkije. Zijn overige UCI Europe Tour-zeges van 2023:
- Championnat des Flandres (België)
- Gooikse Pijl (België)
- Paris-Chauny (Frankrijk)
- Visit Friesland Elfstedenrace (Nederland)
In totaal behaalde Philipsen negentien zeges in 2023, waarvan acht op UCI WorldTour-niveau. Hij eindigde als negende in de UCI-wereldranglijst en ontving de Trophée Flandrien als beste Belgische renner van het jaar.
Seizoen 2024: val in de Tour en comeback in de Vuelta
Jasper Philipsen opende het seizoen 2024 indrukwekkend. In het voorjaar won hij achtereenvolgens:
- Nokere Koerse (maart)
- Kuurne-Brussel-Kuurne — op zijn 27e verjaardag, met een fietslengte voorsprong op Olav Kooij
- Wevelgem in Flanders Fields (voorheen Gand-Wevelgem), de nieuwe naam van de klassieker
Daarnaast finishte hij op het podium in Circuit Het Nieuwsblad, achter Søren Wærenskjold en Paul Magnier. In de Tour of the United Arab Emirates eindigde hij meermaals in de top drie: een tweede plaats (later gediskwalificeerd wegens van de lijn afwijken), een derde plaats en opnieuw een tweede plaats. In de Grand Prix de l’Escaut werd hij tweede achter Tim Merlier, en in de Tour of the Eleven Cities in Brugge eindigde hij tweede achter Paul Magnier. In de Ronde van België had hij pech — hij klikte uit aan de voet van de slothelling in Knokke — maar in Putte won hij wel de volgende rit voor Sebastián Molano.
In de Tour de France 2024 won Philipsen de massasprint in Lille, mede dankzij het perfecte leadout van drie ploegmaats. Dat was zijn tiende ritzege in de Tour de France — een indrukwekkende mijlpaal. Kortstondig droeg hij ook de gele trui, die hij de volgende dag afstond aan ploegmaat Mathieu van der Poel; de groene trui hield hij wel. Zijn Tour eindigde abrupt: in een tussensprint viel hij zwaar en moest hij opgeven met een breuk van het rechter sleutelbeen.
Zes weken na zijn blessure keerde hij terug in competitie. In Novare (Italië) won hij een sprintetappe in de Vuelta a España en mocht hij de rode leiderstrui dragen, die hij een dag later moest afstaan. Later in de Vuelta won hij nog twee ritten. Begin september reed hij de Renewi Tour: twee tweede plaatsen achter Jonathan Milan, gevolgd door een etappezege in Ardooie en de groene puntentrui; in het eindklassement werd hij zesde. Begin oktober voegde hij zijn zevende seizoenszege toe met winst in de Tour of Münster. Aan het einde van 2024 stond hij derde in de UCI-wereldranglijst, achter Tadej Pogačar en Remco Evenepoel.
Palmares in klassiekers en monumenten
Naast zijn dominantie in grote rondes bouwde Jasper Philipsen een solide klassiekerspalmares op. Zijn meest opvallende overwinningen in eendagskoersen op een rij:
| Jaar | Koers | Categorie |
|---|---|---|
| 2021 | Eschborn-Frankfurt | UCI WorldTour |
| 2021 | Grand Prix De l’Escaut | UCI WorldTour |
| 2021 | Kampioenschap van Vlaanderen | UCI Europe Tour |
| 2023 | Milaan-San Remo | UCI WorldTour (monument) |
| 2023 | Classic Brugge-De Panne | UCI WorldTour |
| 2024 | Kuurne-Brussel-Kuurne | UCI ProSeries |
| 2024 | Wevelgem in Flanders Fields | UCI WorldTour |
Zijn zege in Milaan-San Remo in 2023 — het langste monument van het wielerseizoen, met meer dan 290 kilometer — wordt beschouwd als zijn meest prestigieuze overwinning tot nu toe. In Parijs-Roubaix werd hij in 2023 tweede, 46 seconden achter Mathieu van der Poel, en als junior al vierde. Daarmee toont hij aan dat hij ook op de kasseien een factor is.
Zoals wielrenexperts herhaaldelijk opmerken: een sprinter die ook in klassiekers als Milaan-San Remo en Parijs-Roubaix voorin finisht, behoort tot een zeldzame categorie renners die zowel snelheid als uithouding op het hoogste niveau combineren.
Met zijn combinatie van klassieke zeges, etappeoverwinningen in de drie grote rondes en de groene trui in de Tour de France heeft Jasper Philipsen zich op relatief jonge leeftijd gevestigd als een van de meest complete sprinters van zijn generatie.