Jérémie Renier werd in 1981 geboren in Brussel als jongste van vier kinderen. Hij groeide op met ouders die allebei lijden aan de zeldzame broze-botziekte, twee zussen en een broer. Al op jonge leeftijd toonde hij belangstelling voor acteren en volgde hij lessen in spel en theater. Tijdens vakanties liep hij stage bij Rétine de Plateau, een non-profitorganisatie die korte films produceerde, en af en toe bezocht hij een circusschool. Om meer zelfvertrouwen op te bouwen als acteur, nam hij deel aan castings. Na een mislukte auditie voor de hoofdrol in Toto the Hero in 1991 kreeg hij in 1992 op tienjarige leeftijd een bijrol in de komedie Les Sept Péchés capitaux. Zijn eerste echte succes kende hij op het podium met de hoofdrol in Pinocchio in het Koninklijk Theater van Bergen, later uitgezonden op de Belgische televisie. In 1993 volgde een hoofdrol in de Belgisch-Zwitserse televisieproductie La Mélodie des héros. Zijn filmdebuut maakte hij in 1996, op veertienjarige leeftijd, in La Promesse van Jean-Pierre en Luc Dardenne. De film bracht hem kritische erkenning in België en Frankrijk. In 1999 werkte hij samen met François Ozon in Ein kriminelles Paar, een productie die op het Filmfestival van Venetië meedeed. Daarna speelde hij in historische blockbusters en hedendaagse onafhankelijke films.
- Hoe zag de jeugd en gezinssituatie van Jérémie Renier eruit?
- Hoe begon Jérémie Renier zijn acteerloopbaan?
- Hoe groeide Jérémie Renier uit tot een internationaal opgemerkte acteur?
- Welke rol speelde Jérémie Renier in Das Kind?
- Hoe werd Das Kind onthaald op het filmfestival van Cannes?
- Hoe ontwikkelde Jérémie Renier zijn filmcarrière tussen 2006 en 2013?
Jeugd en gezin
Jérémie Renier werd in 1981 geboren in Brussel als het jongste van vier kinderen. Hij groeide op in een gezin met twee zussen en een broer. Beide ouders leden aan de zeldzame botziekte die botten broos maakt. Die gezinssituatie bepaalde zijn jeugd in Brussel.
Vroege stappen in toneel en film
Jérémie Renier toonde al vroeg interesse in acteren en volgde opleidingen in acteren en theater. Tijdens de vakanties liep hij stage bij Rétine de Plateau, een non-profitorganisatie die in 1985 werd opgericht en kortfilms produceerde. Daarnaast ging hij af en toe naar een circusschool en deed hij mee aan castings om meer zelfvertrouwen op te bouwen als acteur. In 1991 auditeerde hij zonder succes voor de hoofdrol in Jaco Van Dormaels Toto le Héros. Een jaar later, op tienjarige leeftijd, kreeg hij een bijrol in de komedie Les Sept Péchés capitaux van Beatriz Flores Silva. Zijn eerste echte succes op het podium kwam er met de hoofdrol in Pinocchio in de Koninklijke Schouwburg van Bergen, een productie die later ook op de Belgische televisie werd uitgezonden.
Doorbraak en internationale erkenning
Jérémie Renier kreeg al vroeg een eerste belangrijke rol toen hij in 1993 de hoofdrol vertolkte in de Belgisch-Zwitserse televisieproductie La Mélodie des héros van Tiziana Caminada. Zijn filmdebuut volgde in 1996, op 14-jarige leeftijd, in het drama La Promesse van Jean-Pierre en Luc Dardenne. Daarin speelde hij Igor, een jongen die samen met zijn vader appartementen verhuurt aan illegale immigranten en hen uitbuit. De film werd een internationaal succes en won prijzen op tal van filmfestivals. Renier kreeg in België en Frankrijk veel lof voor zijn intense spel in La Promesse.
Na dat succes kreeg hij verschillende rollen aangeboden in Frankrijk. In 1999 werkte hij samen met de Franse regisseur François Ozon in de sprookjesachtige misdaadfilm Ein kriminelles Paar. Hij speelde er naast Natacha Régnier in een verhaal waarin student Alice moet kiezen tussen twee jongens. De film werd omstreden onthaald en nam deel aan het Filmfestival van Venetië in 1999.
Na zijn samenwerking met Ozon verscheen Renier in historische blockbusters en hedendaagse onafhankelijke films. In 2000 speelde hij onder meer in Le Fétichiste van Nicolas Klein, een korte film van 23 minuten waarin hij een voetfetisjist vertolkte die werkt in een schoenenwinkel. Datzelfde jaar maakte hij deel uit van de cast van de historische dramafilm Die Schule der verlorenen Mädchen van Patricia Mazuy, met Isabelle Huppert als Madame de Maintenon. Ook speelde hij de titelrol in Olivier Jahans drama Der kleine Voyeur als een verstoorde jongere. Daarnaast verscheen hij naast Samuel Le Bihan, Vincent Cassel en Monica Bellucci in de historische horrorfilm Pakt der Wölfe, die focuste op de legende van het Beest van Gévaudan en succesvol was.
In 2002 kreeg Renier een hoofdrol in Yolande Zaubermans oorlogsdrama Der Krieg in Paris, naast Elodie Bouchez. In datzelfde jaar werd hij door de European Film Promotion samen met andere jonge Europese acteurs uitgeroepen tot European Shooting Star of the Year 2002. In 2003 kreeg hij opnieuw een bijzondere kans en speelde hij de rol van junior-manager Philippe. Later werd hij in 2005 genomineerd voor de César Award voor Beste Jonge Acteur. Ook werkte hij mee aan de tv-productie Un amour à taire en werkte hij in 2005 samen met de gebroeders Dardenne.
Rol in Das Kind
In de drama Das Kind speelde Jérémie Renier de rol van Bruno. Het verhaal speelt zich af in de Belgische industriestad Seraing. Bruno werkte daar als een fence. In de film verkoopt hij zijn zoon aan kindermensenhandelaars voor vijfduizend euro.
Succes met Das Kind
Das Kind ging in première op het filmfestival van Cannes. Daar kreeg de film meteen grote erkenning: Das Kind won er de Gouden Palm voor beste film. Die bekroning gaf de film een opvallende plaats binnen het festival en bevestigde het succes van de productie op internationaal niveau.
Internationale doorbraak en verdere rollen
In 2006 werd Leben genomineerd voor de European Film Award voor Beste Acteur, naast Daniel Auteuil, Romain Duris, Henry Hübchen en Ulrich Matthes. Datzelfde jaar kreeg hij ook de Jean-Gabin Prize als Beste Jonge Acteur. In 2006 werkte hij aan drie filmproducties. Zo speelde hij in de thriller Fair Play met Marion Cotillard en Benoît Magimel, en in Président van Lionel Delplanque. Leben woont in Parijs.
In 2007 maakte hij zijn debuut in Engelstalige cinema met Abbitte, waarin hij een stervende soldaat speelde. In 2009 had hij een hoofdrol in het historische drama The Vintner’s Luck, samen met Gaspard Ulliel, Vera Farmiga en Keisha Castle-Hughes. Daarna werkte hij in 2010 met François Ozon aan Das Schmuckstück, en in 2011 met de gebroeders Dardenne aan Der Junge mit dem Fahrrad.
In 2012 vertolkte hij Claude François in My Way – Ein Leben für das Chanson. In 2013 volgde opnieuw een nominatie voor een César Award. Leben heeft ook een oudere broer, Yannick, die eveneens acteur is.