Jordan Lukaku (geboren op 25 juli 1994 in Antwerpen) is een Belgische professionele voetballer die als linksback speelt. Hij begon zijn professionele loopbaan bij Anderlecht, waar hij op 21 maart 2012 debuteerde in een 2–1 overwinning tegen Zulte Waregem. In zijn debuutseizoen speelde hij zes keer mee en won Anderlecht de landstitel. In 2013 verhuisde hij naar Oostende, waar hij uitgroeide tot een vaste basisspeler. In 2016 werd hij voor 4 miljoen euro vastgelegd door Lazio, waarvoor hij uiteindelijk 85 keer uitkwam. Tijdens zijn loopbaan werd hij ook uitgeleend aan Antwerp en Vicenza, en hij tekende later voor Ponferradina in Spanje. Op internationaal niveau debuteerde hij in oktober 2015 voor België en speelde hij acht interlands in twee jaar, waaronder wedstrijden op UEFA Euro 2016. Zijn meest recente club was het Turkse Adanaspor, actief in de Süper Lig, waar zijn contract in oktober 2024 werd beëindigd.
- Hoe begon de carrière van Jordan Lukaku bij Anderlecht?
- Hoe ontwikkelde Lukaku zich bij Oostende voor zijn transfer naar Lazio?
- Hoe verliep het avontuur van Lukaku bij Lazio?
- Welke clubs heeft Lukaku gehad na zijn periode bij Lazio?
- Hoe verliep de interlandcarrière van Jordan Lukaku bij België?
- Wat zijn de kwaliteiten en zwaktes van Jordan Lukaku als voetballer?
- Wat is de familieachtergrond van Jordan Lukaku?
Doorbraak bij Anderlecht
Jordan Lukaku tekende zijn eerste profcontract bij Anderlecht, geldig tot 2013. Op 1 december 2011 werd hij voor het eerst opgenomen in de wedstrijdselectie van de A-kern, voor de wedstrijd tegen AEK Athene. Zijn officiële debuut volgde op 21 maart 2012, toen Anderlecht met 2–1 won van Zulte Waregem. In zijn eerste seizoen speelde hij zes keer mee en kroonde Anderlecht zich tot landskampioen.
In het daaropvolgende seizoen speelde hij nauwelijks, al zat hij wel twee keer op de bank. Hij miste bovendien de seizoensstart door een stressfractuur. Toen hem een uitleenbeurt aan een Nederlandse Eredivisieclub werd aangeboden, weigerde hij dit en werd hij tijdelijk naar de reserveploeg gestuurd. In de Belgische Supercup van 2013 — die Anderlecht won van Genk — kwam hij in de 87e minuut in voor Matías Suárez. Na nog twee wedstrijden aan het begin van het seizoen gaf hij aan Anderlecht te willen verlaten. In totaal speelde hij negen wedstrijden voor het eerste elftal van Anderlecht.
Groei bij Oostende: van uitleenbeurt tot vaste waarde
Na de Supercup van 2013 vertrok Lukaku op uitleenbasis naar KV Oostende tot het einde van het seizoen. Hij debuteerde daar op 31 augustus 2013 als invaller bij de rust in een 1–0 nederlaag tegen Lokeren. Op 23 november 2013 leverde hij een assist in de 4–0 overwinning tegen Genk. Zijn laatste wedstrijd van die uitleenperiode speelde hij op 25 januari 2014 tegen Waasland-Beveren, waarna pubalgie hem aan de kant hield. Toen zijn contract bij Anderlecht afliep, tekende hij bij Oostende een vierjarig contract op permanente basis.
In het seizoen 2015–16 liet Lukaku zich bij Oostende nadrukkelijk gelden. Al in de openingswedstrijd van het seizoen zette hij een doelpunt op in de 3–1 zege tegen Mechelen. Later scoorde hij het openingsdoelpunt in de 2–1 overwinning tegen Westerlo en werd hij na die treffer opgenomen in het Team of the Week. Blessureproblemen zorgden er vanaf eind 2015 voor dat hij uit de eerste ploeg verdween, maar op 31 januari 2016 maakte hij een belangrijk doelpunt in het 3–3 gelijkspel tegen Mouscron. Na zijn terugkeer scoorde hij op 14 mei 2016 ook in de 2–1 zege tegen Genk. Hij sloot zijn tweede volledige seizoen bij Oostende af met 34 optredens en drie doelpunten in alle competities — een prestatie die de aandacht trok van clubs uit de grote Europese competities.
Zoals voetbalwatchers uit de Jupiler Pro League destijds opmerkten: Lukaku had bij Oostende de stap gezet van talentvolle jeugdspeler naar betrouwbare, aanvallend ingestelde linksback op het hoogste Belgische niveau.
Jaren bij Lazio: hoogtepunten en blessureleed
Op 22 juli 2016 tekende Lukaku een contract bij de Italiaanse club SS Lazio voor een transfersom van 4 miljoen euro, met mogelijke bonussen tot 1 miljoen euro extra. Hij kreeg rugnummer 6 toegewezen. Zijn debuut was veelbelovend: hij speelde de volledige wedstrijd als basisspeler in de 4–3 overwinning tegen Atalanta op de openingsspeeldag van de Serie A. Vervolgens bleef hij deel uitmaken van de basiself totdat een blessure opgelopen tijdens een interlandperiode hem een maand aan de kant hield.
Op 27 november 2016 keerde hij terug als invaller in de 1–0 zege op Palermo. In de Supercoppa Italiana van 2017 viel hij als late invaller in bij de 3–2 overwinning op Juventus in het Stadio Olimpico in Rome. Zijn eerste officiële doelpunt voor Lazio scoorde hij op 23 december 2017, in een 4–0 thuiszege tegen Crotone. In het seizoen 2018–19 beperkte aanhoudend blessureleed zijn speeltijd tot slechts drie basisplaatsen. In totaal verscheen Lukaku 85 keer in het shirt van Lazio.
| Seizoen | Club | Competitie | Bijzonderheden |
|---|---|---|---|
| 2016–17 | Lazio | Serie A | Debuut vs. Atalanta (4–3); goal vs. Crotone (4–0) |
| 2017–18 | Lazio | Serie A / Supercoppa | Eerste goal op 23 dec. 2017; Supercoppa-winst vs. Juventus |
| 2018–19 | Lazio | Serie A | Slechts 3 basisplaatsen door blessureproblemen |
Latere clubstappen: Antwerp, Vicenza, Ponferradina en Adanaspor
Op 24 januari 2019 leek een huurovereenkomst met Newcastle United rond, maar die deal werd al de volgende dag afgeblazen. Na zijn jaren bij Lazio keerde Lukaku op 5 oktober 2020 terug naar België: hij tekende voor één jaar op huurbasis bij Royal Antwerp FC, uitkomend in de Belgische Eerste klasse. Op 12 januari 2022 volgde een uitleenbeurt aan het Italiaanse Vicenza, spelend in de Serie B, tot het einde van het seizoen.
Als vrije speler tekende hij op 26 augustus 2022 een contract bij SD Ponferradina in de Spaanse Segunda División, maar al in februari 2023 verliet hij de club. Op 20 augustus 2023 sloot Lukaku zich aan bij de Turkse tweedeklasser Adanaspor, actief in de Süper Lig, met een contract van twee jaar. Dat contract werd uiteindelijk vroegtijdig beëindigd op 23 oktober 2024.
- Royal Antwerp FC (2020–2021): huurbeurt, Belgische Eerste klasse
- Vicenza (jan.–jun. 2022): huurbeurt, Serie B
- SD Ponferradina (aug. 2022–feb. 2023): vrije transfer, Segunda División
- Adanaspor (aug. 2023–okt. 2024): contract van twee jaar, vroegtijdig beëindigd
Interlandcarrière bij België
Jordan Lukaku doorliep de volledige Belgische jeugdreeksen: hij kwam uit voor de nationale ploeg op onder-15-, onder-16-, onder-18- en onder-19-niveau. In 2011 weigerde hij een uitnodiging om voor DR Congo uit te komen en koos hij definitief voor België. Na zijn sterke prestaties bij Oostende werd hij opgeroepen voor de Belgische A-ploeg.
Op 10 oktober 2015 maakte hij zijn interlanddebuut in de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Andorra, die België met 4–1 won. Op 29 maart 2016 viel hij in de 59e minuut in voor Guillaume Gillet in een uitwedstrijd tegen Portugal in Leiria. In die 2–1 nederlaag gaf hij een voorzet die door zijn broer Romelu werd ingekopt. Lukaku werd vervolgens opgenomen in de voorlopige 24-koppige selectie voor UEFA Euro 2016 en uiteindelijk ook in de definitieve selectie, met rugnummer 21. In de kwartfinale tegen Wales speelde hij 75 minuten nadat Jan Vertonghen geblesseerd uitviel. In totaal speelde Lukaku acht interlands voor de Rode Duivels in een periode van twee jaar.
Voor het WK 2018 in Rusland stond hij op de voorlopige lijst van België, maar hij haalde de definitieve selectie van 23 spelers niet.
Speelstijl: sterktes en verbeterpunten
Jordan Lukaku werd in zijn jonge jaren beschouwd als een van de meest veelbelovende linksbacks van zijn generatie in de Belgische voetbalcompetitie. Hij speelt primair als linksachter, maar kan ook ingezet worden als wing-back langs de linkerkant, als brede middenvelder en als linksbuiten in een aanvallend drietal.
Zijn stijl kenmerkt zich door een combinatie van opvallende snelheid, technische vaardigheid, goede voorzetten, fysieke kracht en uithoudingsvermogen. Dankzij deze eigenschappen kan hij de flank effectief bestrijken, aanvallen ondersteunen, ruimtes benutten en kansen creëren voor ploegmaats. Hij is ook sterk in het één-op-één duels aangaan en het behouden van balbezit onder druk.
Tegelijk wezen analisten op beperkingen in zijn spel, met name op het gebied van tactisch inzicht en verdedigend werk. Blessureproblemen — waaronder pubalgie en kwetsuren opgelopen tijdens interlandperiodes — hebben zijn carrière stelselmatig gehinderd en zijn totale speeltijd aanzienlijk beperkt.
| Kwaliteit | Verbeterpunt |
|---|---|
| Snelheid en explosiviteit | Tactisch inzicht |
| Techniek en voorzetten | Verdedigend positiespel |
| Fysieke kracht en uithoudingsvermogen | Blessurebestendigheid |
| Aanvallende bijdrage (assists, doelpunten) | Consistentie over een volledig seizoen |
Familie en persoonlijke achtergrond
Jordan Lukaku werd geboren op 25 juli 1994 in Antwerpen. Hij is de zoon van Roger Lukaku, een voormalig professioneel voetballer die op internationaal niveau uitkwam voor Zaïre. Zijn oudere broer Romelu Lukaku doorliep eveneens de jeugdacademie van Anderlecht en groeide uit tot een van de meest bekende Belgische voetballers ter wereld. Ook zijn neef Boli Bolingoli-Mbombo is actief als profvoetballer, bij KV Mechelen. In zijn jeugd werd Jordan regelmatig door zijn vader Roger naar de trainingen van de Anderlecht-jeugdacademie gebracht. Hij groeide op als supporter van Arsenal.
Rond 2012 was Jordan Lukaku betrokken bij controversiële omstandigheden in verband met fake profiling. Op persoonlijk vlak kreeg hij ook te maken met verkeersproblemen: in december 2014 werd hij veroordeeld voor te snel rijden, waarbij zijn rijbewijs voor vijftien dagen werd ingetrokken en hij een boete van 600 euro ontving. Enkele maanden later volgde een tweede veroordeling voor snelheidsovertredingen, resulterend in een rijverbod van een jaar en een laatste waarschuwing. In het jaar daarop werd hij voor de derde keer betrapt, wat leidde tot een rijverbod van vijftien maanden. In januari 2015 overleed zijn beste vriend Junior Malanda bij een ernstig auto-ongeluk.