Jules Bordet

Portret van Jules Bordet, Belgische wetenschapper
Portret van Jules Bordet, Belgische wetenschapper

Jules Bordet werd op 13 juni 1870 geboren in Soignies, België, als zoon van een leraar. Op 16-jarige leeftijd schreef hij zich in aan de Université libre de Bruxelles en behaalde in 1892 zijn doctoraat in de geneeskunde. In 1894 begon hij te werken aan het Pasteur Instituut in Parijs, waar hij actief was in het laboratorium van Elia Metschnikoff. In 1899 huwde hij Marthe Levoz; samen kregen zij een zoon en twee dochters. Bordet verliet Parijs in 1900 om het Pasteur Instituut in Brussel op te richten en werkte vanaf 1901 in de nabijheid van Brussel. Hij specialiseerde zich in immunologie en bacteriologie en beschreef in 1898 de hemolyse die ontstaat door de toevoeging van vreemd bloedserum. In 1904 ontwikkelde hij een theorie van de immuniteit en noemde de betrokken componenten Alexine. De door hem ontdekte componenten staan vandaag bekend als het complementsysteem. Zijn werk rond de antigeenbinding vormde ook de basis voor complementfixatielaboratoriumtests. In 1919 ontving hij de Nobelprijs voor Geneeskunde. Bordetella pertussis is naar hem genoemd. Hij overleed op 6 april 1961 in Brussel.

Loopbaan en erkenning

Jules Bordet was een Belgische medische wetenschapper die zich specialiseerde in immunologie en bacteriologie. Hij werd geboren op 13 juni 1870 in Soignies, België, en overleed op 6 april 1961 in Brussel, België. In 1919 ontving hij de Nobelprijs voor Geneeskunde. De bacterie Bordetella pertussis is naar hem vernoemd.

Studie en wetenschappelijke loopbaan

Jules Bordet was de zoon van een leraar. Op 16-jarige leeftijd schreef hij zich in aan de Universiteit van Brussel en behaalde er in 1892 zijn doctoraat in de geneeskunde. In 1894 begon hij te werken aan het Pasteur-instituut in Parijs, waar hij actief was in het laboratorium van Elia Metschnikoff. In 1898 verklaarde hij de hemolyse die ontstond door toevoeging van vreemd bloedserum. In 1899 trouwde hij met Marthe Levoz; samen kregen ze een zoon en twee dochters. In 1900 verliet hij Parijs om het Pasteur-instituut in Brussel op te richten, en vanaf 1901 werkte hij aan het Pasteur-instituut nabij Brussel.

Onderzoek naar immuniteit en bacteriologie

In 1904 ontwikkelde Jules Bordet een theorie over immuniteit, waarbij hij vaststelde dat niet-specifieke serumcomponenten de eerste specifieke antigeen-antilichaamreactie in vivo versterken. Deze componenten noemde hij Alexine; ze staan vandaag bekend als het complementsysteem. Het door Bordet ontdekte bindingsproces tussen antigeen en antilichaam werd de basis voor complementfixatietests in het laboratorium. Vanuit dat proces werden serologische tests voor syfilis mogelijk, en August von Wassermann ontwikkelde op die basis een test die naar hem werd genoemd.

In 1906 isoleerden Bordet en Octave Gengou Bordetella pertussis in zuivere cultuur. Bordet stelde deze bacterie voor als de oorzaak van kinkhoest. In 1907 werd hij hoogleraar bacteriologie aan de Université Libre de Bruxelles. Hij ging op pensioen in 1940. Zijn zoon Paul Bordet volgde hem op aan het Pasteur Instituut. Naast zijn wetenschappelijke loopbaan was Bordet vrijmetselaar en lid van de loge Les Amis Philanthropes No. 2 in Brussel.

Erkenning en onderscheidingen

In 1919 ontving Jules Bordet de Nobelprijs voor Geneeskunde voor ontdekkingen in de immunologie. Daarnaast kreeg hij eredoctoraten van de universiteiten van Cambridge, Parijs, Straatsburg, Toulouse, Edinburgh, Nancy, Québec, Fall, Montpellier, Caïro en Athene. Hij was ook lid van verschillende vooraanstaande academies en wetenschappelijke genootschappen, waaronder de Académie royale des Sciences, des Lettres et des Beaux-Arts de Belgique, de Royal Society, de Royal Society of Edinburgh, de Académie nationale de médecine in Parijs, de Académie des sciences, de National Academy of Sciences in de Verenigde Staten en de Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina. Ter ere van hem werd de planetoïde (9447) Julesbordet naar hem genoemd.

Scroll naar boven