Kevin De Bruyne

Kevin De Bruyne tijdens een voetbalwedstrijd
Kevin De Bruyne tijdens een voetbalwedstrijd

Kevin De Bruyne werd geboren in Drongen, België, en is 1,81 meter groot. Hij bracht het grootste deel van zijn jeugdcarrière door bij Gent en begon zijn professionele loopbaan bij Genk. Daar was hij een vaste waarde toen de club de Belgische Pro League 2010–11 won. In 2012 verhuisde hij naar Chelsea, waarna hij op huurbasis voor Werder Bremen speelde. In 2014 tekende hij bij VfL Wolfsburg voor £18 miljoen en speelde hij een belangrijke rol in de winst van de DFB-Pokal 2014–15. In de zomer van 2015 maakte hij de overstap naar Manchester City voor een clubrecord van £54 miljoen. Bij Manchester City kwam hij tot 422 optredens en won hij de UEFA Champions League, zes Premier League-titels, vijf League Cups en twee FA Cups. Hij had ook een belangrijke bijdrage aan het behalen van 100 punten in het Premier League-seizoen 2017–18. Individueel werd hij in 2019–20 en opnieuw in 2021–22 uitgeroepen tot Premier League Player of the Season, en hij is samen met Ferenc Puskás de gedeelde Europese assistkoning in het internationale voetbal met 53 assists.

Van Drongen tot Manchester City

Kevin De Bruyne werd geboren in Drongen, in België, en is 1,81 meter groot. Hij bracht het grootste deel van zijn jeugdcarrière door bij Gent en begon zijn profcarrière bij Genk. Daar was hij een vaste waarde toen de club de Belgische Pro League won in het seizoen 2010-11.

In 2012 maakte De Bruyne de overstap naar het Engelse Chelsea. Van daaruit werd hij uitgeleend aan Werder Bremen. In 2014 volgde een transfer naar VfL Wolfsburg voor 18 miljoen pond. Bij die club speelde hij een belangrijke rol in de winst van de DFB-Pokal in het seizoen 2014-15.

In de zomer van 2015 tekende De Bruyne voor Manchester City, dat 54 miljoen pond betaalde, een clubrecord. Bij City kwam hij tot 422 optredens en won hij onder meer de UEFA Champions League, zes Premier League-titels, vijf League Cups en twee FA Cups. Hij had ook een belangrijke rol in het behalen van 100 punten in het Premier League-seizoen 2017-18. In 2019-20 evenaarde hij het record voor de meeste assists in een Premier League-seizoen en werd hij verkozen tot Speler van het Seizoen. Die onderscheiding kreeg hij opnieuw in 2021-22. In het seizoen 2022-23 was hij betrokken bij het binnenhalen van de continentale treble.

Individuele onderscheidingen en internationale erkenning

Kevin De Bruyne werd doorheen zijn loopbaan herhaaldelijk opgenomen in prestigieuze elftallen van het seizoen en het jaar. Hij werd zes keer genoemd in de UEFA Champions League Squad of the Season en even vaak in de IFFHS Men's World Team. Daarnaast stond hij vijf keer in de ESM Team of the Year en vijf keer in de FIFA FIFPRO World 11. Ook werd hij drie keer opgenomen in de UEFA Team of the Year, terwijl hij eenmaal in de France Football World XI en eenmaal in de Bundesliga Team of the Year terechtkwam.

Naast die selecties sleepte De Bruyne ook meerdere individuele prijzen in de wacht. Hij won drie keer de Premier League Playmaker of the Season, twee keer de PFA Players' Player of the Year en vier keer de prijs voor Manchester City's Player of the Year. Verder werd hij eenmaal bekroond als UEFA Champions League Midfielder of the Season, eenmaal als Bundesliga Player of the Year en eenmaal als Footballer of the Year (Germany). Ook werd hij eenmaal verkozen tot Belgian Sportsman of the Year.

Op internationaal vlak werd hij drie keer uitgeroepen tot IFFHS World's Best Playmaker. Bovendien werd De Bruyne meerdere keren genomineerd voor de Ballon d'Or, met een derde plaats in de editie van 2022 en een vierde plaats in 2023.

Van jeugdspeler tot doorbraak bij Genk

Kevin De Bruyne begon in 1997 bij zijn thuisclub KVV Drongen. Twee jaar later, in 1999, maakte hij de overstap naar KAA Gent, waar hij onder coachen Jan Troos en Charly Musonda speelde. In 2005 verhuisde hij naar Genk, waar hij zich verder ontwikkelde in de jeugdopleiding. Twee jaar later, in 2008, werd hij doorgeschoven naar de A-kern.

Zijn debuut in het eerste elftal volgde op 9 mei 2009, in een 3-0 nederlaag op het veld van Charleroi. Op 7 februari 2010 scoorde hij zijn eerste doelpunt voor Genk, in een 1-0 zege tegen Standard Luik. In het seizoen 2010-11 groeide hij uit tot een belangrijke speler met vijf doelpunten en zestien assists in 32 competitiewedstrijden. Daarmee hielp hij Genk aan de derde Belgische landstitel uit de clubgeschiedenis.

In de volgende periode bleef hij zich laten zien. Op 29 oktober 2011 maakte hij zijn eerste hattrick voor Genk, in de spectaculaire 5-4 overwinning tegen Club Brugge. Op 28 januari 2012 volgde een nieuwe sterke prestatie met twee doelpunten in een 5-0 zege tegen OH Leuven. Rond die tijd stond ook al vast dat hij een stap hogerop zou zetten: op 31 januari 2012 tekende hij voor Premier League-club Chelsea, waar hij een contract voor vijf en een half jaar ondertekende. Genk liet hem wel het restant van het seizoen 2011-12 uitspelen.

Hij scoorde nadien nog voor Genk op 18 februari 2012, in een 2-1 overwinning tegen Mons, en sloot het seizoen af met een doelpunt in de 3-1 zege tegen Gent. In totaal eindigde hij de competitie met acht doelpunten uit 28 optredens.

Van Bremen naar Wolfsburg

Kevin De Bruyne maakte op 31 juli 2012 de overstap naar Werder Bremen op huurbasis voor een volledig seizoen in de Bundesliga. Zijn eerste doelpunt voor de club viel op 15 september 2012, in een 3-2 nederlaag tegen Hannover 96. Een week later scoorde hij opnieuw, dit keer in de 2-2 tegen VfB Stuttgart op 23 september 2012. Op 18 november 2012 maakte hij het winnende doelpunt in de 2-1 zege tegen Fortuna Düsseldorf. Ook in de slotfase van het seizoen bleef hij betrokken bij de doelpuntenproductie: op 4 mei 2013 scoorde hij in de 6-1 nederlaag tegen Bayern München én in de 2-2 tegen TSG 1899 Hoffenheim, en op 11 mei 2013 trof hij raak in de 1-1 tegen Eintracht Frankfurt. Na zijn uitleenperiode keerde hij op 1 juli 2013 officieel terug naar Chelsea.

Bij Chelsea raakte hij in een oefenwedstrijd tegen een Malaysia XI geblesseerd aan de knie terwijl hij zijn eerste doelpunt voor de club maakte. Toch maakte hij op de openingsdag van het Premier League-seizoen 2013-14 zijn competitiedebuut tegen Hull City en gaf hij meteen een assist voor het eerste doelpunt in de 2-0 zege. Op 18 januari 2014 volgde een nieuwe stap in zijn loopbaan: Wolfsburg haalde hem voor 18 miljoen pond, of 22 miljoen euro. Hij debuteerde voor Wolfsburg op 25 januari 2014 in een thuisnederlaag van 3-1 tegen Hannover 96.

Daarna groeide zijn rol snel. Op 12 april 2014 gaf hij twee assists in de 4-1 thuiszege tegen 1. FC Nürnberg. Een week later, op 19 april 2014, scoorde hij zijn eerste doelpunt voor Wolfsburg in de 3-1 uitzege tegen Hamburger SV. In de laatste twee competitiewedstrijden van het seizoen scoorde hij ook tegen VfB Stuttgart en Borussia Mönchengladbach. In het seizoen 2014-15 opende hij op 2 oktober 2014 zijn doelpuntenrekening met een treffer tegen Lille in de Europa League. Op 23 oktober 2014 scoorde hij tweemaal in de 4-2 uitzege tegen Krasnodar. Op 30 januari 2015 volgden opnieuw twee doelpunten in de 4-1 thuiszege tegen Bayern München. In maart 2015 gaf hij drie assists tegen Werder Bremen, scoorde hij tweemaal tegen Internazionale en was hij goed voor een doelpunt en twee assists tegen SC Freiburg. Hij sloot de competitie af met 10 doelpunten en 21 assists, terwijl Wolfsburg tweede werd in de Bundesliga. Op 30 mei 2015 scoorde hij ook in de DFB-Pokal-finale, die Wolfsburg met 3-1 won van Borussia Dortmund in Berlijn. In alle competities samen kwam hij uit op 16 doelpunten en 27 assists. Daarna werd hij uitgeroepen tot 2015 Germany Footballer of the Year. In 2015 won hij ook de DFL-Supercup en scoorde hij in de penaltyreeks tegen Bayern München. Op 8 augustus 2015 was hij opnieuw beslissend met een doelpunt en twee assists in de 4-1 zege op Stuttgarter Kickers in de DFB-Pokal.

Transferzomer van 2015

In augustus 2015 gaf Kevin De Bruyne aan dat hij Wolfsburg niet zou dwingen om hem te verkopen, ondanks de vele transfergeruchten. Tegelijk zei hij dat hij de interesse van Manchester City niet kon negeren. Manchester City deed op 10 augustus een tweede bod van 47 miljoen pond, terwijl sportief directeur Klaus Allofs liet weten dat Wolfsburg zou vechten om De Bruyne te houden. Volgens Allofs hadden sommige clubs De Bruyne duidelijk aan het twijfelen gebracht.

Op 27 augustus volgde een nieuw bod van Manchester City, dit keer ter waarde van 58 miljoen pond. Allofs verklaarde ook dat Manchester City een verbazingwekkend loonaanbod had gedaan. Drie dagen later kondigde Manchester City de komst van De Bruyne aan op een contract van zes jaar. De transferfee werd gerapporteerd als een clubrecord van 55 miljoen pond, of 75 miljoen euro, en maakte van hem de op een na duurste transfer in de geschiedenis van het Britse voetbal.

Doorbraak en Europese beslissende momenten

Kevin De Bruyne maakte op 12 september zijn Premier League-debuut voor Manchester City tegen Crystal Palace. Hij kwam in de 25e minuut in de ploeg voor de geblesseerde Sergio Agüero. Niet lang daarna liet hij meteen van zich horen: op 19 september scoorde hij zijn eerste doelpunt voor Manchester City tegen West Ham United. In de daaropvolgende weken bleef hij beslissend. Hij scoorde ook in een 4-1 overwinning tegen Sunderland in de League Cup op 22 september, in een 4-1 nederlaag tegen Tottenham Hotspur op 26 september en in de 6-1 zege tegen Newcastle United op 3 oktober.

Op 2 oktober werd De Bruyne opgenomen op de longlist voor de FIFA Ballon d'Or, en op 20 oktober kwam hij ook op de shortlist met 23 spelers. Twee dagen later zorgde hij opnieuw voor een belangrijk moment in Europa: op 21 oktober scoorde hij in de blessuretijd het winnende doelpunt tegen Sevilla in de UEFA Champions League. Daarmee bracht hij Manchester City op nog een punt van Juventus, met nog drie wedstrijden te spelen.

In de League Cup van 1 december was hij opnieuw belangrijk met een brace in de 4-1 zege tegen Hull City. Zijn doelpunten hielpen Manchester City door naar de halve finales van dat toernooi. Op 27 januari 2016 scoorde hij nog in de halve finale van de League Cup, een 3-1 overwinning tegen Everton. Diezelfde dag liep hij echter een blessure aan zijn rechterknie op, waardoor hij twee maanden buiten strijd was.

Zijn terugkeer volgde op 2 april 2016 in een 4-0 zege tegen Bournemouth op Dean Court. Daarin scoorde hij meteen het tweede doelpunt van de ploeg in de twaalfde minuut. Vier dagen later scoorde hij opnieuw, dit keer het openingsdoelpunt in de eerste kwartfinale van de Champions League tegen Paris Saint-Germain op het Parc des Princes. Op 12 april maakte hij ook het winnende doelpunt tegen PSG, waardoor Manchester City zich met 3-2 over twee wedstrijden plaatste voor de halve finales van de Champions League.

In het seizoen 2016-2017 bleef hij een vaste waarde. Op 10 september 2016 scoorde en assisteerde hij in de eerste Manchester derby van het seizoen, die City met 2-1 won. Hij kreeg toen ook de Man of the Match-award. Een week later, op 17 september, werd hij opnieuw Man of the Match in een 4-0 zege tegen Bournemouth, waarin hij het eerste doelpunt maakte en ook de vierde treffer voorbereidde. Op 1 november scoorde hij uit een vrije trap in de 3-1 overwinning tegen FC Barcelona. Later dat seizoen gaf hij op 21 januari 2017 een assist in de 2-2 thuiswedstrijd tegen Tottenham Hotspur en werd hij opnieuw man van de match.

In het seizoen 2017-2018 bleef De Bruyne zijn invloed tonen met goals en assists. Hij zette op 9 september beide doelpunten van Agüero en Gabriel Jesus op in een 5-0 thuiszege tegen Liverpool. Op 16 september gaf hij de assist voor Agüero's eerste doelpunt in de 6-0 winst tegen Watford. Zijn eerste doelpunt van het seizoen 2017-2018 in de Premier League volgde op 30 september, in de 1-0 overwinning tegen Chelsea op Stamford Bridge. Op 14 oktober gaf hij twee assists tegen Stoke City, en in november en december bleef hij scoren tegen Arsenal, Leicester City, Southampton, Swansea City en Tottenham Hotspur. Op 22 januari 2018 verlengde hij zijn contract bij de club tot 2023. Daarna bleef hij beslissend in de League Cup, met een doelpunt in de halve finale tegen Bristol City op 9 januari 2018 en de winnende treffer in de terugwedstrijd op 23 januari. Op 25 februari speelde hij de volledige finale tegen Arsenal, die Manchester City met 3-0 won.

Erkenning in het seizoen 2017-2018

Kevin De Bruyne kreeg in het seizoen 2017-2018 verschillende onderscheidingen. Op 13 mei 2018 werd hij verkozen tot BBC Man of the Match. Hij won ook de eerste Premier League Playmaker of the Season-award, dankzij 16 assists in de competitie. Daarnaast werd hij opgenomen in het PFA Team of the Year voor het seizoen 2017-2018. Bij Manchester City werd hij bovendien verkozen tot Player of the Season voor datzelfde seizoen.

Knieblessures in 2018

Op 15 augustus 2018 liep Kevin De Bruyne tijdens een training een knieblessure op. Manchester City bevestigde op 17 augustus 2018 dat hij een letsel had aan het laterale collaterale ligament in zijn rechterknie. Er werd verwacht dat hij door die blessure drie maanden niet zou spelen. In oktober 2018 liep De Bruyne opnieuw een kniebandletsel op in de vierde ronde van de EFL Cup tegen Fulham. Toch kon hij na slechts drie weken afwezigheid opnieuw volledig meetrainen.

Doorbraakjaren bij Manchester City

In 2019 speelde Kevin De Bruyne een sleutelrol in de FA Cup-finale tegen Watford. Hij viel in als invaller, scoorde een doelpunt en gaf twee assists. Die prestatie leverde hem ook de titel Man of the Match op. Later dat jaar maakte hij ook indruk in de Premier League met een brace in de 3-0-zege tegen Arsenal op het Emirates op 15 december 2019.

Aan het begin van 2020 bleef hij beslissend. Op 26 februari scoorde hij zijn 50e City-doelpunt in alle competities in de 2-1-zege tegen Real Madrid in de Champions League. In de laatste competitiewedstrijd van het seizoen 2019-2020 tegen Norwich City scoorde hij twee keer en gaf hij zijn 20e competitie-assist in een 5-0-overwinning. Daarmee evenaarde hij het Premier League-record van Thierry Henry voor meeste assists in een seizoen met 20 assists. In datzelfde seizoen won hij voor de tweede keer de Premier League Playmaker of the Season, en hij was ook de eerste speler die in twee van de vijf grootste Europese competities 20 assists in een seizoen bereikte.

Zijn prestaties werden dat jaar extra bekroond. Voor zijn lange krul tegen Norwich won hij de Premier League Goal of the Month. Daarnaast kreeg hij de Premier League Player of the Season-award, nadat hij 13 doelpunten had gemaakt, 20 assists had gegeven en 104 kansen uit open spel had gecreeerd. Hij werd ook opgenomen in het PFA Team of the Year en won de PFA Player of the Year-award, als eerste speler van Manchester City ooit. Later kreeg hij ook de PFA Player's Player of the Year-award.

In het seizoen 2020-2021 bleef hij bepalend. Op 21 september 2020 scoorde en assisteerde hij in de 3-1-uitzege tegen Wolverhampton Wanderers. Tegen Liverpool gaf hij de assist voor de gelijkmaker van Gabriel Jesus en versierde hij een strafschop. Op 7 april tekende hij een nieuw vierjarig contract met een loonsverhoging van 30 procent. Op 25 april 2021 leidde zijn vrije trap tot de 1-0-zege tegen Tottenham Hotspur in de EFL Cup-finale op Wembley, nadat Aymeric Laporte de bal had binnengekopt. Vier dagen later scoorde hij in de 2-1-uitzege tegen Paris Saint-Germain in de Champions League-halve finales.

De finale van de Champions League op 29 mei 2021 eindigde minder goed. De Bruyne liep acute neusbeen- en linker oogkasfracturen op na een botsing met Antonio Rudiger, werd na een hoofdblessure vervangen door Gabriel Jesus en zijn ploeg verloor met 1-0 van Chelsea. Medische scans deden toen twijfels ontstaan over zijn deelname aan het uitgestelde UEFA Euro 2020.

In 2022 volgden opnieuw sterke momenten. Op 26 april scoorde hij al na 93 seconden, goed voor het snelste doelpunt ooit in een Champions League-halve finale, in de eerste wedstrijd tegen Real Madrid, die met 4-3 werd gewonnen. Op 11 mei maakte hij vier doelpunten in 24 minuten in de 5-1-zege op Wolverhampton Wanderers. Die prestatie was zijn eerste hattrick voor de club en de op twee na snelste in de Premier League-geschiedenis. Hij eindigde het seizoen als topschutter van Manchester City in de Premier League met 15 doelpunten en won voor de vierde keer de Manchester City Player of the Year-award, waarmee hij Richard Dunne evenaarde voor het meeste aantal van die onderscheidingen bij de club.

Ook in 2023 bleef hij beslissend. Op 26 april scoorde hij een brace en gaf hij een assist in de 4-1-zege tegen Arsenal, waarmee City, met twee wedstrijden minder gespeeld, de kloof in de stand verkleinde tot twee punten. Op 9 mei maakte hij de gelijkmaker in een 1-1-uitdrach tegen Real Madrid in de eerste wedstrijd van de Champions League-halve finales. Dat was zijn derde opeenvolgende seizoen waarin hij scoorde in de Champions League-halve finales. Op 10 juni speelde hij zijn tweede Champions League-finale, maar na 36 minuten moest hij geblesseerd af via een hamstringblessure en werd hij vervangen door Phil Foden.

Triomf in de Champions League

Manchester City won de Champions Leaguefinale met 1-0 tegen Inter Milan. Met die zege rondde de club ook zijn continentale treble af. Het succes in deze finale vormde dus een belangrijk moment in de periode van Kevin De Bruyne bij Manchester City, waarin de ploeg op het hoogste Europese podium de titel pakte en tegelijk een uitzonderlijke driedubbele bekroning behaalde.

Blessures, comeback en afscheid van Manchester City

Kevin De Bruyne begon het seizoen 2023-24 als invaller in de FA Community Shield tegen Arsenal op 6 augustus. In die wedstrijd miste hij een strafschop, waarna Arsenal de shoot-out met 4-1 won. Een week later, op 11 augustus, kreeg hij in de openingswedstrijd van de competitie tegen Burnley opnieuw af te rekenen met een hamstringblessure. Nadien werd bevestigd dat hij vier tot vijf maanden buiten strijd zou zijn.

Zijn terugkeer volgde op 7 januari 2024, toen hij in de FA Cup derde ronde tegen Huddersfield Town meteen een assist afleverde in een 5-0-zege. Op 13 januari maakte hij vervolgens zijn eerste doelpunt van het seizoen en gaf hij ook een assist in de 3-2-uitzege tegen Newcastle United. Later dat seizoen bleef hij beslissend: op 6 april scoorde hij zijn 100e doelpunt voor Manchester City in de 4-2-overwinning op Crystal Palace. Enkele dagen later, op 17 april, trof hij opnieuw raak in de terugwedstrijd van de kwartfinale van de Champions League tegen Real Madrid. Met dat doelpunt bracht hij de totaalscore op 4-4, al verloor Manchester City de strafschoppenreeks met 4-3.

Op 19 mei behaalde De Bruyne zijn zesde landstitel met Manchester City. Op 4 april 2025 kondigde hij aan dat hij de club zou verlaten wanneer zijn contract afliep aan het einde van het seizoen 2024-25. Op 17 mei kreeg hij nog de kans om zijn 20e en laatste trofee met Manchester City te winnen, maar in de FA Cup verloor de ploeg met 1-0 van Crystal Palace. Drie dagen na die wedstrijd werd hij in zijn laatste thuiswedstrijd uitgebreid gehuldigd met onder meer een tijdelijke muurschildering. Hij vertrok uiteindelijk bij Manchester City met 16 grote trofeeën, op 33-jarige leeftijd.

Doorbraak en prestaties bij de Rode Duivels

Kevin De Bruyne vertegenwoordigde België al bij de onder-18, onder-19 en onder-21. Zijn debuut bij de nationale A-ploeg volgde op 11 augustus 2010, in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Finland in Turku. België verloor die match met 1-0. De Bruyne was via de geboorteplaats van zijn moeder ook speelgerechtigd voor Burundi, maar zijn interlandloopbaan zou verder uitgroeien bij België.

Tijdens de kwalificatiecampagne voor het WK 2014 werd hij een vaste waarde in de ploeg. Hij scoorde daarin vier doelpunten en hielp mee aan de kwalificatie voor het eerste grote toernooi van de Rode Duivels in twaalf jaar. Op 13 mei 2014 werd hij opgenomen in de Belgische selectie voor het WK in Brazilië. In de eerste wedstrijd tegen Algerije in Belo Horizonte gaf hij de assist voor de gelijkmaker van Marouane Fellaini en werd hij door de FIFA uitgeroepen tot man van de match. In de achtste finales tegen de Verenigde Staten opende hij de score in de derde minuut van de verlenging, in een wedstrijd die België met 2-1 won. In de kwartfinales verloor België vervolgens met 1-0 van Argentinië.

Ook in de kwalificatie voor Euro 2016 speelde De Bruyne een beslissende rol. Op 10 oktober 2014 scoorde hij tweemaal in de 6-0-zege tegen Andorra, een uitslag die het Belgische record voor een Europese kwalificatiewedstrijd evenaarde uit 1986. Op 3 september 2015 trof hij raak in de 3-1-overwinning tegen Bosni en Herzegovina. Op 10 oktober 2015 scoorde hij opnieuw, in de 4-1-zege tegen Andorra, waarmee België zich plaatste voor de eindronde van Euro 2016. Drie dagen later maakte hij ook een doelpunt in de 3-1-overwinning tegen Israel, goed voor de eerste plaats in de groep. Voor het eindtoernooi werd hij op 31 mei 2016 opgenomen in de definitieve selectie van 23 spelers. Op Euro 2016 was hij betrokken bij de 3-0-zege tegen de Republiek Ierland en in de achtste finales tegen Hongarije werd hij door de BBC uitgeroepen tot Man of the Match na twee assists in een 4-0-overwinning.

Voor het WK 2018 zat De Bruyne opnieuw in de definitieve selectie van België. Tegen Panama op 18 juni 2018 gaf hij de assist voor Romelu Lukaku. In de kwartfinale tegen Brazilie scoorde hij op 6 juli 2018 het tweede doelpunt in de 2-1-zege en werd hij man van de match. België verloor daarna in de halve finales met 1-0 van Frankrijk, maar sloot het toernooi af met een 2-0-overwinning tegen Engeland in de troostfinale.

Op Euro 2020 bleef De Bruyne belangrijk. Op 17 juni 2021 scoorde hij het winnende doelpunt tegen Denemarken in een 2-1-overwinning en gaf hij ook de assist voor het eerste Belgische doelpunt. Later liep hij in de achtste finales tegen Portugal een enkelblessure op na een tackle van Joao Palhinha. Roberto Martinez zei daarop dat hij mogelijk op tijd zou herstellen voor de kwartfinale op 2 juli 2021, en De Bruyne werd effectief bevestigd in de basisploeg voor die wedstrijd.

Op het WK 2022 begon hij alle drie de wedstrijden voor België, maar de ploeg werd al in de groepsfase uitgeschakeld.

Kapitein en mijlpalen bij de Rode Duivels

Op 21 maart 2023 werd Kevin De Bruyne aangekondigd als de nieuwe kapitein van België. Onder zijn leiding won België later op verplaatsing met 3-2 van Duitsland in een vriendschappelijke wedstrijd, waarin hij zelf één doelpunt maakte en twee assists gaf. Op 28 mei 2024 werd hij opgenomen in de Belgische selectie voor UEFA Euro 2024. Enkele dagen later, op 5 juni 2024, speelde De Bruyne zijn 100e interland en scoorde hij in de 2-0 oefenzege tegen Montenegro. Op 3 september 2025 werd Youri Tielemans zijn opvolger als kapitein van België.

Speelstijl en status

Kevin De Bruyne speelt vooral als aanvallende of centrale middenvelder, maar kan ook uit de voeten als flankspeler, tweede spits, in een diepere creatieve rol, als box-to-boxspeler of zelfs als valse 9. Hij wordt omschreven als een van de beste moderne advanced playmakers dankzij zijn techniek, inzicht en atletisch vermogen. Zijn kwaliteiten omvatten werktempo zonder bal, vista, nauwkeurige voorzetten, een breed passbereik en krachtige afstandsschoten met beide voeten.

Hoewel hij niet uitblinkt in fysieke kracht, snelheid of kopkracht, compenseert hij dat met zijn snelle en elegante spel aan de bal en zijn goede dribbelvaardigheid. Daarnaast beschikt hij over sterk positiespel, tactische intelligentie, beweging en een directe speelstijl. Hij kan in balbezit verdedigingen opzoeken om kansen en doelpogingen te creëren, en is ook een nauwkeurige nemer van spelhervattingen. Op zijn top werd hij breed beschouwd als een van de beste spelers ter wereld en als een complete voetballer. Hij werd ook omschreven als een van de beste Premier League-spelers ooit, stond in 2017 vierde en in 2019 twaalfde in de ranglijst van The Guardian, en Pep Guardiola noemde hem in 2020 de beste middenvelder ter wereld. Jamie Redknapp zei tijdens het seizoen 2022-23 dat hij de beste Premier League-middenvelder was die hij ooit had gezien.

Familie, talen en liefdadigheid

Kevin De Bruyne groeide op in een meertalige en internationale gezinssituatie. Zijn moeder is Belgisch, maar werd geboren in Burundi en woonde ook in de Ivoorkust. Ze groeide op in Londen nadat haar Vlaamse ouders om werkredenen naar Engeland waren verhuisd. Nadat ze Herwig, de vader van Kevin De Bruyne, had ontmoet, keerde ze terug naar België. Als kind bezocht Kevin De Bruyne samen met zijn ouders regelmatig zijn grootouders in Londen. Hij spreekt Nederlands, Engels, Frans en Duits.

Ook in zijn privéleven is zijn verhaal goed gedocumenteerd. Sinds 2014 heeft hij een relatie met Michèle Lacroix, met wie hij in juni 2017 trouwde. Samen hebben ze drie kinderen. In oktober 2014 verscheen bij Borgerhoff & Lamberigts zijn autobiografie Keep It Simple.

Naast zijn gezin kreeg ook een eerdere relatie aandacht in de media. De Bruyne schreef over een incident met voetballer Thibaut Courtois, waarbij zijn toenmalige vriendin hem verliet voor Courtois. Hij noteerde daarbij dat hij en Courtois professioneel met elkaar blijven samenwerken.

De Bruyne was ook geregeld betrokken bij maatschappelijke initiatieven. Hij was ambassadeur van de Special Olympics in Antwerpen in 2014 en werd door UEFA gekozen als ambassadeur voor 2018. Hij overhandigde een cheque van 100.000 euro aan het Internationaal Comité van het Rode Kruis en nam deel aan de campagne Kicks for Kids, waarbij hij samen met Romelu Lukaku schoenen uitdeelde aan noodlijdende kinderen in regionale ziekenhuizen in 2019. Daarnaast was hij betrokken bij de Common Goal-campagne, deed hij schenkingen voor kankeronderzoek en werkte hij mee aan liefdadigheidswedstrijden voor verschillende goede doelen. In 2023 werden hij en zijn vrouw benoemd tot peter en meter van het Ronald McDonald Kinderfonds.

Scroll naar boven