Lance Stroll

Lance Stroll, Canadese Formule 1-coureur
Lance Stroll, Canadese Formule 1-coureur

Lance Stroll is een Canadese racing driver die uitkomt in de Formule 1 voor Aston Martin. Hij werd geboren en groeide op in Montreal. Stroll is de zoon van zakenman Lawrence Stroll, eigenaar van het Aston Martin F1 Team, en diens Belgische ex-vrouw. Hij begon op tienjarige leeftijd met competitief karten en won daarbij verschillende regionale en nationale titels. Sinds 2010 is hij lid van de Ferrari Driver Academy. In 2014 maakte hij de overstap naar de juniorformules en won hij zijn eerste titel in het Italiaanse F4-kampioenschap met Prema. In 2015 volgde de titel in de Toyota Racing Series met M2, waarna hij ook het FIA Formula 3 European Championship met Prema domineerde. In 2017 maakte Stroll zijn Formule 1-debuut voor Williams tijdens de Grote Prijs van Australië, op 18-jarige leeftijd. Hij behaalde later dat jaar zijn eerste podium in Azerbeidzjan. Daarna reed hij voor Racing Point en Aston Martin, waar hij onder meer een poleposition in Turkije in 2020 en meerdere podiumplaatsen behaalde. Tot en met de Hongaarse Grote Prijs van 2023 had hij één poleposition en tien podiums in de Formule 1.

Van Montréal naar de Formule 1

Lance Stroll is een Canadese autocoureur uit Montréal, waar hij ook opgroeide. Hij is de zoon van miljardair en zakenman Lawrence Stroll, eigenaar van het Aston Martin F1 Team, en diens Belgische ex-vrouw. Stroll begon al op zijn tiende met competitief karting en won daarbij verschillende regionale en nationale titels. Sinds 2010 maakt hij deel uit van de Ferrari Driver Academy.

In 2014 stapte hij over naar de juniorreeksen en veroverde meteen zijn eerste titel in het Italiaanse F4-kampioenschap met Prema. Een jaar later won hij de Toyota Racing Series met M2 en vervolgens domineerde hij het FIA Formula 3 European Championship met Prema. In 2017 maakte hij de overstap naar de Formule 1 bij Williams, als teamgenoot van Felipe Massa. Zijn debuut volgde op de Grand Prix van Australië, toen hij 18 jaar was.

Dat eerste F1-seizoen leverde al snel een hoogtepunt op: in Azerbeidzjan scoorde hij zijn eerste podiumplaats en werd hij de op een na jongste coureur ooit met een podium. In 2018 reed hij voor Williams opnieuw een sterk resultaat met een seizoenbeste achtste plaats in Azerbeidzjan. Daarna verhuisde hij in 2019 naar Racing Point om Sergio Pérez te vergezellen. Op de door regen beïnvloede Grand Prix van Duitsland werd hij vierde.

Zijn eerste poleposition behaalde hij op de Turkse Grand Prix van 2020. In datzelfde jaar volgden ook podiumplaatsen in Italië en Sakhir. Toen het team in 2021 werd omgedoopt tot Aston Martin, bleef Stroll aan boord en reed hij twee seizoenen naast Sebastian Vettel. Sinds 2023 is Fernando Alonso zijn teamgenoot. Tot en met de Hongaarse Grand Prix van 2023 stond zijn Formule 1-totaal op een poleposition en tien podiumplaatsen, en datzelfde jaar eindigde hij tiende in het wereldkampioenschap. Hij ligt onder contract bij Aston Martin tot minstens het einde van het seizoen 2026.

Familie en achtergrond

Lance Stroll werd geboren op 29 oktober 1998 in Montreal. Hij is de zoon van de Canadese miljardair en zakenman Lawrence Stroll en van de Belgische modeontwerpster Claire-Anne Stroll. Zijn vader is mede-eigenaar en uitvoerend voorzitter van Aston Martin, en ook eigenaar van het Formule 1-team van Aston Martin. Lance heeft een oudere zus, Chloe. Zijn ouders zijn gescheiden, en Lawrence Stroll hertrouwde met Raquel Diniz.

Van vaderskant is Lance Stroll van Russisch-Joodse afkomst. Hij rijdt onder de Canadese vlag, maar heeft zowel de Canadese als de Belgische nationaliteit. Daarnaast spreekt hij Engels, Frans, Nederlands en Italiaans.

Van karting naar Europese doorbraak

Lance Stroll begon zijn autosportcarriere op tienjarige leeftijd in het karting. In Canada en Noord-Amerika behaalde hij tal van race- en kampioenschapszeges, wat hem al vroeg in de kijker zette. In 2008 kreeg hij de prijs van Federation de Sport Automobile du Quebec voor rookie van het jaar, een jaar later volgde opnieuw erkenning met de prijs voor coureur van het jaar. Hij werd gemonitord door een zesvoudig wereldkampioen en sloot zich in 2010 aan bij de Ferrari Driver Academy.

Zijn overstap naar auto’s kwam in 2014, met zijn debuut in de Florida Winter Series. Daar reed hij tegen onder meer Nicholas Latifi en Max Verstappen. Op Homestead-Miami Speedway behaalde hij twee podiumplaatsen en poleposition. Later dat jaar maakte hij zijn competitieve debuut in de Italiaanse F4, waar hij uitkwam voor Prema Powerteam. Ondanks het missen van de slotronde door een blessure werd hij seriekampioen. In die campagne boekte hij zeven zeges, dertien podiumplaatsen en vijf polepositions.

Begin 2015 zette hij die lijn voort door de Toyota Racing Series in Nieuw-Zeeland te winnen. In dat kampioenschap verzamelde hij in zestien starts tien podiumplaatsen, waaronder vier overwinningen.

Doorbraak in de Formule 3

In 2015 reed Lance Stroll voor Prema Powerteam in het FIA Formula 3 European Championship. Zijn vader had tegen dan een belang in dat team. Stroll nam het op tegen onder meer Antonio Giovinazzi, Charles Leclerc, George Russell en Alexander Albon. In dat seizoen won hij een race op de Hockenheimring en behaalde hij in totaal zes podiumplaatsen. Hij sloot het kampioenschap af op de vijfde plaats.

Later in 2015 maakte hij ook zijn enige optreden in de niet-kampioenschapsrace van de Formula Three Macau Grand Prix. Daar eindigde hij als achtste. Op 11 november 2015 verliet Stroll de Ferrari Driver Academy om testdriver voor Williams te worden.

In 2016 bleef hij voor een derde opeenvolgend jaar bij Prema Powerteam en reed hij zijn tweede seizoen in de Formula 3 European Championship. Voor het seizoen haalde Lawrence Stroll Luca Baldisserri binnen als race engineer. Stroll begon sterk met winst in de eerste race op Circuit Paul Ricard en voegde daar nog dertien overwinningen aan toe. In de laatste vijf races won hij vijf keer op rij. Daarmee pakte hij de titel al vier races voor het einde van het kampioenschap en eindigde hij 187 punten voor Maximilian Günther.

Naast de Formule 3 reed Stroll in 2016 ook de 24 Hours of Daytona voor Ford Chip Ganassi Racing. Aan het stuur van een Ford EcoBoost Prototype finishte hij daar als vijfde.

Doorbraak in zijn eerste Formule 1-seizoen

Lance Stroll reed in het Formule 1-seizoen van 2017 voor Williams, als ploegmaat van Felipe Massa. Hij werd daarmee de eerste Canadese Formule 1-coureur sinds wereldkampioen Jacques Villeneuve. Voor zijn debuut betaalde Lawrence Stroll 80 miljoen dollar aan Williams.

Zijn eerste races verliepen wisselvallig. In zijn eerste race viel hij uit met een remprobleem, al werd hij nog als vijftiende geklasseerd. Daarna volgden nog twee uitvalbeurten na botsingen met Sergio Perez en Carlos Sainz Jr. Zijn eerste aankomst kwam er in een race waarin hij ondanks een spin in de eerste ronde elfde werd.

Zijn eerste punten pakte hij in Montreal, zijn thuis-GP, met een negende plaats. In een andere race reed hij in de slotronden zelfs op de tweede plaats, maar Valtteri Bottas ging hem meters voor de finish nog voorbij. Later dat seizoen behaalde Stroll zijn eerste podiumplaats: hij werd derde en was toen 18 jaar en 239 dagen oud. Daarmee werd hij de jongste rookie en de op een na jongste rijder ooit op een Formule 1-podium.

Ook in de kwalificaties liet hij zich zien. In een natte sessie reed hij de vierde snelste tijd en schoof door gridstraffen van Daniel Ricciardo en Max Verstappen op naar de tweede startplaats. Daarmee werd hij op 18 jaar en 310 dagen de jongste Formule 1-coureur die ooit op de eerste startrij begon. Die race sloot hij af op de zevende plaats. Verder noteerde hij twee achtste plaatsen, in Singapore en Maleisi

Seizoen 2018 bij Williams

Lance Stroll bleef in 2018 bij Williams en kreeg Sergey Sirotkin als ploeggenoot. Het seizoen was moeilijk voor het team, want de Williams FW41 was de traagste wagen van het veld en Williams eindigde laatste in het constructeurskampioenschap. Toch kon Stroll af en toe resultaten neerzetten. Hij scoorde de eerste punten van Williams in 2018 met een achtste plaats in een niet nader genoemde race. In zijn thuisrace eindigde het avontuur al in de eerste ronde na een botsing met Brendon Hartley. Later moest hij ook opgeven door een lekke band en in een andere race door remfalen. Zijn enige Q3-optreden van het jaar kwam er met een tiende plaats in de kwalificatie voor een andere race, waarna hij die wedstrijd als negende afsloot. Sirotkin werd daar tiende, waardoor Williams zijn enige dubbele puntenfinish van 2018 behaalde. Stroll eindigde uiteindelijk achttiende in het rijderskampioenschap met zes punten en scoorde zo zes van Williams' zeven punten. In de onderlinge kwalificatieduels was Sirotkin hem ook vaak de baas: hij bleef Stroll voor in twaalf van de 21 races.

Eerste seizoen bij Racing Point

Lance Stroll maakte de overstap naar Racing Point voor het daaropvolgende seizoen. Het team was net hernoemd en gekocht door investeerders onder leiding van zijn vader, Lawrence Stroll. Lance verving Esteban Ocon en reed samen met Sergio Perez. In zijn eerste race voor het team scoorde hij meteen zijn eerste punten voor Racing Point met een negende plaats. Daarna kreeg hij kritiek op de teamstrategie nadat hij in twee opeenvolgende races buiten de punten eindigde.

Tijdens het seizoen kende Stroll verschillende opvallende momenten. Hij was betrokken bij een botsing met Lando Norris, waardoor beide coureurs hun race eindigden. Vanop de zeventiende startplaats reed hij naar de negende plaats, en in de kwalificatie brak hij een reeks van 14 opeenvolgende uitschakelingen in Q1 door. In een race op een opdrogende piste koos hij laat voor slicks, klom op naar de tweede plaats en leek op weg naar een podium. Uiteindelijk werd hij echter ingehaald door Daniil Kvyat en Sebastian Vettel, waardoor hij naast het podium viel. Ook in de Grote Prijs van Hongarije presteerde hij sterk met een tiende plaats na een start vanop de zestiende positie, en in Rusland finishte hij negende.

Aan het einde van het seizoen viel hij uit in de laatste twee races door problemen met de ophanging en de remmen. Hij sloot zijn eerste seizoen bij Racing Point af als vijftiende in het rijderskampioenschap met 21 punten, minder dan de 52 punten van teamgenoot Sergio Perez. Perez kwalificeerde zich ook vaker sneller, in 18 van de 21 races. Ondanks dat Racing Point hem behield voor het seizoen 2020, reed Stroll onder een Amerikaanse licentie, terwijl hij op racedagen wel als Canadees werd erkend.

Doorbraak en tegenslagen in 2020

Het seizoen 2020 kende voor Lance Stroll een wisselvallig verloop, met enkele sterke resultaten maar ook heel wat uitvalbeurten en tegenslagen. Hij begon met een negende plaats in de Styrian Grand Prix, maar die race eindigde al snel door motorproblemen. In Hongarije pakte hij zijn eerste punten van het seizoen met een zevende plaats, nadat hij Daniel Ricciardo had ingehaald. Ricciardo noemde die actie achteraf wanhopig en vond dat ze een straf verdiende.

Daarna liet Stroll opnieuw zijn snelheid zien. In België kwalificeerde hij zich als derde en finishte hij als vierde. In de rest van het seizoen volgden nog vier puntenfinishes, waaronder een vierde plaats in de Franse Grand Prix. Op dat moment stond hij na acht races vierde in het kampioenschap bij de rijders.

Een bijzonder hoogtepunt kwam in Turkije. Daar behaalde Stroll zijn tweede podium in de Formule 1. Na een rode vlag-herstart lag hij op dat moment tweede, maar in de slotfase werd hij ingehaald door meerdere wagens, onder wie Pierre Gasly. Stroll gaf later aan dat zijn slechte herstart hem misschien wel de kans op de zege had gekost, na de overwinning van Gasly. Toch was Turkije ook een historisch weekend voor hem, want hij pakte er zijn allereerste poleposition na een natte kwalificatie. Daarmee werd hij de eerste Canadese F1-coureur met pole sinds Jacques Villeneuve in 1997. Tijdens de race leidde hij 32 van de 58 ronden, maar hij meldde zware bandendegradatie en eindigde uiteindelijk als negende. Racing Point vond na de race schade aan zijn voorvleugel en wees die schade aan als oorzaak van zijn bandproblemen.

De tweede seizoenshelft bracht ook zware momenten. In de Tuscan Grand Prix crashte Stroll hard door een mechanisch probleem terwijl hij vierde reed. Een race later werd hij in de Eifel Grand Prix al in de eerste ronde uitgeschakeld na contact met Charles Leclerc, waarna hij de muur raakte. Voor de Portugese Grand Prix viel hij uit nog voor de kwalificatie door ziekte; hij sloeg ook de derde vrije training over. Zijn team bevestigde toen dat hij geen COVID-19 had, maar kort daarna testte hij wel positief en volgde een isolatieperiode van tien dagen. Nico Hülkenberg verving hem in Portugal. Na zijn terugkeer in de Emilia Romagna Grand Prix botste Stroll met Lando Norris en viel hij uit, wat zijn vierde opeenvolgende non-finish betekende.

Eerder had hij in Turkije al een tweede plaats herovering na een herstart, maar ook daar moest hij uiteindelijk tevreden zijn met plek negen. Aan het einde van het seizoen stond Stroll elfde in het kampioenschap, met 75 van de 210 punten van het team.

Seizoenstart met blessureproblemen

Lance Stroll bleef bij Aston Martin en kreeg Fernando Alonso als ploegmaat, die de afscheidnemende Vettel verving. Zijn voorbereiding op het seizoen werd echter verstoord door een fietsongeluk, waardoor hij alle drie de testdagen op het Bahrain International Circuit miste. Stroll liep daarbij meerdere letsels op, met onder meer breuken in beide polsen en een gebroken teen. Aan zijn rechterpols werd een kleine operatie uitgevoerd waarbij metalen schroeven werden ingebracht. Tijdens de testperiode werd hij vervangen door reservecoureur Felipe Drugovich.

Ondanks die blessure keerde Stroll terug voor de openingsrace van het seizoen. In de tweede vrije training meldde hij nog altijd pijn aan zijn polsen, waarna hij een meer ontspannen rijstijl aannam.

Sterke resultaten en tegenslagen

Lance Stroll kende in zijn seizoen een wisselvallige reeks resultaten met meerdere opvallende momenten. In de seizoensopener kwalificeerde hij zich als achtste en eindigde hij als zesde, ondanks een botsing in de eerste ronde met teamgenoot Alonso. Later startte hij vanuit de vijfde plaats in een Grand Prix, maar hij viel uit door motorproblemen. Bij een andere Grand Prix behaalde hij zijn beste resultaat van het jaar met een vierde plaats, ondanks contact in de eerste ronde met Charles Leclerc en een moment in het grind bij de tweede herstart.

Ook in het verdere verloop van het seizoen liet Stroll geregeld punten noteren. Hij scoorde punten in zowel de sprint als de hoofdrace op een onbekend evenement, maar bleef zonder punten na uitschakeling in Q1 op een ander evenement. Schade na een ongeluk zorgde vervolgens voor zijn opgave in de volgende race. Daarna scoorde hij punten in de drie daaropvolgende races, wat een stabielere fase in zijn seizoen inluidde.

Op een ander evenement reed Stroll van de zestiende startplaats naar een negende plaats. In de sprintrace van datzelfde evenement eindigde hij vierde. Niet overal liep het even goed: hij werd elfde in een race, maar zakte door een straf voor een aanrijding met Pierre Gasly uit de punten. Ook op de Grands Prix van Hongarije en Belgie scoorde hij punten, al kende hij in Belgie wel een crash in de sprint shootout. Op de Nederlandse en Italiaanse Grand Prix eindigde hij buiten de top tien. Tijdens de voorbereiding in Monza werd zijn trainingswerk afgebroken door een defect aan het brandstofsysteem, en in de kwalificatie van de Italiaanse Grand Prix reed hij de laatste tijd.

Een zware crash in de kwalificatie van een ander evenement dwong Stroll zich terug te trekken voor het volledige weekend. Aston Martin-teambaas Mike Krack zei later dat Stroll nog steeds de gevolgen van dat ongeluk voelde. Daarna kwalificeerde hij zich als zeventiende, op 1,1 seconde van de tijd van Alonso, en na het uitstappen leek hij in frustratie naar zijn personal trainer te duwen. In de race eindigde hij negende, maar door een track limits-straf viel hij buiten de punten. Vanaf de pitlane startte hij vervolgens opnieuw, maar hij werd nog negende. Door de diskwalificaties van Lewis Hamilton en Charles Leclerc werd hij opgewaardeerd naar de zevende plaats en pakte hij zijn eerste punten in zes races. Later startte hij nog eens vanuit de pitlane, maar die race eindigde in opgave na schade door een botsing met Valtteri Bottas. Aan het einde van het seizoen behaalde Stroll in een ander evenement zijn beste kwalificatieresultaat sinds 2020 met een derde plaats voor Alonso, waarna hij als vijfde finishte. Hij won daar negen plaatsen ten opzichte van zijn startpositie. Stroll sloot het seizoen af als tiende in het rijderskampioenschap, zijn hoogste eindklassering in de Formule 1 tot dan toe.

Seizoen naast Alonso

Lance Stroll scoorde 74 punten, tegenover 206 voor Alonso. In de kwalificaties werd hij door Alonso geklopt in negentien van de tweeentwintig races van het seizoen. Toch nam teambaas Mike Krack het voor Stroll op en zei hij dat er, ondanks het puntenverschil, geen duidelijk prestatieverschil was tussen Stroll en Alonso. Krack bevestigde ook dat Stroll bij het team zou blijven en in het volgende seizoen opnieuw naast Alonso zou rijden.

Seizoen 2024: gemengde resultaten

Lance Stroll begon het 2024-seizoen met een tiende plaats in de Grote Prijs van Bahrein. In Saoedi-Arabi een kwalificeerde hij zich als tiende, maar in de race viel hij al uit op ronde 7 nadat hij in bocht 23 de muur had geraakt. In Australië kwalificeerde hij zich als negende en eindigde hij zesde, waarna zijn race-engineer Ben Michell na dat weekend werd vervangen door Andrew Vizard.

Tijdens het sprintweekend in China kwalificeerde Stroll zich als 15de en werd hij 14de in de sprint. In de hoofdrace startte hij als 11de, maar na een straf van 10 seconden voor een crash met Daniel Ricciardo op ronde 26 werd hij 15de. Ricciardo bekritiseerde hem nadien omdat hij volgens hem niet had gekeken naar de auto voor zich. In Miami plaatste Stroll zich als zevende voor de sprint, maar hij gaf al op in ronde 1 nadat ploegmaat Alonso in hem was gegleden. In de hoofdrace van Miami kwalificeerde hij zich als 11de en eindigde hij 17de na een straf voor het verlaten van de baan en het behalen van voordeel.

Daarna volgden betere resultaten. In Emilia-Romagna kwalificeerde Stroll zich als 13de en werd hij negende, goed voor zijn eerste punten sinds Australië. In Monaco startte hij opnieuw als 13de en eindigde hij 14de na een lekke band veroorzaakt door het raken van de muur. Op zijn thuisrace in Canada eindigde hij zevende. Hij scoorde ook punten in Groot-Brittannie en Hongarije tijdens het seizoen. Verder eindigde hij negende in China na de diskwalificaties van Charles Leclerc, Lewis Hamilton en Pierre Gasly, en de race na China sloot hij af als laatste. In Bahrein werd hij zeventiende, in Saoedi-Arabi ze zestiende en in Spanje kwalificeerde hij zich als 14de. In Brazilie crashte hij tijdens de kwalificatie, verloor hij de controle op de formatieronde en strandde zijn wagen in het grind. Uiteindelijk sloot Stroll het seizoen af als dertiende in het eindklassement.

Handblessure en medische zorgen

Lance Stroll trok zich terug voor de Grand Prix nog voor de race begon, vanwege een blessure aan zijn hand. Zijn officiële team maakte bekend dat hij al zes weken pijn had in zijn hand en pols. Volgens zijn medisch adviseur zou die pijn verband houden met een ingreep die hij in 2023 heeft ondergaan.

Uithoudingsraces en GT-deelname

Lance Stroll nam in 2016 en 2018 deel aan twee edities van de 24 Uur van Daytona. In 2016 reed hij met CGR, en in 2018 met Jackie Chan DC. In april 2026 werd aangekondigd dat hij ook zal aantreden in de eerste ronde van de GT World Challenge Europe Endurance Cup 2026 met Comtoyou Racing. Daarin zal hij samenwerken met Roberto Merhi en Mari Boya.

Scroll naar boven