Loena Hendrickx begon in 2004 met schaatsen. Van december 2012 tot december 2013 kwam ze uit op internationaal novice-niveau, waarna ze de overstap maakte naar de junioren. Ze debuteerde in de Junior Grand Prix onder coach Karin Herriggers in Turnhout en behaalde daar onder meer een zeventiende plaats in Dresden, een veertiende plaats in Riga en een elfde plaats in Logroño. Daarnaast won ze haar tweede junior nationale titel en juniorbronzen medailles op de International Challenge Cup en de Coupe du Printemps. In 2015 eindigde ze als zestiende op het Europees Jeugd Olympisch Festival. Later in haar loopbaan miste ze de tweede helft van het seizoen door een gebroken wervel, waarna ze na zes maanden herstel opnieuw begon te competiteren. In november won ze zilver op de NRW Trophy en goud op de Belgische kampioenschappen. Ze sloeg een uitnodiging voor een internationaal evenement in Rusland af wegens een gebrek aan financiële steun. In januari 2017 nam ze deel aan de Europese kampioenschappen in Ostrava, waar ze elfde werd in het kort programma en zevende in de vrije kür.
- Hoe verliep de vroege internationale ontwikkeling en comeback van Loena Hendrickx na haar eerste juniorenjaren?
- Hoe werd Loena Hendrickx in 2018 en 2020 gehinderd door blessures?
- Welke belangrijke resultaten behaalde Loena Hendrickx in haar internationale wedstrijden?
- Hoe verliep Loena Hendrickx haar seizoen door blessure en herstel?
- Hoe verliep het traject van Loena Hendrickx in de kwalificatiewedstrijden en op de Europese kampioenschappen?
- Waarom veranderde Loena Hendrickx haar korte-programmalied voor de Winterspelen?
- Hoe verliep de voorbereiding van Loena Hendrickx op de Olympische Spelen en hoe presteerde ze daar?
Doorbraak op internationaal niveau
Loena Hendrickx begon in 2004 met kunstschaatsen. Tussen december 2012 en december 2013 kwam ze uit op het internationale novice-niveau, waarna ze doorstroomde naar het juniorenlevel. In Turnhout maakte ze haar debuut in de Junior Grand Prix onder coach Karin Herriggers. Die eerste internationale stappen leverden al snel verschillende resultaten op: in Dresden, Duitsland, eindigde ze zeventiende, en later won ze haar tweede Belgische juniorentitel.
Op juniorniveau bleef Hendrickx zich verder ontwikkelen. Ze werd zestiende op het European Youth Olympic Festival van 2015 en behaalde bronzen medailles op de International Challenge Cup en de Coupe du Printemps. In de Junior Grand Prix werd ze veertiende in Riga en elfde in Logroño. Daarnaast eindigde ze zevende op de International Cup of Nice. Daarmee bevestigde ze dat ze zich geleidelijk verder omhoog werkte in het internationale veld.
Haar opmars werd onderbroken door blessureleed. Ze miste de tweede helft van het seizoen door een gebroken wervelkolom. Na een herstelperiode van zes maanden keerde ze terug in competitie. In die periode trainde zij samen met haar broer op een tijdelijke ijsbaan nadat de ijsbaan in Turnhout was gesloten.
Na haar comeback volgden opnieuw sterke resultaten. In november won ze zilver op de NRW Trophy en goud op het Belgisch kampioenschap. Ze sloeg ook een uitnodiging voor een internationaal evenement in Rusland af wegens een gebrek aan financiële steun. In januari 2017 nam ze deel aan het Europees kampioenschap in Ostrava, waar ze elfde werd in het kort programma, zevende in de vrije kür en zevende in het eindklassement.
Een maand later won ze goud op de International Challenge Cup in Den Haag. Op het wereldkampioenschap in Helsinki in maart werd ze zeventiende in het kort programma, veertiende in de vrije kür en vijftiende overall. Later kreeg ze opnieuw te maken met een knieblessure, waardoor ze zich moest terugtrekken uit drie wedstrijden bij de start van het seizoen. In december werd ze opnieuw Belgisch nationaal kampioene. In januari 2018 werd ze vijfde op het Europees kampioenschap in Moskou. Op basis van haar resultaat op het wereldkampioenschap van 2018 kreeg ze twee Grand Prix-invitaties, en op Skate America 2018 behaalde ze 54,13 punten in het kort programma.
Blessures en onderbrekingen
In 2018 trok Loena Hendrickx zich om medische redenen terug uit de vrije kür op Skate America. Tijdens een trainingskamp in Turkije in de zomer van 2019 verstuikte en brak ze een enkel, en scheurde ze drie ligamenten. In september 2019 keerde ze terug op het ijs, maar na die comeback liep ze opnieuw een enkelblessure op bij een poging tot een drievoudige sprong. In december raakte ze voor de derde keer aan haar scheenbeen geblesseerd, waardoor ze moest afzeggen voor het Europees kampioenschap van 2020. Eind januari 2020 volgde nog een blessure aan de pees in haar linkerenkel. Ze keerde pas terug op het ijs toen de schaatsbanen sloten door de COVID-19-pandemie.
Doorbraak op internationaal niveau
Loena Hendrickx begon een nieuw competitief seizoen op de CS Budapest Trophy en zette daar meteen een nieuwe persoonlijke beste score neer in het korte programma. Met 73,52 punten werd ze eerste in het korte programma, waarna ze in de vrije kür derde werd. In de eindstand leverde dat haar een bronzen medaille op. Het was haar eerste Grand Prix-medaille en tegelijk de eerste medaille ooit voor een Belgische vrouw.
Later in hetzelfde seizoen won Hendrickx voor de vierde keer het Belgisch kampioenschap. Op de Rostelecom Cup 2021 eindigde ze vijfde. Daarna volgde de Europese kampioenschappen in Tallinn, waar ze na vier jaar afwezigheid opnieuw aan de start kwam. Daar werd ze tweede in het korte programma, vijfde in de vrije kür en vierde in het klassement. Na de diskwalificatie van Kamila Valieva werd ze bij de Europese kampioenschappen van 2022 opgewaardeerd tot bronzenmedaillewinnares.
Op de Olympische Spelen was Hendrickx samen met alpineskiër Armand Marchant co-vlaggendrager voor België tijdens de openingsceremonie. In de competitie werd ze zevende in het korte programma, negende in de vrije kür en achtste in het eindklassement. Ze eindigde tweede achter Kaori Sakamoto, met in zowel het korte als het vrije programma een tweede plaats. Daarmee werd ze de eerste Belgische vrouw die een wereldkampioenschapsmedaille won.
Ook op de CS Nebelhorn Trophy van 2022 maakte ze indruk. Ze won er goud in de eindstand en werd tweede overall na een derde plaats in de vrije kür. Door haar resultaten op de Grand Prix-wedstrijden kwalificeerde ze zich voor de Grand Prix Final in Turijn. Daar werd ze derde in het korte programma, vierde in de vrije kür en derde in de eindstand, achter Mihara en Isabelle Levito. Het was de eerste Grand Prix Final-medaille voor een Belgische schaatser.
Op de Europese kampioenschappen van 2023 in Tallinn presteerde Hendrickx opnieuw sterk. Ze werd tweede in het korte programma, derde in de vrije kür en tweede overall, 0,97 punt voor bronzenmedaillewinnares Kimi Repond. Daarmee won ze de eerste Europese kampioenschapsmedaille voor een Belgische kunstschaatser. Enkele maanden later veroverde ze op de wereldkampioenschappen brons. Ze werd vijfde in het korte programma, vierde in de vrije kür en derde in het algemeen klassement, achter Kaori Sakamoto en Hee In Lee.
In het daaropvolgende seizoen begon Hendrickx met de Japan Open, waar ze tweede werd bij de vrouwen en met het Europese team derde eindigde. Op de Grand Prix Skate America 2023 won ze zowel het korte als het vrije programma en schreef ze de wedstrijd op haar naam met een persoonlijke totaalscore van 221,28 punten. Op de Cup of China 2023 werd ze derde overall na een eerste plaats in het korte programma en een derde plaats in de vrije kür. Door langdurige ziekte trok ze zich vervolgens terug uit het Belgisch kampioenschap.
Op de Grand Prix Final bleef ze tweede overall nadat ze in het korte programma tweede werd, een fout maakte bij de landing van een drievoudige flip en in de vrije kür vierde werd. Op de Europese kampioenschappen in Kaunas gold ze als favoriet en maakte ze die rol waar door beide onderdelen te winnen en goud te pakken. Samen met landgenote Nina Pinzarrone, die brons won, stonden voor het eerst twee Belgische kunstschaatssters tegelijk op het podium. Op de ISU Skating Awards 2024 kreeg Hendrickx de prijs voor beste kostuum, voor haar outfit in de vrije kür.
Op het wereldkampioenschap, waar ze met een heupblessure kampte en haar korte programma moest aanpassen, won ze het korte programma met een persoonlijke beste score van 76,98 punten. In de vrije kür volgden meerdere sprongfouten en een val bij de drievoudige flip, waarna ze achtste werd in dat onderdeel en vierde overall eindigde, 3,34 punten achter bronzenmedaillewinnares Cheyeon Kim.
Blessures en herstel
Loena Hendrickx trok zich terug uit beide Grand Prix-wedstrijden in Frankrijk en Finland omdat ze niet klaar was om te concurreren. Ook het Europees kampioenschap moest ze laten schieten na een blessure die ze opliep tijdens de training. Later beëindigde ze het seizoen 2025 vroegtijdig vanwege een enkeloperatie. Na haar herstelplannen wilde ze terugkeren naar de competitie en hervatte ze ook de training na de operatie. Door de frequente enkelblessures liet ze bovendien één sprong achterwege. Over het resultaat van de operatie sprak ze zich tevreden uit.
Seizoen richting de Spelen en Europees zilver
Loena Hendrickx richtte zich op de kwalificatiewedstrijden voor de Olympische Spelen van 2025 en mikte daarbij op een tweede olympische quotaplaats voor België. In september 2025 nam ze deel aan de olympische kwalificatie in Beijing. Daar werd ze derde in de korte kür, maakte ze in de vrije kür een fout bij een drievoudige flip en eindigde ze derde in het eindklassement. Daarmee behaalde ze een olympische quotaplaats.
In november won Hendrickx brons op de NHK Trophy, al sprak ze haar teleurstelling uit over haar korte kür daar. Op de Finlandia Trophy werd ze negende in de korte kür, waarna ze zich terugtrok uit de vrije kür omdat ze vooraf niet goed had gegeten.
In januari nam Hendrickx deel aan de Europese kampioenschappen van 2026 in Sheffield. In de korte kür viel ze op de geplande drievoudige flip en liet ze punten liggen bij de combinatie drievoudige lutz-dubbele toeloop. Ze werd vijfde in de korte kür, maar skateg vervolgens een derde plaats in de vrije kür. In het totaal klassement leverde dat haar de zilveren medaille op.
Wijziging van het kort programma
Loena Hendrickx paste haar korte programma aan vlak voor de Winter Olympic Games. Haar oorspronkelijke nummer, Ashes, werd vervangen door I Surrender vanwege copyrightproblemen. Opvallend is dat ze I Surrender al vier jaar eerder had gekozen voor haar vorige Olympische Spelen. Zo keerde een eerder vertrouwd nummer terug in haar programma.
Voorbereiding en olympische prestatie
Voor de Olympische Spelen had Loena Hendrickx te maken met een moeilijke aanloop. Ze liep een bone bruise op in haar enkel en twijfelde aanvankelijk of ze wel kon deelnemen. In de voorbereiding kon ze door de pijn in haar rechterenkel enkele dagen zelfs niet stappen. Ook tijdens de trainingen bleven sprongen lastig, maar ze besliste uiteindelijk toch om te starten. Een jaar voor de Spelen had ze al een operatie aan het enkelgewricht ondergaan. Het behalen van olympische kwalificatie had ze toen omschreven als een droom die uitkwam na hard werken na die operatie.
Op de Olympische Spelen zette Hendrickx in de korte kür 70,93 punten neer en werd ze zevende. Ze slaagde er in die korte kür in om haar sprongen goed te beheren. In de vrije kür maakte ze een fout op de triple flip, maar ze werkte de rest van haar programma wel netjes af. Daarvoor kreeg ze 128,72 punten en werd ze vijftiende in dat onderdeel. In het eindklassement eindigde Hendrickx op de veertiende plaats met 199,65 punten.