Luc Terlinden is de zevende zoon van kolonel baron Maximilien Terlinden en Geneviève van der Rest. Zijn familie is afkomstig uit Rheinberg in Duitsland en vestigde zich rond 1580 in Antwerpen, later kort in Gent en vervolgens in Brussel. Terlinden volgde van 1980 tot 1986 humaniora aan het Sint-Stanislasinstituut in Brussel. Daarna begon hij aan een opleiding in handelsingenieur en management aan de Université catholique de Louvain in Louvain-la-Neuve en behaalde in 1991 een licentie in de economische wetenschappen aan de KU Leuven. Hij vervulde ook zijn militaire dienst in Siegen in Duitsland als reserveofficier bij het regiment der gidsen. Voor hij het diocesaan seminarie binnenging, werkte hij in het onderwijs. Na zijn wijding tot diaken en vervolgens tot priester door kardinaal Godfried Danneels studeerde hij morele theologie aan de Pauselijke Universiteit Alfonsiana in Rome. Zijn doctoraatsthesis behandelde de interiorisatie van morele bronnen volgens de geschriften van Charles Taylor en John Henry Newman. In zijn kerkelijke loopbaan werd hij in 2003 vicaris van de parochie Sint-Franciscus in Louvain-la-Neuve, in 2010 pastoor van de pastorale eenheid Heilig-Kruis in Elsene en verantwoordelijk voor de oprichting van Pôles Jeunes voor jongeren van 18 tot 30 jaar in Brussel. In 2017 werd hij onder meer voorzitter van het seminarie voor Franstalige bisdommen, lid van de diocesane raad van het aartsbisdom Mechelen-Brussel, kanunnik van het Sint-Romboutskapittel en professor aan het grootseminarie van Namen. Op een niet nader vermelde datum werd hij benoemd tot vicaris-generaal van het aartsbisdom Mechelen-Brussel. Hij is ook lid van de broederschap van Charles de Foucauld voor priesters.
- Hoe verliepen de familieachtergrond en opleiding van Luc Terlinden?
- Welke studies en kerkelijke functies heeft Luc Terlinden vervuld?
- Hoe werd Luc Terlinden aartsbisschop van Mechelen-Brussel?
- Hoe verliep de bisschopswijding en inhuldiging van Luc Terlinden?
- Wat is het bisschoppelijk devies van Luc Terlinden en wat betekent het?
Familie en opleiding
Luc Terlinden is afkomstig uit een familie die oorspronkelijk uit het Duitse Rheinberg kwam en zich omstreeks 1580 in Antwerpen vestigde. Na de Franse Revolutie woonde de familie korte tijd in Gent en vervolgens in Brussel. Hij is het zevende kind van kolonel baron Maximilien Terlinden en Geneviève van der Rest. Terlinden volgde van 1980 tot 1986 humaniora aan het Instituut Sint-Stanislas in Brussel. Daarna begon hij aan een kandidatuur handelsingenieur en management aan de UCLouvain in Louvain-la-Neuve. In 1991 behaalde hij een licentie in de economische wetenschappen aan de KU Leuven. Zijn legerdienst vervulde hij in Siegen, in Duitsland, als reserveofficier bij het gidsenregiment.
Priesteropleiding en kerkelijke loopbaan
Luc Terlinden begon eerst als leraar, vóór hij naar het diocesaan seminarie ging. Nadien werd hij op een niet nader vermelde datum tot diaken gewijd, waarna kardinaal Godfried Danneels hem op een onbekende datum tot priester wijdde. Hij studeerde moraaltheologie aan de Alfonsiana-universiteit in Rome en wijdde zijn doctoraatsthesis aan de verinnerlijking van morele bronnen volgens de geschriften van Charles Taylor en John Henry Newman.
In 2003 werd hij benoemd tot vicaris van de parochie Sint-Franciscus in Louvain-la-Neuve. In 2010 werd hij pastoor van de pastorale eenheid Heilig Kruis in Elsene. Hij was ook verantwoordelijk voor de oprichting van Pôles Jeunes, een initiatief voor jongeren van 18 tot 30 jaar in Brussel. In 2017 volgden verschillende benoemingen: hij werd voorzitter van het seminarie voor Franstalige bisdommen, lid van de diocesane raad voor het Aartsbisdom Mechelen-Brussel, kanunnik van het Sint-Romboutskapittel en professor aan het grootseminarie van Namen. Op een niet nader vermelde datum werd hij ook benoemd tot vicaris-generaal van het Aartsbisdom Mechelen-Brussel.
Daarnaast is Terlinden lid van de priesterfraterniteit Charles de Foucauld, geestelijk begeleider van een Notre-Dame-Team-beweging rond huwelijksspiritualiteit en aalmoezenier van de scoutseenheid Sint-Andreas – P.L. de Coninck. Hij was van jongs af aan een toegewijde scout. In zijn vrije tijd houdt hij zich bezig met fietsen en bergsport.
Aanstelling tot aartsbisschop van Mechelen-Brussel
Luc Terlinden werd op een niet nader vermelde datum benoemd tot aartsbisschop van Mechelen-Brussel, als opvolger van kardinaal Jozef De Kesel. Zijn benoeming past in de traditie waarbij in het aartsbisdom Mechelen-Brussel Franstalige en Nederlandstalige aartsbisschoppen elkaar afwisselen. Voor deze functie moet een benoemde aartsbisschop zowel het Frans als het Nederlands vlot beheersen.
Benoeming en inhuldiging als bisschop
Luc Terlinden werd benoemd tot bisschop van het bisdom van de Belgische Strijdkrachten. Daarna nam hij deel aan de palliumviering voor nieuwe aartsbisschoppen in de Sint-Pietersbasiliek in Rome. Op een later, niet nader vermeld moment ontving hij de bisschopswijding en werd hij tijdens een plechtige mis in de Sint-Romboutskathedraal in Mechelen geïnstalleerd als bisschop.
Voorafgaand aan de viering woonde hij in de tuinen van het aartsbisschoppelijk paleis een korte plechtigheid bij, waar een eed van trouw aan de paus werd afgelegd en een geloofsbelijdenis werd ondertekend. Vervolgens trad hij de kathedraal binnen, voorafgegaan door honderden priesters en verschillende bisschoppen uit België en Europa. Kardinaal Jozef De Kesel was de wijdende bisschop.
Tijdens de ceremonie legde de pauselijke nuntius Franco Coppola het pallium op Luc Terlinden als teken van eenheid met de paus en de Kerk. Ook de handoplegging, de zalving met chrisma en de overhandiging van de bisschopsring, mijter en kromstaf maakten deel uit van de plechtigheid. Luc Terlinden nam daarbij bezit van de aartsbisschoppelijke en primaatszetel. Vertegenwoordigers van de burgerlijke overheden, onder wie minister van Binnenlandse Zaken Annelies Verlinden, waren aanwezig.
Bisschoppelijk devies
Het bisschoppelijk devies van Luc Terlinden luidt «Fratelli tutti», naar de gelijknamige encycliek van paus Franciscus. Met dat motto wil hij benadrukken dat het evangelie leert dat er één Heer is en dat allen broeders en zusters zijn. De bisschop treedt daarbij niet in de plaats van de Heer, maar dient de gemeenschap tussen broeders en zusters rond Christus. Het devies verwijst ook naar de sociale en universele dimensie van de broederlijkheid, zoals paus Franciscus die beklemtoont. Volgens deze visie is de Kerk geroepen om, in een context van individualisme en onrecht, een teken te zijn van broederlijkheid en vriendschap. Als voorbeelden worden de heilige Franciscus van Assisi en de heilige Karel van Foucauld genoemd, die een universele broederlijkheid belichaamden door hun leven aan God toe te wijden en de kleinsten en meest verlatenen te ondersteunen. Ook wordt gewezen op de uitdrukking «Tutti fratelli», die Henri Dunant in 1859 gebruikte toen bewoners van Solferino gewonde soldaten van beide zijden verzorgden.