Max Houben

Max Houben traint samen met Hans Eisenhut in 1932
Max Houben traint samen met Hans Eisenhut in 1932

Max Houben begon zijn sportcarrière als sprinter en nam deel aan de Olympische Spelen van 1920 in de atletiek. Op de 200 meter bereikte hij de kwartfinales, terwijl hij met de 4 x 100 meter estafette strandde in de series. In 1920 won hij ook de nationale titel op de 100 meter. Daarnaast speelde hij profvoetbal in de hoogste Belgische afdeling, onder meer voor R.C.S. Verviétois en Union Saint-Gilloise, waarmee hij in het seizoen 1932-33 landskampioen werd.

Vanaf het einde van de jaren 1920 was Houben actief in het bobsleeën. Hij maakte deel uit van de Belgische nationale ploeg als remmer en als piloot en kwam uit in vier edities van de Winterspelen. In 1928 werd hij zesde in de vijfmansbob als remmer. Vanaf de Spelen van 1932 bestuurde hij zelf sledes. Later won hij olympisch zilver in de viermansbob. In 1947 behaalde hij samen met zijn zoon Claude ook zilver op de wereldkampioenschappen in Sankt Moritz. Op 50-jarige leeftijd nam hij in 1948 deel aan de 24 Uren van Spa en eindigde hij twaalfde algemeen en tweede in zijn klasse.

Sportieve loopbaan

Max Houben won met Union Saint-Gilloise het Belgisch voetbalkampioenschap in het seizoen 1932-33. Later behaalde hij ook internationaal succes in het bobsleeën. In de viermansbob won hij een olympische zilveren medaille. Samen met zijn zoon Claude nam hij deel aan de wereldkampioenschappen van 1947 in Sankt Moritz, waar het duo ook de zilveren medaille veroverde.

Atletiek, voetbal en autosport

Max Houben begon zijn sportieve loopbaan als sprinter. In 1920 nam hij deel aan de Olympische Spelen in de atletiek. Op de 200 meter bereikte hij de kwartfinales, terwijl hij met de aflossingsploeg over 4 x 100 meter uitgeschakeld werd in de reeksen. Datzelfde jaar werd hij nationaal kampioen op de 100 meter.

Naast de atletiek speelde Houben professioneel voetbal in de hoogste Belgische afdeling. Hij kwam uit voor Racing Club de Verviers en voor Union Saint-Gilloise. Met Union Saint-Gilloise veroverde hij in het seizoen 1932-1933 de Belgische landstitel.

Op latere leeftijd kwam Houben ook nog in de autosport uit. In 1948 nam hij op 50-jarige leeftijd deel aan de 24 Uur van Spa. Hij verving daarbij zijn neef als bestuurder van een BMW 328. In die wedstrijd eindigde hij als twaalfde algemeen en als tweede in zijn klasse.

Olympische resultaten en wereldtitels

Max Houben was actief in het bobsleeën van het einde van de jaren 1920 tot het einde van de jaren 1940. Hij kwam uit voor het Belgisch nationaal bobsleeteam, zowel als remmer als als piloot, en nam deel aan vier edities van de Olympische Winterspelen. In 1928 eindigde hij als remmer op de zesde plaats in de vijfmansbob. Vanaf de Spelen van 1932 reed hij zelf de sleeën en werd hij negende in de tweemansbob. Op de Spelen van 1936 nam hij deel aan zowel de tweemans- als de viermansbob, met een negende plaats in de tweemansbob en een vijfde plaats in de viermansbob. In 1948, op 49-jarige leeftijd, behaalde hij de vierde plaats in de tweemansbob en won hij samen met Freddy Mansveld, Louis-Georges Niels en Jacques Mouvet een zilveren medaille in de viermansbob.

Houben nam ook minstens deel aan twee wereldkampioenschappen bobsleeën. Op het wereldkampioenschap van 1947 in Sankt Moritz won hij brons in de tweemansbob met Jacques Mouvet. In dezelfde editie behaalde hij opnieuw een medaille in de viermansbob, ditmaal zilver met Claude, Albert Lerat en Jacques Mouvet.

Nagedachtenis

Na zijn overlijden schonk de gemeenschap van Lake Placid een trofee aan de Internationale Federatie voor Bobslee en Toboganning. Die trofee kreeg de naam Max Houben Memorial Trophy, als eerbetoon aan Houben. De Max Houben Memorial Trophy wordt toegekend aan de wereldkampioenen in de tweemansbob. Jacques Mouvet overleefde het ongeval van 1949 met zware verwondingen.

Scroll naar boven