Michael Rösch (geboren op 4 mei 1983 in Pirna) is een voormalig Belgisch-Duitse biatleet. Hij groeide op in Zinnwald-Georgenfeld en begon op negenjarige leeftijd met biatlon. In zijn jeugd werd hij viermaal juniorwereldkampioen. Rösch kwam tot en met 2012 uit voor Duitsland en startte in 2014 met wedstrijden voor België. Op internationaal niveau boekte hij meerdere sterke resultaten. Zo werd hij tweede in de sprint in Osrblie op 16 december 2005 en derde op de 20 km in dezelfde plaats een dag eerder. In Ruhpolding werd hij op 14 januari 2006 tweede in de sprint en won hij op 15 januari 2006 de achtervolging. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2006 won hij goud met de 4 × 7,5 km estafette, waarbij hij de tweede beste individuele tijd neerzette. Later won hij in Oberhof goud in de gemengde estafette en zilver in de sprint op de Zomerwereldkampioenschappen biatlon van 2009.
- Hoe verliep de vroege loopbaan en nationale overstap van Michael Rösch?
- Hoe verliep de biatloncarrière van Michael Rösch in zijn belangrijkste jaren?
- Hoe verliep Michael Röschs loopbaan na zijn mindere resultaten eind 2009?
- Hoe verliep Michael Röschs overstap naar België en welke resultaten behaalde hij daarna?
- Hoe verliep Michael Rösch zijn latere loopbaan in de World Cup en wat deed hij na zijn afscheid van de topsport?
- Welke onderscheidingen en erkenningen ontving Michael Rösch?
Vroege leven en nationale overstap
Michael Rösch werd geboren op 4 mei 1983 in Pirna en groeide op in Zinnwald-Georgenfeld. Hij was een voormalige Belgisch-Duitse biatleet. Tot 2012 kwam hij uit voor Duitsland, waarna hij vanaf 2014 voor België deelnam. Een van zijn grootste successen was de gouden medaille met de aflossing op de Olympische Winterspelen van 2006.
Doorbraak en internationale successen
Michael Rösch begon op negenjarige leeftijd met biatlon en groeide uit tot viervoudig wereldkampioen bij de junioren. In het wereldbekercircuit liet hij zich voor het eerst nadrukkelijk zien met een zesde plaats in de sprint tijdens de finale van de Wereldbeker 2003/04 in Fort Kent. In december 2005 volgden opnieuw sterke resultaten in Osrblie, waar hij op 15 december derde werd op de 20 km en een dag later tweede eindigde in de sprint. Een maand later, op 14 januari 2006, werd hij tweede in de sprint in Ruhpolding, waarna hij op 15 januari de achtervolging won.
Zijn grootste succes kwam later dat jaar op de Olympische Winterspelen in Turijn. Daar won hij goud met de aflossing 4 × 7,5 km biatlon. In die olympische aflossing realiseerde hij ook de tweede beste individuele tijd. In het eindklassement van de Wereldbeker 2006 eindigde hij vijfde.
Ook in de seizoenen nadien bleef Rösch op het hoogste niveau presteren. In 2008/09 behaalde hij opnieuw een individueel podium met een tweede plaats in de sprint van Oberhof, en hij sloot dat wereldbekerseizoen af op de zestiende plaats in het algemeen klassement. In 2009 bevestigde hij zijn vorm op het Summer Biathlon World Championships in Oberhof: hij won goud in de gemengde aflossing, pakte zilver in de sprint en werd wereldkampioen in de achtervolging.
Terugval en heropleving
Na tegenvallende resultaten in de Wereldbeker eind 2009 werd Michael Rösch teruggezet naar de IBU Cup. Ook in het seizoen 2009/10 behaalde hij daar lagere klasseringen. Voor de Olympische Winterspelen van 2010 in Vancouver werd hij niet geselecteerd. Hij begon het seizoen 2010/11 opnieuw in de IBU Cup, maar verloor daarna zijn nominatie voor alle wedstrijden. Na het seizoen 2010/11 kwam hij enkel nog uit in de Germany Cup. Op 9 december 2011 keerde hij terug in de Wereldbeker met een 27e plaats in de sprint in Hochfilzen, gevolgd door een 12e plaats in de achtervolging. In 2011 nam hij ook deel aan de 90 km lange Wasalauf in klassieke stijl.
Overstap naar België en internationale successen
Vanaf september 2012 wilde Michael Rösch uitkomen voor België. Om die stap mogelijk te maken, nam hij ontslag bij de Federale Politie. In januari 2014 verkreeg hij de Belgische nationaliteit, maar daardoor kon hij niet deelnemen aan de Olympische Winterspelen van 2014, omdat hij nog niet lang genoeg Belg was. Ook moest hij zich kwalificeren voor de Biathlon World Cup, omdat België geen atletenquotum had. In maart 2014 kwam hij onder Belgische vlag uit in de IBU Cup in Martell, Italië. Later dat jaar behaalde hij voor België zilver op de sprint en goud op de pursuit tijdens het Wereldkampioenschap zomerbiatlon in Tyumen.
Doorbraak in de World Cup en afscheid
In de winter van 2014 haalde Rösch in Martell een 19e plaats in de sprint en werd hij 11e in de achtervolging op de IBU Cup. Daardoor verdiende hij een wildcard voor het seizoen 2014/15. In Östersund werd hij 50e in de individueel, maar in de sprintreeksen in Östersund en Hochfilzen miste hij de puntenrangschikking. Begin 2015 zorgde een 30e plaats in de sprint in Oberhof voor zijn eerste World Cup-punten voor België.
Op 10 december 2016 volgde in Pokljuka een zesde plaats in de achtervolging, zijn beste World Cup-resultaat na zijn nationale overstap. Op 12 januari 2019 kondigde Rösch tijdens de World Cup in Oberhof zijn afscheid van de wedstrijdsport aan. Een week later reed hij in Ruhpolding, op zijn thuis-WC, zijn laatste individuele races. Na zijn aankondiging bleef hij wel beschikbaar voor aflossingswedstrijden. Zijn laatste World Cup-wedstrijd was een aflossing in Canmore, Canada, in februari 2019.
Vanaf mei 2019 werkte hij als trainer voor de Saksische Sportbond aan het trainingscentrum in Altenberg, tot in de zomer van 2020. Sinds het seizoen 2021/22 is hij ook expert en co-commentator voor biatlonuitzendingen op Eurosport.
Onderscheidingen en erkenningen
Michael Rösch ontving meerdere onderscheidingen voor zijn prestaties. In 2006 werd hij in Saksen uitgeroepen tot Sportman van het Jaar. In hetzelfde jaar behaalde hij met zijn ploeg de derde plaats in de verkiezing van de Duitse Sportman van het Jaar. Ook won hij samen met de olympische biatlonaflossingsploeg de titel Winterstar 2006 in de categorie Beste Ploeg, gekozen door de kijkers van Bayerischer Rundfunk en de lezers van Bild. In 2007 werd hij bovendien benoemd tot Politie Sportman van het Jaar.