Mike De Decker (geboren op 15 december 1995) is een Belgische professionele darter die deelneemt aan toernooien van de Professional Darts Corporation (PDC). Hij wordt bijgenaamd “the Real Deal”. In zijn jeugd behaalde hij vier PDC Development Tour-titels en won hij in 2014 ook de British Teenage Open van de World Darts Federation. Datzelfde jaar speelde hij op de PDC Youth Tour, waar hij twee keer de laatste 16 bereikte, en kwalificeerde hij zich voor drie European Tours zonder een wedstrijd te winnen. In januari 2015 speelde hij voor het eerst PDC Q-School, maar hij veroverde toen nog geen Tour Card. Later dat jaar plaatste hij zich voor de UK Open, waar hij Stephen Hardy met 5–1 versloeg en in de tweede ronde met 5–3 verloor van Jan Dekker. In 2015 bereikte hij op de Development Tour drie halve finales en drie finales. In 2024 won De Decker zijn eerste PDC Pro Tour-titel op Players Championship 16 en zijn eerste major titel op de World Grand Prix, waar hij Luke Humphries met 6–4 versloeg in de finale. Hij haalde ook zijn tweede major kwartfinale op de Players Championship Finals van 2024. In 2025 werd hij runner-up op de Belgian Darts Open en de Australian Darts Masters.
- Hoe ontwikkelde Mike De Decker zich in het PDC-circuit en welke titels behaalde hij?
- Hoe verliep de vroege profcarrière van Mike De Decker bij de PDC?
- Hoe presteerde Mike De Decker in het Development Tour-seizoen van 2015?
- Hoe ontwikkelde Mike De Decker zich tussen 2015 en 2020 op de PDC-tour?
- Hoe verliepen Mike De Decker zijn wereldkampioenschappen en andere grote PDC-toernooien tussen 2021 en 2024?
- Hoe maakte Mike De Decker zijn grote doorbraak in de PDC?
- Hoe presteerde Mike De Decker op de Grand Slam of Darts van 2024?
- Waarom werd Mike De Decker niet meteen opgenomen in de Premier League?
- Hoe verliep de opmars van Mike De Decker in de grote toernooien?
Doorbraak en eerste grote titels
Mike De Decker, geboren op 15 december 1995, is een Belgische professionele darter die uitkomt in toernooien van de Professional Darts Corporation (PDC). Hij staat bekend onder de bijnaam 'the Real Deal'. In zijn jeugdcarriere won hij vier PDC Development Tour-titels, wat al vroeg zijn potentieel toonde.
Zijn eerste grote titel volgde in 2024, toen hij het World Grand Prix won. In de finale versloeg hij Luke Humphries met 6-4. Datzelfde jaar behaalde hij ook zijn eerste PDC Pro Tour-titel op Players Championship 16. Daarnaast bereikte hij op de Players Championship Finals van 2024 zijn tweede major kwartfinale.
In 2025 stond De Decker opnieuw dicht bij een grote titel. Hij eindigde als runner-up op de Belgian Darts Open op de PDC European Tour en ook op de Australian Darts Masters binnen de World Series of Darts.
Doorbraakjaren bij de PDC
In 2014 speelde Mike De Decker op de PDC Youth Tour, waar hij twee keer de laatste zestien haalde. Datzelfde jaar won hij de British Teenage Open bij de World Darts Federation. Ook plaatste hij zich in 2014 voor drie European Tours, maar daarin kon hij geen wedstrijd winnen.
In januari 2015 maakte De Decker voor het eerst zijn opwachting op de PDC Q-School, al slaagde hij er toen niet in om een Tour Card te veroveren. Later dat jaar kwalificeerde hij zich voor de UK Open als nummer 81 op de UK Open Qualifiers Order of Merit. Daar won hij in de eerste ronde met 5–1 van Stephen Hardy, maar in de tweede ronde verloor hij met 5–3 van Jan Dekker.
Daarnaast was hij in 2015 actief op zowel de PDC Challenge Tour als de PDC Development Tour.
Sterk seizoen op de Development Tour
In 2015 kende Mike De Decker een sterk seizoen op de Development Tour. Hij bereikte drie halve finales en drie finales. De Decker won dat jaar twee toernooien: event 5, waarin hij Benito van de Pas met 4-3 versloeg, en event 11, waarin hij Dimitri Van den Bergh met 4-2 klopte. In event 15 strandde hij in de finale na een 4-2 nederlaag tegen Dean Reynolds. Dankzij die resultaten eindigde hij het seizoen als tweede op de Development Tour Order of Merit.
Terugkeer via Development Tour en Tour Card
In 2015 viel Mike De Decker op door zich als vierde reekshoofd te kwalificeren voor het PDC World Youth Championship. Daar verloor hij in de tweede ronde met 6-1 van Sam Hanson. Later dat najaar nam hij ook deel aan Players Championship-evenementen, nadat hij was opgeroepen via de Challenge Tour. Op basis van zijn ranking op de Development Tour verdiende hij vervolgens een PDC Tour Card voor de seizoenen 2016 en 2017.
In 2016 speelde hij opnieuw op de Development Tour en won hij het negentiende en laatste toernooi van het jaar. Daarnaast boekte hij zijn eerste overwinning op de European Tour, op de European Darts Matchplay tegen Darren Johnson. In oktober 2016 haalde hij voor het eerst de laatste 16 van een Players Championship.
Het jaar 2017 leverde opnieuw meerdere sterke resultaten op. In maart gooide hij een negen-darter op de Development Tour en haalde hij zowel een kwartfinale als een halve finale. In april bereikte hij een kwartfinale op een Players Championship-evenement. Op de European Tour haalde hij voor het eerst de laatste 16 van de Dutch Darts Masters, nadat hij Richard North en Alan Norris had verslagen. Hij plaatste zich ook voor de Players Championship Finals, waar hij in de eerste ronde verloor van Adrian Lewis. Op het Development Tour-circuit won hij aan het einde van het jaar opnieuw een toernooi. In het PDC World Youth Championship van 2017 haalde hij de laatste 16, waarna hij werd uitgeschakeld door titelverdediger Corey Cadby.
Aan het einde van 2017 verloor hij zijn PDC Tour Card. In 2018 slaagde hij er tijdens Q-School in het voorjaar niet in om die kaart terug te winnen. Ook begin 2019 bleef dat zonder succes, al haalde hij toen wel een kwartfinale op Q-School. Op de Development Tour van 2019 verzamelde hij twee kwartfinales en een halve finale. Op de European Tour speelde hij dat jaar verschillende toernooien en bereikte hij de laatste 16 van de Austrian Darts Championship, met zeges tegen Chris Dobey en Jonny Clayton, vooraleer hij nipt verloor van Rowby-John Rodriguez. In januari 2020 won hij uiteindelijk opnieuw een Tour Card op de European Q-School in Hildesheim door Dennis Nilsson met 5-3 te verslaan in de finale van dag 2, waardoor hij in 2020 voor het eerst in drie jaar terugkeerde op de Pro Tour.
Doorbraak op het PDC-circuit
Mike De Decker plaatste zich via de PDC Pro Tour Order of Merit voor het PDC World Darts Championship van 2021. Daar verloor hij in de eerste ronde met 3-0 in sets van Edward Foulkes. In november van datzelfde jaar kwalificeerde hij zich ook voor de Grand Slam of Darts via de Tour Card Holder qualifier. In de groepsfase won hij in zijn drie wedstrijden tegen Peter Wright, Gabriel Clemens en Fallon Sherrock telkens één leg.
Op het PDC World Darts Championship van 2022 boekte De Decker zijn eerste zege op dat podium door Darius Labanauskas te verslaan in de eerste ronde. In de tweede ronde was Dave Chisnall met 3-0 te sterk. Ook in 2023 was hij opnieuw aanwezig op het PDC World Darts Championship. Daar won hij zijn openingswedstrijd tegen Jeff Smith met 3-1, waarna Mensur Suljović hem in de tweede ronde met 3-0 uitschakelde.
Datzelfde jaar maakte De Decker ook zijn debuut op de World Matchplay en de World Grand Prix. In beide toernooien ging hij in de eerste ronde onderuit. Voor het PDC World Darts Championship van 2024 kwalificeerde hij zich opnieuw. Hij versloeg Dragutin Horvat met 3-1 in de eerste ronde, maar verloor in de tweede ronde met 3-1 van Madars Razma.
Later won De Decker zijn eerste PDC-seniorentitel door Ricky Evans te verslaan in de finale van Players Championship 16.
Doorbraak op het hoogste niveau
Mike De Decker kwalificeerde zich voor de World Grand Prix via de ProTour Order of Merit en won daar uiteindelijk ook het toernooi. In de finale versloeg hij Luke Humphries met 6-4 om zijn eerste PDC majortitel te pakken. Daarmee werd hij pas de tweede Belgische speler die een major won, na Dimitri Van den Bergh.
Tijdens hetzelfde seizoen haalde De Decker ook sterke resultaten op de Europese tour. Hij kwalificeerde zich voor 11 van de 13 European tours en plaatste zich zo ook voor het Europees Kampioenschap van 2024. Daar bereikte hij de tweede ronde. In de openingsronde won hij met 6-1 van Josh Rock, maar in de tweede ronde ging hij met 10-6 onderuit tegen Danny Noppert.
Grand Slam van Darts 2024
Mike De Decker kwalificeerde zich voor de Grand Slam of Darts 2024 en werd ingedeeld in groep E, samen met Michael Smith, Jermaine Wattimena en Mensur Suljovic. Hij begon het toernooi met een nederlaag tegen Jermaine Wattimena, maar herpakte zich daarna met zeges tegen Mensur Suljovic en Michael Smith. Daarmee eindigde hij op de tweede plaats in groep E. In de tweede ronde verloor De Decker nipt met 10-9 van Luke Littler. Later, op het PDC World Darts Championship 2025, strandde hij in de tweede ronde na een 3-1 nederlaag tegen Luke Woodhouse.
Premie en erkenning
Mike De Decker werd de eerste winnaar van een premier event die op Sky Sports te zien was zonder geselecteerd te worden voor de Premier League-opstelling. PDC-topman Matt Porter zei dat De Decker nog niet klaar was voor de Premier League, omdat hij beperkt ervaring had in later uitgestelde, op televisie uitgezonden toernooien. Tegelijk beschreef Porter hem als een uitmuntend talent en gaf hij aan dat De Decker naar verwachting in de toekomst wel in de Premier League zou terechtkomen.
Doorbraak op Europees en internationaal niveau
Op de Belgian Darts Open bereikte Mike De Decker zijn eerste finale op de European Tour. In dat toernooi klopte hij Luke Humphries, Gerwyn Price en Ross Smith, maar in de finale verloor hij met 8-3 van Luke Littler. Later maakte hij zijn debuut op de World Cup of Darts voor België, samen met Dimitri Van den Bergh. Het Belgische duo werd daar al uitgeschakeld in de groepsfase door de Filipijnen.
In juli 2025 werd aangekondigd dat De Decker zijn debuut zou maken in de World Series of Darts, met deelname aan de Australian Darts Masters en de New Zealand Darts Masters. Hij sloeg de uitnodiging voor de Dutch Darts Masters van 2025 af vanwege familiale verplichtingen.
Op de World Matchplay begon hij sterk met een zege van 10-7 tegen Dave Chisnall, maar in de volgende ronde werd hij uitgeschakeld. In zijn eerste World Series-evenement haalde hij meteen de finale van de Australian Masters, waar hij opnieuw verloor van Luke Littler, dit keer met 8-4. Daarna kende hij een zware ontgoocheling op het WK darts van 2026, waar hij in de eerste ronde met 3-2 verloor van de Afrikaanse qualifier David Munyua.