Patrick Nothomb was een Belgische diplomaat, geboren in Schaarbeek en overleden in Habay-la-Neuve. Hij was de vader van romanschrijfster Amélie Nothomb. Hij schreef twee boeken over zijn diplomatieke loopbaan, en ook over een gijzeling in Congo-Kinshasa in 1964.
Nothomb was de zoon van André Nothomb en Claude Lancksweert, de kleinzoon van Pierre Nothomb, de neef van Paul Nothomb en Charles-Ferdinand Nothomb, en de achterneef van Jean-Baptiste Nothomb. Hij had drie kinderen: André, Juliette en Fabienne, bekend als Amélie. Hij droeg een erfelijke baronstitel, afkomstig uit de jongere tak van de familie. Zijn familie kwam oorspronkelijk uit Pétange in het Groothertogdom Luxemburg en koos na de deling van Luxemburg in 1839 voor de Belgische nationaliteit. In 2012 verkreeg hij de Luxemburgse nationaliteit door nieuwe wetgeving. Nothomb studeerde af als doctor in de rechten aan de Université catholique de Louvain in 1957 en trad in 1960 toe tot de Belgische diplomatieke dienst, waar hij tot 2001 actief bleef. Hij werd uitgezonden naar Congo-Kinshasa, benoemd tot consul in Stanleyville (Kisangani) en daar gegijzeld door Simba-revolutionairen.
- Wie was Patrick Nothomb en waarvoor stond zijn loopbaan bekend?
- Uit welke familie komt Patrick Nothomb?
- Hoe verliep Patrick Nothombs loopbaan in de diplomatie en welke belangrijke rollen had hij later?
Diplomaat en auteur
Patrick Nothomb was een Belgische diplomaat, geboren in Schaarbeek en overleden in Habay-la-Neuve. Hij was ook de vader van schrijfster Amélie Nothomb. Naast zijn diplomatieke loopbaan schreef hij twee boeken over die carrière. Daarin kwam onder meer een gijzeling in Congo-Kinshasa in 1964 aan bod.
Familiale afkomst
Patrick Nothomb is de zoon van André Nothomb en Claude Lancksweert. Hij is ook de kleinzoon van Pierre Nothomb. Binnen de familie is hij daarnaast de neef van Paul Nothomb en Charles-Ferdinand Nothomb, en de groottante-neef van Jean-Baptiste Nothomb.
Diplomatie, gevangenschap en latere functies
Patrick Nothomb behaalde in 1957 een doctoraat in de rechten aan de Université catholique de Louvain. In 1960 trad hij toe tot de Belgische diplomatieke dienst, waar hij bleef tot 2001. Tijdens zijn loopbaan werd hij uitgezonden naar Congo-Kinshasa en benoemd tot consul in Stanleyville, het huidige Kisangani. Daar werd hij in oktober 1964 gegijzeld door Simbarevolutionairen en bleef hij tot november 1964 in gevangenschap. In die periode onderhandelde hij actief om de executie van de gijzelaars uit te stellen. Uiteindelijk werden hij en de andere gijzelaars bevrijd door Belgische paracommando's tijdens Operatie Dragon Rouge.
Na zijn diplomatieke carrière bleef Nothomb actief in verschillende functies. In 2003 was hij commissaris-generaal van Europalia Italië. Van 2004 tot 2020 was hij adviseur van de gouverneur van de provincie Luxemburg. Daarnaast was hij medeoprichter van de Belgische vereniging van Neo-Luxemburgers, samen met Henri Bosseler, Philippe Greisch en David Colling. Zijn familie kwam oorspronkelijk uit Pétange in het Groothertogdom Luxemburg, maar koos na de deling van Luxemburg in 1839 voor de Belgische nationaliteit. In 2012 kreeg hij opnieuw de Luxemburgse nationaliteit toegekend door nieuwe wetgeving. Hij bezat ook een erfelijke barontitel, afkomstig uit de jongere tak van de familie.