Philippe Close

Philippe Close spreekt op de nucleaire energietop 2024
Philippe Close spreekt op de nucleaire energietop 2024

Philippe Close groeide op in een familie die dicht bij de Socialistische Partij stond. Zijn vader was een neef van Jean-Louis Close en zijn maternale oom is Philippe Mahoux. Hij studeerde rechten aan de Université libre de Bruxelles en was vicevoorzitter van het Vrij Onderzoek-cercle. Daarna werkte hij als medewerker van senator Roger Lallemand voor institutionele aangelegenheden. In 1999 trad hij toe tot het Institut Émile Vandervelde en in 2000 werd hij woordvoerder van Elio Di Rupo. Een jaar later ging hij aan de slag bij de Stad Brussel als kabinetschef van burgemeester Freddy Thielemans. In 2006 werd hij verkozen in de Stad Brussel en werd hij schepen bevoegd voor Toerisme en Personeel. Na de verkiezingen van 2012 begon hij aan een tweede mandaat en kreeg hij ook de Financiën toegewezen. In 2009 werd hij Brussels parlementslid. Van 2007 tot 2013 was hij voorzitter van het gewestelijke toerismekantoor VisitBrussels. Hij zette in op toerisme als economische ontwikkelingssector en ondersteunde het NEO-project voor de herontwikkeling van het Heizelplateau. Hij stond ook aan het hoofd van de vzw en stimuleerde evenementen-toerisme met de oprichting van BME en initiatieven zoals Bruxelles-les-Bains en Plaisirs d’Hiver.

Vroege leven en loopbaan

Philippe Close werd geboren in een familie die nauw aanleunde bij de Socialistische Partij. Zijn vader was een neef van Jean-Louis Close, en zijn oom langs moederszijde was Philippe Mahoux. Close studeerde rechten aan de Université libre de Bruxelles en was er ondervoorzitter van het Cercle du Libre Examen. Daarna werkte hij als medewerker van senator Roger Lallemand op institutioneel vlak. In 1999 trad hij in dienst bij het Institut Émile Vandervelde, en in 2000 werd hij woordvoerder van Elio Di Rupo.

Van kabinetchef tot burgemeester

Philippe Close kwam in 2001 bij de Stad Brussel in dienst als kabinetschef van burgemeester Freddy Thielemans. In 2006 werd hij verkozen in de Stad Brussel en werd hij schepen bevoegd voor Toerisme en Personeel. Na de verkiezingen van 2012 begon hij aan een tweede mandaat bij de Stad Brussel, waarbij hij ook de bevoegdheid over de Financiën kreeg. In 2009 werd hij Brussels volksvertegenwoordiger; daar volgde hij de dossiers Infrastructuur en Gezondheid en werd hij aangewezen als fractieleider in het Brussels Parlement.

Naast zijn mandaten in de stad en het parlement speelde hij ook een rol in het toerismebeleid van Brussel. Van 2007 tot 2013 was hij voorzitter van het gewestelijke toerismebureau VisitBrussels. Hij verdedigde toerisme als een belangrijke economische ontwikkelingssector voor Brussel, steunde het NEO-project voor de ontwikkeling van het Heizelplateau als internationale pool, en voorzat de vzw. Hij zette ook in op evenemententoerisme door de oprichting van Brussels eventorganisatie BME te initiëren. In dat kader kwamen evenementen tot stand zoals Brussel Bad en Winterpret.

In juni 2017 werd hij burgemeester van Brussel na het ontslag van Yvan Mayeur. Op 18 oktober 2017 werd hij tot burgemeester van de Stad Brussel verkozen met voorkeurstemmen.

Controverses rond betogingen en politieoptreden

Tijdens de Covid-19-pandemie gaf Philippe Close toestemming voor een betoging ter nagedachtenis van George Floyd in Brussel. Die beslissing leidde tot controverse, omdat ze genomen werd in een gezondheidscontext waarin veel deelnemers aanwezig waren. Later besliste hij om de oproerpolitie in te zetten om het Ter Kamerenbos te ontruimen, waar een niet-toegelaten samenscholing plaatsvond. De politie kreeg daarbij de opdracht om deelnemers uiteen te drijven met paarden en waterkanonnen, en gebruikte ook drones en een helikopter tijdens de ontruimingsoperatie. Close verwees voor die tussenkomst naar het niet-naleven van de covidmaatregelen.

De gerechtelijke procedures rond die context zorgden eveneens voor debat. Na een beroep van de mensenrechtenliga oordeelde de eerste rechter dat de covidmaatregelen geen wettelijke basis hadden. Op 7 juni 2021 vernietigde het hof van beroep dat vonnis echter.

In oktober 2025 werd Close door verschillende verenigingen en door Alexis Deswaef beschuldigd van het toelaten en toedekken van politiegeweld tegen pro-Palestijnse betogers. Ook zou hij dossiers over pro-Palestijnse demonstranten hebben bijgehouden. Op 10 oktober 2025 verklaarde Close dat hij de vrijheid van meningsuiting en het recht om te protesteren verdedigt, en hij benadrukte dat hij nooit lijsten van betogers had bijgehouden.

Scroll naar boven