Remco Evenepoel

Remco Evenepoel, Belgische wielrenner en sporter
Remco Evenepoel, Belgische wielrenner en sporter

Remco Evenepoel is een Belgische professionele wielrenner en olympisch goudmedaillewinnaar, geboren in Aalst, Oost-Vlaanderen. Hij rijdt momenteel voor UCI WorldTeam Red Bull-Bora-Hansgrohe. Evenepoel begon zijn sportieve loopbaan als voetballer in de jeugd van R.S.C. Anderlecht, PSV Eindhoven en de Belgische nationale jeugdteams, alvorens in 2017 over te schakelen naar wielrennen.

In 2018 won hij bij de junioren zowel de wegwedstrijd als de tijdrit op het UCI Road World Championships. Hij debuteerde als prof in 2019 bij Deceuninck–Quick-Step, zonder de onder-23-categorie te doorlopen. Dat jaar werd hij Europees kampioen en won hij als 19-jarige de Clásica de San Sebastián, waarmee hij de jongste winnaar van een UCI WorldTour-wedstrijd werd. In 2022 won hij de Vuelta a España, de UCI road race wereldtitel en Luik-Bastenaken-Luik. In 2024 volgde olympisch goud in de wegrit. Evenepoel is tevens tweevoudig winnaar van Luik-Bastenaken-Luik en werd ook drievoudig UCI-wereldkampioen in 2023, 2024 en 2025.

Opbouw naar de top

Remco Evenepoel werd geboren in Aalst, in Oost-Vlaanderen, en is de zoon van oud-wielrenner Patrick Evenepoel. Hij is 1,71 meter groot en weegt 63 kilogram. Vandaag rijdt hij voor UCI WorldTeam Red Bull-Bora-Hansgrohe en staat hij bekend als een Belgische profrenner en olympisch kampioen.

Zijn sportieve loopbaan begon niet op de fiets, maar als voetballer. In de jeugd speelde hij bij R.S.C. Anderlecht, PSV Eindhoven en de Belgische nationale jeugdploegen. Pas in 2017 schakelde hij over naar het wielrennen. Dat leverde snel resultaat op: in 2018 won hij bij de junioren zowel de wegwedstrijd als de tijdrit op het UCI Road World Championships.

In 2019 sloeg hij de beloften- of under-23-categorie over en werd hij prof bij Deceuninck-Quick-Step. Opvallend was dat hij al op 19-jarige leeftijd de Clásica de San Sebastián won en daarmee de jongste winnaar ooit werd van een UCI WorldTour-wedstrijd. In datzelfde traject groeide hij verder uit tot een van de grootste namen in het wielrennen.

Zijn doorbraak kreeg extra gewicht met zijn grote overwinningen. In 2022 won hij de Vuelta a Espana en werd hij de eerste Belg sinds 1978 die een Grand Tour won. Dat jaar behaalde hij ook de wereldtitel op de weg, won hij de ronde van Luik-Bastenaken-Luik, en kreeg hij de Vélo d'Or voor zijn prestaties. Een jaar later won hij opnieuw Luik-Bastenaken-Luik en werd hij voor het eerst wereldkampioen in 2023, wat hij later nog herhaalde in 2024 en 2025.

Ook op de Spelen maakte Evenepoel indruk. In 2024 won hij olympisch goud en pakte hij zowel de olympische tijdrit als de olympische wegwedstrijd, waarmee hij de enige mannelijke renner werd die beide onderdelen op één Zomerspelen won. Hij won ook de olympische wegwedstrijd in 2024. Datzelfde jaar maakte hij zijn debuut in de Tour de France, waar hij derde werd in het algemeen klassement, achter Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard, en tevens het jongerenklassement won. In 2019 en 2025 werd hij Europees kampioen.

Van voetbal naar koers

Remco Evenepoel werd geboren op 25 januari 2000 in Aalst, als zoon van Agna en Patrick Evenepoel. Hij begon zijn sportieve loopbaan als voetballer en sloot zich op vijfjarige leeftijd aan bij de jeugdopleiding van R.S.C. Anderlecht. In het voetbal speelde hij vooral als defensieve middenvelder en als linksback. Daarnaast kwam hij negen keer uit voor de Belgische U15- en U16-ploegen. In die periode kreeg zijn voetbalcarriere een zware klap toen hij tijdens een wedstrijd een bekkenbreuk opliep. Daarna ging het minder goed met zijn voetbalcarriere, en in 2016 werd hij door Anderlecht vrijgegeven. Vervolgens sloot hij zich aan bij KV Mechelen. Die club was na zes maanden bereid om hem een profcontract aan te bieden, maar Evenepoel koos ervoor om te stoppen met voetbal en zich voltijds op het wielrennen te richten.

Doorbraak en eerste profjaren

Remco Evenepoel begon in 2017 voltijds te koersen. In dat jaar werd hij begeleid door een voormalige drievoudige Belgische marathonkampioen. Zijn eerste wedstrijden verliepen niet vanzelf: hij had het moeilijk met fietsbeheersing en met rijden in groep. Toch kwam er al snel vooruitgang. In zijn tiende koers als junior behaalde hij zijn eerste overwinning.

In 2018 bevestigde hij zich op het internationale jeugdniveau. Op de Europese kampioenschappen voor junioren won hij zowel de tijdrit als de wegwedstrijd. In die wegwedstrijd over 118,8 kilometer had hij een voorsprong van 9 minuten en 44 seconden. Later dat jaar deed hij dat nog eens over op de wereldkampioenschappen voor junioren, waar hij opnieuw zowel de wegwedstrijd als de tijdrit won.

In juli 2018 kondigde Evenepoel aan dat hij in 2019 zou aansluiten bij een profploeg. Voor zijn eerste profseizoen lag de nadruk op kortere rittenkoersen, en de kasseiklassiekers zou hij overslaan. Zijn eerste profresultaten volgden snel. In de Vuelta a San Juan van 2019 won hij het jongerenklassement en werd hij negende in het algemeen klassement. In de derde etappe, een tijdrit, behaalde hij er zijn eerste profpodium.

Ook in eigen land zette hij sterke prestaties neer. In de Tour of Belgium won hij het algemeen klassement, een etappe en het puntenklassement. Op 3 augustus 2019 won hij de Clásica de San Sebastián. Daarbij reed hij samen met Toms Skujinš weg, waarna hij solo naar de overwinning reed. Met die zege werd hij de derde jongste renner ooit die een wielerklassieker won.

Kort daarna volgden opnieuw grote resultaten. Op 8 augustus 2019 won hij de tijdrit op het Europees kampioenschap op de weg. Op het wereldkampioenschap van 2019 koos hij ervoor om te starten bij de elite mannen in plaats van in de categorie onder 23. Daar pakte hij het zilver in de tijdrit. In 2019 deelde hij ook een kamer met Philippe Gilbert, die hem dat jaar begeleidde en mentorde.

Discussie over de tactiek van België

Na de wegwedstrijd won Julian Alaphilippe de koers, maar Patrick Lefevere had veel lof voor de kracht van Remco Evenepoel. Tegelijk stelde hij zich vragen bij de keuze van de Belgische ploeg om de wedstrijd zo vroeg open te breken. Volgens Lefevere was Evenepoel de beste man in de koers na Alaphilippe, maar hij vroeg zich af of de Belgen wel de juiste kopman hadden gekozen. Hij vond het ook onduidelijk waarom Evenepoel zo vroeg in de aanval werd gestuurd. In zijn kritiek ging Lefevere nog verder door te zeggen dat de Belgische ploeg Evenepoel had opgeofferd en voor Alaphilippe letterlijk de rode loper had uitgerold.

Onzekerheid voor het WK

Remco Evenepoel vertelde dat hij het gevoel had dat hij de race had kunnen winnen. Op vrijdagavond voor de Wereldkampioenschappen woonde hij een meeting bij, maar hij vond het onduidelijk wat er precies van hem werd verwacht. Daarom vroeg hij coachs Sven Vanthourenhout en Serge Pauwels in concrete termen wat zijn rol zou zijn. Evenepoel gaf aan dat hij dacht dat hij in een bepaald scenario misschien kon winnen. Toen hij vroeg of hij een kans zou krijgen om te winnen, antwoordden Vanthourenhout en Pauwels 'nee'. Evenepoel zei wel dat hij akkoord ging met de tactiek en de selectie. Hij had al weken gepredikt dat hij enorm uitkeek naar de wedstrijd.

Kritiek op houding na de koers

Jasper Stuyven zei dat Remco Evenepoel enkele dagen na de race niet opdook voor de teamdebrief. Volgens Stuyven was Evenepoel wel op de hoogte van die bespreking, maar vond hij het niet nodig om aanwezig te zijn. Stuyven gaf ook aan dat uitspraken van Evenepoel op televisie bij sommige ploegleden waren blijven hangen. Hij vond dat Evenepoel af en toe door zijn entourage afgeremd moest worden. Daarnaast zei Stuyven dat Evenepoel moest leren wanneer hij dingen wel en niet kan zeggen, en dat sommige zaken intern horen te blijven.

Grote zeges in 2022

Op 24 april won Remco Evenepoel op 22-jarige leeftijd Luik-Bastenaken-Luik. Het was zijn eerste deelname aan deze wielerklassieker, maar hij maakte meteen indruk met een solo van 29,6 kilometer. Aan de finish had hij 48 seconden voorsprong op de nummer twee. Over 257,1 kilometer reed hij gemiddeld 41,397 km/h, waardoor deze editie de snelste uit de geschiedenis van La Doyenne werd.

Later in 2022 liet Evenepoel opnieuw zijn kracht zien in de Clásica de San Sebastián. Ook daar trok hij de wedstrijd open met een succesvolle solo-aanval, dit keer over 44 kilometer. Hij won de koers met bijna twee minuten voorsprong op Pavel Sivakov.

Doorbraak in de Vuelta van 2022

In de Vuelta a España van 2022 zette Remco Evenepoel in de eerste week een beslissende stap. Na de zesde etappe, met aankomst bergop in San Miguel de Aguayo na een klim van 800 meter, nam hij de rode leiderstrui over. Jay Vine won die rit, terwijl Evenepoel zelf als tweede finishte. Met die prestatie pakte hij ook aanzienlijke tijd op zijn rechtstreekse concurrenten in het algemeen klassement, onder wie Primoz Roglic.

Zijn voorsprong werd nog groter in de individuele tijdrit van de tiende etappe, over 30,9 kilometer. Evenepoel reed daar 33 minuten en 18 seconden en was 48 seconden sneller dan Roglic, die tweede werd. Daardoor liep zijn kloof in het klassement op tot 2 minuten en 41 seconden. In de zware bergetappes die volgden, slonk die marge weer tot zo weinig als 1 minuut en 26 seconden.

Roglic moest de ronde daarna verlaten na een val op het einde van de zestiende etappe. Evenepoel bleef ondertussen standhouden en won ook de achttiende etappe, opnieuw met aankomst bergop. Na die rit had hij een voorsprong van 2 minuten en 7 seconden op Enric Mas. Begin september won Evenepoel uiteindelijk de Vuelta a España. Aan de finish bedroeg zijn eindvoorsprong 2 minuten en 2 seconden op Enric Mas en 4 minuten en 57 seconden op Juan Ayuso.

Wereldkampioenschap 2022 in Wollongong

In september nam Remco Evenepoel deel aan zowel de individuele tijdrit als de wegwedstrijd op de UCI Road World Championships van 2022 in Wollongong, Australië. In de individuele tijdrit eindigde hij derde, op 9 seconden van winnaar Tobias Foss. In de wegwedstrijd zette Evenepoel zijn beste prestatie van het kampioenschap neer. Hij reed weg met 32 kilometer te gaan en sloeg met 25 kilometer te gaan ook Alexey Lutsenko af. Daarna reed hij solo naar de finish. Evenepoel won de wedstrijd met 2 minuten en 21 seconden voorsprong op Christophe Laporte, goed voor zijn eerste wereldtitel bij de elite.

Overwinningen en tegenslag in het voorjaar en de Giro

Op 23 april won Remco Evenepoel Liège-Bastogne-Liège voor het tweede jaar op rij. In de wedstrijd trok hij ten aanval op de Côte de La Redoute. Hij viel zittend aan en reed weg van het peloton op die beklimming. Tom Pidcock was de enige renner die zijn versnelling kon volgen. Enkele kilometers later zette Evenepoel nog harder door op de pedalen en liet hij Pidcock achter. Daarna soleerde hij 30 kilometer om zijn titel in Liège-Bastogne-Liège te behouden.

In mei startte hij in de Giro d'Italia als een van de belangrijkste favorieten voor de eindzege. Op de openingsdag won hij de tijdrit naar Ortona en veroverde hij de roze leiderstrui. Daarbij nam hij ook aanzienlijk tijd op zijn rivalen in het klassement. In de eerste week verloor hij de leiding aan Andreas Leknessund, maar na zijn overwinning in de individuele tijdrit van rit 9 heroverde hij het roze. Diezelfde avond testte Evenepoel positief op COVID-19, waarna hij uit de Giro d'Italia moest opgeven. Door zijn opgave ging de leidersplaats naar Geraint Thomas. Na zijn herstel van COVID-19 kwam Evenepoel opnieuw in actie in de Tour de Suisse. Daar won hij rit 7 door in het slot van de etappe aan te vallen.

Stage 7 in de Tour de Suisse

Het laatste deel van de zevende etappe in de Tour de Suisse werd geneutraliseerd voor de tijden in het algemeen klassement. Twee dagen voor die rit was Gino Mäder om het leven gekomen na een val in een afdaling. Remco Evenepoel droeg zijn zege in stage 7 op aan Mäder.

Doorbraak, nationale titel en wereldtitel

Na zijn derde plaats in het eindklassement van de Tour de Suisse trok Remco Evenepoel die zomer zijn sterke vorm door. Op de nationale kampioenschappen verliep de tijdrit minder vlot: na een val op een nat parcours werd hij daar vierde. Enkele dagen later volgde wel een eerste grote bekroning in de wegwedstrijd. Op 25 juni werd hij voor het eerst in zijn carrière nationaal kampioen op de weg, nadat hij Alec Segaert in de sprint van de aankomstlijn had geklopt.

Later die zomer pakte Evenepoel ook zijn derde overwinning in de Clásica de San Sebastián. Hij won die wedstrijd in een tweemanssprint tegen Pello Bilbao. Niet veel later zette hij nog een groter resultaat neer op het wereldtoneel. Op 11 augustus won hij in Schotland de tijdrit op de UCI Road World Championships. Daarmee werd hij de tweede renner ooit die zowel de wegwedstrijd als de tijdrit op het wereldkampioenschap kon winnen.

In 2024 begon Evenepoel opnieuw met winst. Op 11 februari won hij de Figueira Champions Classic na een solo van 53 kilometer. Daarna schreef hij ook het eindklassement van de Tour of the Algarve op zijn naam, inclusief winst in de tijdrit van de vierde etappe met 16 seconden voorsprong.

In Parijs-Nice won hij begin maart de punten- en bergentrui en werd hij tweede in het eindklassement. Hij won er ook de slotrit, maar kreeg Matteo Jorgenson niet meer op achterstand. Zijn voorjaar werd vervolgens onderbroken door een zware val in de Tour of the Basque Country op een snelle afdaling. Daardoor moest hij de ronde verlaten. Hij liep een gebroken sleutelbeen en schouderblad op en onderging op 6 april een succesvolle operatie.

Na zijn herstel maakte Evenepoel zijn debuut in de Tour de France van 2024. Daar won hij de individuele tijdrit op de zevende etappe en eindigde hij derde in het algemeen klassement, op drie minuten van Jonas Vingegaard en negen minuten van Tadej Pogacar. Hij veroverde er ook de witte trui als beste jongere. Kort daarna volgden opnieuw olympische successen in Parijs: op 27 juli won hij goud in de tijdrit, met 15 seconden voorsprong op Filippo Ganna, en op 3 augustus won hij ook de olympische wegwedstrijd. Zo werd hij de eerste man die op dezelfde Spelen goud won in beide wegwieleronderdelen.

In het najaar van 2024 won Evenepoel opnieuw de tijdrit op het wereldkampioenschap, ditmaal in Zurich. Hij finishte daar 6 seconden voor Filippo Ganna. De ketting viel nog af voor de start, en hij reed zonder vermogensmeter. In de wegwedstrijd werd hij vijfde. Later dat jaar werd hij ook tweede in Il Lombardia.

Familie en privéleven

Remco Evenepoel is de zoon van voormalig profwielrenner Patrick Evenepoel, die in 1993 de Grand Prix de Wallonie won. In zijn privéleven is Evenepoel sinds 2022 getrouwd met Oumaïma Rayane. Hij leerde haar kennen in de middelbare school. Daarnaast spreekt Remco Evenepoel vlot Nederlands, Frans en Engels.

Doorbraak bij de junioren

In 2017 liet Remco Evenepoel zich al sterk zien met winst in La Philippe Gilbert Juniors en in La Route des Geants. Later dat jaar won hij ook het puntenklassement van Aubel-Thimister-La Gleize en pakte hij er de zege in etappe 2b. In 2018 zette hij die lijn nog duidelijker door. Op het UCI Junior Road World Championships won hij zowel de wegwedstrijd als de tijdrit. Ook op het UEC European Junior Road Championships was hij de beste in zowel de wegwedstrijd als de tijdrit. Daarnaast veroverde hij in 2018 ook de nationale juniorentitels op de weg en in de tijdrit. Die reeks overwinningen bevestigde zijn dominantie in het juniorenpeloton.

Doorbraak in 2018

In 2018 liet Remco Evenepoel zich herhaaldelijk zien als winnaar in verschillende juniorenwedstrijden. In de Giro della Lunigiana pakte hij niet alleen het eindklassement, maar ook het puntenklassement en het bergklassement. Daarnaast won hij er de ritten 1a, 2 en 4. Ook in de Course de la Paix Juniors was hij bijzonder sterk: daar schreef hij het algemeen klassement, het puntenklassement en het bergklassement op zijn naam, met ritwinst in 2a, een individuele tijdrit, en in rit 4.

Zijn reeks zeges ging verder in de GP Général Patton, waar hij opnieuw het algemeen klassement, het puntenklassement en het bergklassement won, naast de ritten 1 en 2. In Aubel-Thimister-Stavelot behaalde hij opnieuw de eindzege, samen met het puntenklassement en het bergklassement, en hij won er rit 3. Ook in de Trophée Centre Morbihan was Evenepoel de beste in het algemeen klassement en het puntenklassement, met winst in rit 1.

Naast deze meerdaagse wedstrijden kende hij in 2018 ook succes in eendagskoersen. Zo won hij de Kuurne-Brussel-Kuurne Juniores, de Chrono des Nations Juniores en de Guido Reybrouck Classic. Dat jaar stond voor Evenepoel dus volledig in het teken van een opvallende reeks overwinningen in het juniorenpeloton.

Doorbraak en zeges in de tijdrit

In 2019 liet Remco Evenepoel zich al nadrukkelijk opmerken in zowel rittenkoersen als in de tijdrit. Zo won hij de tijdrit op het UEC Europees kampioenschap op de weg. Dat jaar schreef hij ook de eindstand van de Ronde van België op zijn naam, samen met de puntenklassementen en een ritzege in de tweede etappe. Daarnaast won hij Clásica de San Sebastián. Op het UCI wereldkampioenschap op de weg werd hij tweede in de tijdrit, terwijl hij op het nationaal kampioenschap op de weg derde eindigde in dezelfde discipline. In andere wedstrijden noteerde hij onder meer een vierde plaats algemeen in de Ronde van Turkije, een achtste plaats in de Adriatica Ionica Race, waar hij ook de derde etappe won, en een negende plaats algemeen in de Vuelta a San Juan, waarin hij ook het jongerenklassement won.

Ook in 2020 bleef Evenepoel successen boeken in meerdaagse koersen. In de Volta ao Algarve won hij het algemeen klassement, het jongerenklassement en de tweede en vijfde etappe, waarvan die laatste een individuele tijdrit was. Later dat jaar won hij ook het algemeen klassement van de Ronde van Polen en de vierde etappe daar. In de Vuelta a Burgos zette hij opnieuw een eindzege neer, samen met het jongerenklassement en een ritzege in de derde etappe. Nog in 2020 won hij de Vuelta a San Juan, opnieuw met het jongerenklassement, en met winst in de derde etappe, een tijdrit.

In 2021 bouwde Evenepoel verder aan dat palmares. Hij won de Ronde van Denemarken, inclusief het jongerenklassement, en pakte daar de derde en vijfde etappe, met de vijfde als tijdrit. Daarna volgde ook de eindzege in de Ronde van België, samen met winst in de tweede etappe, opnieuw een tijdrit. In hetzelfde jaar won hij ook de Brussels Cycling Classic, de Coppa Bernocchi en de Druivenkoers Overijse.

Sterke resultaten in 2021 en wereldtitel in 2022

In 2021 liet Remco Evenepoel zich meermaals opmerken in zowel de wegwedstrijd als het tijdrijden. Op de UEC European Road Championships werd hij tweede in de wegwedstrijd en derde in de tijdrit. Op de Belgische nationale kampioenschappen eindigde hij tweede in de tijdrit en derde in de wegwedstrijd. Ook op het UCI Road World Championships haalde hij brons in de tijdrit. Daarnaast werd hij vijfde in zowel Giro dell Emilia als Chrono des Nations, en negende in de tijdrit op de Olympische Spelen.

In 2022 volgde opnieuw een sterk seizoen met belangrijke ereplaatsen en een grote overwinning. Op het UCI Road World Championships won Evenepoel de wegwedstrijd en werd hij derde in de tijdrit. Op de nationale kampioenschappen won hij de tijdrit.

Doorbraakjaar in 2022

In 2022 kende Remco Evenepoel een bijzonder sterk seizoen met overwinningen in zowel rittenkoersen als eendagswedstrijden. In de Vuelta a Espana won hij het eindklassement en het jongerenklassement, en hij pakte er ritwinst in de individuele tijdrit van etappe 10 en in etappe 18. Ook in de Tour of Norway toonde hij zich bijzonder dominant: daar won hij het algemeen klassement, het jongerenklassement en drie ritten, namelijk de etappes 1, 3 en 5.

Zijn succes in rittenkoersen zette hij voort in de Volta ao Algarve, waar hij opnieuw het algemeen klassement en het jongerenklassement won, naast etappe 4, een individuele tijdrit. Daarnaast behaalde hij ook sterke resultaten in andere meerdaagse wedstrijden. In de Volta a la Comunitat Valenciana eindigde hij tweede in het eindklassement, won hij het jongerenklassement en schreef hij etappe 1 op zijn naam. In de Tour of the Basque Country werd hij vierde in het algemeen klassement en won hij het jongerenklassement.

Naast die prestaties in klassementen boekte Evenepoel ook belangrijke zeges in eendagskoersen. Zo won hij Luik-Bastenaken-Luik en de Clásica de San Sebastian in 2022. Verder was hij ook de beste in Gullegem Koerse. In de Tour de Suisse won hij etappe 8, opnieuw een individuele tijdrit. Zijn resultaten werden verder aangevuld met een zesde plaats in de Brabantse Pijl.

Topjaar in 2023

In 2023 kende Remco Evenepoel een bijzonder succesvol seizoen met zeges in meerdere grote wedstrijden. Zo won hij de tijdrit op het UCI Road World Championships en schreef hij ook de wegwedstrijd op de National Road Championships op zijn naam. Op de UAE Tour pakte hij zowel het eindklassement als het jongerenklassement, en won hij ook de ploegentijdrit in de tweede rit. Daarnaast behaalde hij daar de ritzege in Stage 2 en bevestigde hij zijn goede vorm in het algemeen klassement.

Zijn voorjaar leverde ook grote overwinningen op in eendagswedstrijden. Evenepoel won Liège-Bastogne-Liège en Clásica de San Sebastián in 2023. In de Giro d'Italia won hij de eerste en de negende individuele tijdrit, en hij droeg daarbij de leiderstrui na de eerste drie ritten en opnieuw na rit 9. In de Volta a Catalunya eindigde hij tweede in het algemeen klassement, maar hij won er wel het bergklassement, het jongerenklassement en de ritten 3 en 7.

Ook in de Vuelta a España was Evenepoel nadrukkelijk aanwezig. Hij won er de bergenklassementen en boekte ritoverwinningen in de derde, veertiende en achttiende etappe. Bovendien droeg hij de leiderstrui na de derde tot en met de vijfde rit, en opnieuw na de tiende tot en met de twaalfde rit. Voor zijn offensieve koersstijl kreeg hij de combativity award voor de ritten 14, 15, 17 en 18, en ook voor het algemeen klassement.

Overwinningen en ereplaatsen in 2023 tot 2026

In 2023 liet Remco Evenepoel opnieuw een reeks sterke resultaten optekenen. Hij werd tweede in de Chrono des Nations, derde in het eindklassement van de Tour de Suisse en won daar ook etappe 7. Verder finishte hij zevende in de Vuelta a San Juan en negende in de Giro di Lombardia.

In 2024 begon hij het seizoen met winst in de Volta ao Algarve, waar hij ook etappe 4, een individuele tijdrit, op zijn naam schreef. Daarna volgde winst in de Figueira Champions Classic en een tweede plaats in het eindklassement van Parijs-Nice. In die rittenkoers won hij bovendien het puntenklassement, het bergklassement en etappe 8. Later in het jaar werd hij tweede in de Giro di Lombardia en derde in het eindklassement van de Tour de France. In die Tour won hij het jongerenklassement en etappe 7, opnieuw een tijdrit. Ook in de Critérium du Dauphiné was hij succesvol met winst in etappe 4, terwijl hij daar zevende werd in het eindklassement. Op het hoogste niveau kende hij in 2024 een bijzonder sterk kampioenschapsjaar: hij won zowel de wegwedstrijd als de tijdrit op de Olympische Spelen en pakte ook de tijdrittitel op het WK wielrennen, waar hij vijfde werd in de wegwedstrijd.

In 2025 bleef Evenepoel sterk presteren in zowel tijdritten als wegwedstrijden. Hij won de tijdrit op het WK wielrennen, werd tweede in de wegwedstrijd op datzelfde WK en herhaalde die dubbele rol op het EK, met winst in de tijdrit en een tweede plaats in de wegwedstrijd. Op het Belgisch kampioenschap won hij de tijdrit en werd hij tweede in de wegwedstrijd. Daarnaast won hij de Brabantse Pijl. In de Tour de France won hij etappe 5, een individuele tijdrit, en droeg hij de leiderstrui na de etappes 5 tot 9 en 12 tot 13. Hij werd tweede in de Tour of Britain en won daar etappe 5. Verder werd hij tweede in de Giro di Lombardia, derde in de Amstel Gold Race, vierde in het eindklassement van de Critérium du Dauphiné met winst in etappe 4, vijfde in het eindklassement van de Tour de Romandie met winst in etappe 5, en negende in La Flèche Wallonne.

In 2026 zette hij die lijn voort met winst in het eindklassement van de Volta a la Comunitat Valenciana, waar hij ook etappe 2, een tijdrit, en etappe 4 won. Ook won hij de Amstel Gold Race, Trofeo Serra Tramuntana en Trofeo Andratx-Pollença, en maakte hij deel uit van het winnende team in de Trofeo Ses Salines (TTT). Verder werd hij derde in de Ronde van Vlaanderen, vijfde in het eindklassement van de Volta a Catalunya en tiende in de UAE Tour, waar hij etappe 2, een tijdrit, won.

Bekroningen en erkenning

Remco Evenepoel kreeg al vroeg erkenning voor zijn prestaties. In 2018 won hij de Crystal Bicycle voor Best Young Rider en werd hij uitgeroepen tot Belgian Promising Talent of the Year. Vanaf 2019 volgden meerdere grote onderscheidingen. Dat jaar werd hij Belgian Sportsman of the Year en won hij opnieuw de Crystal Bicycle, dit keer als Best Professional Cyclist. Ook in 2022, 2023, 2024 en 2025 werd hij Belgian Sportsman of the Year en Best Professional Cyclist volgens de Crystal Bicycle. In 2022 kende een bijzonder sterk bekroningsjaar. Toen werd Evenepoel Flandrien of the Year, ontving hij de Belgian National Sports Merit Award, won hij de Vélo d'Or, werd hij VeloNews Male Road Rider of the Year en kreeg hij ook de Vlaamse Reus en de Flemish Sportsjewel. Daarnaast werd hij in 2022 en 2024 benoemd tot HLN/VTM Belgian of the Year. In 2024 en 2025 werd hij opnieuw Flandrien of the Year.

Eerbetoon op de Fóia

Na zijn overwinning in de tweede etappe van de Volta ao Algarve van 2020 kreeg Remco Evenepoel een bijzonder eerbetoon in Portugal. Op de berg Fóia werd een standbeeld gebaseerd op die ritzege. Het monument verwijst rechtstreeks naar zijn prestatie in die etappe en vormt zo een tastbare herinnering aan dat succes.

Scroll naar boven