Rik Van Steenbergen

Rik Van Steenbergen en Peter Post samen in 1967
Rik Van Steenbergen en Peter Post samen in 1967

Rik Van Steenbergen werd in 1946 prof en groeide uit tot een van de succesvolste wielrenners uit zijn tijd. Hij won drie Campionati del mondo voor profs, één Milaan-San Remo, twee keer de Ronde van Vlaanderen en twee keer Parijs-Roubaix. In de grote ronden behaalde hij vijftien ritzeges in de Giro d’Italia, vier in de Tour de France en zes in de Vuelta a España. Hij was ook competitief in de klassementen, met onder meer een tweede plaats in de Giro d’Italia en een vijfde plaats in de Vuelta a España. Van Steenbergen verzamelde in totaal 270 wegzeges, inclusief criteriumzeges, en stond daarmee vierde op de lijst van meest winnende wielrenners aller tijden. Na de wegkoers in het wereldkampioenschap in Bern in 1961 stopte hij met wegwielrennen, maar hij bleef nog tot zijn 42e actief op de piste. Tijdens zijn carrière werd hij bovendien beschouwd als de sterkste sprinter van zijn generatie en won hij 47 zesdaagse baanwedstrijden.

Overwinningen op de weg en op de piste

Rik Van Steenbergen won drie wereldtitels bij de profs en zegevierde in enkele van de belangrijkste eendaagse koersen. Hij won één keer Milaan-San Remo, twee keer de Ronde van Vlaanderen en twee keer Parijs-Roubaix. In de grote rondes was hij eveneens opvallend succesvol: hij behaalde vijftien ritoverwinningen in de Ronde van Italië, vier in de Ronde van Frankrijk en zes in de Ronde van Spanje. Daarnaast eindigde hij tweede in de Ronde van Italië en vijfde in de Ronde van Spanje, wat aantoont dat hij ook in het klassement meedraaide. In totaal boekte hij 270 wegzeges, inclusief overwinningen in criteriums, waarmee hij op dat moment vierde stond op de ranglijst van meest winnende wielrenners aller tijden, achter Eddy Merckx, Rik Van Looy en Francesco Moser. Na het wereldkampioenschap in Bern in 1961 stopte hij met wegkoersen, maar op de piste bleef hij actief tot zijn 42e. In zijn tijd gold hij als de sterkste sprinter van zijn generatie. Op de baan won hij bovendien 47 zesdaagsewedstrijden.

Professionele doorbraak en grote overwinningen

Rik Van Steenbergen werd prof in 1946 en groeide daarna snel uit tot een van de toonaangevende renners van zijn tijd. Hij werd drie keer wereldkampioen: in 1949 in Kopenhagen, in 1956 opnieuw in Kopenhagen en in 1957 in Waregem, in België. In 1946 behaalde hij bovendien een bronzen medaille in Zürich.

Naast zijn wereldtitels boekte Van Steenbergen ook succes in verschillende klassiekers. Hij won de Ronde van Vlaanderen in 1944 en 1946 en werd er in 1955 derde. In Parijs-Roubaix won hij in 1948 en 1952, terwijl hij in 1951 derde en in 1957 tweede werd. In Milaan-San Remo schreef hij de wedstrijd in 1954 op zijn naam en werd hij in 1959 tweede. Verder won hij Luik-Bastenaken-Luik in 1949 en 1958, en Parijs-Brussel in 1950.

Succes in grote rondes

Rik Van Steenbergen nam vijf keer deel aan de Ronde van Italië en won er in totaal vijftien ritten. In de Ronde van Italië van 1951 won hij de eerste en de vijftiende etappe, droeg hij zeven dagen de roze trui en eindigde hij tweede in het algemeen klassement. In 1952 schreef hij drie etappes op zijn naam, in 1953 één en in 1954 vier. In die editie van 1954 won hij ook het klassement van de tussensprints. In 1957 keerde hij terug naar de Ronde van Italië, waar hij de eerste rit won, één dag de roze trui droeg, nog vier extra etappes won en opnieuw het klassement van de tussensprints veroverde.

In de Ronde van Frankrijk kwam hij drie keer aan de start. In 1949 won hij de twaalfde en de eenentwintigste etappe. In 1952 won hij de eerste etappe, droeg hij twee dagen de gele trui en stapte hij na zes etappes uit koers. In 1955 won hij nog een rit. In de Ronde van Spanje stond hij in 1957 één keer aan de start en won hij zes etappes. Ook het puntenklassement schreef hij daar op zijn naam.

Koersen en palmares

Rik Van Steenbergen nam deel aan een reeks Belgische en internationale wedstrijden. In België reed hij onder meer het Belgisch kampioenschap op de weg voor liefhebbers en het Belgisch kampioenschap op de weg bij de profs, het Kampioenschap van Vlaanderen, Liège-Coronmeuse, de Ronde van Vlaanderen, de Omloop der Vlaamse Gewesten, Dwars door België, de Grote Prijs Stad Soignies, Parijs-Roubaix, de Omloop der Drie Provincies, de Ronde van Limburg en de Waalse Pijl. Hij werd ook opgenomen in de uitslagen van de Dwars door België met de tweede etappe van Waregem naar Sint-Truiden en de algemene klassementen van die koers. Daarnaast verschijnt zijn palmares in de Tour des Quatre Cantons en in de Tour van Luxemburg, met onder meer de vierde etappe van Dudelange naar Mondorf.

Deelname aan grote wielerkoersen

Rik Van Steenbergen nam deel aan een reeks belangrijke wielerwedstrijden en ritten in meerdaagse koersen. Zo stond hij aan de start van verschillende ritten in de Ronde van Frankrijk, waaronder de 1e etappe van Brest naar Rennes, de 12e etappe van Luchon naar Toulouse en de 21e etappe van Nancy naar Parijs. Ook nam hij deel aan de Ronde van Italië, met onder meer de 1e etappe van Milaan naar Turijn, de 6e etappe van Rome naar Napels, de 9e etappe van Ancona naar Riccione, de 10e etappe van Riccione naar Venetië en de 15e etappe van Brescia naar Venetië. Daarnaast werd hij vermeld in de Wereldkampioenschappen op de weg in Kopenhagen, in Parijs-Brussel, Parijs-Roubaix, de Haspengouwse Pijl, de Grote Prijs van Europa in Lyon en de Grote Prijs van Redon. Ook reed hij in de Ronde van het Westen, met deelnames aan de 2e, 4e en 7e etappe, en in het algemeen klassement van die wedstrijd. Verder was hij actief in de 3e etappe van Rome-Napels-Rome, van Salerno naar Napels.

Rit in de Ronde van Argentinië

Rik Van Steenbergen nam deel aan de 1e, 8e, 12e en 13e etappe van de Ronde van Argentinië. Ook verscheen hij in het algemeen klassement van deze wedstrijd. Deze resultaten vormen een onderdeel van zijn palmares in de internationale wielercompetitie.

Deelname aan grote koersen

Rik Van Steenbergen nam deel aan een reeks grote wielerwedstrijden en etappes in binnen- en buitenland. Tot zijn palmares behoren onder meer de Grand Prix van Pleurtuit, Milaan-San Remo, de Omloop van Limburg en het Circuit van Limburg. Hij verscheen ook aan de start van de Belgische kampioenschappen op de weg en van de wereldkampioenschappen op de weg in Kopenhagen en Waregem.

Daarnaast reed hij verschillende etappes in de Giro d’Italia, waaronder de 1e etappe van Milaan naar Verona, de 5e etappe van Bari naar Napels, de 9e etappe van Follonica naar Pisa, de 11e etappe van Siena naar Montecatini Terme, de 16e etappe van Riva del Garda naar Abano Terme, de 17e etappe als tweede halve etappe van Como naar Como, de 20e etappe van Levico Terme naar Abano Terme en de 21e etappe van Abano Terme naar Milaan. Ook nam hij deel aan de 22e etappe van Sankt Moritz naar Milaan.

In de Ronde van Frankrijk stond hij aan de start van de 16e etappe van Ax-les-Thermes naar Toulouse. In de Ronde van Spanje reed hij meerdere ritten, waaronder de 1e etappe van Bilbao naar Santander, de 7e etappe van Alicante naar Valencia, de 8e etappe van Valencia naar Tarragona, de 11e etappe van Tàrrega naar Zaragoza, de 14e etappe van Pamplona naar San Sebastián en de 17e etappe van Vitoria naar Bilbao. Verder nam hij deel aan een etappe van de Ronde van het Westen, aan de 1e en 5e etappe van de Grote Prijs Ciclomotoristica en aan de tweede halve etappe van de Driedaagse van Antwerpen.

Overwinningen in 1959

In 1959 boekte Rik Van Steenbergen enkele opvallende resultaten. Hij won de eerste etappe van de Grote Prijs van de Bali-sigaretten, van Frankfurt am Main naar Pforzheim, en stond ook in het algemeen klassement van deze wedstrijd genoteerd. Daarnaast nam hij deel aan de Waalse Pijl. In de Ronde van Nederland won hij de vierde etappe, van Nijmegen naar Heerlen. Voor Peugeot schreef hij ook de derde etappe van de Ronde van het Westen op zijn naam.

Overwinningen in 1943

In 1943 boekte Rik Van Steenbergen, rijdend voor Alcyon-Dunlop, een reeks overwinningen in kermiskoersen en criteriums. Hij won de kermissen van Erpe, Eke, Waregem, Oedelem en Lebbeke, en daarnaast het criterium van Mol en het criterium van Brussel. Ook behaalde hij in dat jaar de Belgische kampioenschappen, proef interclubs, opnieuw voor Alcyon-Dunlop. Deze resultaten tonen aan dat hij in 1943 bijzonder succesvol was in het nationale circuit.

Overwinningen in de kermiskoersen en criteriums

Tussen 1945 en 1954 boekte Rik Van Steenbergen een lange reeks overwinningen voor Mercier in kermiskoersen en criteriums. In 1945 won hij onder meer in Mol, Retie, Brussel-Ingooigem, Heusden-Zolder en Nieuwerkerken in Limburg. Een jaar later volgden zeges in Brussel, Westerlo en opnieuw Retie. In 1947 kwamen daar overwinningen bij in Brussel, Zwijndrecht, Tessenderlo en de Grote Prijs Stad Antwerpen.

Ook in de daaropvolgende jaren bleef hij bijzonder succesvol. In 1948 won hij in Overpelt, Charleroi en in de Critérium des As Derny. In 1949 behaalde hij overwinningen in Brussel, Houthalen, Barvaux-sur-Ourthe en Mechelen. Het seizoen 1950 leverde een opvallend aantal zeges op, met onder meer winst in Den Bosch, Saint-Amand-les-Eaux, de Acht van Brasschaat, Mortsel, Stad Kortrijk, Echo d'Oran en Ronse.

In 1951 won hij de criteriumkoers in Saint-Méen le Grand. In 1952 volgden successen in Circuit de l'Aulne, Amiens, opnieuw de Critérium des As Derny, de Grand Prix de la Soierie-Charlieu en de Roue d'Or Daumesnil Derny. Ook in 1953 bleef hij winnen, met zeges in Lokeren, Circuit du Trégor-Plougasnou en opnieuw de Roue d'Or Daumesnil Derny.

In 1954 voegde Van Steenbergen daar nog overwinningen aan toe in Brussel, in de klassementen van de truiendoortocht van de Ronde van Italië, opnieuw de Roue d'Or Daumesnil Derny, Virton en Arendonk. Deze resultaten tonen een zeer constante reeks prestaties in uiteenlopende eendagskoersen en criteriums gedurende bijna tien jaar.

Overwinningen in kermiskoersen en criteriums

In 1955 behaalde Rik Van Steenbergen, rijdend voor Girardengo, een reeks overwinningen in kermiskoersen en criteriums. Hij won onder meer in Auch, Peer, Woluwe-Sint-Lambert, de Grote Prijs van Antwerpen, Barvaux-sur-Ourthe, Brussel en Turnhout-Est. Ook schreef hij dat jaar het Criterium van Sint-Michiels-Brugge, het Criterium des As in Parijs-Longchamps op de derny, het criterium in Ede en dat in Vayrac op zijn naam. Daarnaast won hij voor Girardengo de eerste etappe, tweede halve etappe van de Driedaagse van Antwerpen in cronosquadre-vorm.

In 1956 zette hij die zegereeks voort met overwinningen in Zingem, Lokeren, de Acht van Chaam, Hanret, Woluwe-Sint-Lambert en Virton. Dat jaar behaalde hij voor Girardengo ook de puntentrui in de Ronde van Spanje.

Overwinningen in 1957 en 1958

In 1957 boekte Rik Van Steenbergen een reeks overwinningen voor Peugeot. Hij won onder meer de kermiskoersen van Ruisbroek, Antwerpen en Willebroek, evenals de criteriums van Vayrac, Hanret, Londerzeel en Wavre. Daarnaast zegevierde hij in de Classifica traguardi volanti van de Ronde van Italië en in de Derny-aflevering van het Critérium des As. In 1958 zette hij die succesreeks voort met zeges in de Acht van Chaam, Aalst, Hanret, Saint-Pierre-le-Moûtier, Woluwe-Saint-Lambert, Sallanches, Knokke-Heist en Aarschot, opnieuw aangevuld met een overwinning in het Critérium des As Derny. In datzelfde jaar haalde hij ook de overwinning binnen in de kermiskoers van Saint-Pierre-le-Moûtier en in andere criteriums op de kalender van Peugeot. In 1960 nam Van Steenbergen nog deel aan de Acht van Chaam met Peugeot.

Overwinningen op de baan

Rik Van Steenbergen bouwde in de jaren veertig en vijftig een indrukwekkend palmares op op de baan. In 1942 werd hij Belgisch kampioen bij de amateurs op de snelheid. Twee jaar later volgden Belgische titels in het achtervolgen en in het omnium. In 1946 won hij de Prix Houlier-Comès Americana en samen met Marcel Kint de Zesdaagse van Brussel. In 1950 schreef hij, telkens met ploegmaats, de Zesdaagse van Antwerpen met Achiel Bruneel en de Zesdaagse van Brussel met Stan Ockers op zijn naam. Twee jaar later won hij opnieuw de Zesdaagse van Parijs, ditmaal met Achiel Bruneel. In 1953 volgden meerdere zeges: opnieuw de Prix Houlier-Comès Americana, de Zesdaagse van Gent met Stan Ockers, het Belgisch kampioenschap Americana, het Belgisch kampioenschap omnium en de Zesdaagse van Antwerpen met Stan Ockers. In 1961 bleef hij ook op de weg en in kermiskoersen succesvol met winst in de Grote Prijs Stadt-Sint-Niklaas kermis en het Criterium van de 11 steden, telkens met Solo.

Zesdaagses en nationale titels in 1953

In 1953 kende Rik Van Steenbergen een bijzonder rijk palmares op de piste. Hij won dat jaar meerdere zesdaagses, vaak aan de zijde van Emile Severeyns. Tot zijn overwinningen behoorden de Zesdaagse van Brussel, de Zesdaagse van Gent, de Zesdaagse van Dortmund, de Zesdaagse van Berlijn, de Zesdaagse van Kopenhagen, de Zesdaagse van Frankfurt, de Zesdaagse van Aarhus, de Zesdaagse van Zürich, de Zesdaagse van Milaan, de Zesdaagse van Keulen, de Zesdaagse van Toronto en de Zesdaagse van Québec. Ook in andere samenstellingen boekte hij successen, onder meer in Gent met Fred De Bruyne, in Antwerpen met Reginald Arnold en Emile Severeyns, in Brussel met Palle Lykke Jensen, in Antwerpen met Léo Proost en Palle Lykke Jensen, in Madrid met Joseph de Bakker, Federico Bahamontes en Romain Deloof, in Bremer met Palle Lykke Jensen en in Essen met Peter Post. Daarnaast won hij in Berlijn een editie met Klaus Bugdahl.

Naast die zesdaagses behaalde Van Steenbergen in 1953 ook verschillende kampioenstitels en andere ereplaatsen in het baanwielrennen. Hij werd Europees kampioen in de americana, zowel met Emile Severeyns als met Palle Lykke Jensen. Verder won hij het Europees kampioenschap omnium. Op Belgisch niveau schreef hij het kampioenschap americana met Emile Severeyns op zijn naam, net als het Belgisch kampioenschap omnium en het Belgisch kampioenschap derny. Daarbovenop won hij de Prix Houlier-Comès Madison.

Deze reeks overwinningen toont hoe sterk Van Steenbergen in 1953 was in zowel koppelkoersen als individuele disciplines. Zijn palmares omvatte dat jaar herhaaldelijk successen in grote Europese steden, met meerdere overwinningen in Brussel, Dortmund, Berlijn, Gent, Kopenhagen en Frankfurt, aangevuld met nationale en Europese titels.

Scroll naar boven