Salvatore Adamo

Salvatore Adamo, Belgische muzikant en zanger
Salvatore Adamo, Belgische muzikant en zanger

Salvatore Adamo werd geboren op 1 november 1943 in Comiso, Sicilië, Italië. Sinds zijn derde woont hij in België en hij heeft de Belgische en Italiaanse nationaliteit. Als muzikant, zanger en componist groeide hij uit tot een van de commercieel meest succesvolle artiesten ter wereld. Tegen de tweede helft van de jaren zestig was hij na The Beatles de tweede bestverkochte muzikant ter wereld. In totaal verkocht hij meer dan 80 miljoen albums en meer dan 20 miljoen singles. Daarmee is hij de bestverkopende Belgische artiest aller tijden.

Adamo verwierf eerst bekendheid in heel Europa en werd daarna ook populair in het Midden-Oosten, Latijns-Amerika, Japan en de Verenigde Staten. Hij treedt hoofdzakelijk op in het Frans, maar zong ook in het Italiaans, Nederlands, Engels, Duits, Spaans, Japans en Turks. Tot zijn bekendste nummers behoren Tombe la neige, La nuit, Vous permettez, Monsieur?, Inch'Allah en Petit bonheur. Zijn liederen werden door talloze artiesten wereldwijd geïnterpreteerd. In 2005 werd hij officier in het Franse Légion d'honneur.

Doorbraak en internationale erkenning

Salvatore Adamo werd geboren op 1 november 1943 in Comiso, Sicilië, in Italië. Hij is een Belgisch-Italiaanse muzikant, zanger en componist, en woont sinds zijn derde in België. Hij heeft de dubbele nationaliteit van België en Italië.

Tegen de tweede helft van de jaren zestig behoorde Adamo tot de grootste succesverhalen in de muziekwereld: na The Beatles was hij toen de op een na best verkopende muzikant ter wereld. In totaal verkocht hij meer dan 80 miljoen albums en meer dan 20 miljoen singles wereldwijd. Daarmee werd hij de best verkochte Belgische artiest aller tijden en een van de commercieel succesvolste muzikanten ter wereld.

Zijn populariteit begon in heel Europa, maar breidde zich later ook uit naar het Midden-Oosten, Latijns-Amerika, Japan en de Verenigde Staten. Adamo treedt vooral op in het Frans, maar zong ook in het Italiaans, Nederlands, Engels, Duits, Spaans, Japans en Turks. Tot zijn bekendste nummers behoren Tombe la neige, La nuit, Vous permettez, Monsieur?, Inch'Allah en Petit bonheur.

Zijn liederen werden door talloze artiesten wereldwijd uitgevoerd. De Japanse versie van Tombe la neige, Yuki Ga Furu, werd door meer dan 500 artiesten gecoverd en geldt als het populairste Japanse kerstlied, zelfs populairder dan White Christmas van Bing Crosby in Japan.

In 2005 werd Adamo officier in het Franse Légion d'honneur. In 2015 werd hij Commandeur in de Orde van de Ster van Italië. Een jaar later ontving hij de Orde van de Rijzende Zon voor zijn invloed op de Japanse populaire muziek.

Jeugd en gezin in België

Salvatore Adamo kwam samen met zijn moeder, Concetta, naar België nadat zijn vader, Antonio, in februari 1947 naar het land was geëmigreerd om als mijnwerker in de mijnen van Marcinelle te werken. Vier maanden later vervoegde het gezin hem in Ghlin, waarna ze later naar Jemappes bij Mons verhuisden. Tegen 1960 telde het gezin in totaal zeven kinderen.

Adamo volgde er les aan een katholieke school die werd geleid door de Frères des Ecoles Chrétiennes, omdat zijn ouders niet wilden dat hij mijnwerker zou worden. Op school gold hij als een toegewijde leerling en viel hij op door zijn aanleg voor muziek en de kunsten. In 1956 was hij een jaar lang bedlegerig door meningitis.

Vroege invloeden en eerste doorbraak

Salvatore Adamo werd al vroeg gevormd door poëzie van Victor Hugo en Jacques Prévert. Ook de muziek van Jacques Brel, Franse chansonniers zoals Georges Brassens en Charles Aznavour, en Italiaanse canzonette beïnvloedden hem. Van jongs af aan begon hij zelf te zingen en liedjes te componeren. Zijn debuut maakte hij in een wedstrijd van Radio Luxembourg, waar hij optrad als zanger en componist met het lied Si j'osais. Op 14 februari 1960 won hij de finale in Parijs.

Zijn eerste echte hit was Sans toi, ma mie uit 1963, afkomstig van zijn debuutalbum 63/64. In datzelfde jaar bracht hij ook Tombe la neige uit. Daarna volgden La nuit in 1964, Mes mains sur tes hanches in 1965 en Inch'Allah in 1967. Een van zijn eigen nummers, Petit bonheur, verkocht tegen april 1970 meer dan een miljoen exemplaren en kreeg bovendien een gouden plaat.

Internationaal succes en latere heropleving

Salvatore Adamo verkocht wereldwijd meer dan 100 miljoen exemplaren van zijn opnames en nam op in vele talen. Hij had hits in Frankrijk, België, Italië, Nederland, Duitsland, Spanje, Portugal, Turkije en Japan. In Japan toerde hij herhaaldelijk, en ook in Latijns-Amerika en in het Midden-Oosten had hij succes en trad hij op. In Chili kreeg hij op het Festival de Viña del Mar de waarderingsprijs Antorcha. Daar zong hij op dezelfde avond in drie verschillende zalen die volledig uitverkocht waren.

In de jaren 1980 verzwakte zijn carrière door veranderende muziekstijlen. Vanaf april 1990 pakte hij het componeren, uitbrengen van platen en toeren opnieuw op met een volledig seizoen in het Casino de Paris. Later bracht hij in 2003 het album Zanzibar uit, in samenwerking met zanger Arno. Tijdens een tournee in 2004 werd hij door ziekte tijdens een optreden opgenomen in een ziekenhuis in Parijs, en hij moest dat jaar ook een aantal optredens afzeggen.

Na 2004 bleef hij wereldwijd optreden in Franstalige landen zoals België, Frankrijk, Canada en Zwitserland, en ook in Spanje, Portugal, Griekenland, Roemenië, Rusland en Japan. Later in zijn leven had hij nog veel fans in Latijns-Amerika. Tijdens een tournee in 2018 trok hij in de luchthaven van Santiago in Chili 50.000 mensen. In 2023 bracht hij het album In French Please! uit, met Franse bewerkingen van Engelstalige hits van Elton John, Pearl Jam en 10cc. Die concerttournee vierde zijn 60-jarige carrière en werd aanvankelijk bedreigd door aanhoudende gezondheidsproblemen op 79-jarige leeftijd, al gingen zijn eerste concerten wel gewoon door.

Filmrollen en regiewerk

Salvatore Adamo speelde in enkele Franstalige films. Zijn filmdebuut maakte hij in Les Arnaud in 1967. Daarna volgde L'ardoise in 1970, onder regie van Claude Bernard-Aubert, waarin hij samen speelde met Michel Constantin en Jess Hahn. In 1972 werkte hij mee aan L'île au Coquelicot, een productie die hij zelf mee schreef, regisseerde en waarin hij ook acteerde. Later dook hij opnieuw op in de reeks La Légende de Croc-Blanc in 1992. In 2003 speelde hij in de film Laisse tes mains sur mes hanches. Vervolgens vertolkte hij zichzelf in Lili David in 2012 en opnieuw in Les Chamois in 2017.

Tombe la neige en zijn vele versies

Salvatore Adamo schreef het chanson Tombe la neige. Het nummer kreeg daarna een uitzonderlijk groot bereik, met meer dan vijfhonderd verschillende versies. Tombe la neige werd gecoverd in onder meer Bulgaars, Turks, Japans, Portugees, Spaans, Italiaans en Chinees. Dat toont hoe wijdverspreid het chanson van Adamo is geraakt.

Erkenning en onderscheidingen

In 2001 werd Salvatore Adamo door koning Albert II in de Belgische adel verheven, met als motto Humblement mais dignement. In hetzelfde jaar kreeg hij de persoonlijke adellijke titel van Ridder voor het leven. Een jaar later, in 2002, werd hij benoemd tot Officier in de Belgische Kroonorde.

Ook buiten Belgie kreeg Adamo later erkenning. In 2014 werd hij gehuldigd bij de Victoires de la Musique in Frankrijk. In 2016 ontving hij de Orde van de Rijzende Zon, onder meer voor zijn 38 bezoeken aan Japan, zijn meer dan 500 concerten daar, zijn invloed op de Japanse populaire muziek en zijn werk als goodwillambassadeur voor UNICEF.

Gezin, gezondheidsproblemen en engagement

Aan het einde van de jaren zestig trouwde Salvatore Adamo met Nicole Durant. Het gezin groeide met drie kinderen: Anthony, geboren in 1969, Amelie in 1980 en Benjamin in 1981. Later kreeg hij ook twee kleindochters.

Binnen de familie speelde ook zijn jongere zus Délizia een muzikale rol. Zij was zelf opnameartiest, en Adamo schreef voor haar verschillende liedjes, waaronder haar debuutsucces Prends le chien uit 1974. In 1975 vergezelde Délizia hem op tournee.

Op 7 augustus 1966 overleed Adamo's vader door verdrinking. Jaren later kreeg Adamo zelf met ernstige gezondheidsproblemen te maken. In 1984 onderging hij een hartbypassoperatie en trok hij zich tijdelijk volledig terug uit het werk. Ook in 2004 moest hij een geplande tournee afzeggen wegens gezondheidsproblemen. Pas in 2007 begon hij opnieuw te touren.

Naast zijn muzikale loopbaan was Adamo sinds 1993 ere-ambassadeur van UNICEF voor België. In die hoedanigheid bezocht hij onder meer Vietnam, Libanon, Bosnië en Herzegovina, Kosovo en Afghanistan.

Uitgaven in het Spaans en andere talen

Salvatore Adamo bleef in verschillende jaren nieuwe songs en albums uitbrengen. In 1964 verscheen de Turkse song Her yerde kar var. Later volgden onder meer de song Aquellas manos en tu cintura in 1981 en Buscador de oro in 1986. In de jaren negentig en daarna bracht hij meerdere verzamelalbums uit, zoals Las mejores canciones in 1990 en Simplemente lo mejor in 1998. In 2003 verscheen Lo mejor de…48 – Grandes exitos, gevolgd door het livealbum En Chile – Live en het album 24 Grandes exitos en castellano, allebei in 2004. Een jaar later kwamen Mis manos en tu cintura en Studio Collection uit. In 2006 volgde Voces del amor, en in 2011 verscheen 30 Grandes de.

Succesvolle releases in de jaren 60

Tussen 1963 en 1969 bracht Salvatore Adamo een reeks liedjes uit die zijn activiteit in die jaren goed samenvat. In 1963 verschenen onder meer Tombe la neige, Sans toi mamie, Amour perdu en N'est-ce pas merveileux?. Een jaar later volgden Vous permettez, Monsieur ?, La Nuit, Quand les roses en Si jamais. In 1965 bleef hij bijzonder productief met Dolce Paola, Les Filles du bord de mer, Elle…, Mes mains sur tes hanches, Viens ma brune, J'aime en Comme toujours.

Ook in 1966 en 1967 bleef Adamo nieuwe titels uitbrengen. In 1966 kwamen Ton Nom, Une meche de cheveux en Tenez-vous bien uit. In 1967 volgden onder meer Une larme aux nuages, Inch'Allah, Ensemble, L'amour te ressemble, Notre roman en Le néon. Dezelfde titel, Une larme aux nuages, wordt in de opgegeven feiten ook nog eens vermeld voor 1967.

In 1968 bracht hij opnieuw verschillende nummers uit: F… comme femme, Le ruisseau de mon enfance, Et sur la mer…, Pauvre Verlaine, La valse d'été en J'ai tant de rêves dans mes bagages. In 1969 verschenen nog À demain sur la lune, Petit bonheur en Les gratte-ciel. Deze reeks laat zien hoe regelmatig Adamo in die jaren nieuwe muziek uitbracht.

Lieduitgaven in de jaren 70 en later

In 1970 bracht Salvatore Adamo verschillende songs uit, waaronder Va mon bateau, Les belles dames, Si le ciel est amoureux de toi en Alors.. reviens mois. In datzelfde jaar verscheen ook Les belles dames / Die schönen Damen. In 1971 volgden J'avais oublié que les roses sont roses, Caresse, Et t'oublier, A demain sur la lune en Sois heureuse rose. Een jaar later, in 1972, kwamen Femme aux yeux d'amour, Quand tu reviendras en Mon amour, sors de chez toi uit.

Ook in de jaren daarna bleef hij songs uitbrengen. In 1973 verschenen Crazy Lue, Gwendolina, Rosalie, c'est la vie en Marie la Mer. In 1975 bracht hij C'est ma vie en Prête-moi une chanson uit, en in 1976 volgden Voyage jusqu'à toi en J'ai trouvé un été. Later verschenen nog Et on chantait en C'est pas legal in 1980.

Pas veel later in zijn overzicht stond ook Des belles personnes uit 2013. Deze opsomming laat zien dat Adamo in meerdere opeenvolgende jaren nieuwe songs uitbracht, met titels die regelmatig in het Frans verschenen en soms ook een Duitse variant kregen, zoals bij Les belles dames / Die schönen Damen.

Uitgaven in de jaren zestig en zeventig

Tussen 1964 en 1979 bracht Salvatore Adamo een reeks nummers uit die zijn activiteit in die periode goed samenvatten. In 1964 verscheen 'Gestatten Sie, Monsieur?', gevolgd door 'Eine Locke von deinem Haar' in 1965 en 'Das Wunder der Liebe' in 1966. Na een korte onderbreking volgden in 1968 opnieuw twee uitgaven: 'Es geht eine Träne auf Reisen' en 'Der Walzer des Sommers'. In 1969 kwam 'Du bist so wie die Liebe' uit.

De jaren 1970 en 1971 waren bijzonder productief. In 1970 bracht hij 'Ein kleines Glück' en 'Komm in mein Boot' uit. Een jaar later verschenen drie nummers: 'Bis morgen – auf dem Mond mit dir', 'Gute Reise, schöne Rose' en 'Ich muss wieder lernen, die Rosen zu sehen'. Ook in 1972 bleef hij aanwezig met 'Liebe Tag für Tag', 'Mädchen, wildes Mädchen' en 'Die alte Dame, der Sänger und die Spatzen'.

Later in de jaren zeventig volgden nog verschillende releases. In 1975 verscheen 'Leih' mir eine Melodie', in 1976 'Die Reise zu dir' en 'Der Sommer, den ich fand', in 1977 'Der Hund', in 1978 'Klopfe beim Glück an die Tür' en in 1979 'Zweimal Glück und zurück'.

Duitse uitgaven in de jaren tachtig en negentig

In 1980 bracht Salvatore Adamo de nummers …und dann ein Lied en Unsere Hochzeit uit. Een jaar later volgde Du bist wieder da. Daarna verschenen in 1985 Kapitän, wohin fährt unser Boot en in 1986 Verborgenes Gold. In 1988 kwamen er opnieuw twee uitgaven bij: Es gibt noch Engel en Que sera. Later, in 1994, bracht hij nog Nach allem, was war uit. Deze reeks toont dat hij in die periode geregeld Duitstalige nummers bleef uitbrengen.

Uitgebrachte nummers in de jaren 60 en 70

Salvatore Adamo bracht in de jaren 60 en 70 een lange reeks nummers uit. In 1962 verscheen 'Perché', gevolgd door 'Sei qui con me' en 'Perduto amore' in 1963. In 1964 kwamen 'Vous permettez, Monsieur ?' en 'Cade la neve' uit, en in 1965 verschenen 'Dolce Paola', 'La notte' en 'Non mi tenere il broncio'.

Daarna volgden in 1966 'Amo', 'Una ciocca di capelli' en 'Al nostro amore'. In 1967 bracht hij 'Inch'Allah' en 'Domani sur la luna' uit. In 1968 verschenen 'Affida una lacrima al vento', 'La tua storia è una favola' en 'Tu somigli all'amore'. Een jaar later kwam 'Accanto a te l'estate' uit, gevolgd door 'Felicità' in 1970.

In 1971 werden 'Non aver paura' en 'Donna' uitgebracht. Daarna volgden 'Bocca ciliegia pelle di pesca' in 1972, 'Donne dell'estate' in 1973, 'E muore un amore' in 1974 en 'E la mia vita' in 1975. In 1976 verscheen 'Un'estate per te'. Later bracht Adamo ook 'Cara Italia' uit in 1981 en 'Mare' in 1987.

Spaanse singles

Salvatore Adamo bracht in de jaren 1960 en 1970 verschillende singles uit in het Spaans. In 1964 verscheen "La noche" ("La Nuit"), gevolgd in 1965 door "Permíteme Señor" / "Después". In 1966 bracht hij twee Spaanse singles uit: "Mis Manos en tu Cintura" / "Ella…" en "L'amour e Ressemble" / "Nada Que Hacer". Een jaar later verscheen "Le Neón" / "Marcia Anche Tu". In 1968 kwamen "Vals de Verano" / "Y Sobre el Mar" en "Inch' Allah" / "Nuestra Novela" uit. In 1969 volgde "El Arroyo de mi Infancia" / "Un Año Hará". Na een onderbreking verschenen in 1974 "Marie La Mer" / "Sólo Una Mujer" en in 1975 "Los Campos en Paz" / "Es Mi Vida".

Publicaties als auteur

Salvatore Adamo publiceerde in 1969 bij Hachette Chansons racontées aux enfants. Later volgde in 1980 Le Charmeur d'Océans bij éditions Claude de la Lande, met een voorwoord van Raymond Devos. In 1993 verscheen Les Mots de l'Ame bij éditions Anne Sigier. Nog later publiceerde hij in 2001 bij éditions Albin Michel twee werken: Le Souvenir du Bonheur Est Encore du Bonheur en À Ceux Qui Rêvent Encore.

Documentatie en portretten

In 1975 werd Salvatore Adamo in Parijs gefotografeerd door Yves Salgues. Tien jaar later, in 1985, voerde Maryse Tessonneau in Namen technisch onderzoek naar de poëzie van Salvatore Adamo. Nadien verschenen ook verschillende boeken over hem: Thierry Coljon publiceerde in 2003 Adamo – C'est sa vie bij éditions du Félin in Frankrijk, en in 2013 Adamo 50 ans de succès bij Renaissance. In 2021 schreven Michèle Hazana en Martine Margot Salvatore Adamo, une Etoile pas comme les autres.

Scroll naar boven