Thibaut Courtois

Thibaut Courtois tijdens een voetbalwedstrijd
Thibaut Courtois tijdens een voetbalwedstrijd

Thibaut Courtois is doelman van Real Madrid en geldt als een van de beste keepers van zijn generatie. Hij werd geboren op 11 mei 1992 in Brée, België, waardoor hij anno 2025 33 jaar oud is. Met een lengte van ongeveer 2,00 meter behoort hij tot de langste doelmannen op het hoogste niveau. Zijn carrière begon bij KRC Genk, waar hij eerste doelman werd en het Belgische kampioenschap won. In 2011 tekende hij bij Chelsea, dat hem meteen verhuurde aan Atlético Madrid. Daar won hij La Liga, de Copa del Rey en de Europa League, en bereikte hij de finale van de Champions League. Terug bij Chelsea veroverde hij twee keer de Premier League en de League Cup.

In 2018 maakte Courtois voor ongeveer 35 miljoen euro de overstap naar Real Madrid, wat hem destijds tot de duurste doelman in La Liga maakte. Bij Real Madrid groeide hij uit tot vaste nummer één en won hij drie La Liga-titels en twee Champions League-titels. Voor de Belgische nationale ploeg debuteerde hij in 2011 op 18-jarige leeftijd; intussen verzamelde hij meer dan honderd interlands en nam hij deel aan vijf grote eindtoernooien. In 2018 riep FIFA hem uit tot beste doelman ter wereld en tot beste doelman van het WK, en in 2022 volgde de Yashin Trophy als bekroning van zijn niveau.

Wie is Thibaut Courtois en hoe oud is hij?

Thibaut Courtois werd op 11 mei 1992 geboren in Brée, een gemeente in de Belgische provincie Limburg. Daarmee is hij anno 2025 33 jaar oud. Hij is doelman van beroep en speelt momenteel voor Real Madrid, waar hij het rugnummer 1 draagt. Onderstaande tabel geeft een overzicht van de belangrijkste gegevens.

Kenmerk Gegeven
Geboortedatum 11 mei 1992
Geboorteplaats Brée, België
Leeftijd (2025) 33 jaar
Lengte ca. 2,00 meter
Positie Doelman
Huidige club Real Madrid
Actief in het profvoetbal sinds 2009 (KRC Genk)

Naast zijn clubcarrière bouwde Courtois ook een indrukwekkende erelijst op aan individuele onderscheidingen:

  • Beste doelman ter wereld volgens FIFA (2018)
  • Beste doelman van het WK 2018
  • Yashin Trophy (2022)
  • Drie keer de Zamora Trophy als beste doelman van La Liga
  • Beste doelman van de Premier League (eenmaal)
  • Derde beste doelman van het decennium 2011-2020 volgens IFFHS

Wat is de afkomst van Courtois en wie zijn zijn ouders?

Thibaut Courtois werd geboren in Brée, een Nederlandstalige Belgische gemeente in de provincie Limburg. Zijn vader, Thierry Courtois, is een Franstalige Waal afkomstig uit Esneux, terwijl zijn moeder, Gitte Lambrechts, een Nederlandstalige Vlaamse is uit Bilzen. Beide ouders speelden zelf volleybal, maar Thibaut koos als kind bewust voor voetbal in plaats van die sport.

Omdat hij geboren is in een Vlaamse gemeente en via zijn moeder Nederlandstalig is opgevoed, wordt Courtois doorgaans als Vlaams beschouwd, ook al is zijn vader Waals. Die gemengde achtergrond verklaart ook waarom hij van jongs af aan meerdere talen leerde.

Hoe lang en hoe groot is Thibaut Courtois?

Courtois is ongeveer 2,00 meter lang, wat hem samen met zijn armspanwijdte een duidelijk fysiek voordeel geeft in het doel. Die lengte maakt het voor hem eenvoudiger om hoge voorzetten en corners weg te werken, terwijl zijn coördinatie ervoor zorgt dat zijn gestalte hem niet belemmert wanneer hij zich laag naar de grond moet werpen om een schot te stoppen.

Jeugd en eerste stappen in het voetbal

Courtois begon met voetballen bij het team van Bilzen, de geboortestreek van zijn moeder. Op achtjarige leeftijd werd hij gescout door KRC Genk en sloot hij aan bij de jeugdopleiding van die club. Tijdens een toernooi met de ploeg onder 9 jaar ontdekte hij toevallig de positie van doelman, al bleef hij tot zijn twaalfde vooral als veldspeler spelen. Vanaf dat moment werd zijn talent steeds meer opgemerkt en verder aangemoedigd door keeperstrainers binnen de club.

Bij KRC Genk kwam Courtois in de jeugd ook uit tegen Koen Casteels, die later eveneens doorgroeide tot international. Ondanks zijn snelle ontwikkeling was de jonge Courtois destijds teleurgesteld toen hij niet werd geselecteerd voor een nationale jeugdploeg.

De start van zijn profcarrière bij KRC Genk

In het seizoen 2010-2011 kreeg Courtois zijn kans bij het eerste elftal van KRC Genk, nadat coach Franky Vercauteren hem moest oproepen door blessures en schorsingen bij de andere doelmannen. Hij speelde sterk tegen Standard en leverde zo een belangrijke bijdrage aan het behalen van de Belgische titel. Voor die prestaties werd hij verkozen tot doelman van het jaar.

Doorbraak bij Atlético Madrid (2011-2014)

Na zijn sterke seizoen bij Genk tekende Courtois in 2011 bij Chelsea, dat hem onmiddellijk voor een jaar uitleende aan Atlético Madrid. Bij Atlético stond hij meteen in de basis. Hij debuteerde met een 1-0-zege tegen Vitória Guimarães in de Europa League, en drie dagen later hield hij in zijn eerste competitiewedstrijd in La Liga, tegen CA Osasuna in het Vicente-Calderónstadion, meteen de nul. In de Madrid-derby tegen Real Madrid kreeg hij zijn eerste rode kaart als prof, na een fout op Karim Benzema.

Veel specialisten beschouwden Courtois toen al als een van de grootste doelmannen in wording. In zijn eerste seizoen als titularis won hij met Atlético de Europa League: hij speelde 15 wedstrijden en incasseerde daarin 7 doelpunten, en stond in de finale tegen Athletic Bilbao, die Atlético met 3-0 won. Zijn uitleenbeurt werd daarna verlengd voor een tweede seizoen.

In het seizoen 2012-2013 begon hij met de UEFA Super Cup tegen Chelsea, de club waartoe hij op papier behoorde. Atlético verloor die wedstrijd met 4-1, ondanks drie doelpunten van Radamel Falcao. Later dat seizoen won Courtois wel de finale van de Copa del Rey tegen Real Madrid in het Santiago Bernabéu-stadion, waarin Atlético na 14 jaar wachten zijn tiende beker veroverde met 2-1. Hij sloot het seizoen af met 26 clean sheets, samen met Manuel Neuer het beste Europese totaal, en een gemiddelde van 0,52 tegendoelpunten per wedstrijd. In de Europese competities stond hij bovendien tweede in de ongeslagen rangschikking met 29 wedstrijden zonder tegendoelpunt.

In de zomer van 2013 werd zijn uitleenbeurt een derde keer verlengd. Dat seizoen won hij met Atlético ook de Spaanse titel en de Zamora Trophy voor beste doelman, met 24 tegendoelpunten in 37 wedstrijden en een gemiddelde van 0,66 per match.

Champions League-finale 2014 tegen Real Madrid

Met Atlético Madrid bereikte Courtois de finale van de UEFA Champions League 2013-2014, tegen Real Madrid. In de 36e minuut opende Diego Godín de score voor Atlético. Real Madrid maakte in de 90e+3 minuut gelijk via Sergio Ramos, waarna de wedstrijd volledig kantelde: Atlético kreeg nog drie tegendoelpunten te verwerken en verloor de finale uiteindelijk met 4-1.

Terugkeer naar Chelsea: uitgroeien tot eerste doelman

Na drie succesvolle uitleenseizoenen bij Atlético Madrid wilde José Mourinho Courtois in de zomer van 2014 terughalen naar Chelsea. Courtois keerde terug en kreeg in de voorbereiding meteen speelminuten naast Petr Čech. Tegen Werder Bremen speelde hij 45 minuten en incasseerde hij twee tegendoelpunten in een 0-3-nederlaag, maar kort daarna startte hij tegen Real Sociedad en hield hij de nul in een 2-0-zege. Mourinho koos hem vervolgens als eerste doelman voor de competitiestart tegen Burnley.

Zijn positie werd verder versterkt toen Courtois een contractverlenging van vijf jaar ondertekende bij Chelsea, ondanks concrete interesse van FC Barcelona, Paris Saint-Germain en Real Madrid. Tijdens het seizoen maakte Mourinho hem definitief de vaste eerste doelman, ten koste van Čech. Courtois liet sterke prestaties optekenen, onder meer in de Champions League tegen Paris Saint-Germain, en UEFA bekroonde hem als doelman van het Champions League-team van 2013-2014. In 2014 werd hij bovendien uitgeroepen tot Belgische Sportman van het Jaar, eindigde hij twintigste in de Ballon d’Or-verkiezing met 0,51 procent van de stemmen, en plaatste de IFFHS hem begin 2015 als tweede beste doelman ter wereld, achter Manuel Neuer en voor David de Gea.

Een doelman die op zijn 22e al meedraait voor de titel van beste keeper ter wereld, bewijst dat rijpheid in dit vak niet alleen een kwestie van leeftijd is, maar vooral van wedstrijdervaring op het hoogste niveau.

Op 3 mei 2015 won Courtois met Chelsea de Premier League na een 1-0-zege tegen Crystal Palace — zijn derde landstitel, na eerdere kampioenschappen in België en Spanje. Nadat Petr Čech naar Arsenal FC vertrok, werd Courtois Chelsea’s onbetwiste eerste doelman. Het seizoen daarop kende echter een moeilijke start: in de openingswedstrijd tegen Swansea City kreeg hij rood na een fout op Bafétimbi Gomis, in een match die eindigde op 2-2. In september liep hij op training een knieblessure op, na drie competitiewedstrijden en twee interlands; een operatie hield hem drie maanden aan de kant. In december keerde hij terug op Stamford Bridge, in een 0-1-nederlaag tegen Bournemouth. Door de zwakke resultaten in de eerste zestien competitiewedstrijden werd Mourinho ontslagen en vervangen door Guus Hiddink. Later dat seizoen kreeg Courtois nog een rode kaart tegen Manchester City, in een met 0-3 verloren wedstrijd. Chelsea eindigde uiteindelijk tiende en verdedigde de titel niet, waardoor Courtois dat seizoen geen enkele trofee won.

Moeilijke resultaten met Chelsea (2016-2018)

Ook de seizoenen daarna kende Chelsea met Courtois onder de lat een reeks teleurstellingen. De ploeg verloor de Community Shield na strafschoppen tegen Arsenal en werd door dezelfde tegenstander uitgeschakeld in de halve finales van de League Cup. In de Champions League liep het mis in de achtste finales tegen FC Barcelona. Uiteindelijk eindigde Chelsea vijfde in de competitie, waardoor de club naast kwalificatie voor de Champions League greep.

Overstap naar Real Madrid: bij welke club speelt Courtois nu?

Onderstaand overzicht toont bij welke ploegen Courtois speelde en hoe lang hij er telkens actief was.

Club Periode Belangrijkste prijzen
KRC Genk tot 2011 Belgisch landskampioen
Atlético Madrid (uitleenbeurt van Chelsea) 2011-2014 Europa League, Copa del Rey, La Liga, Zamora Trophy
Chelsea 2014-2018 2x Premier League, League Cup
Real Madrid 2018-heden 3x La Liga, 2x Champions League, Copa del Rey, FIFA Club World Cup

Na vier seizoenen bij Chelsea ondertekende Courtois in 2018 een contract voor zes jaar bij Real Madrid. De transfer bedroeg ongeveer 35 miljoen euro, waarmee hij destijds de duurste doelman in La Liga werd, en hij nam bij aankomst rugnummer 25. In de Verenigde Arabische Emiraten werd hij meteen wereldkampioen voor clubs door de FIFA Club World Cup 2018 te winnen. Anno 2025 speelt Courtois nog altijd voor Real Madrid, wat betekent dat hij er inmiddels al zeven seizoenen actief is.

Wisselvallige eerste seizoenen bij Real Madrid

Zijn eerste seizoen bij Real Madrid verliep sportief wisselvallig: Courtois kreeg 27 doelpunten tegen in 21 wedstrijden en won geen enkele grote trofee. Ook de start van zijn tweede seizoen bracht veel kritiek met zich mee. In de voorbereiding kreeg hij 14 doelpunten tegen in vier oefenwedstrijden, en in de eerste vijf officiële duels slikte hij nog eens negen treffers. Zijn optreden tegen Paris Saint-Germain werd door veel kranten hard bekritiseerd. Ook tegen Club Brugge kende hij een moeilijke avond: hij incasseerde twee vermijdbare doelpunten en werd bij de rust vervangen door Alphonse Areola. Zinédine Zidane verklaarde op een persconferentie dat Courtois last had van zware maagpijn, wat zijn prestatie had beïnvloed. Na een nieuwe tegengoal tegen RCD Mallorca volgde opnieuw kritiek.

Daarna herstelde Courtois zich duidelijk, mede dankzij meer vertrouwen binnen het team. Hij verbrak het record van Keylor Navas door vier clean sheets na elkaar neer te zetten. Tegen Valencia CF kwam hij zelfs dicht bij een gelijkmaker met een kopbal op een corner, maar uiteindelijk scoorde Karim Benzema. Hij hield ook de nul in de Clásico op Camp Nou en speelde een belangrijke rol in de Spaanse Supercup: in de halve finale tegen Valencia CF incasseerde hij slechts één doelpunt, een strafschop, en in de finale stopte hij penalty’s van Saúl Ñíguez en Thomas Partey. In januari werd hij uitgeroepen tot beste speler van de maand in La Liga, en hij werd de eerste buitenlandse doelman die zowel in de stadsderby van Madrid als in de Clásico de nul hield.

Na de competitiehervatting hield Courtois in tien wedstrijden slechts vier doelpunten tegen en bleef hij 500 minuten zonder tegentreffer. Hij sloot het seizoen af met 18 clean sheets en 20 tegengoals in 34 competitiewedstrijden. Vanaf het seizoen na dat trofeeloze jaar droeg hij het nummer één.

In het seizoen 2020-2021 begon hij met drie clean sheets in de eerste vier wedstrijden van La Liga en leverde hij opnieuw beslissende prestaties in de Clásico en de stadsderby van Madrid. In de Champions League tegen Inter Milan en Borussia Mönchengladbach keepte hij sterk, ondanks tegengoals. Tegen Deportivo Alavés veroorzaakte hij wel een slechte wegschop die tot een assist voor Joselu leidde. In de achtste finale tegen Atalanta Bergamo was hij bepalend en hield hij de nul, en ook tegen Liverpool FC hielp hij samen met zijn verdediging om spelers als Mohamed Salah en Sadio Mané af te stoppen. In de halve finale tegen Chelsea FC kon hij de uitschakeling niet vermijden. Tegen Getafe CF werd hij na meerdere reddingen en een 0-0-gelijkspel uitgeroepen tot man van de match. Dat seizoen speelde hij in totaal 50 wedstrijden, kreeg hij 43 doelpunten tegen — gemiddeld 0,86 per wedstrijd — en behaalde hij 21 clean sheets.

Blessures en successen in 2023 en 2024

Op 6 april 2023 stond Courtois aan de aftrap in de finale van de Copa del Rey tegen CA Osasuna. Real Madrid won die finale met 2-1, waardoor Courtois de Copa del Rey 2022-2023 aan zijn erelijst toevoegde. In augustus 2023 kreeg hij echter een zware klap: tijdens een training liep hij een kruisbandruptuur in zijn linkerknie op, waardoor hij verschillende maanden niet kon spelen.

In februari 2024 hervatte Courtois de trainingen, maar in maart 2024 volgde opnieuw pech: hij blesseerde de meniscus in zijn rechterknie, waardoor zijn seizoen 2023-2024 vroegtijdig ten einde kwam. Op 20 april 2024 trainde hij opnieuw samen met zijn ploegmaats, en op 4 mei 2024 speelde hij zijn eerste competitiewedstrijd van het seizoen, op de 35e speeldag tegen Cádiz CF — een duel dat Real Madrid met 3-0 won. Diezelfde dag werden Courtois en Real Madrid ook Spaans kampioen.

Daarna koos coach Carlo Ancelotti hem als titularis voor de Champions League-finale, in plaats van Andriy Lunin. Real Madrid won die finale met 2-0 van Borussia Dortmund, waarmee Courtois zijn tweede Champions League-titel veroverde. Hij begon ook het seizoen 2024-2025 als basisspeler, op 14 augustus 2024 in de UEFA Super Cup tegen Atalanta Bergamo, een wedstrijd die Real Madrid met 2-0 won. Op 17 maart 2025 liep Courtois opnieuw een blessure op, in de terugwedstrijd van de achtste finales van de Champions League tegen Manchester City: een letsel aan de rechterquadriceps, met een verwachte afwezigheid van zes weken.

Thibaut Courtois bij de Rode Duivels: grote toernooien

Courtois komt uit voor België, het land waar hij geboren en getogen is. Hij werd in 2011 voor het eerst opgeroepen voor de nationale ploeg en maakte zijn debuut in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Frankrijk, die eindigde op 0-0 in het Stade de France. Daarmee was hij de jongste doelman voor België sinds Robert Hustin in 1905. Tijdens de kwalificatiecampagne voor het EK 2012 was hij nog de doublure van Simon Mignolet; België plaatste zich dat jaar niet.

Voor de WK-kwalificatie van 2014 kreeg Courtois een veel grotere rol: hij speelde alle kwalificatiewedstrijden en hield daarin zes keer de nul in tien matchen. België plaatste zich zo voor zijn eerste grote toernooi sinds het WK van 2002. Bondscoach Marc Wilmots riep Courtois vervolgens op voor het WK 2014, waar hij vijf wedstrijden speelde. België won met 2-1 van Algerije in Belo Horizonte en verloor met 1-0 van Argentinië.

Ook tijdens de kwalificatie voor het EK 2016 stond Courtois telkens in doel, al miste hij de laatste twee kwalificatiewedstrijden door een blessure. België plaatste zich voor het eerst in 16 jaar voor een EK. Op het toernooi zelf bereikten hij en België de kwartfinales, waar Wales te sterk bleek. Courtois liet achteraf verstaan dat bondscoach Wilmots verantwoordelijk was voor die uitschakeling, en enkele dagen later werd Wilmots ontslagen.

Bij het WK 2018 werd Courtois opgeroepen door Roberto Martínez en was hij basisspeler in alle Belgische wedstrijden. In de derde groepswedstrijd tegen Engeland droeg hij de aanvoerdersband en werd hij de dertigste kapitein van de Belgische nationale ploeg; België won die wedstrijd met 1-0 dankzij een doelpunt van Adnan Januzaj. Courtois redde vervolgens beslissend in de kwartfinale tegen Brazilië en in de halve finale tegen Frankrijk. België behaalde uiteindelijk de derde plaats, het beste resultaat ooit op een WK voor de Rode Duivels, en Courtois werd voor zijn prestaties uitgeroepen tot beste doelman van het toernooi.

In de zomer van 2021 zat hij in de 26-koppige selectie voor het EK 2020, waar België in de kwartfinale met 2-1 verloor van Italië. Roberto Martínez selecteerde hem daarna ook voor het WK 2022 in Qatar. In de eerste groepswedstrijd tegen Canada, op 23 november 2022, stopte Courtois een strafschop van Alphonso Davies. België werd daarna toch uitgeschakeld in de groepsfase, na een zege tegen Canada, een nederlaag tegen Marokko en een gelijkspel tegen Kroatië.

Captaincygate: het conflict met bondscoach Tedesco

Op 24 maart 2023 speelde Courtois zijn eerste kwalificatiewedstrijd voor het EK 2024 onder de nieuwe bondscoach Domenico Tedesco, in een 3-0-zege tegen Zweden. Enkele dagen later liep het echter mis: na het 1-1-gelijkspel tegen Oostenrijk op 27 maart 2023 verliet Courtois de groep van de Belgische nationale ploeg, na een dispuut over de aanvoerdersband. Tedesco had de kapiteinsrol toegekend aan Kevin De Bruyne, met Romelu Lukaku of Thibaut Courtois als vicekapiteins. Dat conflict werd later bekend als “captaincygate”.

Door die kwestie miste Courtois de daaropvolgende EK-kwalificatiewedstrijd tegen Estland. Het dispuut zorgde bovendien voor negatieve reacties bij sommige ploegmaats. Het was overigens niet de eerste keer dat Courtois in conflict lag met een bondscoach: ook tijdens het EK 2016, onder Marc Wilmots, was er al spanning geweest.

Een aanvoerdersband lijkt een detail, maar bij een kern vol uitgesproken persoonlijkheden kan net die symbolische rol een conflict blootleggen dat al langer onder de oppervlakte sluimert.

Twee maanden na het kapiteinsconflict liep Courtois ook nog een zware blessure op. Ondertussen reisde de Belgische staf, met Tedesco erbij, naar Madrid om een oplossing te zoeken voor de situatie, maar zonder succes. Een maand later werd Courtois niet opgenomen in de Belgische selectie van 25 spelers voor een officiële competitie. Courtois liet op sociale media weten dat hij niet meer voor België zou spelen zolang Tedesco bondscoach was. Later sprak hij wel de wens uit om in 2025 terug te keren naar de nationale ploeg, en in maart 2025 werd hij effectief opgenomen in de eerste selectie van nieuwe bondscoach Rudi Garcia.

Sterktes en werkpunten als doelman

Thibaut Courtois beschikt over een lichaamsbouw die bijzonder geschikt is voor een doelman. Zijn lengte en armspanwijdte geven hem een duidelijk voordeel bij het pakken van hoge ballen, en zijn gestalte belemmert hem niet wanneer hij zich laag naar de grond moet werpen. Daarnaast kan hij de bewegingen van tegenstanders goed inschatten en toonde hij al vanaf het begin van zijn profcarrière een opvallende mentale volwassenheid voor zijn leeftijd. Een minder sterk punt in zijn spel blijft zijn voetenspel, iets waarop critici doorgaans wijzen wanneer zijn optreden onder de loep wordt genomen.

  • Sterktes: lengte, armspanwijdte, reflexen bij hoge ballen, mentale stabiliteit
  • Werkpunt: voetenspel bij het opbouwen vanuit de defensie

Talen, relaties en privéleven

Naast zijn moedertaal Nederlands spreekt Thibaut Courtois ook Frans, Engels en Spaans, een gevolg van zijn tweetalige familieachtergrond en zijn lange carrière in Spanje en Engeland. In zijn privéleven had hij een relatie met de Spaanse Marta Domínguez, met wie hij twee kinderen kreeg: Adriana en Nicolás. Courtois had ook een relatie met Caroline Lijnen, in de periode dat zij samen was met Kevin De Bruyne. In juli 2021 kondigde hij aan dat hij een relatie had met het Israëlische model Mishel Gerzig, met wie hij later in het zuiden van Frankrijk trouwde.

Scroll naar boven