Vadis Odjidja-Ofoe

Vadis Odjidja-Ofoe tijdens een wedstrijd in 2012
Vadis Odjidja-Ofoe tijdens een wedstrijd in 2012

Vadis Odjidja-Ofoe, ook bekend als Vadis Odjidja, werd geboren in Gent, België, en heeft Ghanese roots. Hij is een voormalige Belgische international en speelde als middenvelder. Odjidja werd geboren uit een Belgische moeder en een Ghanese vader. Op vijfjarige leeftijd begon hij te voetballen in Gent bij La Gantoise. In 1999 verliet hij La Gantoise om zich aan te sluiten bij RSC Anderlecht.

Bij Anderlecht maakte hij zijn debuut in de hoofdmacht onder Franky Vercauteren tijdens de Supercup tegen Zulte Waregem. Hij viel toen in en won de wedstrijd met 3-1. In dat seizoen kreeg hij weinig speelkansen en zat hij meestal op de bank, met uitzondering van de terugwedstrijd in de kwartfinale van de Beker van België tegen KRC Genk. Later kwam hij voor het eerst aan spelen toe in de Jupiler League als vervanger van Mbo Mpenza tegen Saint-Trond VV. Zijn eerste basisplaats kreeg hij in de Beker van België tegen Hamme. Daarna scoorde hij zijn eerste doelpunt in een nipte zege tegen RAEC Mons en leverde hij ook een assist waaruit Daré Nibombé een own goal maakte.

Spelerprofiel en afkomst

Vadis Odjidja-Ofoe, ook bekend als Vadis Odjidja, werd geboren in Gand, België. Hij was een Belgische international en speelde als middenvelder. Hoewel hij in België werd geboren, heeft hij Ghanese afkomst. Vandaag is Odjidja-Ofoe met pensioen als voetballer.

Doorbraak en jaren bij Club Brugge

Vadis Odjidja-Ofoe werd geboren in Gent als zoon van een Belgische moeder en een Ghanese vader. Hij begon op vijfjarige leeftijd met voetballen bij La Gantoise, ook in Gent, en verliet die club in 1999 voor RSC Anderlecht in de hoofdstad. Bij Anderlecht maakte hij zijn debuut in het eerste elftal onder Franky Vercauteren in de Supercup tegen Zulte Waregem. Hij viel toen in en won met 3-1, maar kreeg dat seizoen weinig speelkansen. Meestal zat hij op de bank, met uitzondering van de terugwedstrijd in de kwartfinale van de Belgische Beker tegen KRC Genk. Zijn vader vertelde later dat hij zelfs even overwoog om met voetbal te stoppen. Zijn eerste minuten in de Jupiler League speelde hij als vervanger van Mbo Mpenza tegen Saint-Trond VV. Zijn eerste basisplaats volgde in de Beker van België tegen Hamme, en zijn eerste doelpunt maakte hij in een nipte zege tegen RAEC Mons. Ook gaf hij een assist die door DarE Nibombe in eigen doel werd verwerkt. Tijdens de transferperiode was er belangstelling van verschillende clubs, terwijl Anderlecht aandrong op een nieuw contract. Toch speelde hij bij Anderlecht slechts acht minuten in twee competitiewedstrijden en een helft van een UEFA Cup-duel tegen Bayer Leverkusen, waarin hij bij rust om tactische redenen werd vervangen. Daarna kwam hij bij Hamburg terecht, waar hij over twee seizoenen twaalf wedstrijden in de Regionalliga Nord speelde in het reserveteam. Hij wilde er weg en terugkeren naar Sporting, waar Ariel Jacobs coach was, maar dat voorstel werd afgewezen. Een testperiode bij West Bromwich Albion leverde ook geen transfer op. Uiteindelijk tekende hij een contract van drie en een half jaar bij Club Brugge. Daar werkte hij zich op zijn negentiende in een profkern en trok hij de aandacht van bondscoach Georges Leekens. Bij Blauw en Zwart speelde hij meer dan 200 wedstrijden tot zijn vertrek in augustus 2014. In die periode onderging hij in januari een knieoperatie en moest hij enkele weken aan de kant blijven. Tijdens de zomertransferperiode van 2012 kwam een overgang naar FC Porto, Fulham of Everton dichtbij, maar FIFA weigerde de transfer naar Everton te valideren omdat de deadline verstreken was. Door een voetbreuk op training miste hij ook de seizoensstart van het daaropvolgende jaar, en door blessureleed liet hij ook een deel van de play-offs schieten. Hoewel Michel Preud'homme hem wilde behouden, wilde hij zelf vertrekken. In vijf jaar tijd werkte hij bij Club Brugge onder zes verschillende coaches, en later was er ook interesse van FC Twente.

Van Norwich via Rotherham naar Polen

Aan het einde van de transferperiode trok Vadis Odjidja-Ofoe naar Norwich City, in de Engelse tweede afdeling. Door een knieblessure geraakte hij daar moeilijk in de selectie. Om meer speeltijd te krijgen, werd hij voor een maand uitgeleend aan Rotherham United, dat op dat moment 21e stond van de 24 ploegen in de Championship. Tijdens die uitleenperiode droeg Odjidja-Ofoe bij aan zeven punten in twaalf wedstrijden voor Rotherham, dat opklom naar de 17e plaats. De club wilde zijn verblijf verlengen, maar Odjidja-Ofoe keerde terug naar Norwich.

Nog voor zijn debuut voor Norwich City was de club al gepromoveerd naar de Engelse hoogste afdeling. In de Premier League gaf hij een assist aan Alexander Tettey voor de winnende treffer tegen Southampton. Hij kwam daarbij pas vijftien minuten voor het geven van die assist in het spel. In het seizoen 2015-2016 speelde Odjidja-Ofoe tien competitiewedstrijden voor Norwich City. Aan het einde van dat seizoen vertrok hij uit Engeland naar Polen, op uitnodiging van Besnik Hasi.

Van Warschau naar Athene en terug naar Gent

In de zomer van 2016 tekende Vadis Odjidja-Ofoe bij Legia Warschau. Daar kende hij meteen succes: hij won de Poolse landstitel en werd er ook uitgeroepen tot voetballer van het jaar. Zijn impact was groot, met veertien assists en vijf doelpunten in een seizoen. Bovendien scoorde hij een opvallend doelpunt tegen Real Madrid in de Champions League. Volgens Marcin en Micha?l Zewlakow werd hij zelfs beschouwd als de beste speler in het Poolse voetbal.

Daarna verhuisde Odjidja naar Olympiakos, waar hij een contract voor drie jaar ondertekende en opnieuw samenwerkte met Besnik Hasi. In Griekenland kwam hij in 28 wedstrijden tot vier doelpunten en drie assists. Toch verliep niet alles vlot: Hasi werd vroeg ontslagen en Olympiakos miste voor het eerst sinds 2010 de landstitel. Door financiele problemen kreeg Odjidja ook te horen dat hij mocht vertrekken als er een voldoende bod kwam. Na een inbraak overwoog hij bovendien om Griekenland te verlaten. In die periode was er interesse van Sporting Lisbon, FC Porto en Leeds United.

Uiteindelijk tekende hij een contract voor twee jaar bij La Gantoise, de club van zijn beginjaren.

Terug bij La Gantoise en kapitein

In 2018 keerde Vadis Odjidja-Ofoe terug naar zijn geboortestad Gent en bij La Gantoise, waar hij zijn voetbalcarriere ook was begonnen. Hij kwam er terug aan op 65 procent van zijn optimale conditie, maar groeide in de jaren daarna uit tot een belangrijke figuur binnen de ploeg. Binnen vijf jaar werd hij zelfs een van de leiders van de club. Aan het einde van 2020 tekende hij een nieuw contract bij La Gantoise tot 2023.

Zijn periode bij de club kende meteen ook sportieve hoogte- en dieptepunten. In de play-offs kreeg hij een schorsing van drie wedstrijden na een rode kaart in de wedstrijd tegen Club Bruges KV, nadat hij aanvaller Wesley Moraes hard had geraakt. La Gantoise haalde in dat seizoen wel de finale van de Belgische Beker, maar verloor die met 1-2 van KV Malines. In het volgende seizoen werd Odjidja-Ofoe benoemd tot kapitein van La Gantoise, een functie die hij behield tot zijn vertrek in 2023.

Ook in de Europese competities en de competitie zelf kende de club wisselende resultaten. La Gantoise werd in de zestiende finale van de Europa League uitgeschakeld door AS Roma en eindigde in de groepsfase laatste zonder punten. Door de coronapandemie eindigde het seizoen met een tweede plaats in het kampioenschap, achter Brugge. In 2020-2021 werd La Gantoise zevende in de reguliere competitie en plaatste de club zich voor de tweede voorronde van de nieuwe Europa Conference League. Later haalde La Gantoise de groepsfase van die competitie, eindigde daar bovenaan en werd in de achtste finales uitgeschakeld door PAOK Salonique.

Voor Odjidja-Ofoe zelf werd de periode ook getekend door blessures. Eind 2020 lag zijn fitheid gemiddeld en zaten zijn statistieken onder zijn persoonlijke doelen. In september en opnieuw in januari viel hij vier weken uit met een hamstringblessure, die hij zelf deels in verband bracht met een poging om te spelen tegen Club Bruges KV. In zijn laatste seizoen bij La Gantoise bleef pech hem achtervolgen: na de winterstop volgde een knieoperatie, waardoor hij acht weken aan de kant stond. Toch beleefde hij in diezelfde periode ook een van zijn grootste successen, toen hij met La Gantoise de Belgische Beker won tegen RSC Anderlecht. Hij noemde die bekerwinst een droom die werkelijkheid werd. In 2023 liet La Gantoise hem weten dat zijn contract niet zou worden verlengd.

Seizoen bij Hajduk Split

Vadis Odjidja-Ofoe werd naar Kroatië gehaald door Ivan Leko en trof er bij Hajduk Split opnieuw zijn voormalige ploegmaat Lovre Kalinić. Kort na zijn aankomst werd Leko echter ontslagen, enkele weken nadat Odjidja-Ofoe zich bij de club had aangesloten. Hij begon het seizoen als basisspeler en gaf in de eerste wedstrijden twee assists. Na de eerste twee nederlagen verloor hij zijn basisplaats en volgde hij de wedstrijden vanaf eind september vooral vanop de bank. Terwijl Hajduk Split meedeed voor de titel, speelde Odjidja-Ofoe slechts beperkte minuten.

Onrust bij Hajduk Split

Hajduk Split kende in deze periode opnieuw moeilijke momenten. De club had sinds 2015 geen titel meer gewonnen en werd begin april uitgeschakeld in de Kroatische beker door Dinamo Zagreb. In de competitie stond Hajduk op dat moment derde, op tien punten van de eerste plaats. Ook binnen de club was er onrust: de raad van toezicht beëindigde het contract van de coach in een niet-gespecificeerd jaar, waarna zijn assistenten kort daarop ontslag namen. Daarnaast werd voorzitter Luksa Jakubusic uit zijn functie verwijderd en kreeg een niet-gespecificeerd persoon de leiding over het eerste elftal toegewezen.

Interlands bij de Belgische nationale ploeg

Vadis Odjidja-Ofoe kreeg zijn eerste selectie voor de Belgische nationale ploeg tijdens een uitwedstrijd in Rusland, die België met 2-0 won. Hij viel in tijdens de slotminuten van die wedstrijd. Nadien speelde hij ook enkele minuten in een thuiswedstrijd tegen Azerbeidzjan, een duel dat België met 4-1 won. Zijn derde cap volgde in een 4-1-zege tegen Kazachstan. Dat bleven tot nu toe zijn enige minuten voor de Belgische nationale ploeg.

Scroll naar boven