Wim Delvoye werd in 1965 geboren in Wervik, België, en groeide er op. Hij volgde onderwijs aan het Sint-Jozefscollege in Wervik en schreef zich, aangetrokken door tekenen, in aan de plaatselijke academie voor kunst. In 1983 begon hij aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent. Sinds 1985 werkt hij rond hedendaagse alledaagse onderwerpen en combineert hij elementen uit verschillende contexten, waardoor objecten hun vertrouwde karakter verliezen.
Delvoye kreeg internationale bekendheid met werken waarin hij alledaagse voorwerpen omvormde, zoals tapijten, butaancilinders en cirkelzagen met Delfische motieven, glas-in-lood met röntgenbeelden en voetbaldoelen in kitscherig glas-in-lood. Ook maakte hij gotische cementmixers, scheppen en strijkplanken met heraldische motieven. Hij nam deel aan de Biënnale van Venetië in 1990 en toonde in 1992 op Documenta IX in Kassel een stenen vloer. Wereldwijd aandacht trok hij met een vloer met fecespatronen en met levende, getatoeëerde varkens. Voor zijn geboortestad ontwierp hij de bronzen sculptuur De Kus, die in 2000 in Wervik werd geplaatst en protest uitlokte.
- Waarmee werd Wim Delvoye internationaal bekend?
- Hoe verliep de jeugd van Wim Delvoye en hoe begon hij met kunst?
- Hoe werkte de Kloakamachine van Wim Delvoye en waar werd ze getoond?
- Hoe werkte Wim Delvoye aan zijn project met getatoeëerde varkens?
- Welke industriële sculpturen en torens maakte Wim Delvoye in een gotische stijl?
- Welke werken maakte Wim Delvoye tussen 1986 en 1992, en aan welke tentoonstellingen nam hij deel?
- Welke werken uit de Rose des Vents-reeks maakte Wim Delvoye?
- Welke werken maakte Wim Delvoye tussen 1997 en 2009?
- Welke werken en tentoonstellingen maakte Wim Delvoye tussen 2009 en 2014?
Neo-conceptuele werken en internationale doorbraak
Sinds 1985 put Wim Delvoye uit hedendaagse alledaagse onderwerpen. In zijn neo-conceptuele werk combineert hij elementen uit verschillende contexten, waardoor voorwerpen hun vertrouwde karakter verliezen. Zo beschilderde hij tapijten, butaancilinders en cirkelzagen met Delphische motieven. Hij maakte ook gebrandschilderd glas met röntgenbeelden en voetbaldoelen uit kitscherig glas-in-lood. Daarnaast vervaardigde hij gotische cementmolens, schoppen en strijkplanken met heraldische motieven. Delvoye nam deel aan de Biënnale van Venetië in 1990 en toonde in 1992 op Documenta IX in Kassel, Duitsland, een stenen vloer. Wereldwijde bekendheid verwierf hij door de vloer met fecespatronen. Internationaal werd hij ook bekend door levend getatoeëerde varkens.
Jeugd en eerste artistieke stappen
Wim Delvoye werd geboren als Delvoye in de grensstad Wervik in België. Hij groeide er op en volgde er les aan het Sint-Jozefscollege. Al van kinds af aan had hij een grote liefde voor tekenen, waardoor hij zich inschreef aan de plaatselijke academie voor kunst. In 1983 begon hij aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (KASK) in Gent. Drie jaar later werd zijn tentoonstelling met beschilderde tapijten, Chambres d’Ami, georganiseerd door Jan Hoet. Voor zijn geboortestad ontwierp Delvoye ook het bronzen beeld De Kus, dat twee parende reeën voorstelt. Dit werk werd in 2000 in Wervik geplaatst en leidde tot protest.
De Kloakamachine
Wim Delvoye creëerde de Kloakamachine, een installatie die het menselijke spijsverteringsstelsel nabootst en voedsel omzet in uitwerpselen. Het werk werd in 2000 tentoongesteld in het Museum voor Moderne Kunst in Antwerpen. De machine was 12 meter lang en bestond uit zes transparante flessen die verschillende spijsverteringsorganen voorstelden. Die flessen werden gevuld met menselijke spijsverteringssappen en enzymen die op verschillende stadia van de vertering werden geactiveerd, en ze waren met elkaar verbonden via een netwerk van buizen en computers.
De Kloakamachine werd drie keer per dag gevoed met gastronomische gerechten uit een toprestaurant in België. De geproduceerde uitwerpselen werden vervolgens verkocht in vacuümverpakking. Om de machine en de producten te vermarkten, ontwierp Delvoye ook een logo waarin het blauwe embleem van Ford en de letters van Coca-Cola werden gecombineerd. Volgens hem symboliseerde dat logo de mechanisering en consumptie van de Kloakamachine door twee megacorporaties. Later verkocht hij de machine aan een Australische miljonair, waarna ze een ereplaats kreeg in het Museum voor Oude en Nieuwe Kunst in Hobart.
Getatoeëerde varkens en kunstprojecten
Wim Delvoye creëerde een project met levende, getatoeëerde varkens, dat tot zijn bekendste werken wordt gerekend. In 1997 stelde hij de eerste vier getatoeëerde varkens tentoon in het Middelheimpark in Antwerpen. De tentoonstelling riep protest op van dierenrechtenorganisaties. In 2003 werd hij na protesten van GAIA verboden om de getatoeëerde varkens te tonen op de tentoonstelling Art in Watu. In 2004 richtte Delvoye nabij Peking Art Farm op om getatoeëerde varkens te kweken.
Gothische industriële sculpturen en torens
Wim Delvoye maakte verschillende monumentale sculpturen waarin zware industriële machines werden omgevormd tot gotische kunstwerken. Voor het project «Caterpillar» ontwierp hij een reeks graafmachines met (neo-)gotische motieven. Daarnaast realiseerde hij een «Cement Truck» van 9 meter in cortenstaal, die net als de graafmachines was versierd met verfijnde gotische krullen. Ook bouwde hij een volledige «Dump Truck» in gotische stijl uit cortenstaal, die werd tentoongesteld in het Museum- en Tentoonstellingscentrum ZILART in Moskou. Verder maakte hij betonmolens als sculpturen in redwood, waarbij hij die contrasteerde met rococomotieven, als voorbeeld van zijn typische ironie. In 2009 bouwde hij de 10 meter hoge gotische toren «De Torre» voor de Biënnale van Venetië. Een jaar later ontwierp hij een stalen toren voor de tuin van het Musée Rodin in Parijs, en eind 2010 werd een nieuwe versie van die toren geplaatst in kunstcentrum BOZAR in Brussel. Ook creëerde hij grote glas-in-loodramen met röntgenbeelden in de kapel Drongenhof in de Gentse wijk Patershol.
Artistieke projecten in de jaren 1986–1992
In 1986 maakte Wim Delvoye «Painted Carpets». Twee jaar later, in 1988 en 1989, volgden «Shovels and Ironing Boards with Heraldic Motifs» en «Butane Cylinders and Circular Saws with Delft Motifs». In 1989 en 1990 werkte hij aan de reeks voetbaldoelen uit kitscherig glas-in-lood, met als onderdelen «Penalty», «Sint Stefanus», «Panem et circenses» en «Finale». In 1990 nam hij deel aan de Biënnale van Venetië. Tussen 1990 en 1999 creëerde hij ook «Cement Trucks». In 1992 was hij deelnemer aan de tentoonstelling Documenta IX en maakte hij «Mosaic: Stone Floor Decorated with Feces Pattern».
Rose des Vents-reeks
In 1992 maakte Wim Delvoye Rose des Vents I. Enkele jaren later volgde Rose des Vents II in 1995 en Rose des Vents III in 1996. Deze drie werken vormen samen de Rose des Vents-reeks, die in deze periode tot stand kwam.
Werk uit de jaren 1997–2009
Tussen 1997 en 2009 ontwikkelde Wim Delvoye een reeks werken die zijn interesse in bizarre machines, dierlijke motieven en bewerkte beelden duidelijk tonen. In 1997 tot 2003 maakte hij Tattooed Pigs. In 1998 volgde Absolut Delvoye: wodkaflessen met gekleurd zand. Een jaar later, in 1999 en 2000, creëerde hij Anal Kisses. In 2000 maakte hij Cloaca, een machine die het menselijke spijsverteringsstelsel nabootst en voedsel omzet in uitwerpselen.
Daarna volgden meerdere variaties en verwante projecten. In 2001 ontstonden Cloaca New & Improved, Capella en Sex-Rays, telkens met glas-in-lood van röntgenbeelden. In 2001 en 2002 maakte hij ook de reeks Caterpillars, graafmachines met gotische motieven, en Nine Mice, eveneens glas-in-lood van röntgenbeelden. In 2003 volgde Cloaca Turbo, en in 2004 Cloaca Quattro. Van 2004 tot 2007 realiseerde hij Art Farm nabij Peking in China, waar tattooed pigs werden gekweekt.
In 2005 maakte hij Cloaca N° 5 en het beeld De Brabo. In 2006 volgden Personal Cloaca, Dump Truck en Way of the Cross: röntgenbeelden van muizen. In 2007 kwam Super Cloaca en Flat Bed Trailer. In 2008 maakte hij Cement Trucks en D11. In 2009 volgden Cloaca Travel Kit, Helix, Twisted George en Twisted Jesus. Samen tonen deze werken hoe Delvoye in deze periode een consequente beeldtaal ontwikkelde rond lichaam, techniek en ironische verwijzingen naar traditionele en religieuze vormen.
Installaties en tentoonstellingen
In 2009 maakte Wim Delvoye de eerste versie van ‘De Toren’ voor de Biënnale van Venetië. In 2010 werd ‘De Toren’ opnieuw gecreëerd in Parijs en later dat jaar ook in Brussel. In 2014 volgde de tentoonstelling ‘Mimicry. Wim Delvoye’ in het Poesjkinmuseum.