Renee Lemaire werd geboren in Bastogne en werkte als verpleegster in het Brugmannziekenhuis in Brussel. Tijdens haar jaarverlof reisde ze terug naar Bastogne om haar ouders te bezoeken. Toen het beleg van Bastogne op 20 december voorbij was en medische hulp en voorraden de Amerikaanse troepen niet meer bereikten, bood ze zich op 21 december samen met verpleegster Augusta Chiwy vrijwillig aan om te helpen. Zij meldden zich bij kapitein-chirurg Jack T. Prior van het 20th Armored Infantry Battalion. De Amerikaanse troepen hadden in een oud Sarma-gebouw in Bastogne een noodhospitaal ingericht, waar ongeveer honderdvijftig Amerikaanse soldaten werden verzorgd. Lemaire en Chiwy assisteerden er voortdurend de gewonden. Op kerstavond 1944 werd het hospitaalgebied rond 20.30 uur fel verlicht door Duitse magnesiumfakkels, waarna een bombardement volgde. Een bom trof rechtstreeks het dispensarium. Renee Lemaire kwam daarbij om het leven, tijdens de beschieting van de medische post.
- Hoe kwam Renee Lemaire om het leven tijdens het beleg van Bastogne?
- Hoe raakte Renee Lemaire betrokken bij de zorg voor gewonden in Bastogne?
- Wat gebeurde er op kerstavond bij het ziekenhuis?
- Hoe werd de inzet van Renee Lemaire na de aanval beschreven?
Werk als verpleegster in Bastogne
Renee Lemaire werd geboren in Bastogne en werkte er als verpleegster. Ze bood zich vrijwillig aan om Amerikaanse soldaten te verzorgen. In Bastogne werkte ze in een dispensarium dat was ondergebracht in een handelszaak. Tijdens het beleg van Bastogne kwam ze om het leven. Haar dood was het gevolg van de bombardering van de medische post op kerstavond 1944.
Vrijwillige hulp in Bastogne
Renee Lemaire werd geboren in Bastogne en werkte als verpleegster in het Brugmannziekenhuis in Brussel. Tijdens het eindejaarsverlof trok ze naar Bastogne om haar ouders te bezoeken. Op 20 december was het beleg van Bastogne voorbij, maar medische hulp en voorraden bereikten de Amerikaanse troepen er niet meer. Daarom boden Renee Lemaire en verpleegster Augusta Chiwy zich op 21 december vrijwillig aan om te helpen. Zij meldden zich bij kapitein-chirurg Jack T. Prior van het 20ste Armored Infantry Battalion. De Amerikaanse troepen hadden in een oud Sarma-gebouw in Bastogne een noodhospitaal ingericht, waar 150 Amerikaanse soldaten verbleven. Renee Lemaire en Augusta Chiwy hielpen daar voortdurend de gewonden in Bastogne.
Aanslag op de hospitalenzone
Volgens het verslag van Jack T. Prior werd de ziekenhuiszone op kerstavond omstreeks 20.30 uur fel verlicht door Duitse magnesiumfakkels. Kort daarna volgde een Duits bombardement. Een bom trof rechtstreeks de apotheek. Soldaten die in nabijgelegen huizen schuilden, haalden gewonden uit het puin van het gebombardeerde gebouw. Daarna keerde de Duitse bommenwerper terug en beschoten meerdere keren de rampplek. Enkele gewonden werden nog via een klein venster uit de kelder geëvacueerd, voordat die volledig instortte.
Hulp in de noodhulppost
Na de aanval werden uit het puin ongeveer dertig lichamen geborgen, onder wie dat van Renee Lemaire. Dokter Jack T. Prior bracht haar lichaam persoonlijk terug naar haar ouders. Haar lichaam was gewikkeld in een stuk parachutestof dat zij had bewaard omdat zij er later een trouwjurk van wilde maken. Prior beschreef haar zorg voor gewonde soldaten als uitzonderlijk: zij voedde hen, hielp hen bij het omkleden, deelde medicijnen uit, waste hen en zorgde ervoor dat zij zich zo comfortabel mogelijk voelden. Hij meldde ook dat zij veel hielp bij plasmatransfusies en andere medische handelingen. Volgens Prior werkte zij bovendien aan het herstel van het moreel van de soldaten tijdens het offensief. Daarom vroeg hij voor haar de hoogste niet-militaire Amerikaanse onderscheiding voor haar waardevolle hulp. Sergeant William Kerby, die haar kende en haar laatste momenten zag, woonde op ongeveer dertig meter van de geïmproviseerde hulppost. Hij was verrast door de magnesiumfakkels en de explosie toen de bom de hulppost trof. Daarna zag hij hoe Renee Lemaire meerdere keren in en uit het puin ging, tot zij definitief verdween.