Anthony Moris werd geboren in Aarlen als zoon van een Luxemburgse vader. In 1996 sloot hij zich aan bij een club in Habay, waarna hij in 2000 naar Standard Luik trok om er zijn opleiding verder te zetten. In 2008 maakte hij op 18-jarige leeftijd de overstap van de jeugd naar de profkern. Bij Standard was hij in het seizoen 2008-2009 derde doelman, achter Rorys Aragón Espinosa en Jérémy De Vriendt, en zat hij één keer op de bank tijdens een uitwedstrijd bij RAEC Mons. Hij kwam ook in actie tegen Cercle Brugge, waar hij de nul hield, en speelde een Europa League-wedstrijd op het veld van FC Kopenhagen. In 2011-2012 stond hij in de laatste vijf play-offwedstrijden in de basis na een blessure van Sinan Bolat. Daarna was hij tweede doelman achter Eiji Kawashima, voor hij in 2013-2014 vierde keeper werd. Later werd hij voor zes maanden uitgeleend aan K Saint-Trond VV, kende hij een periode van vier maanden zonder club en tekende hij begin 2015 bij KV Mechelen als doublure van Wouter Biebauw. Vervolgens speelde hij zijn eerste minuten voor de club, liep hij een kruisbandblessure op en verlengde hij zijn contract. Nadien tekende hij op transfervrije basis bij Royal Excelsior Virton, dat in 2018-2019 promotie afdwong naar tweede klasse.
- Hoe verliep de loopbaan van Anthony Moris bij Standard Liège, KV Mechelen en Royal Excelsior Virton?
- Hoe verliepen de prestaties van Royal Excelsior Virton in de seizoenen 2018-2019 en 2019-2020?
- Hoe verliep Anthony Moris zijn periode bij Union Saint-Gilloise?
- Hoe verliep Anthony Moris zijn parcours bij de nationale ploegen en wat betekende zijn keuze voor Luxemburg?
Van jeugdspeler tot doelman in eerste klasse
Anthony Moris werd geboren in Aarlen, als zoon van een Luxemburgse vader. In 1996 sloot hij zich aan bij een club in Habay. Vier jaar later, in 2000, trok hij naar Standard Liège om er zijn opleiding verder te zetten. In 2008 maakte hij op 18-jarige leeftijd de overstap van de jeugd naar de profs. Tijdens het seizoen 2008-2009 was hij derde doelman achter Rorys Aragón Espinosa en Jérémy De Vriendt. Dat seizoen zat hij één keer op de bank, in de uitwedstrijd tegen RAEC Mons. Hij kwam ook in actie voor Standard Liège tegen Cercle Brugge, waarin hij de nul hield, en speelde daarnaast een Europa League-wedstrijd op het veld van FC Kopenhagen.
In het seizoen 2011-2012 kreeg Moris meer speeltijd. Hij stond in de laatste vijf play-offwedstrijden in doel, nadat Sinan Bolat geblesseerd raakte. Een seizoen later was hij tweede doelman achter Eiji Kawashima. In 2012-2013 speelde hij enkel de wedstrijden in de Belgische Beker en de laatste twee competitiewedstrijden. In 2013-2014 was hij vierde doelman bij Standard Liège, achter Kawashima, Yohann Thuram en Laurent Henkinet, zonder speelminuten.
Standard leende Moris ook zes maanden uit aan K Saint-Trond VV. Daarna volgde een periode van vier maanden zonder club, tot het einde van het jaar. Begin 2015 tekende hij bij KV Mechelen als doublure van Wouter Biebauw. Daar maakte hij zijn eerste speelminuten toen hij Biebauw verving. Later liep hij een kruisbandblessure op. In een latere maand verlengde hij zijn contract bij KV Mechelen. Nadien tekende hij op een vrije transfer bij Royal Excelsior Virton.
Promotie met Virton
In het seizoen 2018-2019 behaalde Royal Excelsior Virton de promotie naar de tweede afdeling. De club sloot de reguliere fase af op de derde plaats en won daarna de eindronde, waardoor de stap omhoog werd afgedwongen. In het volgende seizoen bevestigde Virton die sterke lijn door tweede te eindigen in de tweede afdeling.
Succesjaren bij Union Saint-Gilloise
In 2021 maakte Anthony Moris via een vrije transfer de overstap naar Union Saint-Gilloise. In datzelfde jaar promoveerde de Brusselse club naar de eerste divisie, en een seizoen later eindigde Union als vicekampioen in 2021-2022. Na het vertrek van Teddy Teuma nam Moris de aanvoerdersband over. In de volgende seizoenen was hij een vaste waarde in de ploeg en miste hij slechts weinig wedstrijden.
Zijn periode bij Union werd ook bekroond met trofeeën. In 2024 won hij met de club de Belgische Beker en de Belgische Supercup, en in 2025 volgde de Belgische landstitel. Voor zijn prestaties in 2024-25 werd hij door de Pro League uitgeroepen tot beste doelman, mede dankzij 20 clean sheets. Na vijf jaar bij Union Saint-Gilloise tekende Moris vervolgens een contract voor twee jaar bij de Saoedische club Al-Khaleej FC.
Van jeugdploegen naar Luxemburg
Anthony Moris kwam in 2008 vier keer uit voor de Belgische U18 en speelde tussen 2008 en 2009 ook vier keer voor de U19. Op 25 maart 2010 nam hij deel aan een vriendschappelijke wedstrijd met de Belgische U21 tegen Schotland. Tijdens het seizoen 2013-2014 koos hij ervoor om voor het nationale elftal van Luxemburg te spelen. Bondscoach Luc Holtz riep hem voor het eerst op op 14 augustus 2013, voor een oefenwedstrijd tegen België. Die match werd door de FIFA ongeldig verklaard en als trainingswedstrijd geregistreerd; Luxemburg verloor met 5-1.
Op 14 november 2014 speelde Moris mee in de oefenwedstrijd tegen Italië, die op 1-1 eindigde. In 2017 begon hij tegen Frankrijk, maar hij werd vervangen door Ralph Schon. In de terugwedstrijd tegen Frankrijk stond hij niet aan de aftrap en Luxemburg speelde 0-0 gelijk.
In 2023 kreeg Moris een zware nederlaag te verwerken tegen Portugal, waarbij hij negen doelpunten incasseerde. In acht andere wedstrijden van dat jaar kreeg hij nog vier tegendoelpunten tegen. Ondanks die resultaten hielp hij Luxemburg wel om derde te eindigen in de groep en voor het eerst de play-offs voor Euro 2024 te bereiken.