Timmy Simons

Timmy Simons in 1. FC Nürnberg shirt, 2012
Timmy Simons in 1. FC Nürnberg shirt, 2012

Timmy Simons is een Belgische profvoetbalcoach en voormalig verdedigende middenvelder. Hij kreeg zijn opleiding bij KTH Diest en maakte in 1998 de overstap naar eersteklasser Lommel SK, waar hij zich in het eerste elftal vestigde. In 2000 verhuisde hij naar Club Brugge, waar hij vanaf het seizoen 2000-01 een vaste waarde werd. Na enkele seizoenen groeide hij daar uit tot kapitein en strafschopnemer. In 2002 werd hij uitgeroepen tot Speler van het Jaar bij Club Brugge en won hij de Belgische Gouden Schoen. Met Club Brugge veroverde hij twee Belgische landstitels en twee keer de Belgische beker. Op 29 juni 2005 tekende hij voor PSV Eindhoven, waar hij eveneens aanvoerder was. Zijn voormalige clubs omvatten ook 1. FC Nürnberg. Als speler maakte hij 65 competitiedoelpunten via strafschoppen en miste hij slechts zeven strafschoppen. In 2012 was hij de buitenspeler met de meeste speelminuten en de meeste afgelegde kilometers in de Bundesliga. Zijn meest recente functie was trainer van Westerlo.

Clubcarrière en prestaties

Timmy Simons was een Belgische profvoetbaltrainer en voormalig verdedigende middenvelder. Hij was het laatst trainer van Westerlo. Als speler kwam hij uit voor onder meer Lommel, Club Brugge, PSV Eindhoven en 1. FC Nurnberg. Bij Club Brugge en PSV Eindhoven droeg hij ook de aanvoerdersband.

Een van zijn opvallendste statistieken was zijn penaltyreeks: van zijn 65 competitieve doelpunten maakte hij er heel wat vanaf de stip, terwijl hij slechts 7 strafschoppen miste. In 2002 won hij met Club Brugge de Belgische Gouden Schoen.

Ook in het buitenland liet hij zich opmerken. In 2012 was hij in de Bundesliga de veldspeler met de meeste speelminuten en met de meeste gelopen kilometers. Dat onderstreepte zijn constante inzet en zijn belangrijke rol op het middenveld.

Opbouw bij Lommel en doorbraak bij Club Brugge

Timmy Simons begon zijn clubcarrière bij KTH Diest, waar hij zijn opleiding kreeg. In 1998 maakte hij de overstap naar eersteklasser Lommel SK, waar hij zich vestigde in de eerste ploeg. Twee jaar later, in 2000, verhuisde hij naar Club Brugge. Daar veroverde hij al in het seizoen 2000-01 een vaste plaats in de eerste ploeg.

Na enkele seizoenen groeide Simons uit tot een belangrijke figuur bij Club Brugge. Hij werd er de strafschopnemer en later ook kapitein. In 2002 werd hij uitgeroepen tot speler van het seizoen bij de club. Met Club Brugge won hij twee Belgische landstitels en veroverde hij ook twee keer de Beker van België.

Van Club Brugge naar PSV

Timmy Simons tekende op 29 juni 2005 voor PSV, nadat hij van Club Brugge kwam. Daarmee volgde hij Mark van Bommel op. Voor hij bij PSV terechtkwam, was er ook sprake van een transfer naar Feyenoord, maar die ging niet door doordat de vraagprijs te hoog lag en de trainer opstapte.

Bij PSV veroverde Simons meteen een basisplaats. Ook kreeg hij er snel opnieuw de rol van strafschopnemer, zoals hij die eerder al bij Club Brugge had. In een competitiewedstrijd in de Eredivisie tegen NAC Breda miste hij een penalty.

In het seizoen 2006-07 speelde Simons 48 van de 49 wedstrijden voor PSV, telkens de volle 90 minuten. Hij maakte deel uit van de ploeg die dat seizoen landskampioen werd. Na het vertrek van Phillip Cocu werd Simons in het seizoen 2007-08 benoemd tot kapitein van PSV.

Succes bij PSV en doorbraak in Duitsland

Op 6 oktober 2007, in de wedstrijd van PSV tegen Willem II, toonden de supporters hun genegenheid voor Simons. De hele West-tribune werd omwikkeld met de Belgische vlag, met een spandoek waarop stond: "Captain Simons: Our Lion of Flanders". In het seizoen 2007/2008 werd hij met PSV landskampioen van Nederland en pakte hij zijn vierde titel op rij. Dat seizoen scoorde hij vier keer. Samen met doelman Heurelho Gomes speelde Simons ook de meeste minuten voor PSV: hij miste slechts een competitiewedstrijd en stond 33 keer van begin tot einde op het veld. In totaal kreeg hij slechts een enkele gele kaart en geen rode kaarten, al kreeg hij wel geel in de UEFA Cup-wedstrijd tegen Tottenham Hotspur. In zijn eerste drie seizoenen bij PSV verzamelde hij in 140 officiële wedstrijden zes gele kaarten. In zijn laatste seizoen verloor hij zijn basisplaats aan Ibrahim Afellay. Door financiële problemen besloot PSV hem daarna transfervrij te verkopen aan 1. FC Nürnberg.

Bij Nürnberg groeide Simons snel uit tot een belangrijke speler door zijn leiderschap en voetballend vermogen. Hij speelde er twee seizoenen lang de meeste minuten in de Bundesliga en miste in het seizoen 2010/11 geen enkele minuut. Zijn sterke prestaties trokken ook de aandacht van Club Brugge en R.S.C. Anderlecht. Uiteindelijk verlengde hij zijn contract bij Nürnberg tot 2014. Met Nürnberg eindigde hij in drie seizoenen op de plaatsen 6, 10 en 10 in de Bundesliga.

Op 12 juni 2013 tekende Simons een contract voor twee jaar bij Club Brugge, met een optie voor een technische functie. Hij maakte zijn comeback in de eerste wedstrijd van het seizoen 2013/14. Op speeldag 1 kreeg hij na 21 minuten al een rode kaart na een fout op Ederson van Charleroi. Later loodste hij als kapitein Club Brugge naar de Belgische titel op 15 mei 2016, na een 4-0-zege tegen RSC Anderlecht. Op 29 januari 2017 speelde hij zijn 1000e profwedstrijd tegen AA Gent; Club Brugge verloor die wedstrijd met 0-2.

Einde van de actieve spelersloopbaan

Op 13 mei 2018 kondigde Timmy Simons aan dat hij een einde maakte aan zijn actieve spelersloopbaan, kort nadat hij zijn zevende titel had behaald. In het kader van zijn clubcarriere kreeg hij bovendien van de raad van bestuur van Club Brugge een wildcard voor een toekomstige functie.

Interlandcarrière bij België

Timmy Simons maakte op 30 april 2001 zijn debuut voor de Belgische nationale ploeg in een vriendschappelijke uitwedstrijd tegen Tsjechië. Daarna groeide hij uit tot een vaste waarde bij België. Onder coach René Vandereycken werd hij zelfs kapitein, maar onder Dick Advocaat werd hij opzijgeschoven en uit de eerste selectie gehaald. Advocaat riep hem daarna ook niet meer terug. In totaal verzamelde Simons 88 caps voor België, tussen 2001 en 2011.

Later werd hij opnieuw opgeroepen onder bondscoach Georges Leekens en opnieuw onder het bewind van Marc Wilmots. Voor het WK 2014 werd hij niet geselecteerd. Na dat toernooi werd hij samen met Daniel Van Buyten gehuldigd voor de aftrap van een vriendschappelijke wedstrijd tegen Australië.

Laatste interlandjaren

Op 13 november 2016 werd Timmy Simons opgeroepen voor de interland tegen Estland nadat Kabasele geblesseerd uitviel. In die wedstrijd kwam hij zeven minuten in actie. Met zijn optreden werd hij op 39 jaar, 11 maanden en 2 dagen de oudste Rode Duivel ooit in officiële competitie, en ook de oudste speler die ooit werd opgeroepen voor een interland. In totaal kwam Simons 94 keer uit voor de Belgische nationale ploeg, goed voor een plaats bij de tien meest geselecteerde spelers aller tijden.

Van assistent tot hoofdtrainer

Op 1 juli 2018 werd Timmy Simons aangesteld als assistent van Ivan Leko bij Club Brugge. In juni 2019 bevestigde Club Brugge dat hij er ook verder zou werken als hoofdcoach van de U16. Daarna volgde op 19 april 2019 een overstap naar Zulte Waregem, waar hij assistent-trainer werd onder Francky Dury. Na het ontslag van Dury op 17 december 2021 nam Simons er het hoofdtrainerschap over.

In februari 2023 werd hij aangesteld als trainer van Dender EH in de Challenger Pro League. Aan het einde van het seizoen 2022-2023 tekende hij daar een nieuw contract voor twee jaar. Met Dender EH behaalde hij promotie in het seizoen 2023-2024, waardoor de club terugkeerde naar de Belgische Pro League. Op 23 mei 2024 verliet hij Dender EH om trainer te worden bij Westerlo.

Scroll naar boven