Gaby Mudingayi begon zijn professionele carrière bij Union Saint-Gilloise, waar hij in twee seizoenen 35 wedstrijden speelde en één doelpunt maakte in de derde klasse. In 2000 trok hij naar Gent, waar hij tot januari 2004 actief bleef en 63 competitiewedstrijden in de Jupiler League afwerkte zonder te scoren. Begin 2004 verhuisde hij naar Torino. Daar droeg hij bij aan de promotie naar de Serie A in juni 2005, na de play-off tegen Perugia, al werd die promotie later tenietgedaan door economische problemen. Nadien tekende hij bij Lazio, waar hij zijn debuut op het hoogste niveau maakte op zijn 24e verjaardag en ook scoorde in de 4-1-zege tegen Ascoli. Zijn seizoen werd voortijdig beëindigd door een scheenbeenbreuk na een fout van Juventus-speler Cannavaro. Op 17 juli 2008 vertrok hij naar Bologna, waar hij in zijn eerste seizoen 31 competitiewedstrijden speelde. In het daaropvolgende seizoen bevestigde hij zijn belang op het middenveld en scoorde hij op 13 december 2009 zijn eerste doelpunt voor de club.
- Welke speelstijl en kwaliteiten had Gaby Mudingayi op het middenveld?
- Hoe verliep de carrière van Gaby Mudingayi na zijn vertrek bij Gent?
- Hoe verliepen de latere clubwissels van Carriera?
- Wanneer maakte hij zijn debuut voor de nationale ploeg en hoe vaak speelde hij bij de U21?
Technische kenmerken
Gaby Mudingayi was een centrale middenvelder met veel veelzijdigheid. Hij speelde het liefst voor de verdedigingslinie en combineerde fysieke kwaliteiten met tactische intelligentie. Daarbij beschikte hij over fysieke kracht en een groot uithoudingsvermogen. In wedstrijden veroverde hij veel ballen en hij speelde bijna altijd op hoge snelheid.
Van Gent tot Inter
Gaby Mudingayi begon zijn profcarrière bij Union Saint-Gilloise, waar hij in twee seizoenen 35 wedstrijden speelde en 1 doelpunt maakte in derde klasse. In 2000 trok hij naar Gent, waar hij tot januari 2004 bleef. In de Jupiler League kwam hij daar 63 keer in actie, zonder te scoren. Begin 2004 verhuisde hij naar Torino. Met die club bereikte hij in juni 2005 promotie naar de Serie A na de play-off tegen Perugia, al werd hij in de terugmatch van de finale uitgesloten door een opeenstapeling van gele kaarten. De promotie van Torino werd daarna echter tenietgedaan door economische problemen.
Daarna tekende hij bij Lazio. Op zijn 24e verjaardag maakte hij zijn debuut in de hoogste afdeling, toen hij Firmani verving in de slotminuten van de verloren wedstrijd tegen Udinese. Later scoorde hij ook in de 4-1-zege van Lazio tegen Ascoli. Zijn seizoen eindigde vroegtijdig door een scheenbeenbreuk na een fout van Juventus-speler Cannavaro. Hij werd geopereerd en uitte publiekelijk kritiek op Cannavaro, die zich later verontschuldigde voor de blessure. Bij Lazio maakte hij ook zijn Europese debuut, tegen Dinamo Bucarest in de kwalificatiewedstrijden voor de Champions League 2007-2008.
Op 17 juli 2008 verliet hij Lazio voor Bologna, voor 7 miljoen euro en met een contract van vier jaar. In zijn eerste seizoen daar speelde hij 31 competitiewedstrijden zonder te scoren. Ondanks aanvankelijke spanningen met de club speelde hij in het volgende seizoen verschillende belangrijke wedstrijden en bevestigde hij zijn waarde op het middenveld van Bologna. Zijn eerste doelpunt voor de club kwam er op 13 december 2009, in de wedstrijd tegen Parma, die met 2-1 verloren ging. In het seizoen 2010-2011 speelde hij 32 competitiewedstrijden en scoorde hij 1 keer, zijn derde Serie A-doelpunt. Een seizoen later kwam hij 34 keer in actie en had hij samen met Di Vaio en Portanova de meeste speelminuten en de hoogste aanwezigheid bij de basisspelers.
Op 20 juli 2012 werd hij door Inter gehuurd met een contract van twee jaar, tot 30 juni 2014. Hij koos voor rugnummer 16 en debuteerde in de voorrondes van de Europa League tegen Vaslui. Daarna volgde zijn Serie A-debuut in de wedstrijd Chievo tegen Inter. Op 27 januari 2013 scheurde hij zijn achillespees in de wedstrijd Inter tegen Torino. Inter lichtte vervolgens de aankoopoptie bij Bologna, maar in het seizoen 2013-2014 kwam hij slechts drie keer in actie. Zijn debuut dat seizoen volgde op 1 december in Inter-Sampdoria, waarna hij de club verliet als vrije speler.
Laatste contracten en korte passages
Op 21 oktober 2014 tekende Carriera een contract voor één jaar bij Elche en kreeg hij rugnummer 12. Het was de bedoeling dat hij in januari 2015 zou aansluiten bij de eerste ploeg, maar dat gebeurde niet door een transferverbod van de club. Door financiële problemen werd zijn contract bij Elche op 3 februari 2015 beëindigd. Kort daarna, op 11 februari 2015, tekende hij een contract voor vier maanden bij een nieuwe club. Na meer dan een maand trainen tekende hij op 24 oktober 2016 bij Pisa, tot juni 2017. Zijn contract bij Pisa werd op 31 januari 2017 beëindigd, na twee wedstrijden.
Internationaal debuut
Carriera maakte in 2003 zijn debuut voor het Italiaanse nationale elftal. Een jaar later kwam hij ook vier keer in actie voor Italië Onder 21 tijdens de kwalificaties voor het Europees kampioenschap van 2004. Daarmee had hij in korte tijd ervaring opgedaan op zowel jeugd- als seniorenniveau binnen de nationale ploeg.