Yanina Wickmayer

Yanina Wickmayer in actie tijdens Wimbledon 2022
Yanina Wickmayer in actie tijdens Wimbledon 2022

Yanina Wickmayer werd geboren in Lier en is een Belgische professionele tennisspeelster. Ze is sinds 2006 actief als prof en bereikte op het WTA-circuit elf finales, waarvan ze er vijf won. Op 19-jarige leeftijd haalde ze de halve finales van de US Open, een van haar opvallendste resultaten.

In haar jeugd verloor ze haar moeder aan kanker toen ze negen jaar was. Daarna besloot ze met haar vader naar de Verenigde Staten te gaan voor sporttraining aan de Nick Bollettieri Academy. In haar carrière bereikte ze onder meer de finale van het ITF-toernooi in Edinburgh, won ze in Coxyde en behaalde ze zeges in Itajaí, Florianópolis en Córdoba. Ze eindigde het seizoen op plaats 134 van de WTA-ranking. Daarnaast kreeg ze een wildcard voor de hoofdtabel van het Open Gaz de France 2007 in Parijs en werd ze geselecteerd voor de Fed Cup door Sabine Appelmans. Buiten het tennis heeft ze interesse in mode, kleding en televisie, en ontdekte ze in de winter van 2010/2011 haar passie voor cyclocross.

Doorbraak op het WTA-circuit

Yanina Wickmayer werd geboren in Lier en is een Belgische professionele tennisspeelster. Sinds 2006 speelt ze professioneel tennis. Op het WTA-circuit bereikte ze elf finales, waarvan ze er vijf won. Een van haar opvallendste prestaties kwam op 19-jarige leeftijd, toen ze de halve finales van de US Open haalde.

Privéleven en interesses

Op 9-jarige leeftijd verloor Yanina Wickmayer haar moeder aan kanker. Nadien besliste ze om samen met haar vader naar de Verenigde Staten te trekken voor sporttraining aan de academie van Nick Bollettieri. Naast haar sportieve parcours heeft ze ook een duidelijke interesse voor mode, kledij en televisie. In de winter van 2010-2011 ontdekte ze bovendien haar passie voor veldrijden. Telenet is haar hoofdsponsor en ondersteunt ook een wielerploeg. In haar privéleven trouwde Wickmayer met Jérôme Vanderzijl. Samen kregen ze hun eerste kind, een dochter die Luana Daniëlla heet.

Doorbraak op het ITF-circuit en Fed Cup-selecties

Yanina Wickmayer boekte in deze periode meerdere resultaten op het ITF-circuit. Ze bereikte de finale van het toernooi in Edinburgh, maar verloor daar van Mari Andersson. In Coxyde pakte ze wel de titel, na een halve finale tegen Katharina Killi en een overwinning in de finale tegen Kristina Steiert. Ook won ze toernooien in Itajaí, Florianópolis en Córdoba, waarbij ze in Córdoba zowel in het enkelspel als in het dubbelspel met Teliana Pereira zegevierde. Aan het einde van het seizoen stond ze nummer 134 op de WTA-ranglijst.

Daarnaast kreeg ze een wildcard voor het hoofdtabel van de Open Gaz de France in Parijs in 2007. Daar verloor ze in de eerste ronde in drie sets van de Française Stéphanie Foretz. In de Fed Cup werd ze geselecteerd door Sabine Appelmans en verloor ze in de kwartfinales een enkelspel tegen Venus Williams. Daarna werd ze opnieuw opgeroepen voor de play-off tegen China. In die ontmoeting won ze van Yan Zi met 7-5 en 7-6. Ook won ze een match tegen Julie Coin in Contamines-Montjoie.

Tijdens een Aziatische tour haalde ze de halve finale in Makinohara, de finale in Taouyan en won ze het toernooi in Hamanako. Later won ze ook in Taizou van Han Xinyun met 6-4 en 6-2. In Kunming won ze zowel het enkelspel als het dubbelspel, en in de enkelspelfinale versloeg ze Urszula Radwańska met 7-5 en 6-4. Dat was haar zesde ITF-titel in het enkelspel, waarvan drie tijdens die Aziatische tour.

Doorbraak in toernooien en ranglijsten

Yanina Wickmayer zette in deze fase verschillende stappen vooruit in haar carrière. In de wereldranglijst van de WTA werd ze op maandag de nummer 2 van België, voor Caroline Maes. Niet veel later kwam ze voor het eerst in de top 100 van de wereldranglijst terecht, als nummer 92. Na Roland-Garros steeg ze opnieuw, met 13 plaatsen naar de 79e plaats. Na haar finaleplaats in Birmingham klom ze nog eens 19 plaatsen en werd ze nummer 60.

Ook op de toernooien zelf liet ze zich opmerken. Ze bereikte voor het eerst de hoofdtabel van Roland-Garros bij de vrouwen enkel, op 18-jarige leeftijd. Ze was daar de enige Belgische in de hoofdtabel, nadat Justine Henin zich had teruggetrokken. In de eerste ronde verloor ze van Akgul Amanmuradova met 2-6, 5-7.

Op het WTA-toernooi in Antwerpen won ze haar eerste hoofdtabelmatch door Peng Shuai met 6-0, 6-4 te verslaan. In de volgende ronde verloor ze van Daniela Hantuchova met 6-4, 6-3. In Birmingham bereikte ze daarna haar eerste WTA-finale. Onderweg versloeg ze Bethanie Mattek met 7-5, 7-6, maar in de finale ging ze onderuit tegen Kateryna Bondarenko na drie sets: 6-7, 6-3, 6-7. Eerder had ze ook het ITF-toernooi in Indian Harbour Beach in Florida gewonnen door Bethanie Mattek met 6-4, 7-6 te verslaan.

Coachingwissels en trainingsstappen

Yanina Wickmayer beëindigde haar coachingrelatie met Glen Schaap en begon daarna te werken met Carlos Rodríguez, de voormalige coach van Justine Henin. Later kwam ook aan die samenwerking een einde. In die periode won ze haar negende ITF-titel in Surprise, Arizona. Daarnaast trainde ze op het tornooi van Torhout met Ann Devries en trad ze er op als sparringpartner van Kim Clijsters.

Doorbraak en opmars in het klassement

Yanina Wickmayer kende een opvallende reeks resultaten in het internationale tenniscircuit. In Hasselt won ze tijdens het Fed Cup-play-offweekend tegen Canada twee enkelwedstrijden en samen met Kirsten Flipkens ook een dubbelwedstrijd. Daarna pakte ze haar eerste grote titel door in het WTA-toernooi van Estoril in Portugal de Russische Ekaterina Makarova in twee sets te verslaan.

Niet alles viel echter haar kant op. In Saint-Gaudens verloor ze de finale van de Wit-Russische Anastasiya Yakimova in twee sets, 5-7 en 6-7, maar ze behield wel haar wereldranglijstpositie na dat toernooi. Op Roland-Garros ging ze vervolgens in de tweede ronde onderuit tegen de Australische Samantha Stosur in drie sets. Ook in Birmingham haalde ze de kwartfinales, terwijl ze in ’s-Hertogenbosch zowel de enkel- als de dubbelfinale bereikte, zonder een van beide te winnen. Op Wimbledon verloor ze in de eerste ronde van Elena Vesnina.

Later dat seizoen liet ze zich opnieuw sterk zien op de US Open. Daar bereikte ze voor het eerst de halve finales door Virginie Razzano, Peng Shuai, Sara Errani, Petra Kvitová en Kateryna Bondarenko te verslaan. In de halve finale verloor ze van Caroline Wozniacki in twee sets, 6-3 en 6-3. Door die prestatie kwam ze dicht bij de top 20 van de wereldranglijst.

Kort daarna won Wickmayer haar tweede WTA-titel in Linz. Onderweg naar de titel schakelde ze Timea Bacsinszky, Alexandra Dulgheru, Sara Errani, Flavia Pennetta en Petra Kvitová uit. Eind oktober drong ze voor het eerst door tot de top 20 van de wereldranglijst en door haar overwinning op een WTA-toernooi plaatste ze zich ook voor de WTA Tournament of Champions in Bali.

Schorsing en terugkeer

Yanina Wickmayer kreeg van het Vlaamse anti-dopingtribunaal een schorsing van één jaar wegens het niet doorgeven van locatie-informatie. Daarna werd de beslissing om haar van de tennisvelden te weren op 8 februari door de Rechtbank van Eerste Aanleg in Brussel opgeschort. Op 10 februari liet de Internationale Tennisfederatie Wickmayer en Malisse opnieuw toe om te spelen. In dezelfde periode werd Wickmayer ook de hoogst gerangschikte Belgische speelster op de WTA-wereldranglijst, op plaats 16, waarmee ze Kim Clijsters voorbijstak.

Doorbraak en resultaten in het voorjaar

Yanina Wickmayer boekte in deze periode meerdere opvallende resultaten. Ze won op 12 februari het exhibitionstoernooi in Oslo en pakte daarna haar derde toernooizege uit haar carrière in Auckland, Nieuw-Zeeland. In de finale van de Classic in Auckland versloeg ze Flavia Pennetta met 6-3 en 6-2. Bij het begin van de Australian Open sloot Wickmayer zich aan bij de Franse tennisacademie van Patrick Mouratoglou, in de buurt van Parijs. Ze kwam vervolgens via de kwalificaties het toernooi binnen nadat haar schorsing voorbij was, en haalde daarbij zeges tegen Alexandra Dulgheru, Flavia Pennetta en Sara Errani. In de vierde ronde verloor ze in drie sets van Justine Henin.

Daarna kende ze wisselende resultaten op de WTA-toernooien. Ze ging al in de eerste ronde onderuit op de Open GDF Suez tegen Petra Martic en op de Dubai Open tegen Shahar Peer. Op Indian Wells bereikte ze de achtste finales, waar María Jose Martinez Sanchez te sterk bleek, en in Miami haalde ze de kwartfinales voordat Marion Bartoli haar uitschakelde. Voor België leverde Wickmayer ook een belangrijke bijdrage in de Fed Cup tegen Estland, met overwinningen tegen Maret Ani en Kaia Kanepi. Door die zege promoveerde België naar World Group I. Op het gravelseizoen begon ze in Stuttgart, waar Justine Henin haar in de tweede ronde klopte. In Rome verloor ze in de achtste finales van Jelena Jankovic. Op Roland-Garros haalde ze de derde ronde, waarin Daniela Hantuchova haar met 7-5 en 6-3 uitschakelde. Ter voorbereiding op Wimbledon speelde ze in Birmingham, waar ze de kwartfinales bereikte. In Eastbourne verloor ze in de eerste ronde van Kim Clijsters, en op Wimbledon haalde ze opnieuw de derde ronde, waar Vera Zvonareva te sterk was.

Seizoen met pieken en blessures

Yanina Wickmayer begon het jaar op de Auckland Classic in Nieuw-Zeeland, waar ze de finale verloor van Gréta Arn en zo haar titel niet kon verlengen. Daarna volgde een moeilijke passage op de Sydney International, waar ze al in de eerste ronde verloor van Samantha Stosur, toen nummer 34 op de WTA-ranking. Op de Australian Open bereikte ze de tweede ronde, maar daar werd ze uitgeschakeld door de Letse Anastasija Sevastova.

In de Fed Cup tegen de Verenigde Staten bewees Wickmayer haar waarde door twee wedstrijden te winnen, tegen Bethanie Mattek-Sands en Melanie Oudin. Vervolgens verloor ze in de kwartfinales van de Open Gaz de France van Petra Kvitová. In Dubai liet ze opnieuw sterke resultaten zien: ze versloeg Bojana Jovanovski en Li Na, maar moest in de achtste finales haar meerdere erkennen in Shahar Peer. Later in Indian Wells behaalde ze knappe overwinningen tegen Melanie Oudin, Kaia Kanepi en de als achtste geplaatste Dominika Cibulková. Daarna klopte ze Shahar Peer in de kwartfinales en bereikte ze de halve finales, waarin Marion Bartoli te sterk was. Door die prestatie steeg ze naar de 27e plaats op de WTA-ranking.

Op de Miami Open verloor ze in de tweede ronde van Elena Vesnina. Haar eerste graveltoernooi van het seizoen, in Charleston, eindigde in de kwartfinales tegen Caroline Wozniacki. In de Fed Cup-halve finale tegen Tsjechië bracht ze de stand weer in evenwicht door Barbora Záhlavová Strýcová te verslaan. Daarna verloor ze haar enkelspel tegen Petra Kvitová, en samen met Kirsten Flipkens verloor ze ook de beslissende dubbelpartij met 6-4, 6-4, waardoor Tsjechië naar de finale ging.

Daarna hervatte ze de competitie in Madrid, waar ze meteen in de eerste ronde verloor van Ekaterina Makarova. In Rome bereikte ze nog de achtste finales na een overwinning op Ana Ivanović, maar Caroline Wozniacki schakelde haar daar uit. Op Roland-Garros haalde ze de derde ronde, waarin Agnieszka Radwańska haar met 6-4, 6-4 versloeg. Op gras begon ze in Rosmalen, waar Roberta Vinci haar in de kwartfinales uitschakelde, en op Wimbledon bereikte ze opnieuw de achtste finales. Daar verloor ze met 6-0, 6-2 van Petra Kvitová.

In augustus begon de Amerikaanse tour in Toronto, waar ze al in de eerste ronde verloor van Roberta Vinci. In Cincinnati geraakte ze tot de kwartfinales, maar later in het toernooi verloor ze in de tweede ronde. In Dallas moest ze in de eerste ronde opgeven door een rugblessure, en op de US Open gebeurde hetzelfde in de tweede ronde tegen Alla Kudryavtseva. Daarna kondigde ze aan dat ze pas opnieuw zou spelen aan het begin van 2012.

Begin 2012 startte ze opnieuw in Auckland, waar ze in de tweede ronde verloor. In Hobart haalde ze wel de finale na overwinningen tegen Marina Erakovic, Casey Dellacqua, Simona Halep en Shahar Peer, maar ook daar verloor ze de eindstrijd. Op de eerste Grand Slam van het jaar werd ze in de eerste ronde uitgeschakeld door Galina Voskoboeva. In de Fed Cup tegen Servië won ze vervolgens van Bojana Jovanovski en Aleksandra Krunić, maar samen met Alison Van Uytvanck verloor ze de beslissende dubbelwedstrijd. Nadien bereikte ze in de Open Gaz de France de halve finales, waar Angelique Kerber haar in drie sets uitschakelde.

Open d'Autriche en Bois-le-Duc

Yanina Wickmayer kreeg een uitnodiging om deel te nemen aan het Open d'Autriche en zette daar een sterke reeks neer. Ze versloeg Mariana Duque Mariño, daarna ook Patricia Mayr en Yvonne Meusburger. In de halve finale klopte ze Mandy Minella, waardoor ze de finale bereikte tegen Alizé Cornet. Die eindstrijd verloor ze wel, waardoor ze haar vierde titel op het circuit misliep. Het was ook haar tweede verloren finale van het jaar. Toch wist ze op het Open d'Autriche opnieuw een wedstrijd te winnen na een reeks nederlagen. Daarna liep het minder vlot op het Open de Bois-le-Duc, waar ze in de eerste ronde werd uitgeschakeld.

Doorbraak op Wimbledon en in Stanford

Op Wimbledon boekte Yanina Wickmayer enkele opvallende zeges. Ze versloeg Svetlana Kuznetsova en won ook van Galina Voskoboeva in drie sets. Daarna verloor ze van Tamira Paszek. Vervolgens speelde ze op de Classic de Stanford, waar ze opnieuw sterk begon. Daar klopte ze Chang Kai-chen en Heather Watson, beide keren in drie sets. In de kwartfinales behaalde ze een eerste overwinning op Marion Bartoli. Na die zege verloor ze van Coco Vandeweghe.

Seizoen met finales en halve finales

Yanina Wickmayer begon het jaar op de Classic d'Auckland, waar ze de finale verloor van Agnieszka Radwańska. Daarna nam ze deel aan de Sydney International als voorbereiding op de Australian Open, maar daar verloor ze in de eerste ronde van Maria Kirilenko. Ook op de Franse Open raakte ze niet verder dan de tweede ronde. In de Fed Cup won ze haar eerste wedstrijd tegen Zwitserland, maar verloor ze de tweede tegen Romina Oprandi. België verloor die ontmoeting met 1-4 en degradeerde naar de play-offs van Groep II mondial.

In de daaropvolgende toernooien kende ze wisselende resultaten. Ze verloor in Doha al in de eerste ronde, ging in Miami uit in de tweede ronde en bereikte in Indian Wells de derde ronde. Op gravel haalde ze de tweede ronde in Madrid en verloor ze in Brussel en op Roland-Garros al in de eerste ronde. Tijdens de grasperiode begon ze met een tweede ronde op de Classic de Birmingham. Daarna wijzigde ze van coach en ging ze samenwerken met Stefan Wauters.

Haar beste resultaat op gras volgde in Eastbourne, waar ze de halve finales haalde. Daar versloeg ze Petra Kvitova en Maria Kirilenko, maar verloor ze van Elena Vesnina. Op Wimbledon strandde ze vervolgens meteen in de eerste ronde tegen Vesna Manasieva. Later in het seizoen verloor ze opnieuw vroeg in Stanford, Cincinnati en op de US Open, terwijl ze in Toronto en Luxemburg de tweede ronde haalde. In Luxemburg won ze wel de dubbeltitel samen met Stephanie Vogt.

Verder bereikte ze de halve finales van het Nankin Open in Azi en verloor ze de finale van de Taiwan Open tegen Alison Van Uytvanck. Ze sloot het seizoen af met een plaats op de mondiale ranking.

Seizoen van wisselende resultaten

Yanina Wickmayer begon het jaar op de Classic d'Auckland, waar ze werd uitgeschakeld door Kristýna Plíšková. Daarna sloot ze haar Australische reeks af met een opgave in de tweede ronde in Hobart. Op de Australian Open verloor ze in de tweede ronde van Alison Riske. Voor het toernooi in Doha speelde ze geen enkele wedstrijd, maar daar behaalde ze wel een opvallende zege: ze versloeg Caroline Wozniacki voor het eerst in haar carrière. In Doha bereikte ze ook de kwartfinales, waarin Agnieszka Radwańska te sterk was.

Daarna volgde een moeilijke periode met vroege uitschakelingen. Ze verloor vroeg op de Mexican Open, in de tweede ronde van Indian Wells en in de eerste ronde van de Miami Open. Ook op de Katowice Open sneuvelde ze meteen. Ze begon het gravelseizoen in Estoril met een nederlaag in de tweede ronde tegen Roberta Vinci. Vervolgens verloor ze haar eerste match op twee ITF-toernooien, in Cagnes-sur-Mer en in Praag.

Op Roland-Garros liet Wickmayer opnieuw enkele sterke prestaties zien. Ze versloeg de als elfde geplaatste Caroline Wozniacki, maar verloor daarna in de tweede ronde. Ze startte het grasseizoen met een tweede ronde op de Classic de Birmingham en verloor haar openingsmatch in Rosmalen. Op Wimbledon kwam ze sterk uit de startblokken door Samantha Stosur, als twintigste reekshoofd, in de eerste ronde te verslaan. In de tweede ronde verloor ze echter van een qualifier.

Later op het seizoen haalde ze via de kwalificaties de hoofdtabel in Cincinnati door Alison Van Uytvanck te kloppen, maar daar trof ze in de eerste ronde Sara Errani. Ze verloor ook in de eerste ronde op Stanford en in Montreal, telkens nadat ze zich had gekwalificeerd. In haar reeks van meerdere opeenvolgende toernooien met vroege uitschakelingen kwam er nadien een beter resultaat: ze bereikte de halve finales in Praag, waar Karolína Plíšková haar uitschakelde.

Aan het einde van het seizoen behaalde Wickmayer nog enkele opvallende resultaten. In Nottingham moest ze haar kwartfinale tegen Alison Riske opgeven wegens voedselvergiftiging. Daarna won ze het toernooi in Tokio door Magda Linette te verslaan met 4-6, 6-3, 6-3. In Guangzhou bereikte ze de halve finale, maar verloor daar in drie sets van Jelena Janković. Ze sloot het jaar sterk af met de winst van de WTA 125-titel in Carlsbad, zonder een set te verliezen, na een finalezege tegen Nicole Gibbs met 6-3, 7-6. Na dat toernooi eindigde ze het jaar opnieuw in de top 50.

Terugkeer en opmars op de WTA-tour

Na de geboorte van haar dochter Luana Daniëlla keerde Yanina Wickmayer terug naar het ITF-circuit. In januari 2023 won ze het ITF-toernooi van Tallinn, gevolgd door een titel in Trnava in mei en nog een overwinning in Surbiton in juni. Door die resultaten naderde ze opnieuw de top 100 van de WTA-ranking in het enkelspel. In dezelfde periode liet ze ook in het dubbelspel sterke resultaten optekenen. Ze won in Porto samen met Céline Naef, en pakte dubbeltitels in Altenkirchen, Trnava en Croissy-Beaubourg telkens met Greet Minnen. In Surbiton was Sophie Chang haar partner voor nog een dubbeltitel.

Ook op grotere toernooien bleef ze zich tonen. In mei bereikte ze de finale van het ITF-toernooi in Netanya. Op Wimbledon plaatste ze zich via de kwalificaties en versloeg ze Zhu Lin, waarna Jeļena Ostapenko haar uitschakelde. Later in het seizoen haalde ze in juli de halve finale van het WTA-toernooi in Warschau. Dankzij die prestatie keerde ze terug in de top 100 van de WTA-ranking in het enkelspel. In Warschau won ze bovendien ook de dubbeltitel met Heather Watson, en met Kristina Mladenovic veroverde ze in Korea nog een andere dubbeltitel, na een zege tegen Asia Muhammad en Sabrina Santamaria in de finale. In het dubbelspel bereikte ze uiteindelijk ook haar beste ranking ooit, met een 58e plaats.

Premier- en WTA 1000-toernooien

De WTA-competities met de benamingen "Premier Mandatory" en "Premier 5" liepen van 2009 tot 2020. Vanaf 2021 werden deze toernooien voortgezet onder de naam WTA 1000. Binnen het vrouwentennis behoren de WTA "Premier Mandatory", "Premier 5" en WTA 1000-toernooien tot de meest prestigieuze reeksen na de vier Grand Slam-toernooien.

Scroll naar boven