Steve Darcis

Steve Darcis speelt op Roland-Garros 2015
Steve Darcis speelt op Roland-Garros 2015

Steve Darcis is een Belgische tennisser, geboren in Luik, die van 2003 tot 2020 professioneel actief was. Hij won twee ATP-enkeltoernooien en bereikte een positie op de wereldranglijst. Darcis wordt soms ook bijgenaamd Shark. Aan het Centre de l’AFT in Bergen werd hij beschouwd als een van de Belgische tennishoopjes.

Zijn carrière kwam op gang op het Future-circuit in 2003. In september van dat jaar haalde hij de finale van het Future-toernooi in Glasgow, waar hij verloor van Andy Murray. Enkele maanden later won hij zijn eerste Future-toernooi in de Tsjechische Republiek tegen de lokale speler Jan Masik. Eind 2003 stond hij rond de wereldranglijst. In 2005 speelde hij vooral op het Challenger-circuit, met onder meer halve finales in Saransk en twee verloren finales in Kolding en Eckental. Dat jaar versloeg hij in Denemarken ook twee spelers uit de top 100, Jiří Vaněk en Paul Goldstein. In september 2005 speelde hij zijn eerste Davis Cup-wedstrijd voor België. In 2015 en 2017 nam hij met het Belgische team deel aan twee Davis Cup-finales.

Carrière en Belgische successen

Steve Darcis werd geboren in Luik en groeide uit tot een Belgische tennisspeler. Als prof was hij actief van 2003 tot 2020. In die periode won hij twee ATP-enkeltoernooien en bereikte hij een wereldrangschikking. Met het Belgische team speelde hij bovendien twee Davis Cup-finales, in 2015 en 2017. Darcis staat soms ook bekend onder de bijnaam Shark.

Doorbraak op de Future- en Challengercircuits

Steve Darcis gold bij het Centre de l'AFT in Mons als een van de Belgische tennishoopjes. In 2003 dook hij op de Future-circuits op en haalde hij in september de finale van het Future-toernooi in Glasgow, waar hij verloor van Andy Murray. Twee maanden later won hij in de Tsjechische Republiek zijn eerste Future-toernooi, tegen de lokale speler Jan Masik. Aan het einde van 2003 stond hij rond de wereldranglijst genoteerd.

Op 20-jarige leeftijd bereikte Darcis de halve finales van het Challenger-toernooi in Saransk, waarin hij verloor van Ladislav Svarc. In 2005 speelde hij vooral toernooien op het Challenger-circuit. Later dat jaar haalde hij twee finales, in Kolding en Eckental, maar won die niet. In het Deense toernooi versloeg hij wel twee spelers uit de top 100, Jiří Vanek en Paul Goldstein, voor hij in de finale verloor van Dmitri Toursounov. Eind september 2005 speelde hij zijn eerste Davis Cup-wedstrijd voor België, die hij verloor van James Blake. Aan het einde van 2005 stond hij opnieuw rond de wereldranglijst genoteerd.

Het seizoen 2006 begon voor Darcis met een knieblessure, waardoor hij verschillende keren moest opgeven. Hij plaatste zich dat jaar slechts eenmaal voor het hoofdcircuit, in Amersfoort, maar verloor meteen in de eerste ronde. Ook in de kwalificaties voor de US Open verloor hij in de eerste ronde. Aan het einde van 2006 stond hij nog altijd in de wereldranglijst genoteerd.

Doorbraak in Amersfoort

Op 23-jarige leeftijd beleefde Steve Darcis zijn grote doorbraak in Amersfoort, waar hij de halve finales bereikte en het ATP-toernooi won. Op gravel versloeg hij achtereenvolgens Marc Gicquel, Gilles Simon, Igor Andreev en Mikhail Youzhny, telkens tegen hoger gerangschikte tegenstanders. In de finale klopte hij Werner Eschauer met 6-1, 7-6 in een door regen vertraagde wedstrijd. Darcis stond toen 297e op de ATP-ranglijst en werd na zijn zege op 17 juli flink opgeklommen in de ranking. Met deze titel werd hij de vijfde Belgische speler die sinds de start van het Open tijdperk in 1968 een ATP-toernooi won, naast Bernard Mignot, Filip Dewulf, Olivier Rochus en Xavier Malisse. Zijn titel was bovendien uitzonderlijk: hij was de laagst gerankte ATP-toernooiwinnaar in meer dan drie jaar.

Doorbraak in kwalificaties en Challengerzege

Eind juli geraakte Darcis via de kwalificaties in Sopot, Polen, waar hij in de kwalificatie de Argentijn Gaston Gaudio met 6-2 en 6-0 uitschakelde. In de eerste ronde versloeg hij daarna de Chileen Nicolas Massu in drie sets: 6-7, 7-6 en 6-4. In de tweede ronde moest hij echter in drie sets de duimen leggen voor Tommy Robredo, de zevende reekshoofd, met 1-6, 6-0 en 7-5.

Later kwalificeerde Darcis zich voor de US Open, zijn eerste Grand Slam in zijn carrière. Daar verloor hij in de eerste ronde in vier sets van Tommy Haas. Begin januari raakte hij ook via de kwalificaties in Sydney in het hoofdtoernooi. Daar won hij zijn openingsmatch tegen Joseph Sirianni in twee sets, maar in de volgende ronde verloor hij in twee sets van Fabrice Santoro.

Zijn eerste echte doorbraak volgde in Helsinki, waar hij zijn eerste Challenger-titel uit zijn carrière veroverde tegen de Duitser Tobias Kamke. Tijdens dat toernooi verloor hij slechts een set. Door die zege kwam hij voor het eerst de top 100 binnen. Het jaar 2007 sloot hij af als nummer 71 van de wereld. Darcis nam dat jaar ook deel aan de Australian Open, zijn tweede Grand Slam, maar verloor in de eerste ronde in drie sets van de lokale favoriet Lleyton Hewitt.

Davis Cup-debuut

In februari won Steve Darcis zijn eerste Davis Cupwedstrijd voor België tegen de Tsjech Lukáš Dlouhý. Ondanks die zege kon hij niet verhinderen dat België de confrontatie met 3-2 verloor. Zijn overwinning leverde dus wel een persoonlijk succes op, maar niet genoeg om het Belgische team naar de eindzege te helpen.

Doorbraak in Memphis

In Memphis liet Steve Darcis een sterke reeks overwinningen optekenen. Hij versloeg de Oostenrijker Jürgen Melzer, de zevende reekshoofd, in twee sets en ging daarna voorbij de Duitser Benjamin Becker met 6-1, 6-0 om de finale te bereiken. In de halve finale klopte hij de Zweed Jonas Björkman. In de eindstrijd haalde Darcis zijn tweede ATP-toernooi binnen door de Zweed Robin Söderling, de achtste reekshoofd en ATP 42, in twee sets te verslaan. Eerder had hij in Memphis ook Vincent Spadea uitgeschakeld na een tie-break in de beslissende set. Door die zege sprong hij 35 plaatsen omhoog op de ATP-ranking, naar zijn hoogste notering ooit, en werd hij de nummer één van België.

Sterke resultaten op Masters en Grand Slams

Na zijn uitschakeling in Miami vond Carrière opnieuw enkele sterke momenten op het hoogste niveau. In mei won hij in Rome zijn eerste partij tegen Ivan Ljubicic, maar in de volgende ronde verloor hij van Novak Djokovic, die later het toernooi zou winnen en toen derde van de wereld stond. Daardoor verbeterde Carrière zich toch naar de 37e plaats op de wereldranglijst. Nadien volgden minder goede resultaten: in Hamburg werd hij meteen uitgeschakeld door Ivan Ljubicic, op Roland-Garros verloor hij in drie sets van de Spanjaard David Ferrer en op Wimbledon ging hij in de eerste ronde onderuit tegen Márcos Baghdatís in vier sets.

Op de Open d'Amersfoort kende Carrière een betere week op gravel. Daar versloeg hij eerst de reekshoofd Marc Gicquel, waarna hij de finale haalde en uiteindelijk verloor van Albert Montañés. Later nam hij deel aan de Olympische Spelen in Beijing in het enkelspel, maar daar werd hij in de eerste ronde uitgeschakeld door Nicolás Massú.

Op de US Open in New York behaalde Carrière een nieuwe mijlpaal door er zijn eerste Grand Slam-zege uit zijn carrière te boeken. Hij klopte Denis Gremelmayr in vier sets, maar in de tweede ronde moest hij opgeven tegen James Blake terwijl de stand 1-1 in sets was. Daarna kwalificeerde hij zich ook voor de Madrid Masters, waar Mardy Fish hem in de eerste ronde versloeg. Zijn laatste toernooi van het jaar speelde hij op tapijt in Lyon, waar hij in de kwartfinales verloor van Julien Benneteau. In Lyon had hij wel nog Richard Gasquet, toen vijftiende op de wereldranglijst, uitgeschakeld. Carrière sloot 2008 af buiten de top 100.

Begin 2009 kende hij een moeilijke start met vijf opeenvolgende nederlagen in januari en februari. Hij verloor in de eerste ronde van de Australian Open van Sébastien de Chaunac in vijf sets en ging in Memphis in twee sets onderuit tegen Andy Roddick. Daardoor viel hij ook twee weken uit de top 100. Pas in Indian Wells behaalde hij zijn eerste zege van het seizoen, tegen Marcel Granollers, die opgaf terwijl Carrière met 5-0 leidde in de eerste set.

Sterke resultaten in Challengers en Davis Cup

Eind april haalde Darcis de halve finales van twee Challenger-toernooien, in Sofia en in Ostrava. In Sofia verloor hij van Florian Mayer, en in Ostrava ging hij onderuit tegen Jan Hájek. Daarna verloor hij in de eerste ronde van Roland Garros tegen de Roemeen Victor Hănescu in drie tie-breaksets. Vervolgens nam hij deel aan de Challenger van Prostejov, waar hij in de halve finales wereldspeler Tomáš Berdych versloeg. Die overwinning op Berdych was zijn beste prestatie van het seizoen. In de finale van Prostejov werd hij opnieuw geklopt door Jan Hájek. In de Davis Cup-play-offs bezorgde Darcis België de overwinning met twee zeges in drie sets tegen de Oekraïners Serhiy Stakhovsky en Sergueï Bubka. Ook op de Ethias Trophy bereikte hij de halve finales.

Doorbraken in Doha en Wimbledon

In 2010 haalde Steve Darcis de kwartfinales van het ATP-toernooi in Doha. Daar versloeg hij in de eerste ronde de wereldranglijstspeler Guillermo García-López, maar hij moest later opgeven tegen Rafael Nadal door een rugprobleem. In datzelfde jaar won hij het Challenger-toernooi in Cordenons en bereikte hij ook de finales in Barletta en op de Ethias Trophy. Hoewel hij het jaar buiten de top 100 eindigde, zorgde hij later opnieuw voor een grote verrassing op Wimbledon 2013. Daar schakelde hij Rafael Nadal in de eerste ronde uit in drie sets. Darcis was daarmee de eerste speler die Nadal uitschakelde in de eerste ronde van een grandslamtoernooi.

Blessures en opvallende duels

Na Wimbledon 2013 moest Darcis de volgende ronde opgeven door een schouderblessure. Daardoor stond hij ook meerdere maanden aan de kant. In 2017 nam hij het in de tweede ronde van de Shenzhen Open op tegen de wereldgerangschikte Alexander Zverev. Darcis won de eerste set met 6-4, maar verloor daarna de twee volgende sets in een tiebreak met 5-7. In 2018 speelde hij geen enkele wedstrijd door een chronische blessure aan de rechterelleboog.

Scroll naar boven