Mark Eyskens was lid van de Partito Popolare Cristiano, later bekend als Cristiano-Democratici e Fiamminghi. Hij was van 6 april 1981 tot 17 december 1981 kortstondig eerste minister van België. Daarvoor was hij minister van Ontwikkelingssamenwerking van 3 april 1979 tot 22 oktober 1980. Nadien volgden ministerposten van Economische Zaken van 17 december 1981 tot 28 november 1985, van Financiën van 28 november 1985 tot 9 mei 1988 en van Buitenlandse Zaken van 19 juni 1989 tot 7 maart 1992 in regeringen onder Wilfried Martens. Eyskens is de zoon van Gaston Eyskens en Gilberte Depetter. Hij is gehuwd met Anne Rutsaert, geboren in 1939 en dochter van Joseph Knight Rutsaert, en samen hebben zij vijf kinderen. Hij had ook een broer, Erik Eyskens, en nog een broer en een zus die jong stierven. Tijdens de bombardementen aan de Belgische kust en later bij de Duitse opmars vluchtte het gezin eerst en vervolgens naar Frankrijk. In het secundair onderwijs blonk Eyskens uit en behaalde hij een gouden medaille voor direction perpetuus cum primus in greco-latino. In 1956 behaalde hij een doctoraat in de rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven.
- Welke politieke functies bekleedde Mark Eyskens in de Belgische regering?
- Hoe zag de familie van Mark Eyskens eruit en wat gebeurde er met zijn gezin tijdens de oorlog?
- Welke studies en diploma's behaalde Mark Eyskens?
- Welke academische en bestuurlijke functies bekleedde Mark Eyskens aan de KU Leuven en daarbuiten?
- Welke academische en internationale functies vervulde Mark Eyskens?
- Welke functies bekleedde Mark Eyskens in zijn politieke loopbaan en wat kenmerkte zijn periode als premier?
- Wat deed Mark Eyskens na zijn ambt als eerste minister?
Politieke functies in de federale regering
Mark Eyskens was lid van de Partito Popolare Cristiano, later bekend als Cristiano-Democratici e Fiamminghi. In de federale politiek was hij korte tijd premier van België, van 6 april 1981 tot 17 december 1981. Daarvoor was hij minister voor ontwikkelingssamenwerking van 3 april 1979 tot 22 oktober 1980. Nadien volgden verschillende ministerposten: minister van Economische Zaken van 17 december 1981 tot 28 november 1985, minister van Financiën van 28 november 1985 tot 9 mei 1988 en minister van Buitenlandse Zaken van 19 juni 1989 tot 7 maart 1992, telkens in regeringen onder leiding van Wilfried Martens.
Familie en jeugd
Mark Eyskens is de zoon van Gaston Eyskens en Gilberte Depetter. Hij is gehuwd met Anne Rutsaert, geboren in 1939 en dochter van Joseph Knight Rutsaert. Samen hebben zij vijf kinderen. Mark Eyskens had een broer, Erik Eyskens, die op 20 juli 1935 in Lovanio werd geboren en op 31 augustus 2008 in Anversa overleed; Erik was chirurg in Anversa. Daarnaast had hij nog een andere broer en een zus die jong stierven. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog vluchtte zijn moeder met de kinderen tijdens de bombardementen aan de Belgische kust. Toen de Duitse opmars niet meer te stoppen was, vluchtte het hele gezin naar Frankrijk.
Studies en academische bekroningen
Mark Eyskens blonk uit in het secundair onderwijs en eindigde direction perpetuus cum primus in greco-latino. Hij kreeg daarvoor ook een gouden medaille. Daarna behaalde hij in 1953 een baccalaureus in de Filosofie met hoge onderscheiding en in 1956 een doctoraat in de Rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven. In 1957 verwierf hij aan Columbia University in New York een Master of Arts in Economics. Vervolgens behaalde hij in 1962 ook een doctoraat in de Economie aan de Katholieke Universiteit Leuven.
Academische loopbaan en bestuursfuncties
Mark Eyskens begon zijn academische loopbaan in 1961 en 1962 als assistent-professor aan de Faculteit Economische en Toegepaste Economische Wetenschappen van de Katholieke Universiteit Leuven. Aan die universiteit gaf hij ook les aan onder meer Herman Van Rompuy. In 1965 werd hij gewoon hoogleraar, met verantwoordelijkheid voor de cursussen algemene economie, micro-economie en openbare financiën. Sinds 1976 is hij er geassocieerd hoogleraar.
Tussen 1971 en 1976 was Eyskens algemeen commissaris en voorzitter van de raad van bestuur van de eengemaakte structuur van de Université Catholique de Louvain. In die periode was hij verantwoordelijk voor de splitsing van de tweetalige universiteit in twee eentalige universiteiten. Van 1972 tot 1978 was hij ook lid van het Belgisch Comité van de Club van Rome. Sinds 1987 is hij lid van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten, waarvan hij in 2003-2004 ook voorzitter was.
Academische functies en internationale betrokkenheid
Mark Eyskens bekleedde in zijn academische loopbaan verschillende bestuurs- en voorzittersfuncties. Hij was lid van de European Academy en van de Council of Friends of the Hebrew University of Jerusalem. Daarnaast was hij vicevoorzitter van het Royal Institute for International Relations. Hij was ook voorzitter van het bestuur van het Francquifonds, van de Christian Academy for European Dialogue, van het Center for European Culture, van het Institute for European Politics, van de European Research Council en van de Hoover Foundation. In 1994 richtte hij aan de UCL het opleidingsprogramma Lessons for the 21st Century op. Sinds 1997 is hij lid van de Advisory Group on Competitiveness (CAG) van de Europese Commissie.
Politieke loopbaan en premierschap
Mark Eyskens begon zijn politieke loopbaan in 1962 als adviseur van minister van Financiën André Dequae. In 1976 werd hij minister voor de CVP in de regering onder leiding van Leo Tindemans. Vanaf dat jaar maakte hij deel uit van dertien opeenvolgende regeringen, tot 1992. In die periode bekleedde hij onder meer de functies van minister van Financiën en minister van Buitenlandse Zaken.
Van 6 april 1981 tot 17 december 1981 was Eyskens premier van België voor de CVP. Hij leidde toen een coalitieregering van CVP/PSC en SP/PS, die bekendstond als de regering Eyskens. Deze regering viel op 21 september door een conflict over de financiering van de Waalse staalindustrie. Een van de maatregelen was het vastleggen van de kiesleeftijd tussen 18 en 21 jaar bij verkiezingen na 8 november. De regering bracht geen economisch herstel en verbeterde de staatsfinanciën niet. Op 17 december volgde Wilfried Martens hem op als premier. In 1990 keurden Eyskens en veertien andere regeringsleden een van de meest liberale abortuswetten goed.
Na het premierschap
Na zijn ambt als eerste minister bleef Mark Eyskens politiek en academisch actief. Hij was van 1977 tot 1995 volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Leuven. In 1992 werd hij lid van de Raad van Europa en van de Assemblee van de West-Europese Unie. Datzelfde jaar werd hij hoogleraar economie, een functie die hij uitoefende tot zijn pensioen in november 1998. Daarnaast was hij lid van de provincieraad van Vlaams-Brabant en erevoorzitter van de Conferenza Olivaint of Belgium. Naast zijn publieke loopbaan publiceerde hij een groot aantal boeken, vooral essays, en hij schildert als amateur.