Paul Okon is een Australische voormalige voetballer die uitkwam als verdediger of middenvelder. Hij aanvoerde het nationale team van Australië en vertegenwoordigde het Australia Olympic Football Team op de Olympische Spelen van 1992 in Barcelona. Zijn clubcarrière begon bij Marconi Stallions in de oude NSL in Australië, na zijn schooljaren aan Patrician Brothers' College, Fairfield in Sydney. In zijn jeugd vestigde hij daar ook het record voor hoogspringen in de leeftijdscategorie onder 16 jaar tijdens het jaarlijkse atletiekkampioenschap.
In 1991 verliet hij Marconi Stallions voor Club Brugge, waar hij successen behaalde met onder meer de Belgische Gouden Schoen 1995/96, de Belgische Jupiler League 1995/96 en twee Belgische Bekers in 1994/95 en 1995/96. Nadien speelde hij ook voor Oostende, Lazio, Fiorentina, Vicenza, Middlesbrough, Leeds United en APOEL. Lazio haalde hem in 1996 binnen op vraag van coach Dino Zoff. In 2009 werd Okon opgenomen in de Australian Football Hall of Fame.
- Bij welke clubs speelde Paul Okon, en welke erkenning kreeg hij later voor zijn loopbaan?
- Welke prestaties behaalde Paul Okon in zijn clubcarriere bij Club Brugge?
- Hoe verliep de clubcarrière van Paul Okon na zijn komst bij Lazio en tot aan zijn afscheid als profvoetballer?
- Hoe ontwikkelde Paul Okon zich in zijn trainerscarriere en welke functies bekleedde hij?
- Hoe verliep Paul Okons loopbaan als trainer bij Central Coast Mariners en later bij de Socceroos?
- Welke details zijn bekend over Paul Okons persoonlijke leven en bijnaam?
- Welke prijzen won Paul Okon in zijn loopbaan?
Clubcarrière en internationale erkenning
Paul Okon begon zijn carrière bij Marconi Stallions in de oude NSL in Australië. Daarna bouwde hij een internationale clubcarrière uit. Hij speelde in Italië voor Lazio en Fiorentina in de Serie A, en ook voor Vicenza in de Serie B. Vervolgens kwam hij uit in de Engelse Premiership voor Middlesbrough en Leeds United. In België verdedigde hij de kleuren van Club Brugge en Oostende in de Jupiler League. Later speelde hij ook voor APOEL in de Cypriotische First Division.
Naast zijn clubcarrière was Okon ook actief op internationaal niveau voor Australië. Hij trad op als verdediger of middenvelder en was aanvoerder van het Australisch nationaal elftal. Daarnaast vertegenwoordigde hij het Australian Olympic Football Team op de Olympische Spelen van 1992 in Barcelona. In 2009 werd hij opgenomen in de Australian Football Hall of Fame.
Clubcarriere bij Club Brugge
Tijdens zijn tienerjaren in Sydney vertegenwoordigde Paul Okon Patrician Brothers' College, Fairfield. Daar zette hij op het jaarlijkse atletiektoernooi van de school een record neer in het hoogspringen bij de min-16-jarigen. In 1991 verliet hij Marconi Stallions voor Club Brugge. Bij Club Brugge kende hij een succesvolle periode, met winst van de Belgische Gouden Schoen in 95/96. In datzelfde seizoen pakte hij ook de Belgische Jupiler League. Daarnaast won hij met Club Brugge twee Belgische bekers, in 94/95 en 95/96.
Van Lazio tot het einde van zijn loopbaan
Paul Okon werd in 1996 door coach Dino Zoff naar Lazio gehaald. Hij kreeg er een contract als sweeper, maar na het vertrek van Roberto Di Matteo naar Chelsea speelde hij ook op het middenveld. Zijn speeltijd bleef echter beperkt door knieblessures, die werden veroorzaakt door een scheefstand van het bekken. Toch kwam hij nog in actie in een van de laatste wedstrijden van het seizoen waarin de Scudetto tegen Juventus werd beslist. In de zomer van 1999 verliet hij Lazio.
Daarna volgden periodes bij Fiorentina, Middlesbrough, Leeds United en Vicenza. In 2004 tekende hij bij Oostende, waarna hij ook nog een korte periode bij APOEL in Cyprus speelde. Na zijn avontuur in Cyprus keerde hij terug naar Australië. Voor het seizoen 2006-07 sloot hij zich aan bij de A-Leagueclub Newcastle United Jets. Met die ploeg hielp hij de play-offs van 2007 te bereiken. In juni 2007 stopte hij met profvoetbal wegens blessurezorgen. Later speelde hij nog voor het amateurteam West Ryde Rovers in de over-35 Division 1 van de GHFA.
Coaching en nationale jeugdploegen
Op 24 juni 2008 kreeg Paul Okon een driejarig beurs in het Elite Coaching Development Program van de FFA. In dat kader bracht hij tijd door in Coverciano bij de Italiaanse U-23 onder Pierluigi Casiraghi, in aanloop naar de Olympische Spelen van 2008, en bestudeerde hij ook de jeugdwerking van PSV Eindhoven. Op 2 september 2008 werd hij aangesteld als assistent-trainer van Miron Bleiberg bij Gold Coast United. Later dat jaar, op 30 oktober 2008, kreeg hij de leiding over de Australische U-18 op het Australian Youth Olympic Festival. Tijdens de NSw Premier League van 2009 nam hij een interim-coachrol op bij APIA Leichhardt. Hij was ook assistent van Aurelio Vidmar tijdens een tournee met de Australische olympische U-23-ploeg in Vietnam. Op 23 februari 2010 verlengde hij zijn contract bij Gold Coast United niet. Op 19 april 2012 werd hij aangesteld als hoofdcoach van de Australische U20 en als assistent-coach van de Australische olympische voetbalploeg.
Trainer bij Central Coast Mariners en de Socceroos
Op 29 augustus 2016 werd Paul Okon aangesteld als manager van de Central Coast Mariners met een contract voor twee jaar. Hij volgde Tony Walmsley op. Zijn debuut als trainer van Central Coast eindigde in een 3-3-gelijkspel tegen Perth Glory in Nib Stadium. Zijn eerste zege kwam er op 6 november 2016, met 2-1 tegen Adelaide United in Hindmarsh Stadium. Op 20 maart 2018 nam hij ontslag als manager van de Central Coast Mariners. Op 30 september 2024 werd bekendgemaakt dat hij assistent-manager van de Socceroos zou worden, als vervanger van René Meulensteen.
Persoonlijk leven
Tijdens zijn tijd in België verkreeg Paul Okon de Belgische nationaliteit. In zijn spelerscarriere stond hij bekend onder de bijnaam "Pistol". Ook in zijn familie is voetbal aanwezig: zijn zoon, Paul Junior, is voetballer bij Sydney FC.
Trofeeën met clubs en landenteams
Paul Okon verzamelde in zijn loopbaan heel wat prijzen met verschillende clubs en met Australië. Bij Club Brugge won hij de Belgische Supercup in 1991, 1992 en 1994. Daarnaast pakte hij er ook de Belgische Beker in 1994-95 en 1995-96, en de Belgische Pro League in 1995-96.
Na zijn periode bij Club Brugge boekte hij ook succes met Lazio. Daar won hij de Coppa Italia in 1997-98, de Supercoppa Italiana in 1998 en de UEFA Cup Winners' Cup in 1998-99.
Ook in Cyprus voegde hij een trofee toe aan zijn palmares met APOEL, waar hij de Cypriotische Beker won in 2005-06. Op internationaal niveau behaalde hij met Australië de derde plaats op de FIFA Confederations Cup in 2001 en won hij met het nationale team de OFC Nations Cup in 2000. Eerder had hij met Australië U20 al de OFC U-20 Championship gewonnen in 1990.