Tim Wellens

Tim Wellens tijdens Omloop Het Nieuwsblad 2023
Tim Wellens tijdens Omloop Het Nieuwsblad 2023

Tim Wellens is een Belgische professionele wegwielrenner die uit een familie van profwielrenners komt. Hij reed als junior voor de Avia Cycling Team in Sint-Truiden en kwam daarna tweeënhalf seizoen uit voor de opleidingsploeg. In 2012 won hij de jongerenklassementen van de Circuit des Ardennes en werd hij midden in dat seizoen prof, waarna hij zijn debuut voor de ploeg maakte in de GP José Dubois, waar hij achtste eindigde.

Sinds zijn profdebuut boekte Wellens bijna veertig overwinningen. Tot zijn belangrijkste resultaten behoren vier eindzeges in de Benelux Tour, in 2014, 2015, 2023 en 2024, naast vier ritzeges in die wedstrijd. Verder won hij in 2015 de Grand Prix Cycliste de Montréal, in 2016 de Ronde van Polen en in 2017 de Tour of Guangxi. In grote rondes behaalde hij ritwinst in de Giro d’Italia in 2016 en 2018, twee etappezeges in de Vuelta a España van 2020 en een rit in de Tour de France van 2025. In 2024 won hij ook het Belgisch kampioenschap tijdrijden.

Overwinningen en prestaties

Tim Wellens is een Belgische profwielrenner op de weg die rijdt voor een UCI WorldTeam. Hij werd prof in 2012 en komt uit een familie van professionele wielrenners. In zijn loopbaan behaalde hij al bijna veertig profzeges, met daaronder meerdere opvallende overwinningen in rittenkoersen en eendagswedstrijden.

Zijn palmares bevat vier eindzeges in de Benelux Tour, namelijk in 2014, 2015, 2023 en 2024. In die wedstrijd won hij ook vier etappes. Daarnaast schreef hij in 2015 de Grand Prix Cycliste de Montréal op zijn naam, won hij de Tour de Pologne in 2016 en de Tour of Guangxi in 2017. In grote rondes boekte hij etappezeges in de Giro d'Italia in 2016 en 2018, en in de Vuelta a España won hij twee ritten in 2020.

Ook later bleef hij succes boeken. In 2024 werd hij Belgisch kampioen tijdrijden. In 2025 won hij opnieuw een etappe in de Tour de France.

Doorbraak naar het profcircuit

Tim Wellens reed als junior voor de Avia Cycling Team in Sint-Truiden. Daarna reed hij twee en een half seizoen met de development team. In 2012 won hij het jongerenklassement in de Circuit des Ardennes. Midden in datzelfde seizoen werd hij prof en sloot hij zich aan bij de ploeg. Zijn debuut maakte hij in de GP José Dubois van 2012, waar hij achtste werd. Later nam hij ook deel aan de Canadese wedstrijden in Quebec en Montreal op de UCI World Tour.

Sterke prestaties in Beijing en Wallonië

In de Tour of Beijing reed Tim Wellens verschillende keren naar een plaats binnen de top 25 in een etappe. Op de slotrit eindigde hij zelfs als vijfde, en in het eindklassement werd hij tiende. Daarnaast werd hij tweede in het jongerenklassement, achter Rafał Majka. Ook in de Tour de Wallonie liet hij zich opmerken in 2013: daar werd hij achtste in het algemeen klassement. In die ronde eindigde hij bovendien tweede in het bergklassement en tweede in het jongerenklassement, achter Olivier Chevalier.

Doorbraak in grote rondes en eendagskoersen

Tim Wellens maakte zijn debuut in een grote ronde in de Giro d'Italia en liet daar meteen van zich spreken met twee tweede plaatsen in de zesde en de zeventiende etappe. Zijn eerste ritzege in een grote ronde volgde ook in de Giro d'Italia, waar hij in Roccaraso de zesde etappe won na een aanval uit de vroege vlucht. Later werd hij in de Ster ZLM Toer tweede in het algemeen klassement, nadat hij de witte leiderstrui had overgenomen en een voorsprong van zeven seconden vasthield tot aan de slotetappe.

In 2013 liet Wellens ook in andere wedstrijden goede uitslagen noteren. Hij werd zesde in de GP Ouest-France en vierde in de Giro di Lombardia. In de Vuelta a Mallorca eindigde hij tweede in de Trofeo Serra de Tramuntana, terwijl hij in de Trofeo Andratx-Mirador d'Es Colomer tiende werd. In Parijs-Nice sloot hij de rittenkoers af als tiende in het algemeen klassement.

In 2014 startte hij voor het eerst in de Tour de France. Datzelfde jaar viel hij op in de Eneco Tour, waar hij op de Côte Saint-Roch aanviel tijdens de zesde etappe en die rit won met 49 seconden voorsprong. Daardoor nam hij ook de leiding in het algemeen klassement over met 1 minuut en 3 seconden. Later won hij in Parijs-Nice de slotetappe: als laatste overgebleven renner uit de ontsnapping bleef hij lang vooruit, tot op de slotklim van de Col d'Èze Richie Porte en Alberto Contador hem terugpakten. Daarna won hij de sprint op de Promenade des Anglais. Verder eindigde hij in de top tien van de Amstel Gold Race, won hij zijn eerste eendagskoers als prof in de Grand Prix Cycliste de Montréal en werd hij tweede achter Philippe Gilbert op het Belgisch kampioenschap op de weg.

Triomf in de Ronde van Polen

In de Ronde van Polen van 2016 toonde Tim Wellens zich bijzonder sterk. Hij won de vijfde etappe naar Zakopane na een solo-aanval en kwam bijna vier minuten eerder aan dan de rest. In die wedstrijd stapten in totaal 85 renners uit en de voorlaatste etappe werd afgelast wegens slecht weer. Wellens won uiteindelijk de ronde met meer dan vier minuten voorsprong. Daarnaast schreef hij ook het puntenklassement en het bergklassement op zijn naam.

Overwinningen en Olympische selectie

Tim Wellens werd geselecteerd voor België voor zowel de wegwedstrijd als de tijdrit op de Olympische Spelen in Rio. In januari liet hij zich meteen opmerken in Spanje, waar hij achtereenvolgens de Trofeo Serra de Tramuntana en de Trofeo Andratx–Mirador d'Es Colomer won, beide onderdeel van de Vuelta a Mallorca. Later won hij ook de slotrit van de Vuelta a Andalucía vanuit een kleine kopgroep. In Strade Bianche behoorde hij tot de vier renners die samen wegreed, maar in Siena werd hij geklopt door Michał Kwiatkowski en Greg Van Avermaet.

Standpunt over allergieën en gebruik van medicatie

Tijdens de Tour de France moest Tim Wellens opgeven in de 15e etappe door de combinatie van hitte en pollenallergieën. Hij weigerde een behandeling met een therapeutische vrijstelling voor zijn allergieën tijdens die ronde. Wellens sprak zich ook uit tegen het gebruik van een inhaler bij allergieën en vergeleek dat met valsspelen. Hoewel hij astma heeft, gebruikt hij zelf geen inhaler.

Sterke seizoenen en nieuwe overwinningen

In 2017 sloot Tim Wellens zijn seizoen af met zeven overwinningen. Hij won onder meer de penultieme rit van de BinckBank Tour naar Houffalize, waar hij Tom Dumoulin klopte in de sprint. In de slotrit kon hij een achterstand van vier seconden op Dumoulin niet meer goedmaken, waardoor Dumoulin de BinckBank Tour met zeventien seconden voorsprong won. Later in dat seizoen werd Wellens ook vijfde in de Grand Prix Cycliste de Quebec en won hij de Grand Prix de Wallonie na een solo-aanval uit een kopgroep van ongeveer twintig renners. Daarnaast won hij ook een rit en het algemeen klassement van de eerste editie van de Tour of Guangxi.

In 2018 begon hij het jaar meteen met winst in de Trofeo Serra de Tramuntana, voor het tweede jaar op rij. Daarna volgde een sterke Vuelta a Andalucia, waar hij op de lastige aankomst in Alcala de los Gazules Mikel Landa achter zich liet. Met die ritzege nam hij ook de leiderstrui over en hij behield die tot in de finale individuele tijdrit in Barbate. Uiteindelijk won hij het algemeen klassement met acht seconden voorsprong op Wout Poels. In Parijs-Nice eindigde hij vijfde in het eindklassement en dankzij vijf top-tienplaatsen in ritten won hij er ook het puntenklassement. In de voorjaarsklassiekers werd hij zesde in de Amstel Gold Race en zevende in La Fleche Wallonne. Later dat jaar won hij ook nog de vierde rit van de Giro d'Italia in Caltagirone, op een bergop aankomst op Sicilie, zijn tweede ritzege in die wedstrijd. Hij moest de Giro echter verlaten voor de laatste rustdag wegens ziekte.

Na zijn opgave in de Giro won hij opnieuw ritten en klassementen. In de Tour de Wallonie pakte hij de tweede rit naar Namen en daarmee ook de leidersplaats. Die stond hij later weer af, maar via een gelijke tijd met Quinten Hermans won hij het eindklassement op countback. Hij werd dat jaar ook derde in de BinckBank Tour, derde in de Bretagne Classic Ouest-France en vijfde in Il Lombardia.

Opvallende resultaten in de beginjaren

Tim Wellens liet al vroeg sterke uitslagen noteren in zowel mountainbike als wegwedstrijden. In 2008 won hij de cross-country op het Nationaal Kampioenschap Mountainbike bij de junioren. Dat jaar werd hij ook vierde in het eindklassement van Liège-La Gleize. In 2009 volgden opnieuw meerdere ereplaatsen: hij werd tweede in het algemeen klassement van de Tour d'Istrie en won daar ook de eerste etappe. Daarnaast eindigde hij derde in de Tre Giorni Orobica, vijfde in de wegrit op het Nationaal Kampioenschap voor junioren en vijfde in het algemeen klassement van Liège-La Gleize, waar hij ook de vierde etappe op zijn naam schreef.

In 2010 werd Wellens zevende in het eindklassement van de Tour des Pays de Savoie. Een jaar later eindigde hij vijfde in de tijdrit op het Nationaal Kampioenschap voor beloften en vijfde in het algemeen klassement van opnieuw de Tour des Pays de Savoie. In 2012 behaalde hij verschillende sterke resultaten met onder meer een tweede plaats in de Toscana-Terra di Ciclismo en in de Vuelta a Navarra. Verder werd hij vierde in de Circuit de Wallonie, achtste in de Circuit des Ardennes en won hij daar het jongerenklassement. Dat jaar eindigde hij ook tiende in het algemeen klassement van zowel de Tour de l'Avenir als de Tour of Beijing. In 2013 volgde nog een achtste plaats in het eindklassement van de Tour de Wallonie.

Doorbraak in 2014 en 2015

In 2014 liet Tim Wellens zich nadrukkelijk opmerken met winst in het eindklassement van de Eneco Tour, naast een ritzege in de zesde etappe. Dat seizoen werd hij ook tweede in de tijdrit op de nationale wegkampioenschappen en tweede in het eindklassement van de Ster ZLM Toer. Daarnaast noteerde hij een vierde plaats in de Giro di Lombardia en een zesde plaats in de GP Ouest-France.

In 2015 zette hij die sterke lijn voort. Opnieuw won hij het eindklassement van de Eneco Tour, en opnieuw schreef hij ook de zesde etappe op zijn naam. Verder behaalde hij een zege in de Grand Prix Cycliste de Montréal. In datzelfde jaar werd hij tweede in de Trofeo Serra de Tramuntana, tiende in het eindklassement van Paris-Nice en tiende in de Trofeo Andratx-Mirador d'Es Colomer.

Doorbraak in 2016

In 2016 liet Tim Wellens zich nadrukkelijk zien met enkele belangrijke zeges en klassementsresultaten. In Parijs-Nice won hij de zevende etappe. Later dat jaar schreef hij in de Ronde van Polen de vijfde etappe op zijn naam en pakte hij er ook het eindklassement. Daarnaast won hij in diezelfde koers zowel het bergklassement als het sprintklassement. In de Giro d'Italia zegevierde Wellens in de zesde etappe en droeg hij na de zevende tot en met de negende rit de leiderstrui.

Doorbraakjaren en constante topresultaten

In 2016 liet Tim Wellens al enkele sterke uitslagen noteren. Hij werd tweede in de wegrit op het Belgisch kampioenschap en eindigde ook tiende in zowel de Trofeo Serra de Tramuntana als de Amstel Gold Race. Die lijn trok hij in 2017 duidelijk verder, met meerdere zeges en ereplaatsen. Dat jaar won hij het eindklassement van de Tour of Guangxi en ook de vierde etappe. Daarnaast schreef hij de Grand Prix de Wallonie, de Trofeo Serra de Tramuntana en de Trofeo Andratx–Mirador d'Es Colomer op zijn naam. In de Vuelta a Andalucía won hij de vijfde etappe, en in de BinckBank Tour werd hij tweede in het algemeen klassement en won hij de zesde etappe. Verder haalde hij onder meer nog een derde plaats in Strade Bianche, een vierde plaats in de Brabantse Pijl en een vijfde plaats in de Grand Prix Cycliste de Québec.

Ook in 2018 bleef Wellens op hoog niveau presteren. Hij won het eindklassement van zowel de Tour de Wallonie als de Vuelta a Andalucía, telkens met een ritzege erbij: respectievelijk de tweede en de vierde etappe. In datzelfde jaar won hij ook de Brabantse Pijl en opnieuw de Trofeo Serra de Tramuntana. Op de Giro d'Italia pakte hij de vierde etappe. Daarnaast werd hij derde in het eindklassement van de BinckBank Tour en ook derde in de Bretagne Classic. In Parijs-Nice eindigde hij vijfde in het algemeen klassement en won hij het puntenklassement. Verder noteerde hij nog een vijfde plaats in de Giro di Lombardia, een zesde plaats in de Amstel Gold Race en een zevende plaats in zowel de La Flèche Wallonne als de Trofeo Lloseta–Andratx.

In 2019 bleef Wellens geregeld in de top tien terug te vinden. Hij won opnieuw de Trofeo Serra de Tramuntana en werd tweede in de Trofeo Andratx–Lloseta. In de BinckBank Tour werd hij derde in het algemeen klassement en won hij de vierde etappe. Ook in de Tour of Belgium eindigde hij derde in het eindklassement en won hij de individuele tijdrit in de derde etappe. Verder werd hij derde in de Omloop Het Nieuwsblad en in de Brabantse Pijl, vierde in de Grand Prix Cycliste de Montréal en vijfde in de Trofeo Campos, Porreres, Felanitx, Ses Salines. In de Bretagne Classic werd hij achtste, terwijl hij in de Vuelta a Andalucía negende eindigde in het algemeen klassement maar wel het puntenklassement won. In die ronde won hij ook de eerste etappe en de derde etappe, een individuele tijdrit. Ten slotte werd hij nog negende in de Grand Prix Cycliste de Québec, tiende in Strade Bianche en tiende in de Tre Valli Varesine.

Sterke prestaties in grote rondes

In de Tour de France van 2019 droeg Tim Wellens het leiderstruitje na de ritten 3 tot en met 17. In dezelfde ronde won hij ook de Combativity award na de ritten 3 en 6. Een jaar later liet hij zich opnieuw opmerken in een grote ronde. In de Vuelta a España van 2020 won hij de ritten 5 en 14. Daarnaast behield hij daar het leiderstruitje na de ritten 5 tot en met 6.

Sterke resultaten tussen 2020 en 2022

In 2020 liet Tim Wellens opnieuw sterke klassementsresultaten optekenen met een vierde plaats in het eindklassement van de Tour de Luxembourg en een vijfde plaats in de Volta ao Algarve. In 2021 volgde een knappe stap vooruit met eindwinst in de Étoile de Bessèges, waar hij ook de derde rit op zijn naam schreef. Dat jaar werd hij bovendien vierde in de Benelux Tour, zesde in de Tour de Pologne, zesde in de Grand Prix La Marseillaise en zevende in het eindklassement van Tirreno-Adriatico.

Ook in 2022 bleef Wellens geregeld voorin meestrijden. Hij won de Trofeo Serra de Tramuntana en werd tweede in het eindklassement van de Tour des Alpes-Maritimes et du Var, waarin hij ook de tweede rit won. Daarnaast eindigde hij tweede in de Tour of Belgium en tweede in de Clásica Jaén Paraíso Interior. Verder behaalde hij vierde plaatsen in de Trofeo Calvià en ook achtste plaatsen in Strade Bianche en de Trofeo Pollença–Port d'Andratx. In de Brabantse Pijl en de Japan Cup werd hij telkens negende.

Sterke jaren en grote zeges

In 2023 liet Tim Wellens zich op verschillende fronten zien. Hij won het eindklassement van de Renewi Tour en schreef ook de derde rit van de Vuelta a Andalucía op zijn naam. Daarnaast werd hij derde in de Clásica Jaén Paraíso Interior, vijfde in het eindklassement van de Tour of Guangxi, vijfde in Kuurne-Brussel-Kuurne en zesde in de Vuelta a Murcia.

In 2024 bouwde hij daarop voort met opnieuw een sterk seizoen. Hij won de tijdrit op het nationale kampioenschap op de weg en pakte voor de tweede keer op rij de eindzege in de Renewi Tour. Ook won hij de tweede etappe, een individuele tijdrit, in de Ronde van Polen. Verder eindigde hij tweede in Kuurne-Brussel-Kuurne, derde in de Brabantse Pijl en derde in de Vuelta a Murcia. Daarnaast werd hij vierde in de E3 Saxo Classic en in de Clásica Jaén Paraíso Interior, zesde in de Grand Prix de Wallonie en zevende in het eindklassement van de Tour of Guangxi.

In 2025 voegde Wellens opnieuw meerdere opvallende resultaten toe aan zijn palmares. Hij werd nationaal kampioen op de weg, won de vijftiende etappe van de Tour de France en droeg de leiderstrui na de derde etappe en van de zesde tot en met de negende etappe. Verder won hij in Valkenburg een wedstrijd van de UCI Gravel World Series. In het voorjaar werd hij derde in het eindklassement van de Renewi Tour en derde in Strade Bianche. Ook behaalde hij een vijfde plaats in het eindklassement van de Vuelta a Andalucía, een achtste plaats in zowel de E3 Saxo Classic als de Vuelta a Murcia, negende in de Veneto Classic en tiende in de Clásica Jaén Paraíso Interior.

In 2026 won hij de Clásica Jaén Paraíso Interior. Daarnaast werd hij tweede in de tijdrit op het nationale kampioenschap en negende in het eindklassement van de Vuelta a Andalucía.

Scroll naar boven