Jasper Stuyven werd geboren in Leuven, in Vlaams-Brabant, en is een Belgische wielrenner. Hij reed aanvankelijk twee jaar op rolschaatsen en probeerde ook kort atletiek. Op elfjarige leeftijd sloot hij zich aan bij wielerclub Olympia Tienen. In de aspirantenreeks behaalde hij zijn eerste overwinning in Wemmel en werd hij provinciaal kampioen van Vlaams-Brabant in het veldrijden. In 2006 werd hij provinciaal kampioen op de weg en in het tijdrijden, en hij eindigde derde in het tijdrijden op het Vlaams kampioenschap. Het jaar daarop kwam hij uit bij de nieuwelingen, waar hij provinciaal kampioen in mountainbike en tijdrijden werd. Daarnaast won hij het Vlaams kampioenschap op de weg bij de eerstejaars nieuwelingen en werd hij de beste eerstejaarsrenner in de Beker van België. Jasper Stuyven kreeg ook een nationale selectie voor een wedstrijd in Luxemburg en trok de aandacht van meerdere clubs. Later won hij onder meer een etappe in de Ronde van Spanje in 2015, Circuit Het Nieuwsblad in 2020 en Milaan-San Remo in 2021. Hij is lid van de ploeg Soudal Quick-Step.
- Welke belangrijke zeges behaalde Jasper Stuyven en voor welke ploeg rijdt hij?
- Hoe verliepen de jeugd- en beginjaren van Jasper Stuyven als renner?
- Hoe verliep Jasper Stuyvens deelname aan de Vuelta a España ondanks zijn blessure?
- Hoe groeide Jasper Stuyven uit tot een vaste waarde in de voorjaarsklassiekers?
- Welke koersen won Jasper Stuyven in 2018?
- Hoe ontwikkelde Jasper Stuyven zich in de klassiekers en grote wedstrijden tussen 2019 en 2022?
- Welke opvallende resultaten behaalde Jasper Stuyven in de weg- en gravelkoers?
- Hoe verliep Jasper Stuyvens seizoen 2024 na zijn sterke voorjaar en zijn blessure?
Overwinningen en ploeg
Jasper Stuyven is een Belgische wielrenner die geboren werd in Leuven. Hij maakt deel uit van de ploeg Soudal Quick-Step. In zijn palmares staan enkele opvallende overwinningen. Zo won hij Milan-San Remo in 2021 en Circuit Het Nieuwsblad in 2020. Daarnaast pakte hij in 2015 ook een ritzege in de Ronde van Spanje.
Van jeugdrenner tot prof
Jasper Stuyven werd geboren in Leuven, in Vlaams-Brabant. Voor hij zich volledig op het wielrennen toelegde, beoefende hij twee jaar skeeleren en probeerde hij ook even atletiek. Op elfjarige leeftijd sloot hij zich aan bij de wielerclub Olympia Tienen. Daar boekte hij zijn eerste overwinning in Wemmel, in de aspirantenkategorie. In diezelfde periode werd hij ook provinciaal kampioen van Vlaams-Brabant in het veldrijden bij de aspiranten. In 2006 volgden opnieuw sterke resultaten: hij werd provinciaal kampioen op de weg en in het tijdrijden, en eindigde derde in de tijdrit op het kampioenschap van Vlaanderen.
Het jaar nadien maakte hij de overstap naar de beginnerscategorie. Ook daar bleef hij winnen: hij veroverde de provinciale titel in het mountainbiken en in het tijdrijden, en won het eerstejaars beginnerskampioenschap van Vlaanderen op de weg. Daarnaast was hij de beste eerstejaarsrenner in de Beker van België. Door die prestaties kreeg hij ook een nationale selectie voor een wedstrijd in Luxemburg, toegekend door Rony Vanmarcke. Zijn resultaten trokken de aandacht van verschillende clubs.
In 2008 reed Stuyven voor Bodysol-Lotto Menin, maar hij verliet die ploeg na een meningsverschil met de voorzitter. Daarna sloot hij zich aan bij Avia. Op 12 april won hij Parijs-Roubaix bij de junioren na een sprint met vier in de wielerbaan van Roubaix. Later behaalde hij brons op het wereldkampioenschap in Offida, Italië, waar hij tweede werd in de pelotonsprint achter Olivier Le Gac. In 2011 werd hij tweede in Parijs-Roubaix bij de espoirs.
Vuelta a España en blessure
Tijdens de Vuelta a España won Jasper Stuyven de achtste etappe na een sprint, ondanks een breuk aan het linker scheepsbeen. Na die rit onderging hij een operatie aan die linker scaphoidfractuur. Door die blessure moest Stuyven de Vuelta a España uiteindelijk verlaten.
Doorbraak in de klassiekers
In 2016 liet Jasper Stuyven al meermaals zien dat hij dicht tegen de top van de voorjaarsklassiekers aanzat. Hij werd negende in de Circuit Het Nieuwsblad, won de klassieker Kuurne-Brussel-Kuurne en pakte in maart ook een vijfde plaats in de Grand Prix E3. In april 2016 werd zijn contract met twee jaar verlengd, wat zijn sterke positie binnen het team onderstreepte.
Een jaar later maakte hij de overstap naar Trek-Segafredo. Na het afscheid van Fabian Cancellara werd Stuyven er een van de speerpunten voor de voorjaarsklassiekers. Hij begon het seizoen 2017 in de Tour de l'Algarve in Portugal en werd vijfde in de vierde etappe. Daarna volgden een achtste plaats in de Circuit Het Nieuwsblad en een tweede plek in Kuurne-Brussel-Kuurne, achter Peter Sagan. In de zesde rit van Tirreno-Adriatico eindigde hij derde. Minder succesvol liep het in Milaan-San Remo, waar hij veertigste werd, en in de Grand Prix E3, waar hij opgaf na reacties op aanvallen van Tom Boonen.
In 2018 zette hij die lijn voort met een vierde plaats in de Circuit Het Nieuwsblad in februari. Tussen Milaan-San Remo en Parijs-Roubaix eindigde hij in alle World Tour-klassiekers in de top tien. In Parijs-Roubaix werd hij vijfde. Later dat jaar werd hij derde op het nationale kampioenschap, reed hij de Tour de France en kwam hij in de 18e rit dicht bij winst, maar werd hij voorbijgestoken door Omar Fraile. In augustus werd hij twaalfde op het Europees kampioenschap op de weg in Glasgow. Hij sloot zijn klassieker- en rittenkalender verder af met een tiende plaats in de BinckBank Tour, nadat hij daar de vierde etappe had gewonnen, gevolgd door een tweede plaats in de Brussels Cycling Classic en een derde plaats in de Grand Prix cycliste de Québec.
Overwinningen in 2018
In 2018 boekte Jasper Stuyven twee belangrijke overwinningen. Hij won de Grand Prix de Wallonie en schreef later datzelfde jaar ook de Grand Prix Jef Scherens in Leuven op zijn naam. Die resultaten bevestigden zijn sterke vorm in het voorjaar en najaar van dat seizoen, met twee zeges in Belgische koersen.
Doorbraak en klassiekersucces
In 2019 sloot Jasper Stuyven de eerste helft van het seizoen af met top 20-resultaten in de voorjaarsklassiekers. Later in dat jaar volgden zeven top 10-plaatsen in ritten van de Tour de France. In augustus werd hij vierde in de RideLondon-Surrey Classic. Nadien won hij het algemeen klassement van de Ronde van Duitsland, nadat hij de leiderstrui al de dag voor de finish had veroverd. In de najaarsklassiekers liet hij opnieuw meerdere sterke uitslagen noteren, met onder meer podiumplaatsen in de Grote Prijs van Wallonië en de Tour de l'Eurométropole.
Begin 2020 bereikte hij een nieuw hoogtepunt met winst in het Circuit Het Nieuwsblad op 29 februari, in een sprint met twee tegen Yves Lampaert. Daarmee pakte hij de eerste World Tour-zege in een klassieker uit zijn loopbaan. Daags nadien werd hij vijfde in Kuurne-Brussel-Kuurne. In augustus 2020 werd hij vijfde in de wegrit van het Europees kampioenschap in Plouay. Tijdens de Tour de France van dat jaar haalde hij vijf top 10-plaatsen in ritten, al viel zijn campagne in de late seizoensklassiekers tegen.
In 2021 volgde een van zijn grootste overwinningen: in Milaan-San Remo viel hij na de afdaling van de Poggio aan, meer dan 2 kilometer voor de finish, en hij sprintte Søren Kragh Andersen in de laatste 200 meter voorbij. Zo hield hij ook Caleb Ewan en Wout van Aert af en boekte hij zijn eerste Monumentzege. Verder werd hij tiende in Dwars door Vlaanderen en vierde in de Ronde van Vlaanderen. Na een lange onderbreking keerde hij terug in het Critérium du Dauphiné en reed daar twee vierde plaatsen in sprintetappes. In de Tour de France ondersteunde hij Mads Pedersen, maar hij werd zelf tweede in een rit, achter Matej Mohorič.
In het tweede deel van het seizoen 2021 eindigde hij zevende in zowel de Bretagne Classic als de Benelux Tour. Daarna werd hij derde in de Primus Classic, achter Florian Sénéchal en Tosh Van der Sande. Op het wereldkampioenschap in Leuven gold hij als outsider, maar hij was in de finale wel de beste Belg en eindigde vierde, achter Julian Alaphilippe. Eind 2021 sloot hij af met een derde plaats in Parijs-Tours.
Ook in 2022 bleef hij meestrijden in de klassiekers. Hij werd vierde in Gent-Wevelgem, zevende in Parijs-Roubaix, negende in Classic Brugge-De Panne en tiende in het Circuit Het Nieuwsblad. Hij miste Milaan-San Remo door ziekte en haalde Parijs-Roubaix niet uit na het missen van de Ronde van Vlaanderen 2022. Daarnaast verzamelde hij opnieuw verschillende top 10-plaatsen in rittenkoersen, onder meer in de Tour de France 2022.
Belgische en Europese successen
Jasper Stuyven nam deel aan het wereldkampioenschap van 2022, waar landgenoot Remco Evenepoel tot wereldkampioen werd gekroond. In de wegwedstrijd van het Belgisch kampioenschap wielrennen behaalde Stuyven vervolgens brons, achter Remco Evenepoel en Alec Segaert. Later werd hij in Oud-Heverlee de eerste Europese en Belgische gravelkampioen.
Herstel en terugkeer in 2024
In het begin van 2024 liet Jasper Stuyven opnieuw sterke uitslagen optekenen met een zesde plaats in Milaan-San Remo en een vierde plaats in de E3 Saxo Bank Classic. Tijdens À travers les Flandres kwam hij echter ten val, samen met onder meer Wout van Aert. Door die crash liep hij een sleutelbeenfractuur op en onderging hij een operatie in Herentals. Daardoor miste hij verschillende andere voorjaarskoersen terwijl hij herstelde van zijn blessure.
In mei 2024 keerde Stuyven terug in competitie tijdens de Ronde van Italië, al volgden daar geen top 10-noteringen. Later dat jaar kwam hij wel opnieuw dichter bij de voorste plaatsen met een vijfde plaats in de Ronde van België. In de Tour de France van 2024 reed hij opvallend vaak mee in ontsnappingen en behaalde hij twee top 10-finishtplaatsen. Op het einde van het seizoen werd hij negende op het gravelwereldkampioenschap. Hij nam ook deel aan het WK op de weg in 2024, maar haalde de finish niet. Daarnaast reed hij in 2024 ook de Olympische Spelen in Parijs.