Tim Merlier

Tim Merlier als Belgisch kampioen wielrennen 2022
Tim Merlier als Belgisch kampioen wielrennen 2022

Tim Merlier is een Belgisch wielrenner met resultaten in zowel het veldrijden als op de weg. In 2010 won hij in Oostmalle het Belgisch kampioenschap veldrijden bij de junioren. In de daaropvolgende jaren behaalde hij meerdere successen bij de beloften, met onder meer winst in de Krawatencross in het Bpost Bank Trofee-circuit 2012-2013, een vijfde plaats in de Wereldbeker veldrijden voor beloften in 2013-2014 en een zege in de vijfde etappe van de Ronde van Vlaams-Brabant in Merchtem in juli 2014. In het seizoen 2014-2015 won hij de Grand Prix Etienne De Wilde, de Coupe Egide Schoeters en twee ritten in de Ronde van Vlaams-Brabant, waarin hij tweede eindigde achter Sven Nys. Op de weg won hij onder meer de Grote Prijs Stad Zottegem in 2016 en de Brussels Cycling Classic in 2020. Merlier werd Belgisch kampioen op de weg in 2019 en 2022 en won ook etappes in de Giro d'Italia en de Tour de France. Hij nam bovendien deel aan vijf edities van het wereldkampioenschap veldrijden bij de elite.

Belangrijkste zeges op de weg en in het veld

Tim Merlier won het Belgisch kampioenschap op de weg in 2019 en 2022. In 2020 schreef hij ook de Brussels Cycling Classic op zijn naam. Daarnaast behaalde hij etappezeges in grote rondes: vier in de Giro d'Italia, met één in 2021 en drie in 2024, en drie in de Tour de France, met één in 2021 en twee in 2025. Ook nam hij deel aan vijf edities van het wereldkampioenschap veldrijden bij de elite.

Opbouw van veldrijden naar wegsuccessen

Tim Merlier begon zijn palmares met sterke resultaten in het veldrijden. In 2010 won hij het Belgisch kampioenschap veldrijden bij de junioren in Oostmalle. Nadien zette hij die lijn door bij de beloften: in het Bpost Bank Trofee-circuit won hij de Krawatencross voor onder-23 in het seizoen 2012-2013. Een jaar later eindigde hij vijfde in de wereldbeker veldrijden voor onder-23. Ook later bleef hij af en toe resultaten in het veldrijden neerzetten, met onder meer een zevende plaats op het wereldkampioenschap veldrijden voor elite in 2018 en een achtste plaats in januari 2020.

Naast het veldrijden begon Merlier steeds meer succes te boeken op de weg. In juli 2014 won hij de vijfde etappe van de Ronde van Vlaams-Brabant in Merchtem. In het seizoen 2014-2015 was hij opnieuw bijzonder succesvol in die wedstrijd: hij won de Grote Prijs Etienne De Wilde, de Coupe Egide Schoeters en twee etappes van de Ronde van Vlaams-Brabant. In diezelfde ronde eindigde hij tweede in het klassement, achter Sven Nys. In 2016 volgde winst in de Grote Prijs Stad Zottegem.

In 2017 liet Merlier zich ook in andere wedstrijden opmerken. Hij werd derde in een rit van de BinckBank Tour en derde in de Schaal Sels. Een jaar later won hij twee etappes in de Giro di Danimarca, namelijk de derde en de vijfde en laatste rit. Daarnaast veroverde hij daar ook het puntenklassement. In 2019 tekende hij midden juni bij Corendon-Circus voor zijn wegactiviteiten en volgde al snel een nieuwe reeks zeges. Op 23 juni won hij de Elfstedenronde in België, in juli werd hij Belgisch kampioen op de weg, en in de Tour Alsace won hij de proloog, de tweede en de vierde etappe, samen met het puntenklassement. In augustus won hij ook nog de slotetappe van de Giro di Danimarca. Later in 2019 werd hij tweede in de Antwerp Port Epic en derde in de Münsterland Giro.

Ook in 2020 bleef Merlier sterke resultaten neerzetten. Hij won de slotetappe van de Tour of Antalya, werd derde in een rit van de Tour de Wallonie, won de Brussels Cycling Classic en schreef de zesde etappe van Tirreno-Adriatico in Senigallia op zijn naam. Daarnaast eindigde hij vierde in de Scheldeprijs en derde in de Driedaagse Brugge-De Panne.

Doorbraak in 2021 en verdere successen

In 2021 zette Tim Merlier zijn sterke vorm meteen in de kijker met winst in de Samyn, de Grote Prijs Jean-Pierre Monseré en de Bredene Koksijde Classic. Daarnaast werd hij derde in Dwars door Vlaanderen. In mei maakte hij zijn debuut in de Giro d'Italia en won hij meteen de tweede rit in Novara. Later in die ronde finishte hij ook derde in de zevende etappe, achter Caleb Ewan en Davide Cimolai, maar hij moest opgeven tijdens de elfde etappe door darmproblemen.

Ook nadien bleef Merlier ritten en koersen winnen. Hij pakte de Ronde van Limburg nadat Brent Van Moer een bocht mistte, en won ook de tweede Elfstedenronde. In juli debuteerde hij in de Tour de France en schreef hij de derde etappe met aankomst in Pontivy op zijn naam. Hij stapte echter af voor het einde van de negende rit. In de Benelux Tour, tussen augustus en september, won hij de eerste rit in Dokkum, wat meteen de honderdste UCI-zege van Alpecin-Fenix in 2021 betekende. Daarna won hij ook de vierde etappe in Ardooie, voor Mads Pedersen. Aan het einde van dat seizoen werd hij derde in de Antwerp Port Epic, tweede in de Grand Prix d'Isbergues en 48ste in Parijs-Roubaix.

In 2022 ging Merlier verder op zijn elan. Hij won de tweede etappe van Tirreno-Adriatico met aankomst in Sovicille, gevolgd door zeges in Nokere Koerse en de Classic Brugge-De Panne. Verder werd hij voor de tweede keer Belgisch kampioen op de weg. Op het Europees kampioenschap wegrit werd hij geselecteerd voor de Belgische nationale ploeg en pakte hij brons. In de Vuelta maakte hij zijn debuut en werd hij derde in de tweede en de elfde etappe. Op het einde van het seizoen won hij nog de Memorial Rik van Steenbergen.

Doorbraak en opeenvolgende successen

In 2023 liet Tim Merlier opnieuw zien dat hij op meerdere fronten mee kon strijden. Hij boekte dat jaar elf wegzeges, met ritzeges in de Ronde van Oman, de UAE Tour, Parijs-Nice en de Ronde van Polen. In de UAE Tour won hij daarnaast ook het puntenklassement en de ploegentijdrit. Verder schreef hij Nokere Koerse voor een tweede keer op zijn naam en won hij de Grand Prix de Fourmies. In het najaar van 2023 pakte hij bovendien zilver in de mannen elite wegwedstrijd op het eerste Europees Kampioenschap Gravel Cycling in Oud-Heverlee.

Ook 2024 werd een uitzonderlijk sterk jaar. Merlier kwam uit op een totaal van zestien overwinningen. Hij won twee etappes in de AlUla Tour en drie etappes in de UAE Tour. In Nokere Koerse was hij opnieuw de beste, voor de derde keer in zijn carrière. Verder won hij de Scheldeprijs, drie etappes in de Giro d’Italia, meer bepaald in Fossano, Padova en Rome, en later in het seizoen ook het Europees kampioenschap op de weg in Hasselt. Daarnaast schreef hij in 2024 nog het Kampioenschap van Vlaanderen en de Gooikse Pijl op zijn naam.

Overwinningen in de Tour de Hongrie 2026

In de Tour de Hongrie 2026 boekte Tim Merlier meerdere etappezeges. Hij won de eerste rit in Békéscsaba, gevolgd door winst in de derde etappe in Szekszárd. Ook de vijfde en laatste rit in Veszprém schreef hij op zijn naam. Naast deze drie overwinningen pakte hij ook het puntenklassement in deze ronde.

Overwinningen in koersen en etappes

Tim Merlier bouwde een palmares op met zeges in zowel eendagskoersen als rittenkoersen. Hij won onder meer de Brussels Cycling Classic, Le Samyn, de Bredene Koksijde Classic, Nokere Koerse, de Classic Brugge-De Panne, de Scheldeprijs, de Grote Prijs Jean-Pierre Monseré, de Grote Prijs Etienne De Wilde, de Coupe Egide Schoeters, de Grote Prijs Stad Zottegem, de Memorial Rik Van Steenbergen, de Grand Prix de Fourmies, het Kampioenschap van Vlaanderen, de Gooikse Pijl en de Elfstedenronde. Die laatste koers won hij zelfs twee keer, net als Nokere Koerse en Campionati belgi, Prova in linea.

Ook in rittenkoersen liet Merlier zich geregeld gelden in massasprints. In de Giro d'Italia won hij drie etappes: de tweede rit van Stupinigi naar Novara, de derde rit van Novara naar Fossano en de achttiende rit van Fiera di Primiero naar Padova. Daarnaast won hij ook de 21ste etappe van Roma naar Roma. In de Tour de France schreef hij de derde etappe van Lorient naar Pontivy op zijn naam. Verder boekte hij ritoverwinningen in onder meer Tirreno-Adriatico, met zeges in de tweede en zesde etappe, en in de Parigi-Nizza, waar hij de eerste etappe van La Verrière naar La Verrière won.

Zijn succesreeks liep ook door in andere internationale koersen. In de UAE Tour won hij meerdere etappes, waaronder ritten van Al Dhafra Castle naar Al Mirfa, van Warner Bros. World naar Abu Dhabi Breakwater, van Al Dhafra Walk Madinat Zayed naar Liwa, en van Dubai Police Officer's Club naar Dubai Harbour, naast nog een etappe van Louvre Abu Dhabi naar Abu Dhabi Breakwater. In de AlUla Tour won hij de derde en vierde etappe, en in de Tour of Antalya schreef hij de vierde etappe van Side naar Antalya op zijn naam.

Merlier verzamelde daarnaast zeges in de Benelux Tour, met overwinningen in de eerste rit van Surhuisterveen naar Dokkum en de vierde rit van Aalter naar Ardooie. Hij won ook ritten in de Ronde van Vlaams-Brabant, de Post Danmark Rundt, de Tour Alsace, Quattro Giorni di Dunkerque, de Giro di Polonia, de Okolo Slovenska en de Giro del Belgio. In de Giro di Polonia won hij onder meer de eerste en zevende etappe, terwijl hij in de Giro del Belgio zowel de tweede rit van Merelbeke naar Knokke-Heist als de vijfde rit van Bruxelles naar Bruxelles won. Al deze resultaten onderstrepen hoe vaak Merlier zich in sprintaankomsten wist te onderscheiden.

Overwinningen in AlUla Tour en UAE Tour

Tim Merlier boekte in deze periode vier ritoverwinningen. In de AlUla Tour won hij de eerste etappe, van Al Manshiyah Train Station naar Al Manshiyah Train Station, en ook de derde etappe, van Hegra naar Tayma Fort. Daarnaast zegevierde hij in de UAE Tour in de vijfde etappe, van Dubai naar Umm al-Qaywayn, en in de zesde etappe, van Abu Dhabi naar Abu Dhabi. Deze reeks overwinningen onderstreepte zijn sterke vorm in beide rondes.

Overwinningen in eendagskoersen en rittenkoersen

Tim Merlier bouwde in deze periode een palmares op met zeges in zowel eendagskoersen als rittenkoersen. Hij won de Scheldeprijs twee keer en pakte ook de Brussels Cycling Classic, de Omloop van het Houtland en de Ronde van Limburg. In meerdaagse wedstrijden liet hij zich eveneens zien met ritoverwinningen in de Parijz-Nice, het Giro del Belgio, de Tour de France, de Renewi Tour, de Giro dei Paesi Bassi en de Tour de Hongrie.

In de Parijz-Nice won hij de eerste etappe van Le Perray-en-Yvelines naar Le Perray-en-Yvelines en de tweede etappe van Montesson naar Bellegarde. In het Giro del Belgio schreef hij de eerste etappe van Merelbeke-Melle naar Knokke-Heist, de vijfde etappe van Bruxelles naar Bruxelles en later ook de tweede etappe van Merelbeke naar Knokke-Heist op zijn naam. In de Tour de France zegevierde hij in de derde etappe van Valenciennes naar Dunkerque en in de negende etappe van Chinon naar Châteauroux.

Ook in de Renewi Tour was hij succesvol met winst in de eerste etappe van Terneuzen naar Breskens en de vierde etappe van Riemst naar Bilzen. Daarnaast won hij de eerste etappe van de Giro dei Paesi Bassi van Dordrecht naar Dordrecht. In de Tour de Hongrie volgden nog drie etappezeges: de eerste van Gyula naar Békéscsaba, de derde van Kaposvár naar Szekszárd en de vijfde van Balatonalmádi naar Veszprém.

Ritzeges in meerdaagse wedstrijden

Tim Merlier bouwde in zijn palmares een reeks resultaten op in meerdaagse wedstrijden en klassiekers. Zo won hij het puntenklassement in de Post Danmark Rundt, de Tour Alsace, het UAE Tour, Okolo Slovenska, de AlUla Tour en de Tour de Hongrie. In het UAE Tour won hij daarnaast ook de 2e etappe in Khalifa Port tijdens een ploegentijdrit. Ook in de Tour Alsace pakte hij de proloog in Sausheim, eveneens een ploegentijdrit, en hij won er het puntenklassement. Verder stond Merlier ook aan de start van de Leiedal Koerse Criterium, die hij wist te winnen.

Overwinningen in veldrit en gravel

Tim Merlier bouwde in verschillende categorieën een palmares op in de veldrit. In het seizoen 2009-2010 won hij bij de junioren de Sylvester Cyclocross in Bredene, de Campionati belgi race en de Cyclocross Vorselaar in Vorselaar, de 8e manche van de Superprestige Junior. Daarna volgde in 2012-2013 een zege bij de beloften in de Krawatencross in Lille, de 7e manche van de Bpost Bank Trofee U23. In 2014-2015 won hij met Sunweb-Napoleon Games de Radcross Illnau in Illnau-Effretikon en de Cyclocross Cup Rhein-Neckar in Mannheim. Later schreef hij ook de Kasteelcross-Zonnebeke op zijn naam in 2022-2023. In 2024 won hij bovendien de UCI Gravel World Series in Blaavands Huk.

Resultaten in grote rondes en voorjaarsklassiekers

In de grote rondes kende Tim Merlier uiteenlopende resultaten. In de Giro d'Italia van 2021 startte hij niet in de elfde etappe, terwijl hij in de editie van 2024 op de 138e plaats eindigde. In de Tour de France van 2021 gaf hij op in de negende etappe, en in 2025 sloot hij de ronde af op de 148e plaats. In de Vuelta a España van 2022 werd hij 131e.

Ook in de voorjaarsklassiekers staan enkele uitslagen vermeld. In de Giro delle Fiandre werd hij 43e in 2023 en 65e in 2024. In Parijs-Roubaix werd hij 48e in 2021, 40e in 2022 en 23e in 2023. In 2024 haalde hij de aankomst in Parijs-Roubaix niet en stapte hij uit de wedstrijd. Een jaar later eindigde hij 36e, en in 2026 werd hij 45e.

Europees en wereldniveau

Tim Merlier liet zich in het veldrijden en op de weg geregeld zien op kampioenschappen op Europees en wereldniveau. Bij het wereldkampioenschap veldrijden werd hij 12e bij de juniores in Tábor in 2010. In de onder-23 reed hij in Koksijde in 2012 niet uit. Later, in de elite, eindigde hij 26e in Heusden-Zolder in 2016, 12e in Bieles in 2017, 7e in Valkenburg in 2018, 11e in Bogense in 2019, 8e in Dübendorf in 2020 en 17e in Ostenda in 2021.

Ook op het Europees kampioenschap veldrijden bouwde hij een lange reeks resultaten op. In de onder-23 werd hij 10e in Lucca in 2011, 8e in Ipswich in 2012 en 7e in Mladá Boleslav in 2013. In de eliteklasse eindigde hij 10e in Huijbergen in 2015, reed hij in Pontchâteau in 2016 niet uit, werd hij 13e in Tábor in 2017, 11e in 's-Hertogenbosch in 2018 en 10e in Silvelle in 2019.

Op de weg haalde Merlier in 2019 een opgave in de elitewedstrijd van het Europees kampioenschap in Alkmaar. Daarna volgden betere resultaten: hij werd 3e in Monaco di Baviera in 2022 en won de elitewedstrijd in Limburg in 2024. In 2023 werd hij bovendien 2e op het Europees kampioenschap gravel in Oud-Heverlee.

Scroll naar boven