Igor de Camargo werd geboren in Porto Feliz, Brazilië, en groeide uit tot een Belgische international van Braziliaanse afkomst. Als aanvaller was hij actief tussen de jaren 2000 en 2020 en vertegenwoordigde hij België op internationaal niveau tussen 2009 en 2012. Vandaag is hij trainer van Jong Genk.
Hij kwam naar België bij KRC Genk met een contract voor vier jaar. Na een seizoen bij de reserven mocht hij aansluiten bij de A-kern, al kreeg hij daar weinig speelminuten. Toch kwam hij zelfs in actie in een Champions League-wedstrijd tegen Real Madrid, toen hij tien minuten voor tijd mocht invallen. In het seizoen 2003-2004 werd hij uitgeleend aan Heusden-Zolder, een satellietclub van Racing Genk. Daar groeide hij uit tot basisspeler en scoorde hij tien doelpunten in 33 wedstrijden. Na zijn terugkeer naar KRC Genk brak hij niet definitief door en vertrok hij in januari naar FC Brussel. Daar werd hij meteen een vaste waarde en hielp hij de club in eerste klasse te blijven. Begin seizoen 2005-2006 scoorde hij negen keer in vijftien wedstrijden. In januari 2006 werd hij aangetrokken door Standard Luik, waar hij snel basisspeler werd en zijn eerste doelpunt maakte na twee wedstrijden.
- Hoe verliepen de internationale loopbaan en de trainerscarrière van Igor de Camargo?
- Hoe verliep de periode van Igor De Camargo bij KRC Genk en FC Brussel?
- Hoe verliep de periode van Igor de Camargo bij Standard Luik?
- Hoe verliep Igor De Camargo’s seizoen bij Standard Luik in de Europese en nationale competities?
- Hoe verliep Igor De Camargo’s periode bij Borussia Mönchengladbach en TSG 1899 Hoffenheim?
- Hoe verliep de verdere spelers- en trainersloopbaan van Igor De Camargo na zijn terugkeer naar Standard Luik?
Internationale carrière en trainersloopbaan
Igor de Camargo werd geboren in Porto Feliz, Brazilië, en is een Belgische international van Braziliaanse afkomst. Hij speelde als aanvaller tussen de jaren 2000 en 2020. Tussen 2009 en 2012 vertegenwoordigde hij België op internationaal niveau. Na zijn spelersloopbaan ging hij aan de slag als trainer en is hij momenteel coach van Jong Genk.
KRC Genk en FC Brussel
Igor De Camargo kwam naar België met een vierjarig contract bij KRC Genk. Hij speelde eerst één seizoen bij de beloften van de club en maakte daarna deel uit van de A-kern, al kwam hij daar maar weinig aan spelen toe. Toch kreeg hij een opvallend moment in de Champions League-wedstrijd tegen Real Madrid, waarin hij tien minuten voor tijd mocht invallen. In het seizoen 2003-2004 werd hij uitgeleend aan Heusden-Zolder, de satellietclub van Racing Genk. Daar groeide hij uit tot basisspeler en scoorde hij tien keer in 33 wedstrijden. Na zijn terugkeer naar KRC Genk kon hij die prestatie bij de eerste ploeg niet bevestigen. In januari vertrok hij vervolgens naar FC Brussel, waar hij opnieuw een vaste waarde werd en mee hielp om de club in eerste klasse te houden.
Bij Standard Luik
Aan het begin van het seizoen 2005-2006 scoorde Igor de Camargo negen keer in vijftien wedstrijden. In januari 2006 werd hij voor een transfersom overgenomen door Standard Luik. Hij stond er meteen in de basis en maakte zijn eerste doelpunt na twee wedstrijden, maar na vijf duels brak hij zijn scheenbeen, waardoor hij tot midden oktober buitenspel stond. Daarna heroverde hij opnieuw een plaats in de basis en kwam hij in alle competities samen tot veertien doelpunten. Met Standard hielp hij de ploeg aan een derde plaats in de competitie en aan een plaats in de finale van de Beker van België, die werd verloren tegen Club Brugge.
In het volgende seizoen werd De Camargo naar achteren geschoven en als aanvallende centrale middenvelder opgesteld, achter Dieumerci Mbokani en Milan Jovanović. Hij scoorde tien keer en droeg zo bij aan de landstitel van Standard Luik. Na de play-offs tegen Anderlecht werd die Belgische titel nogmaals bevestigd, wat rechtstreekse kwalificatie voor de Champions League opleverde. In die competitie maakte hij zijn eerste doelpunt tegen Olympiakos in een 2-1-nederlaag.
Seizoen bij Standard Luik
Standard Luik eindigde als derde in zijn groep in de Champions League en kwam daardoor uit in de kwartfinales van de Europa League. Igor De Camargo scoorde daarin drie doelpunten in zes wedstrijden. In de nationale competitie slaagde Standard er echter niet in om bij de eerste zes te eindigen of zich te plaatsen voor een Europese competitie.
Transfer naar Borussia Mönchengladbach en uitleenbeurt aan TSG 1899 Hoffenheim
Vier dagen na het einde van het seizoen kondigde Igor De Camargo zijn vertrek aan naar Mönchengladbach. Standard Luik ontving voor die transfer een transfersom. In zijn eerste weken in Duitsland was hij bij Borussia Mönchengladbach vooral invaller. Toch liet hij zich opmerken in de wedstrijden tegen VfL Bochum: in de heenwedstrijd scoorde hij het enige doelpunt, en in de terugwedstrijd gaf hij de assist voor de gelijkmaker. Na de vierde plaats van Borussia werd hij opnieuw opgeroepen voor het nationale elftal.
In het seizoen 2012-2013 verloor De Camargo zijn basisplaats en kwam hij voornamelijk als invaller in actie. Daarna werd hij tot het einde van dat seizoen uitgeleend aan TSG 1899 Hoffenheim. Daar speelde hij acht wedstrijden en scoorde hij één keer. Tijdens de zomertransferperiode zette Borussia Mönchengladbach hem vervolgens op de transferlijst.
Terugkeer naar Standard Luik, nationale ploeg en trainersloopbaan
Igor De Camargo keerde terug naar Standard Luik voor een geschat bedrag tussen 1,5 en 2 miljoen euro. Hij ondertekende er een contract voor drie jaar, met een optie voor een extra seizoen. In 2015 verliet hij Standard Luik om terug te keren naar KRC Genk, maar twaalf maanden later verhuisde hij naar Nicosia. In 2018 tekende hij bij KV Mechelen, waar hij meewerkte aan de promotie van de club en de winst van de Beker van België. Tijdens zijn periode bij KV Mechelen was hij ook betrokken bij de Belgische voetbalzaak ‘Operatie Zuivere Handen’. In 2021 werd hij er een invaller en besliste hij de club te verlaten. Door de quarantaine van de technische staf in het seizoen 2020-2021 fungeerde hij bovendien één wedstrijd als assistent-trainer.
Later tekende hij bij RWD Molenbeek en keerde hij na zeventien jaar terug naar het Stade Edmond Machtens. Na dat seizoen zette hij een punt achter zijn spelerscarrière. Intussen had hij de Belgische nationaliteit verkregen en was hij door René Vandereycken opgeroepen voor de nationale ploeg van België. Zijn eerste interland speelde hij als basisspeler tegen Slovenië. In totaal kwam hij vijftien keer uit voor België en speelde hij negen wedstrijden; zijn laatste interland was tegen Montenegro op 26 maart 2013. Daarnaast maakte hij deel uit van de selectie voor vijf andere wedstrijden zonder in actie te komen.
Op 3 mei 2022 vervoegde hij opnieuw de technische staf van RWD Molenbeek als assistent-trainer. Hij werkte er samen met hoofdtrainers Claudio Caçapa, Bruno Irles en Yannick Ferrera. Op 14 mei 2023 werd hij aangesteld als hoofdtrainer van Francs Borains, een Belgische tweedeklasser, maar hij werd ontslagen wegens tegenvallende resultaten toen de club veertiende stond met tien punten na twaalf speeldagen. Hij werd vervangen door oud-Rode Duivel Yves Vanderhaeghe. Tijdens de wintertransferperiode van 2025-2026 ging hij aan de slag bij KRC Genk als opvolger van Johan Van Rumst aan het hoofd van Jong Genk.