Claude Laydu werd op 10 maart 1927 geboren en overleed op 29 juli 2011. Hij was een Belgisch-Zwitserse acteur die zowel op het toneel als in films actief was. Hij werd geboren en groeide op in Brussel en verhuisde later naar Parijs om te studeren aan de Nationale Academie voor Dramatische Kunsten. Daarna werd hij lid van het gezelschap van Madeleine Renaud en Jean-Louis Barrault in het Théâtre Marigny.
Regisseur Robert Bresson koos hem voor de rol van de jonge priester in Dagboek van een plattelandspriester uit 1951, zijn filmdebuut. Voor die rol verbleef hij enige tijd in een klooster, viel hij af en was hij zelf praktiserend katholiek. Daarna speelde hij onder meer in Reis naar Amerika, In het hart van de Casbah, Wij zijn allen moordenaars, De weg naar Damascus, Ik was parochiepriester en Raspoetin. Hij werkte in de film tot Mafia alla sbarra in 1963 en keerde later nog terug voor De lotgevallen van Priscilla Davies en Nounours, dat hij samen met zijn echtgenote Christine meeschreef.
- Hoe maakte Claude Laydu zijn filmdebuut?
- Hoe ontwikkelde Claude Laydu zijn loopbaan als acteur?
- Hoe werkte Claude Laydu mee aan kindertelevisie met «Goedenacht, kleintjes» en «Nounours»?
Filmdebuut als jonge priester
Claude Laydu (10 maart 1927 – 29 juli 2011) was een in België geboren Zwitsers acteur, actief op het toneel en in de film. In 1951 speelde hij de rol van de jonge priester in de film Dagboek van een dorpspastoor van Robert Bresson. Deze vertolking betekende zijn filmdebuut.
Theater- en filmloopbaan
Claude Laydu werd geboren en groeide op in Brussel. Nadien verhuisde hij naar Parijs om te studeren aan de Nationale Academie voor Dramatische Kunsten. Hij werd vervolgens lid van het gezelschap van Madeleine Renaud en Jean-Louis Barrault in het Théâtre Marigny. Regisseur Robert Bresson koos hem voor de rol in "Dagboek van een plattelandspriester". Ter voorbereiding bracht Laydu tijd door in een klooster en viel hij af; tijdens de opnamen was hij ook een praktiserend katholiek.
Na die doorbraak werkte hij verder in de filmwereld. Hij speelde mee in "Le Voyage en Amérique" (1951) en "Au Coeur de la Casbah" (1952). In "Wij zijn allemaal moordenaars" van André Cayatte vertolkte hij een advocaat. Hij speelde ook Sint-Stefanus in "Le Chemin de Damas" en een priester in "La Guerra de Dios" (1953). In "Raspoetin" (1954) had hij de titelrol.
Laydu bleef tot "Mafia alla sbarra" (1963) in films werken. Daarna volgden nog twee filmopdrachten: "Le Destin de Priscilla Davies" (1979) en "Nounours" (1995).
Kindertelevisie met «Goedenacht, kleintjes» en «Nounours»
In 1962 ontwikkelde Claude Laydu samen met zijn vrouw Christine voor de televisie de poppenreeks «Goedenacht, kleintjes». De reeks duurde vijf minuten en werd elke avond uitgezonden. De personages Nounours, Pimprenelle en Nicolas werden bekend bij Franse kinderen. Laydu sprak in deze reeks de stem in van de Sandman. In 1995 hernamen hij en Christine de reeks onder de titel «Nounours». Die vernieuwde versie liep nog verschillende jaren en bracht tal van afgeleide producten voort, waaronder boeken, platen, video’s en poppen. Voor de herwerkte reeks namen Laydu en Linette Lemercier hun rollen opnieuw op. «Nounours» werd ook erg populair in Canada en wordt op Ici Radio-Canada Télé uitgezonden vlak voor «Le Téléjournal Ce Soir».