Toon Aerts is een Belgische veldrijder uit Malle die zich specialiseert in het veldrijden. In 2011 werd hij vijfde op het Belgisch kampioenschap bij de junioren. Twee jaar later behaalde hij meerdere ereplaatsen in Hoogstraten, Zonhoven en Lebbeke. In 2014 werd hij vicekampioen van België bij de beloften en eindigde hij tweede in Zonhoven en Hoogstraten. In 2015 sloot hij zich aan bij het veldritteam Baloise Trek Lions.
Zijn eerste twee profzeges boekte hij in het seizoen 2015-2016 in Baal en Niel. In 2016 werd hij solo Europees kampioen, maar hij moest het daaropvolgende wereldkampioenschap laten schieten door sleutelbeen- en schouderbladfracturen. In 2017 werd hij derde op het Europees kampioenschap en won hij de Internationale Wielertrofee Jong Maar Moedig. In 2018 pakte hij voor het eerst de Belgische titel, voor Wout van Aert in Kruibeke. Later won hij ook het eindklassement van de Wereldbeker veldrijden in 2018-2019 en 2019-2020. In 2019 won hij bergklassementen in de Ronde van Wallonië en de Flèche du Sud. In 2025 werd hij opnieuw Europees kampioen.
- Welke belangrijke titels heeft Toon Aerts in het veldrijden behaald?
- Hoe ontwikkelde Toon Aerts zich tussen 2011 en 2022 in het veldrijden?
- Hoe verliep de dopingszaak rond Toon Aerts?
- Hoe verliepen de overgang naar het wegwielrennen en de Europese titel van Toon Aerts?
Titels in het veldrijden
Toon Aerts is een Belgische wielrenner uit Malle die zich specialiseert in het veldrijden. In 2016 won hij het Europees kampioenschap veldrijden, en in 2025 herhaalde hij die prestatie. Daarnaast schreef hij de wereldbeker veldrijden op zijn naam in 2019 en 2020. Deze resultaten maakten hem tot een van de opvallende specialisten in de discipline.
Doorbraak en internationale successen
Toon Aerts eindigde in 2011 als vijfde op het Belgisch kampioenschap veldrijden bij de junioren. In 2013 boekte hij verschillende ereplaatsen in Hoogstraten, Zonhoven en Lebbeke, en in 2014 werd hij vicekampioen van België bij de beloften. Dat jaar werd hij ook tweede in Zonhoven en Hoogstraten. In 2015 sloot hij zich aan bij de veldritploeg Baloise Trek Lions. Tijdens het seizoen 2015-2016 behaalde hij in Baal en Niel zijn eerste twee profzeges.
In 2016 werd Aerts solo Europees kampioen veldrijden. Later dat jaar moest hij het daaropvolgende wereldkampioenschap laten schieten door breuken aan sleutelbeen en schouderblad. Een jaar later werd hij derde op het Europees kampioenschap en won hij de wegwedstrijd Internationale Wielertrofee Jong Maar Moedig.
In 2018 veroverde Aerts voor het eerst de Belgische titel in het veldrijden. In de kampioenschapswedstrijd in Kruibeke finishte hij vóór Wout van Aert. In de seizoenen 2018-2019 en 2019-2020 won hij ook het eindklassement van de Wereldbeker veldrijden. In 2018-2019 won hij bovendien beide Amerikaanse Wereldbekerwedstrijden. Op het wereldkampioenschap behaalde hij brons in 2019, 2020 en 2021, en hij stond aan het einde van het seizoen 2020-2021 op de eerste plaats van de wereldranglijst in het veldrijden.
In 2019 won hij de bergklassementen in de Ronde van Wallonië en de Ronde van het Zuiden. In het seizoen 2021-2022 won hij de Wereldbekerwedstrijd in Zonhoven en pakte hij twee ritten en het eindklassement van de X²O Badkamers Trofee.
Dopingschorsing
Vóór het wereldkampioenschap veldrijden van 2021 testte een urinestaal van Toon Aerts positief op letrozol. Dat middel staat op de lijst van verboden stoffen en wordt gebruikt om de vervrouwelijkende effecten van steroïden te blokkeren of de productie van testosteron te stimuleren. Aerts ontkende de dopingaantijgingen en beëindigde het seizoen in afwachting van de resultaten van de B-staal. In augustus 2022 werd hij voor twee jaar geschorst, tot 19 februari 2024. Hij tekende beroep aan tegen die straf, maar het antidopingtribunaal van de UCI bevestigde de schorsing in februari 2023.
Overstap naar de weg en Europese titel
In de winter van 2024-2025 werd Toon Aerts in drie wereldbekermanches veldrijden tweede, in Dublin, Namen en Besançon. Op 7 januari 2025 werd hij in Middelkerke Europees kampioen veldrijden. In die wedstrijd finishte hij voor landgenoten Thibau Nys en Joran Wyseure. Later in 2025 maakte Aerts via een samenwerking met de veldritploeg Deschacht-Hens-FSP de overstap naar de wegploeg Lotto-Intermarché. Hij debuteerde voor die ploeg in Rund um Köln, waar hij in dienst reed van sprinter Milan Menten. In hetzelfde wegseizoen nam hij ook deel aan de Ronde van Noorwegen, de Renewi Tour en de Hamburgse Cyclassics. In het voorjaar van 2026 werd hij zesde in de Grote Prijs van Denain. Een maand later reed hij de Ronde van Catalonië, met een tiende plaats in de tweede etappe en een zesde plaats in de derde etappe. In 2026 stond hij ook voor het eerst aan de start van de Ronde van Vlaanderen, waarin hij dertiende eindigde.